[Lezersbrief aan Het Nieuwsblad]
Het zou een toeristische bestemming zijn bij uitstek met talrijke archeologische sites en 50.000 historische gebouwen. Men zou er drie-, vier- en vijfsterrenhotels voor toeristen en zakenlieden kunnen bouwen en prachtige middeleeuwse wolkenkrabbers met prachtig houtsnijwerk en decoraties zoals men die nog altijd aantreft in Jemen. Flatgebouwen met ruime kamers voor de grote gezinnen, hoger gelegen vertrekken voor de gasten met een uitzicht op de stad en de benedenkamer voor de dieren en opslag van levensmiddelen.
Met alle miljarden euro's die sinds de oprichting van de staat Israël werden gestolen van het Palestijnse volk, zou dit een welvarend land zijn geweest. Men zou er aan landbouw kunnen doen met een verscheidenheid aan gewassen, olijfgaarden en het sappigste fruit uit de Levant. Toeristen zouden kunnen zonnen op het strand van de Gazastrook. En genieten van kleurige cocktails bestaande uit de vele vruchten in het land van melk en honing. De gasbel voor de kust zou men kunnen ontginnen voor eigen gebruik en verkoop aan de buurlanden.
Men zou de soeks kunnen bezoeken met een calèche, kunnen surfen, zeilen, snorkelen en jetskiën in de Middellandse Zee. Men zou uitstappen kunnen maken naar de Sinai, Jericho en Amman. Of voor rijke toeristen met de helikopter of zeppelin Palestina overvliegen. Men kan excursies organiseren en moskeeën, muurschilderingen, tempels, Bethlehem en andere dorpen bewonderen. De gastvrijheid, de waterpijp, de mezze, het afdingen in de soek met lederwaren, specerijen, sieraden, enz. En een bezoek brengen aan de specialisten in houtsnijwerk, een pottenbakkersdorpje, een lokale synagoge, de glasblazerij, de textielfabriek, een jeepsafari of een boot met glazen bodem voor de kust van de Gazastrook. Op slechts enkele uren vliegen vanuit Europa zou het toerisme voor de wind gaan.
Ook zou de meubel- en textielindustrie uitvoeren naar het hele Midden-Oosten. Toeristen zouden een bezoek kunnen brengen aan bergoases en bedoeienenkampen, graftempels bezoeken, quadsafari met ook kleine quad en gocarts voor kindjes, zandsurfen, hengelen, zwemmen, duiken, trekken in bergdorpjes, paardrijden, een kamelentrip, sterrenkijken, een orientaalse show met fakir, buikdanseressen, slangenvrouwen, vuurspuwers, een tochtje met een ezeltje of een kameel. Arabische artiesten zouden kunnen optreden voor duizenden inwoners en toeristen in archeologische theaters naar voorbeeld van Bosra in Syrië of Amman of Jerash in Jordanië. Men zou een animatiepark kunnen oprichten, een park met krokodillen en vele musea. Toeristen zouden prachtige foto's kunnen maken op talrijke plaatsen.
Vakanties speciaal voor kinderen met een logement in een riyad, een bezoek aan een Palestijnse school, samen spelen op Palestijnse muziekinstrumenten zoals er velen zijn: de oud, yarghool (yarghul), shubbabbah, buzuq, kawala, mijwiz, mizmar, daf, durbakeh, mazhar, mirwas, riq, tar, tabl, krakebs, mihbaj en de sagat (zagat) . Kinderen zullen kunnen knutselen met Palestijnse kinderen, met waskokrijtjes werken, schilderen en traditionele volksspelen uit Palestina beoefenen, zaklopen, volksdansen, theater, circus, oude gezelschapsspelen, enz.
s'Avonds in de hotels en gasthuizen zouden er dichters, buikdansers en zangers van liefdes- en verzetsliederen kunnen optreden. In de souk zou men oude postkaarten kunnen kopen en juwelen zouden volgens de oude traditie worden gemaakt. Men zou tarwe, gerst, dura, maïs, sesam, olijfolie, zeep, sinaasappelen, groenten en katoen kunnen uitvoeren naar heel Europa. Olijven, vijgen, druiven, kweeperen, pruimen, appelen, dadels, okkernoten, amandelen, jujubes en bananen zouden in de Delhaize en Colruyt liggen naast fruit van Spanje en ander landen.
Men zou een relaxatie vakantie kunnen doen voor de gezondheid en vitaliteit, kuren voor luchtwegen en stembanden, kuren voor het bewegingsapparaat, kuren met mineraalrijk water, massage, Arabische hammam, kuur aan de Dode Zee met modder, jaccuzzi, een kuurband met kruiden, aromatherapie met Arabische muziek en dagelijks vers fruit en versgeperst fruitsap uit de paradijstuinen van Palestina in de hotelkamer. Palestina heeft zoveel mogelijkheden mocht het een vrij land zijn!
Maar Israëlische bezetting, militaire invallen, het blokkeren van handel en vrije verplaatsing door 600 checkpoints, de Apartheidsmuur, de boycot en de afgrendeling van de Palestijnse gebieden van de rest van de wereld maken dit onmogelijk. Palestina is het land van melk en honing, maar iemand heeft de pot honing en de fles melk aan diggelen laten vallen zodat niemand er momenteel baat bij heeft.
Mario Bergen, Leuven
Posts tonen met het label economie. Alle posts tonen
Posts tonen met het label economie. Alle posts tonen
maandag, augustus 04, 2008
zondag, maart 09, 2008
Palestina: land van melk en honing
[Lezersbrief aan Het Parool]
Om de werkelijke schade die Israël heden aanricht tegen het Palestijnse volk, zoals het Gaza bloedbad en de dagelijkse bezetting van Palestina in te schatten, moeten we even terug in de tijd. Palestina was geen "land zonder mensen voor mensen zonder land" zoals Zionisten beweren. Evenmin klopt de mythe dat Palestijnen nomaden en halfnomaden waren zonder cultuur en beschaving. Er was een golf van bouwactiviteiten in Palestina met imposante kerken en mozaïeken. Riwaq's Register van Historische Gebouwen in Palestina bevat 50.320 historische gebouwen van de Gazastrook over de Westbank tot Jeruzalem. De meeste gaan terug van de laat Ottomaanse tot Britse Mandaadperiode (1700-1948).
Toen het koninkrijk van Byzantium door Arabieren werd onderworpen bleven gewone Palestijnen het land bewerken, ook al was de eigendom overgegaan naar grote eigenaars, de Keizer, de gemeentelijke autoriteiten, godsdienstige organismen zoals kerken enz. Palestina was niet onderontwikkeld voor de eerste joodse nederzettingen kwamen. Muqqadisi, een inwoner van Jeruzalem, beschrijft het land in de tiende eeuw: "De landbouwopbrengst was bijzonder overvloedig en gewaardeerd: fruit van elke soort (olijven, vijgen, druiven, kweeperen, pruimen, appelen, dadels, okkernoten, amandelen, jujubes en bananen), en gewassen voor verwerking (suikerriet, indigo en sumac) werden uitgevoerd. Maar de delfstoffen waren even belangrijk: de krijtaarde, het marmer van Bayt Djibrin, en de zwavel ontgonnen in de Vallei van Jordanië, om nog te zwijgen van het zout en de bitumen van het Dode Zee. De steen, die in het land gemeenschappelijk was, werd over het algemeen het meest gebruikte bouwmateriaal voor steden van om het even welk belang." En hij schrijft verder: "Palestina wordt water gegeven door de regens en de dauw. Zijn bomen en zijn geploegd land vergen geen kunstmatige irrigatie. Palestina is het vruchtbaarst van de Syrische provincie." Ook bevatte de Dode Zee zeer veel mineralen zoals fosfaat, uranium, glaszand, kaolinklei, oker, gipslagen, zwavel, asfalt, koper enz. De Duitse geograaf Alexander Scholch besloot dat tussen 1856 en 1882 "Palestina een vrij groot landbouwsurplus heeft dat in naburige landen, zoals Egypte en Libanon op de markt werd gebracht, en meer en meer uitvoer naar Europa veroorzaakte. Deze uitvoer omvatte tarwe, gerst, dura, maïs, sesam, olijfolie, zeep, sinaasappelen, groenten en katoen. Onder de Europese importeurs van Palestijnse opbrengst waren Frankrijk, Engeland, Turkije, Griekenland, Italië en Malta."Palestijnse tarwe heeft een historische en belangrijke rol in internationale handel gespeeld. Volgens Paul Masson, een Franse economische historicus, hielpen de tarwetransporten van de Palestijnse haven van Acre om zuidelijk Frankrijk van de hongersnood te redden bij talrijke gelegenheden in de zeventiende en achttiende eeuw.
De joodse en nadien Israëlische kolonisatie stal deze rijkdom van het Palestijnse volk en vernielde ze. De stelling dat Zionisten "de woestijn deden bloeien met rozen" is een mythe. Palestina had toen al hoogstaande landbouwtechnieken, die men zelfs in Florida overnam in de teelt van appelsienen en lemoenen. Sinds de kolonisatie verdween al die rijkdam en werd het Palestijnse volk armer en armer, verloor het zijn huizen, dorpen, rijke economie door bezetting en verdijving van de landbouwgronden. Wetende welke rijkdom Palestina had en wat er nog van overschiet na bezetting door een zionistisch beleid, kan men pas echt de enorme schade inschatten die deze overheersing met zich meebrengt.
Mario Bergen, Leuven
* Link: http://www.palestine-encyclopedia.com/
Om de werkelijke schade die Israël heden aanricht tegen het Palestijnse volk, zoals het Gaza bloedbad en de dagelijkse bezetting van Palestina in te schatten, moeten we even terug in de tijd. Palestina was geen "land zonder mensen voor mensen zonder land" zoals Zionisten beweren. Evenmin klopt de mythe dat Palestijnen nomaden en halfnomaden waren zonder cultuur en beschaving. Er was een golf van bouwactiviteiten in Palestina met imposante kerken en mozaïeken. Riwaq's Register van Historische Gebouwen in Palestina bevat 50.320 historische gebouwen van de Gazastrook over de Westbank tot Jeruzalem. De meeste gaan terug van de laat Ottomaanse tot Britse Mandaadperiode (1700-1948).
Toen het koninkrijk van Byzantium door Arabieren werd onderworpen bleven gewone Palestijnen het land bewerken, ook al was de eigendom overgegaan naar grote eigenaars, de Keizer, de gemeentelijke autoriteiten, godsdienstige organismen zoals kerken enz. Palestina was niet onderontwikkeld voor de eerste joodse nederzettingen kwamen. Muqqadisi, een inwoner van Jeruzalem, beschrijft het land in de tiende eeuw: "De landbouwopbrengst was bijzonder overvloedig en gewaardeerd: fruit van elke soort (olijven, vijgen, druiven, kweeperen, pruimen, appelen, dadels, okkernoten, amandelen, jujubes en bananen), en gewassen voor verwerking (suikerriet, indigo en sumac) werden uitgevoerd. Maar de delfstoffen waren even belangrijk: de krijtaarde, het marmer van Bayt Djibrin, en de zwavel ontgonnen in de Vallei van Jordanië, om nog te zwijgen van het zout en de bitumen van het Dode Zee. De steen, die in het land gemeenschappelijk was, werd over het algemeen het meest gebruikte bouwmateriaal voor steden van om het even welk belang." En hij schrijft verder: "Palestina wordt water gegeven door de regens en de dauw. Zijn bomen en zijn geploegd land vergen geen kunstmatige irrigatie. Palestina is het vruchtbaarst van de Syrische provincie." Ook bevatte de Dode Zee zeer veel mineralen zoals fosfaat, uranium, glaszand, kaolinklei, oker, gipslagen, zwavel, asfalt, koper enz. De Duitse geograaf Alexander Scholch besloot dat tussen 1856 en 1882 "Palestina een vrij groot landbouwsurplus heeft dat in naburige landen, zoals Egypte en Libanon op de markt werd gebracht, en meer en meer uitvoer naar Europa veroorzaakte. Deze uitvoer omvatte tarwe, gerst, dura, maïs, sesam, olijfolie, zeep, sinaasappelen, groenten en katoen. Onder de Europese importeurs van Palestijnse opbrengst waren Frankrijk, Engeland, Turkije, Griekenland, Italië en Malta."Palestijnse tarwe heeft een historische en belangrijke rol in internationale handel gespeeld. Volgens Paul Masson, een Franse economische historicus, hielpen de tarwetransporten van de Palestijnse haven van Acre om zuidelijk Frankrijk van de hongersnood te redden bij talrijke gelegenheden in de zeventiende en achttiende eeuw.
De joodse en nadien Israëlische kolonisatie stal deze rijkdom van het Palestijnse volk en vernielde ze. De stelling dat Zionisten "de woestijn deden bloeien met rozen" is een mythe. Palestina had toen al hoogstaande landbouwtechnieken, die men zelfs in Florida overnam in de teelt van appelsienen en lemoenen. Sinds de kolonisatie verdween al die rijkdam en werd het Palestijnse volk armer en armer, verloor het zijn huizen, dorpen, rijke economie door bezetting en verdijving van de landbouwgronden. Wetende welke rijkdom Palestina had en wat er nog van overschiet na bezetting door een zionistisch beleid, kan men pas echt de enorme schade inschatten die deze overheersing met zich meebrengt.
Mario Bergen, Leuven
* Link: http://www.palestine-encyclopedia.com/
vrijdag, maart 07, 2008
De Israëlische wurging van Gaza's economie
[Bericht aan VRT-redacties]
De afgrendeling van de Gazastrook door Israël brengt ernstige gevolgen met zich mee. Volgens een rapport van het Palestijns Handelscentrum van 26 februari 2008 had de terminal van Karni de ergste importcijfers, voornamelijk granen en dierenvoeding, sinds 2001. Had men in 2004 nog maandelijks 1.000 vrachtwagens invoer, dan waren dat er in januari 2008 slechts 468. Er was geen uitvoer mogelijk.
40% van de import aan de Sufa terminal betrof humanitaire hulp en 60 % commerciële goederen. Gemiddeld was de doorgang slechts 12 dagen per maand open.De import via Karem Abu Salem halveerde van 1.065 vrachtwagenladingen in december tot 575 trucks in januari 2008. De uitvoer betrof 8 vrachtwagens aardappelen in augustus 2007, 13 trucks aardbeien en bloemen in november 2007, 78 transporten in december 2007 en 33 vrachten in januari 2008.
De brandstof import daalde met een kwart in november 2007, min 14 % in december en min 20 % in januari 2008 tegenover het gemiddelde. Met slechts 45 % van het maandelijks gemiddelde aan geleverde benzine-95, kon men in januari 2008 niet langer aan de dagelijks behoeften voldoen. De meubelsector heeft zwaar te leiden sinds het economisch embargo in juni 2007 werd afgekondigd tegen de Hamas-regering én 1,5 miljoen inwoners van de Gazastrook. Van de 600 meubelfirma's resten er nog 25 en van 6.500 meubelmakers zijn er slechts 75 nog aan de slag. 168 vrachtwagenladingen meubels in juni 2007 waren de laatste die Gaza verlieten.
De kledingsector bestaat niet meer in Gaza. In januari sloot de laatste kledingfirma haar deuren en niemand is meer werkzaam in deze sector. Voordien (juni 2005) was dit nochtans een bloeiende sector met 600 bedrijven, 25.000 arbeiders en maandelijks 172 vrachtwagens export. De uitvoer van groenten en fruit daalde ernstig: aardbeien van 2.500 ton per seizoen tot 109 ton (uitvoer tot januari, seizoen tot 15/02). 53 miljoen bloemen per seizoen werden er 9,3 miljoen (tot januari, seizoen tot 15/05) en van de gebruikelijke 500 ton Cherry tomaten kwam geen enkele tomaat nog de grens over.
De bouwsector stopte eveneens in januari volledig in de Gazastrook door de afsluiting door Israël. 42.000 arbeiders en 120 firma's gingen verloren. De prijs voor bouwmaterialen steeg sinds begin 2007 enorm: 20 % voor elektrische apparaten, 15 % voor gezondheidsuitrusting en metaal. Basiskernen en aggregaten werden 12 % duurder. In januari 2008 verloor de bouwsector in Gaza ruim 15 miljoen dollar.
Mario Bergen, Leuven
* Link: Rapport van het Palestijns Handelscentrum van 26 februari 2008
De afgrendeling van de Gazastrook door Israël brengt ernstige gevolgen met zich mee. Volgens een rapport van het Palestijns Handelscentrum van 26 februari 2008 had de terminal van Karni de ergste importcijfers, voornamelijk granen en dierenvoeding, sinds 2001. Had men in 2004 nog maandelijks 1.000 vrachtwagens invoer, dan waren dat er in januari 2008 slechts 468. Er was geen uitvoer mogelijk.
40% van de import aan de Sufa terminal betrof humanitaire hulp en 60 % commerciële goederen. Gemiddeld was de doorgang slechts 12 dagen per maand open.De import via Karem Abu Salem halveerde van 1.065 vrachtwagenladingen in december tot 575 trucks in januari 2008. De uitvoer betrof 8 vrachtwagens aardappelen in augustus 2007, 13 trucks aardbeien en bloemen in november 2007, 78 transporten in december 2007 en 33 vrachten in januari 2008.
De brandstof import daalde met een kwart in november 2007, min 14 % in december en min 20 % in januari 2008 tegenover het gemiddelde. Met slechts 45 % van het maandelijks gemiddelde aan geleverde benzine-95, kon men in januari 2008 niet langer aan de dagelijks behoeften voldoen. De meubelsector heeft zwaar te leiden sinds het economisch embargo in juni 2007 werd afgekondigd tegen de Hamas-regering én 1,5 miljoen inwoners van de Gazastrook. Van de 600 meubelfirma's resten er nog 25 en van 6.500 meubelmakers zijn er slechts 75 nog aan de slag. 168 vrachtwagenladingen meubels in juni 2007 waren de laatste die Gaza verlieten.
De kledingsector bestaat niet meer in Gaza. In januari sloot de laatste kledingfirma haar deuren en niemand is meer werkzaam in deze sector. Voordien (juni 2005) was dit nochtans een bloeiende sector met 600 bedrijven, 25.000 arbeiders en maandelijks 172 vrachtwagens export. De uitvoer van groenten en fruit daalde ernstig: aardbeien van 2.500 ton per seizoen tot 109 ton (uitvoer tot januari, seizoen tot 15/02). 53 miljoen bloemen per seizoen werden er 9,3 miljoen (tot januari, seizoen tot 15/05) en van de gebruikelijke 500 ton Cherry tomaten kwam geen enkele tomaat nog de grens over.
De bouwsector stopte eveneens in januari volledig in de Gazastrook door de afsluiting door Israël. 42.000 arbeiders en 120 firma's gingen verloren. De prijs voor bouwmaterialen steeg sinds begin 2007 enorm: 20 % voor elektrische apparaten, 15 % voor gezondheidsuitrusting en metaal. Basiskernen en aggregaten werden 12 % duurder. In januari 2008 verloor de bouwsector in Gaza ruim 15 miljoen dollar.
Mario Bergen, Leuven
* Link: Rapport van het Palestijns Handelscentrum van 26 februari 2008
vrijdag, februari 22, 2008
Waarom Kosovo onafhankelijk en Palestina niet?
[Opiniestuk ter publicatie aan MO*]
750.000 barrels Kaspische olie. Deze worden vanaf 2011 dagelijks vervoerd met steun van de V.S. en 's werelds grootse oliefirma's ExxonMobil en Chevron. Zij investeerden in de AMBO-pijpleiding van het Bulgaarse Burgas naar Vlora in Albanië. Vanuit het nabijgelegen Camp Blondeel in Kosovo, welke de Amerikanen voor 99 jaar huurden van Joegoslavië, kan het olietransport perfect worden gecontroleerd. Amerikaans ingrijpen bij de etnische zuivering van de Kosovaren gebeurde om een gigantische militaire aanwezigheid te bewerkstelligen nabij de Trans-Balkan oliepijpleiding. Een haalbaarheidsstudie werd uitgevoerd door Brown en Root, de Britse dochter van Halliburton. Met de onafhankelijkheidssteun voor Kosovo steunde de V.S. voornamelijk de strategische corridor voor transport, communicatie en (olie)leidingen door Bulgarije, Macedonië en Albanië. Miljardenbedrijven BP-Amoco-ARCO, Chevron en Texaco krijgen steun tegen de Europese oliegigant Total-Fina-Elf. Camp Blondeel telt 7.000 Amerikaanse militairen, maar deze grootste basis sinds het einde van de Vietnam-oorlog, kan snel worden uitgebreid tot 25.000 soldaten om de 894 km strategische oliepijpleiding te beschermen.
De Amerikanen hebben met Blondeel hun protectoraat in Zuid-Oost-Europa zoals ze dat hebben met de joodse enclave Israël en de wingewesten Irak en Afghanistan in het Midden-Oosten. Palestina had een gasbel voor de kust van Gaza. Maar Israël stal en ontgon deze. Palestina had een land, maar 78 % werd gestolen en 22 % bezet. Palestina had water, maar Israël stal 70 % van het water en 40 % van de Palestijnse dorpen heeft daardoor een chronisch watertekort. Palestina had olijfbomen, maar 1 miljoen olijfbomen en honderdduizenden fruitbomen werden ontworteld met alle economische- en ecologische gevolgen voor het Palestijnse volk. In 40 jaar vernielde Israël 18.000 Palestijnse huizen. De eerste dertig maanden van de eerste intifada werden al 60.000 dunams landbouwgrond vernield. 80.000 Palestijnse boeren werden rechtstreeks getroffen door de Apartheidsmuur die ruim 165.000 dunams grond confisqueerde. Honderden schoolkinderen moeten uren omlopen. De diefstal van Palestijnse landbouwgronden en waterbronnen door Israël gaat nog steeds door. Een onafhankelijk Palestina heeft geen strategische waarden zoals Kosovo voor de Amerikanen. De lekkere brokken met waterlagen en de meest vruchtbare grond, net als de gasbel voor de kust van Gaza, zijn al lang in handen van Amerika's bondgenoot, Israël.
Racisme en apartheid vormen de basis van deze Israëlische staat. Op 1 februari 2008 betoogden 20.000 Palestijnen in de door Israël bezette stad Sakhnin. De Israëlische openbare aanklager seponeert het onderzoek naar dertien Palestijnen die in oktober 2000 werden gedood bij een betoging. De racistische politieagenten die een Palestijnse versie van Bloody Sunday op hun geweten hebben gaan hiermede vrijuit.
Mario Bergen, Leuven
* Linken:
http://www.vrede.be/bewapening_view.php?id=111http://www.haaretz.com/hasen/spages/950756.html
http://windowintopalestine.blogspot.com/2008/02/20000-march-in-sakhnin-palestine.html
750.000 barrels Kaspische olie. Deze worden vanaf 2011 dagelijks vervoerd met steun van de V.S. en 's werelds grootse oliefirma's ExxonMobil en Chevron. Zij investeerden in de AMBO-pijpleiding van het Bulgaarse Burgas naar Vlora in Albanië. Vanuit het nabijgelegen Camp Blondeel in Kosovo, welke de Amerikanen voor 99 jaar huurden van Joegoslavië, kan het olietransport perfect worden gecontroleerd. Amerikaans ingrijpen bij de etnische zuivering van de Kosovaren gebeurde om een gigantische militaire aanwezigheid te bewerkstelligen nabij de Trans-Balkan oliepijpleiding. Een haalbaarheidsstudie werd uitgevoerd door Brown en Root, de Britse dochter van Halliburton. Met de onafhankelijkheidssteun voor Kosovo steunde de V.S. voornamelijk de strategische corridor voor transport, communicatie en (olie)leidingen door Bulgarije, Macedonië en Albanië. Miljardenbedrijven BP-Amoco-ARCO, Chevron en Texaco krijgen steun tegen de Europese oliegigant Total-Fina-Elf. Camp Blondeel telt 7.000 Amerikaanse militairen, maar deze grootste basis sinds het einde van de Vietnam-oorlog, kan snel worden uitgebreid tot 25.000 soldaten om de 894 km strategische oliepijpleiding te beschermen.
De Amerikanen hebben met Blondeel hun protectoraat in Zuid-Oost-Europa zoals ze dat hebben met de joodse enclave Israël en de wingewesten Irak en Afghanistan in het Midden-Oosten. Palestina had een gasbel voor de kust van Gaza. Maar Israël stal en ontgon deze. Palestina had een land, maar 78 % werd gestolen en 22 % bezet. Palestina had water, maar Israël stal 70 % van het water en 40 % van de Palestijnse dorpen heeft daardoor een chronisch watertekort. Palestina had olijfbomen, maar 1 miljoen olijfbomen en honderdduizenden fruitbomen werden ontworteld met alle economische- en ecologische gevolgen voor het Palestijnse volk. In 40 jaar vernielde Israël 18.000 Palestijnse huizen. De eerste dertig maanden van de eerste intifada werden al 60.000 dunams landbouwgrond vernield. 80.000 Palestijnse boeren werden rechtstreeks getroffen door de Apartheidsmuur die ruim 165.000 dunams grond confisqueerde. Honderden schoolkinderen moeten uren omlopen. De diefstal van Palestijnse landbouwgronden en waterbronnen door Israël gaat nog steeds door. Een onafhankelijk Palestina heeft geen strategische waarden zoals Kosovo voor de Amerikanen. De lekkere brokken met waterlagen en de meest vruchtbare grond, net als de gasbel voor de kust van Gaza, zijn al lang in handen van Amerika's bondgenoot, Israël.
Racisme en apartheid vormen de basis van deze Israëlische staat. Op 1 februari 2008 betoogden 20.000 Palestijnen in de door Israël bezette stad Sakhnin. De Israëlische openbare aanklager seponeert het onderzoek naar dertien Palestijnen die in oktober 2000 werden gedood bij een betoging. De racistische politieagenten die een Palestijnse versie van Bloody Sunday op hun geweten hebben gaan hiermede vrijuit.
Mario Bergen, Leuven
* Linken:
http://www.vrede.be/bewapening_view.php?id=111http://www.haaretz.com/hasen/spages/950756.html
http://windowintopalestine.blogspot.com/2008/02/20000-march-in-sakhnin-palestine.html
donderdag, februari 21, 2008
Stop de blokkage van Gaza
[Lezersbrief aan Knack]
Het lijkt een fait divers. Bloemenkwekers uit de Gazastrook die Valentijnsbloemen in brand steken aan de grens en als voedsel geven aan koeien en schapen. Het toont echter aan dat de Gazastrook een gevangenis is voor 1,5 miljoen Palestijnen met een binnenkoer van 40 km lang en gemiddeld 10 km breed. Het Israelische leger valt de Gazastrook dagelijks aan. Fruit, groenten en bloemen kunnen de grens niet over om verkocht te worden aan het buitenland. Het succes van handel is voorspelbaarheid. Maar als kopers niet weten wanneer en of ze hun goederen krijgen uit de door Israël gecontroleerde Gazastrook, kopen ze hun goederen elders. Palestijnen verarmen zo en krijgen onvoldoende voedsel en medicijnen door de Israëlische sluiting van de grenzen. 107 soorten basisgeneesmiddelen zijn uitgeput en 97 soorten geneesmiddelen staan op de rand van uitputting. 90 patiënten in Gaza stierven sinds juni 2007 door de Israëlische bezetting (Israël weigerde hen toegang tot medische behandeling) volgens de Palestinian International Campaign to End the Siege on Gaza.
60 miljoen bloemen, 2.000 ton aardbeien en 1.500 ton tomaten exporteerde de Gazastrook jaarlijks. Hiervan komt niets meer terecht. Vissers worden door Israël doodgeschoten als ze te ver in zee gaan. Meubelmakers zijn werkloos in Gaza: houten gebruiksvoorwerpen geraken de grens niet over en de inwoners van Gaza hebben wel andere zaken aan hun hoofd dan nieuwe meubels kopen. Bouwfirma's en verkopers van terrazzo vloeren en elektronische apparaten moeten eveneens de deuren sluiten. Van de Palestijnse stenen werd 70 % aan Israël verkocht. Die verkoop blijft nu achterwege door een tekort aan ruwe materialen, de grenssluiting en de Apartheidsmuur. In 1998 ging het al over een markt van 425 miljoen dollar. Israël wurgt miljoenen Palestijnen. De wereld weet het door de opkomst van nieuwe, alternatieve en traditionele media beter dan ooit tevoren, en toch laten we de Palestijnen aan hun lot over.
Mario Bergen, Leuven
* Linken:
http://www.molg.gov.ps/ecb/studies/material/material.pdf
http://www.palsolidarity.org/main/2008/02/06/pyn-paz-ahora-and-ism-attempt-to-break-the-blockade-by-sending-a-50000-euro-medical-convoy-into-gaza/
Het lijkt een fait divers. Bloemenkwekers uit de Gazastrook die Valentijnsbloemen in brand steken aan de grens en als voedsel geven aan koeien en schapen. Het toont echter aan dat de Gazastrook een gevangenis is voor 1,5 miljoen Palestijnen met een binnenkoer van 40 km lang en gemiddeld 10 km breed. Het Israelische leger valt de Gazastrook dagelijks aan. Fruit, groenten en bloemen kunnen de grens niet over om verkocht te worden aan het buitenland. Het succes van handel is voorspelbaarheid. Maar als kopers niet weten wanneer en of ze hun goederen krijgen uit de door Israël gecontroleerde Gazastrook, kopen ze hun goederen elders. Palestijnen verarmen zo en krijgen onvoldoende voedsel en medicijnen door de Israëlische sluiting van de grenzen. 107 soorten basisgeneesmiddelen zijn uitgeput en 97 soorten geneesmiddelen staan op de rand van uitputting. 90 patiënten in Gaza stierven sinds juni 2007 door de Israëlische bezetting (Israël weigerde hen toegang tot medische behandeling) volgens de Palestinian International Campaign to End the Siege on Gaza.
60 miljoen bloemen, 2.000 ton aardbeien en 1.500 ton tomaten exporteerde de Gazastrook jaarlijks. Hiervan komt niets meer terecht. Vissers worden door Israël doodgeschoten als ze te ver in zee gaan. Meubelmakers zijn werkloos in Gaza: houten gebruiksvoorwerpen geraken de grens niet over en de inwoners van Gaza hebben wel andere zaken aan hun hoofd dan nieuwe meubels kopen. Bouwfirma's en verkopers van terrazzo vloeren en elektronische apparaten moeten eveneens de deuren sluiten. Van de Palestijnse stenen werd 70 % aan Israël verkocht. Die verkoop blijft nu achterwege door een tekort aan ruwe materialen, de grenssluiting en de Apartheidsmuur. In 1998 ging het al over een markt van 425 miljoen dollar. Israël wurgt miljoenen Palestijnen. De wereld weet het door de opkomst van nieuwe, alternatieve en traditionele media beter dan ooit tevoren, en toch laten we de Palestijnen aan hun lot over.
Mario Bergen, Leuven
* Linken:
http://www.molg.gov.ps/ecb/studies/material/material.pdf
http://www.palsolidarity.org/main/2008/02/06/pyn-paz-ahora-and-ism-attempt-to-break-the-blockade-by-sending-a-50000-euro-medical-convoy-into-gaza/
dinsdag, augustus 21, 2007
De chaos zonder elektriciteit
Reactie op : De Morgen
Een leven zonder elektriciteit is mogelijk. Maar een leven zonder stroom onder bezetting is een heel andere zaak. Net als de Iraakse bevolking zijn de Gazanen gewoon om slechts enkele uren per dag met elektriciteit door te brengen, maar nu zitten 1,5 miljoen Palestijnen al vijf dagen zonder elektriciteit.
Met temperaturen van 36 graden in de schaduw weet je het wel. Een oven. Het moderne leven heeft nood aan elektriciteit en als je zoals de Gazastrook afhankelijk bent van Israël wat betreft grensverkeer van goederen en personen en handel, is die noodzaak aan energie nog veel intenser.
Geen elektriciteit in de Gazastrook betekent ook geen water, geen licht, geen luchtkoeling, en in andere woorden, geen leven. Terwijl men in Bagdad gemiddeld een uur elektriciteit heeft per dag, zit de Gazastrook al honderd uur achtereenvolgens zonder elektriciteit. Het is zowel in Irak als in de bezette Palestijnse gebieden een manier tot langzame dood van de bevolking en het paradepaardje om chaos te scheppen.
De gebrekkige werking van ziekenhuizen en andere infrastructuur zorgt voor allerlei gezondheidsproblemen. Bevroren en gekoelde voeding kan men niet opslaan. Men kan slechts beperkte hoeveelheden bewaren en door het niet naleven van Israël van het AMA-grens- en verplaatsingsakkoord en de bijna onafgebroken grenssluiting is vervoer van bederfbaar voer een maat voor niets. De meeste fabrieken liggen stil. Generatoren zijn niet voorzien om honderd uren achtereenvolgens te draaien, maar enkel om om de grootste noden te lenigen tijdens een korte periode. Generatoren raken oververhit en vallen één na één uit.
Grenzen zijn dicht, jobs zijn verloren gegaan. Nu geen elektriciteit en kaarsen meer en straks de lucht nog verbieden te happen voor de Palestijnen? Israël voert een gemeenschappelijke marteltechniek door voor de miljoenen Palestijnen. Vele Palestijnen met chronische ziektes en lichamelijke gebreken zijn niet opgewassen tegen een leven zonder lopend water of elektriciteit en hen wacht spoedig de dood. Drie tot vier dagen zonder deze zorgen is voor de meeste bejaarden reeds fataal. Zonder medische zorgen drogen ze uit als vijgen. De orkaan Katrina maakte duidelijk hoe snel zaken kunnen foutlopen zonder elektriciteit, Gaza is echter een bezette megastad op het niveau van een ontwikkelingsland zonder westerse hupverlening en volledig afgesloten van de buitenwereld.
Zes Palestijnen vonden de dood toen een Israëlische raket hun autootje vernielde in de Gazastrook. Maar een veelvoud aan Palestijnen is inmiddels bezweken door de stroomuitval en tekort aan voedsel en medicijnen. Die slachtoffers blijven anoniem. Het is de stille dood die Israël geeft aan het Palestijns volk. Duizenden Palestijnen kunnen niet meer terug naar hun familie in de Gazastrook of ze moeten passeren langs de Israëlische gevangenissen. Israël beschouwt de Palestijnen als lelijke eenden in een monopoliespel, waarbij ze zelf de regels bepalen.
Mario Bergen, LEUVEN
Een leven zonder elektriciteit is mogelijk. Maar een leven zonder stroom onder bezetting is een heel andere zaak. Net als de Iraakse bevolking zijn de Gazanen gewoon om slechts enkele uren per dag met elektriciteit door te brengen, maar nu zitten 1,5 miljoen Palestijnen al vijf dagen zonder elektriciteit.
Met temperaturen van 36 graden in de schaduw weet je het wel. Een oven. Het moderne leven heeft nood aan elektriciteit en als je zoals de Gazastrook afhankelijk bent van Israël wat betreft grensverkeer van goederen en personen en handel, is die noodzaak aan energie nog veel intenser.
Geen elektriciteit in de Gazastrook betekent ook geen water, geen licht, geen luchtkoeling, en in andere woorden, geen leven. Terwijl men in Bagdad gemiddeld een uur elektriciteit heeft per dag, zit de Gazastrook al honderd uur achtereenvolgens zonder elektriciteit. Het is zowel in Irak als in de bezette Palestijnse gebieden een manier tot langzame dood van de bevolking en het paradepaardje om chaos te scheppen.
De gebrekkige werking van ziekenhuizen en andere infrastructuur zorgt voor allerlei gezondheidsproblemen. Bevroren en gekoelde voeding kan men niet opslaan. Men kan slechts beperkte hoeveelheden bewaren en door het niet naleven van Israël van het AMA-grens- en verplaatsingsakkoord en de bijna onafgebroken grenssluiting is vervoer van bederfbaar voer een maat voor niets. De meeste fabrieken liggen stil. Generatoren zijn niet voorzien om honderd uren achtereenvolgens te draaien, maar enkel om om de grootste noden te lenigen tijdens een korte periode. Generatoren raken oververhit en vallen één na één uit.
Grenzen zijn dicht, jobs zijn verloren gegaan. Nu geen elektriciteit en kaarsen meer en straks de lucht nog verbieden te happen voor de Palestijnen? Israël voert een gemeenschappelijke marteltechniek door voor de miljoenen Palestijnen. Vele Palestijnen met chronische ziektes en lichamelijke gebreken zijn niet opgewassen tegen een leven zonder lopend water of elektriciteit en hen wacht spoedig de dood. Drie tot vier dagen zonder deze zorgen is voor de meeste bejaarden reeds fataal. Zonder medische zorgen drogen ze uit als vijgen. De orkaan Katrina maakte duidelijk hoe snel zaken kunnen foutlopen zonder elektriciteit, Gaza is echter een bezette megastad op het niveau van een ontwikkelingsland zonder westerse hupverlening en volledig afgesloten van de buitenwereld.
Zes Palestijnen vonden de dood toen een Israëlische raket hun autootje vernielde in de Gazastrook. Maar een veelvoud aan Palestijnen is inmiddels bezweken door de stroomuitval en tekort aan voedsel en medicijnen. Die slachtoffers blijven anoniem. Het is de stille dood die Israël geeft aan het Palestijns volk. Duizenden Palestijnen kunnen niet meer terug naar hun familie in de Gazastrook of ze moeten passeren langs de Israëlische gevangenissen. Israël beschouwt de Palestijnen als lelijke eenden in een monopoliespel, waarbij ze zelf de regels bepalen.
Mario Bergen, LEUVEN
maandag, februari 12, 2007
AMA-akkoord moet worden nageleefd
[Reactie aan Het Laatste Nieuws over "Werken Tempelberg opgeschort na aanhoudend protest"]
Als Israël zo bezorgd is over de loopbrug nabij de Haram al-Sharif, dat het dan de Palestijnen deze laat herstellen en daarvoor de nodige kredieten vrijmaakt. Oost-Jeruzalem en de Oude Stad zijn bezette delen van het historische Palestina, waar Israël niets verloren heeft. En als Israël toch zo bezorgd is om de Palestijnen dat het dan het AMA-akkoord voor vrije handel en verplaatsingen naleeft. Voor een levensvatbare Palestijnse economie is vrije doorgang nodig naar Egypte voor goederen en diensten, moet men de lucht- en zeehavens openstellen en een vlotte doorgang tussen Gaza en de Westbank voorzien. De bijeenkomst van de Algemene Vergadering van de VN keurde op 28 oktober 1981 resolutie 36/15 goed die eist dat Israël onmiddellijk alle uitgravingen en transformaties van de historische, culturele en godsdienstige plaatsen van Jeruzalem, in het bijzonder onder en rond het Heilige Heiligdom van al-Haram al-Sharif stopt, die de Heilige Plaatsen van de al-Aqsa Moskee en de Koepel van de Rots in gevaar brengen. Het gaat niet om opschorten, maar definitief stoppen en deze VN-resolutie naleven.
Mario Bergen, Leuven
Als Israël zo bezorgd is over de loopbrug nabij de Haram al-Sharif, dat het dan de Palestijnen deze laat herstellen en daarvoor de nodige kredieten vrijmaakt. Oost-Jeruzalem en de Oude Stad zijn bezette delen van het historische Palestina, waar Israël niets verloren heeft. En als Israël toch zo bezorgd is om de Palestijnen dat het dan het AMA-akkoord voor vrije handel en verplaatsingen naleeft. Voor een levensvatbare Palestijnse economie is vrije doorgang nodig naar Egypte voor goederen en diensten, moet men de lucht- en zeehavens openstellen en een vlotte doorgang tussen Gaza en de Westbank voorzien. De bijeenkomst van de Algemene Vergadering van de VN keurde op 28 oktober 1981 resolutie 36/15 goed die eist dat Israël onmiddellijk alle uitgravingen en transformaties van de historische, culturele en godsdienstige plaatsen van Jeruzalem, in het bijzonder onder en rond het Heilige Heiligdom van al-Haram al-Sharif stopt, die de Heilige Plaatsen van de al-Aqsa Moskee en de Koepel van de Rots in gevaar brengen. Het gaat niet om opschorten, maar definitief stoppen en deze VN-resolutie naleven.
Mario Bergen, Leuven
Abonneren op:
Posts (Atom)
Posts
