Israël zijn communicatieve buffer

[Reactie op "Israël wil buitenposten ontmantelen" op 28 mei in De Standaard]

Vandaag nam De Standaard het ap-berichtje over "Israël wil buitenposten ontmantelen." Hiermee krijgen we weer eens een staaltje van aloude Israëlische propaganda te lezen. Al jaren gebruiken de Israëli's de zogenaamde buitenposten als een 'communicatieve buffer' in hun discours. Dat wil zeggen, als de internationale kritiek weer eens aanzwelt en vooral als hun grootste broodheer, de VS, zich verplicht voelt om voor een keer wat scherper uit de hoek te komen, dan beginnen ze over die buitenposten. Ze bestempelen die dan als "illegaal," omdat ze niet goedgekeurd zouden zijn door de regering. Daarmee zeggen ze dan impliciet dat de andere nederzettingen legaal zouden zijn. De Israëlische regering voert inderdaad een actieve aan moedigingspolitiek voor de uitbreiding van de andere 'nederzettingen' die met name in Oost- Jeruzalem uitgegroeid zijn tot compleet nieuwe stadsdelen, exclusief joodse wijken welteverstaan. Ondertussen kunnen ze dus enkele van de buitenposten (er zijn er veel meer dantwintig) gebruiken als pasmunt in het diplomatieke spel. Ze breken twintig buitenposten af en iedereen is tevreden: de Amerikanen omdat ze voor de publieke opinie hun tanden konden laten zien en de Israëli's omdat ze de zelf afgedwongen 'legitimiteit' van de nederzettingen weer eens in de verf konden zetten en bovendien kunnen zwaaien met weer eens een nep-toezegging. Wanneer dan de storm is gaan liggen bouwen ze in alle stilte verder aan de kolonies en enkele weken later zijn er weer nieuwe buitenposten opgericht.
De waarheid is en blijft dat alle nederzettingen in de bezette gebieden illegaal zijn en dat deze al ettelijke malen veroordeeld werden door de internationale gemeenschap en de Verenigde Naties. De zogenaamde 'buitenposten' worden intussen meer dan oogluikend toegestaan - uiteindelijk waren alle joodse nederzettingen in het begin buitenposten...

Marc Ooms heeft er niets van begrepen

[Reactie naar VRT Radio1 n.a.v. afscheidsgesprek Marc Ooms over Israël-Palestina]

Het is tijd dat Marc Ooms met pensioen gaat want hij kent zijn geschiedenis niet. Hij blijft het conflict in palestina voorstellen als een conflict tussen twee gelijkwaardige partijen "die elkaar het eigendom betwisten over hetzelfde gebied." Waarom erkent hij niet dat Israël een bezettende macht is die het historische Palestina met geweld in nam en zijn oorspronkelijke bewoners met veel geweld verdreef (dit is uitvoerig gedocumenteerd en beschreven door de nieuwe joodse historici uit Israël zelf). Vervolgens bezette Israël wat overschoot van Palestina en waarover internationaal een consensus bestaat dat het wel degelijk aan het Palestijnse volk toebehoort. In die bezette gebieden bouwt het 20 jaar een netwerk van illegale kolonies en onderwerpt het Israëlische leger de Palestijnse bevolking aan een onhoudbare repressie die al duizenden doden eiste. Véél meer doden dan er ooit aan Israëlische kant vielen door legitiem Palestijns verzet.
Volgens Ooms heeft het conflict een religieuze grond. Hij heeft er niets van begrepen. En dat na 60 jaar Israël. Ga gerust op pensioen beste Marc.

Vakantie

Beste lezer. Dit blog zal een tijdje niet worden bijgehouden omdat de moderator van dienst in vakantie is tot 10 augustus. Dat betekent niet dat er niet geschreven wordt. De schrijvers uit onze mediagroep zijn en blijven actief in het aanklagen van de wantoestanden en de onrechtvaardigheid van de situatie in Palestina, dat merk je regelmatig in de Vlaamse en Nederlandse media. vanaf de 3e week van augustus wordt Palestinaindemedia weer bijgewerkt. Tot dan!

Groot-Palestina bestaat niet

[Reactie op "de bevolking wil vrede" in De Standaard van 7 juli]

Ami Ayalon stelt de zaken voor zoals alle 'duiven' in de Israëlische politiek. Volgens hem dromen de Israëli's van een Groot-Israël en de Palestijnen van een 'Groot-Palestina.' Het eerste is zeker waar. Maar wat meer is, Israël zet die droom elke dag verder om in realiteit. Al het land van de Middelandse Zee tot aan de Jordaan, voor minder gaan de Israëli's niet. En ze 'werken' eraan - door steeds meer Palestijnse grond in te pikken. Of het nu kolonisten zijn die hun illegale outposts bouwen, of het leger dat honderden 'dunums' landbouwgrond confisqueert 'voor militaire doeleinden' of de Israëlische overheid die weer eens honderden illegale huizen bijpoot in Oost-Jeruzalem, het resultaat is steeds hetzelfde: weer enkele stappen dichter bij de defacto realisatie van Groot-Israël.

En wat dan met de Palestijnse droom? De Palestijnen verloren in 1948 reeds hun Palestina. Zij hebben zich reeds lang neergelegd bij de grenzen van 1967, een stuk land dat maar 48% van het oorspronkelijke Palestina uitmaakt. Ondertussen is van die 48% weer een groot deel afgenomen. En het gaat nog steeds door: ook de muur slokt voortdurend verder land op. De Palestijnse bevolking wordt kapot getreiterd, gebroodroofd, gemarginaliseerd. Mensen verliezen haast dagelijks familieleden door de Israëlische repressie. En de Palestijnen zouden dromen van 'groot Palestina.' Komaan!

Wat wil Ayalon bereiken als hij het over "Groot-Palestina" heeft? Weer eens een leugenachtig verhaal lanceren dat een strijd tussen evenwaardige tegenstanders moet suggereren?

Palestijn gaat door het lint in Jeruzalem

[Reactie naar De Morgen]

Een Palestijn gaat door het lint in Jeruzalem en gaat met een bulldozer auto's en bussen te lijf. Waarom was hij gefrustreerd? Misschien omdat hij heel zijn leven al opgesloten leeft in zijn eigen stad die elke dag kleiner wordt. Omdat die stad bezet is en hij niet bij de bezettende macht hoort.
Hoe kwam hij dan op de idee om een buldozer te gebruiken? Misschien zag hij hoe Israëlische Caterpillar bulldozers huizen en scholen vernietigen, regelmatig met de mensen er nog in... Dit is een standaard repressie praktijk in de bezette gebieden, al jaren aan een stuk. Je vraagt je af hoe het komt dat nog niet eerder gebeurde.

Honderden woningen op Westelijke Jordaanoever

[Reactie op AFP-Bericht "Honderden woningen op Westelijke Jordaanoever" in DS 10 maart 2008, blz. 17]

In het afp-berichtje over de Israëlische beslissing om weer 750 nieuwe woningen bij te bouwen in Oost-Jeruzalem wordt eens te meer gesproken over het neutrale "nederzettingen." Alsof het om een gewoon bouwproject zou gaan waarover een eenvoudig meningsverschil zou bestaan. Alsof het terrein in kwestie 'betwist gebied' zou zijn, met andere woorden een terrein waarvan twee gelijkwaardige partijen het eigendom claimen. En tenslotte: alsof er over die grond enige wettelijke onduidelijkheid zou bestaan. Voor alle duidelijkheid: het is geen gewoon bouwproject. Het is een onderdeel van een expansiepolitiek die illegale kolonies bouwt in bezet gebied. Die Israëlische politiek wil voldongen feiten creeëren op het terrein en omvat niet alleen het bouwen van de woningen zelf maar ook het actief ronselen van joodse bewoners met belastingvoordelen, lage intrestvoeten enz. Bovendien geeft Israël gigantische bedragen uit aan beveiliging van de kolonies door het leger, aan een apart wegennet (alleen voor kolonisten) en aan nutsinfrastructuur die onder meer water steelt uit de Palestijnse waterbronnen. Het gaat ook niet om betwist gebied maar om militair bezet gebied waarop alle bouwactiviteiten door de bezetter illegaal zijn voor het internationaal recht. Israël is daar al talloze malen voor veroordeeld door de Verenigde Naties maar legt al die veroordelingen naast zich neer. Het woord "nederzettingen" is een uitvinding van de immer attente Israëlische propagandamachine, net zoals ze het recent hebben over "outposts" om de nieuwe illegale kolonies te omschrijven. Of zelfs "de buurten" als ze het hebben over de kolonies in Oost-Jeruzalem. Van een eufemisme gesproken...
Uw buitenland redacteur Bart Beirlant is hier allemaal van op de hoogte. En toch neemt u het bericht gewoon over. Is het omdat het bericht afkomstig is van afp, dat het niet meer hoeft nagekeken te worden? Ook al schrijft afp gewoon persberichten over van de Israëlische regering?

Het arme kleine Israël volgens Mia Doornaert

[Reactie op het "Ranzig" stukje van Mia Doornaert in De STandaard van 22 januari]

In haar "ranzig" stukje over de uitspraken van komiek Alex Agnew maakt Mia Doornaert zich druk over het feit dat zo veel mensen zich inzetten voor de Palestijnen. Naar haar eigen goede traditie draaft ze daarbij lustig door in haar argumentatie."Israël is klein, heeft geen olie, geen grondstoffen, slaat niet terug," meesmuilt ze. Zulke voorstelling van zaken kan je moeilijk serieus nemen. Israël heeft dan misschien geen olie, ze zijn wel de grootste netto-steunontvanger van de Verenigde Staten. In 2007 kreeg Israël maar liefst 6,8 miljoen dollar per dag. Met die stroom inkomsten die al tientallen jaren aanhoudt hebben ze één van de grootste wapenvoorraden ter wereld uitgebouwd, inclusief een illegaal kernwapenarsenaal. Het Israëlische leger is één van de best getrainde en uitgeruste legers ter wereld. De manschappen hebben dan ook gelegenheid genoeg om te oefenen. De voortdurende invallen in de bezette gebieden en acties tegen ongewapende Palestijnse burgers zijn sinds de tweede intifada nooit gestopt, ondanks verschillende éénzijdige staakt-het-vuren langs Palestijnse kant. Het aantal buitengerechtelijke executies is al lang niet meer te tellen. Meer dan 10.700 Palestijnen zitten in Israëlische gevangenen, de meeste daarvan zonder enige vorm van proces. Bij alle 'acties' van het Israëlische leger zijn sinds 2000 minstens 4528 Palestijnen vermoord (tegenover 1031 Israëli). Minstens 982 van hen waren kinderen (tegenover 119 Israëlische kinderen). Ook nu vermoord Israël dagelijks Palestijnen in de Gazastrook, rechtstreeks en onrechtstreeks, door het gebied de broodnodige leveringen van voedsel en medicijnen te ontzeggen, door ziekenhuizen zonder stroom te zetten enzovoort. Tegelijkertijd blijft Israël illegale kolonies bijbouwen op de Westbank. En vermits Europa noch de VS ook maar iets ondernemen om Olmert en zijn trawanten te stoppen doen ze ongenaakbaar verder. Het onrecht dat Israël de Palestijnen aandoet is zo systematisch en onvoorstelbaar, dat een vergelijking met kampen en gaskamers helemaal niet zo uitzinnig is.

Omgebrachte Palestijnen in Gaza zijn buitengerechtelijk vermoord

[Reactie op "Israël sluit grensovergangen met Gaza" op Knack.be (18/01/08)]

De sluiting (van de grenzen van Gaza) komt er n.a.v. de voortdurende raketaanvallen vanuit Gaza op Israël. Waarom vermeldt u niet dat het Israëlische leger de voorbije twee dagen al 25 Palestijnen heeft gedood? Die 30 mensen waarvan melding op het einde van uw artikel waren allemaal Palestijnse burgers. U doet het uitschijnen alsof het gaat om een gelijk aantal militairen van twee geregelde legers die elkaar troffen op het slagveld. Maar dat is niet het geval. Integendeel: het gaat om Israëlische militairen van een goed uitgeruste legermacht die doelbewust 30 Palestijnen heeft omgebracht, zeg maar buitengerechtelijk vermoord. Want ze mogen dan wel beweren dat onder die 30 burgers 'terorristen' waren, in een normale rechtstaat zouden die verdachten aangehouden en berecht worden. Bovendien is de Gazastrook in de feiten nog steeds bezet gebied want Israël controleert alle grenzen, controleert alles wat binnen en buiten gaat. Volgens de internationale wetgeving heeft Israël de plicht om de bewoners van het gebied dat ze bezet te beschermen en te zorgen dat ze kunnen overleven.

Ideologisch antisemitisme

[Reactie op "Niet bang, maar waakzaam" in De Standaard blz. 10 van 9 november]

Diane Keyser en Michael Freilich, resp. secretaris-generaal van het Forum der Joodse organisaties en hoofdredacteur van Joods Actueel maken zich zorgen over wat zij noemen 'ideologisch antisemitisme.' Volgens hen gooien linkse intellectuelen het israëlische beleid en de joodse gemeenschap op één hoopje. Als ze dat al doen dan is dat bezwaarlijk een geval van anti-semitisme te noemen maar eerder een gevolg van de luidste stemmen binnen de diaspora die als één man achter het controversiële beleid van Israël blijven staan. Overigens wil Israël niet liever dan de schijn ophouden dat ze spreekt voor de hele joodse gemeenschap waar ook ter wereld. Ook al zijn er vele strekkingen binnen die gemeenschap die zware bedenkingen hebben bij de agressieve bezettingspolitiek van Israël. Ze roepen alleen minder luid.
Aan 'de ngo's' verwijten mevrouw Keyser en Mijnheer Freilich een éénzijdige veroordeling van Israël en niet van het geweld aan de andere kant. Nochtans kan iedereen op de website van het Actieplatform Palestina, dat de belangrijkste Vlaamse ngo's verenigt rond het conflict, het volgende lezen: "Wij veroordelen alle geweld van de Palestijnse gewapende groeperingen tegen Israëlische burgers en roepen hen en de Palestijnse leiders op hun verantwoordelijkheid op te nemen om het internationaal humanitair recht na te leven en te doen naleven en dus het geweld tegen burgers tegen te gaan."

Er bestaat geen twijfel dat antisemitisme een verwerpelijk gedachtegoed is en dat alle uitingen ervan streng moeten aangepakt worden. Het is tenslotte een vorm van gericht racisme. Maar het misbruik van de term om kritiek op het beleid van de Israëlische staat in een racistische hoek te drummen getuigt van intellektuele oneerlijkheid.

In ieder geval klinken deze verwijten bijzonder hol op het ogenblik dat Israël de Gaza-strook letterlijk aan het wurgen is - 1,12 miljoen Palestijnen (80% van de bevolking in de strook) afhankelijk van voedselhulp, doodzieke mensen sterven aan de grens omdat ze niet naar het ziekenhuis mogen in Israël, essentiële geneesmiddelen en medische uitrustingen mogen de strook niet in enz. De lijst aan repressieve activiteiten door Israël is lang. Het aantal Palestijnse burgers waaronder vele kinderen dat daarbij de dood vond is nog veel langer. En dat terwijl de palestijnse raketten hoogstens een beperkt aantal soldaten verwondden en welgeteld één dode maakten aan Israëlische kant tijdens de voorbije twee jaar. Dit zijn allemaal feiten, die gisteren nog maar eens aangeklaagd werden door de VN-organisatie voor de Palestijnse vluchtelingen. Is commissaris-generaal Karen Koning AbuZayd nu ook een antisemitisch ideologe volgens mevrouw Keyser en Mijnheer Freilich?

Altijd weer beginnen bij de basics

[Bericht op hln.be n.a.v. lezersreacties op "Israël verijdelt Palestijnse zelfmoordaanslag op Jom Kippoer"]

De Palestijnse bevolking woonde reeds eeuwen in Palestina, samen met een beperkte joodse gemeenschap. De staat Israël is opgericht door extremisten die zich Zionisten noemen (naar de berg Zion) en die, tegen de wil van de Joodse godsdienst in, zich met geweld meester wilden maken van dat land en bovendien een staat wilden stichten "enkel voor joden." Ze hebben de autochtone Palestijnse bevolking verdreven uit hun land in vluchtelingenkampen. Vandaag onderdrukt Israël Palestijnen systematisch.

Even uit maar nu terug er boven op

We waren er tussen uit. Terwijl onze schrijvers onverdroten verder aanklaagden in de media, kwamen hun reacties enkele weken niet op het mediablog. Ondertussen ben ik terug van drie maand weggeweest en probeer ik zo snel mogelijk de achterstand bij te werken want de actualiteit heeft allerminst stil gestaan.
Bedankt Wim om alles zo goed bij te houden de voorbije maanden!
Koen

Wie schiet bestand aan flarden?

[Reactie op "Hamas schiet bestand met Israël aan flarden" in Het Laatste Nieuws van 25 april 2007]

Beste GVV,

Hoe komt u erbij dat Hamas het bestand met Israël aan flarden aan schiet? Het is niet omdat het goed klinkt dat het juist is. In hetzelfde bericht schrijft u "De aanval van gisteren zou een vergelding zijn voor de dood van negen Palestijnen bij Israëlische acties op de Westelijke Jordaanoever." Die negen doden zijn effectief vermoord door het Israëlische leger. Onder hen een 17-jarig meisje dat in haar eigen slaapkamer werd doodgeschoten. Wat zijn deze 'acties' van het Israëlische leger anders dan een schending van het 'vredesbestand?' Of kunnen acties van het leger dan geen bestanden schenden?

De voorbije 5 maanden heeft het Israëlische leger al 64 Palestijnen gedood, ze hebben meer dan 2000 arrestaties verricht en meer dan 450 Palestijnen verwondt. Maar dat telt blijkbaar niet. Ook de vele illegale huisverwoestingen en de landconfiscaties zijn dus volgens u allemaal geen gevaarlijke inbreuken op het bestand... De Palestijnse rakketten daarentegen maakten geen enkel slachtoffer, zoals ze dat in het verleden haast nooit deden (welgeteld één Israëli in 2006).

Wanneer u schrijft dat "volgens de gewapende vleugel van Hamas" Israël al vele malen het bestand heeft geschonden dat in november inging, wat bedoelt u daar dan mee? Dat het citaat met een korrel zout moet genomen worden gezien de aard van de afzender? Waarom hanteert u niet dezelfde regel voor Israël wiens persberichten u blijkbaar netjes overschrijft?

U zou uw lezers een grote dienst bewijzen door u te beperken tot het vermelden van de feiten en tendentieuze formuleringen achterwege te laten.

Acties militante Palestijnen in Gaza

[Lezersbrief aan De Morgen]

Militante Palestijnen hebben de Amerikaanse school aangevallen in Gaza, zo meldde De Morgen vandaag 23 april. Als dit een actie van Israël was geweest, dan zou dit ongetwijfeld onder de noemer een "geïsoleerd incident" geklasseerd zijn. Ondertussen heeft het Israëlische leger in de laatste 48 uur niet minder dan 9 Palestijnen gedood, waaronder de 17-jarige Bushra Bargheesh. Het meisje had het ongeluk zich op het verkeerde moment op de verkeerde plaats te bevinden... in haar slaapkamer. Het was zaterdag 21 april om 22u en het Israëlische leger nam haar huis in Jenin onder vuur. Ze waren op zoek naar haar broer.

De andere doden vielen toen het leger een raket lanceerde op een wagen en nog andere huizen beschoot. De meeste doden kregen schoten in het hoofd en ter hoogte van de borst. Volgens mij wijst dat op een oogmerk om te doden. Deze handelswijze van het Israëlische leger is trouwens geen uitzondering, ze is systematisch en behoort tot de ‘normale’ omgang van Israël met de bezette gebieden. Misschien is dat de reden dat er nauwelijks over deze laatste 'acties' van Israël werd bericht - er zijn dan ook 'vredesinitiatieven' gaande.
Tussen haakjes, bij bovenvermelde aanslag door Palestijnen in Gaza vielen geen doden.

De spijt van Israël

[Reactie naar De Morgen op artikel "Eenheidsregering van Palestijnen stuit op gemengde reacties]

Israël vindt het verdomd spijtig dat Mahmoud Abbas en Ismaël Haniyeh tot een vergelijk gekomen zijn. Gelukkig hebben ze nog steeds de loze argumenten van het "geweld tegen de joodse staat" en de eis tot "erkenning van het bestaansrecht van Israël." Die argumenten worden zoals gewoonlijk netjes overgenomen door de Verenigde Staten die declameren dat het aangehaalde "recht op verzet" van de nieuwe premier "storend is en in tegenspraak met het principe dat geweld moet worden vermeden."

Als geweld moet worden vermeden, kan er iemand in Tel Aviv of Washington dan eens antwoord geven op de vraag hoe het komt dat er in 2006 aan Palestijnse kant 29 keer (!) zoveel doden vielen als aan Israëlische kant?
En dan hebben we het niet over het dagelijkse geweld in de bezette gebieden, waar het Israëlische leger heer en meester is en de Palestijnse bevolking voortdurend terroriseert. Maar dat is natuurlijk geen terrorisme want het gebeurt door een geregeld leger.

De Palestijnen hebben dus geen recht op verzet. Ze moeten op hun knieën gaan en de macht van Israël erkennen, ze moeten bovendien het bestaansrecht erkennen van een staat die hen onderdrukt, hun land afpakt, hun water steelt, hun inkomsten afpakt, hun economie ruïneert en niet zal rusten voor de laatste Palestijn over de Jordaan gejaagd is. Wanneer gaat iemand dat geweld veroordelen?

Ondertussen heeft Israël het bestaansrecht van Palestina evenmin erkend, een land dat veel ouder is en dat op 60 jaar tijd bijna volledig is ingepikt door datzelfde Israël.

Waarom moet Palestijnse regering Israël erkennen (2)

Beste Robert,

In je commentaar op de reactie van Ine pieters zeg je dat een erkenning van de staat Israël goed zou zijn voor de Palestijnen. Je poneert de voluntaristische stelling dat "vrede en wederzijdse erkenning hand in hand gaan," een "logica" waaraan volgens jou "de Palestijnse leiders al jaren ontsnappen." Laat ons het waarheidsgehalte van die stelling eens goed analyseren. Ten eerste wil Israël de Palestijnse staat niet erkennen. Het ontneemt al jaren alle mogelijkheden aan de Palestijnse autoriteit om een beleid te voeren: Israël houdt systematisch geïnde belastingen achter die eigendom zijn van de Palestijnse bevolking. Israël blokkeert grensovergangen en belemmert de bewegingsvrijheid van mensen en goederen op alle mogelijke manieren. Meer nog: Israël steelt voortdurend grond en grondstoffen, waaronder de cruciale drinkwatervoorraden. Met zijn koloniale bezettingspolitiek overtreedt het land al 40 jaar alle internationale rechtsregels. Waarom moeten de Palestijnen in Gods naam dan eerst Israël erkennen? Ten tweede heeft het verleden uitgewezen dat de logica waarover je spreekt helemaal niet bestaat. In het verleden heeft Israël zich nooit aan enige afspraak gehouden en is voorturend doorgegaan met het creëren van nieuwe voldongen feiten, zo werd er tijdens wapenbestanden of officiële 'vredesbesprekingen' onderverdroten verder gebouwd aan de illegale kolonies en aan de apartheidsmuur. Er is dus geen vertrouwen aan de kant van het Palestijnse volk want Israël heeft zich keer op keer niet gehouden aan de afspraken. De eerste stap moet dus komen van de agressor uit Tel Aviv dus.

Volgens jou heeft Israel geen apartheidspolitiek en heeft het land een democratische grondslag die uniek is in het Midden Oosten. Vertel me dan eens waarom het land zich de 'joodse staat' noemt? De wetgeving bulkt van dicriminerende regels voor iedereen die niet jood is. Inwijkelingen uit de joodse diaspora uit pakweg Nieuwzeeland die voorheen niets met het land te maken hadden hebben meer rechten dan Palestijnse families die er al generaties wonen. Uitspraken zoals die van Minister Avigdor Lieberman zijn geen uitzondering in de Israëlische politiek. De extreem-rechtse politicus wilde bussen inleggen om "Palestijnse Israëli's in de Jordaan te dumpen." Niet erg democratisch. Maar wel perfect in overeenstemming met het Zionisme, de fascistische ideologie waarop het staatsbestel vanaf het prille begin is gebaseerd. Overigens zijn de grenzen van Israël nog steeds niet bepaald omdat men nog steeds bezig is van die op te schuiven richting Jordaan.

Gezien de wurggreep van Israël op de Palestijnen is het niet verwonderlijk dat er institutionele wanorde en verdeeldheid heerst onder de Palestijnse leiding. Ondanks die omstandigheden slaagden ze er toch in om democratische verkiezingen te houden vorig jaar. Een niet geringe prestatie. Nochtans is de reactie van Israël en de internationale gemeenschap nog steeds beschamend en het beste bewijs dat men gewoon geen democratisch bestel wil voor het Palestijnse volk.

Interview met prof Yakov Rabkin nog te beluisteren

Zondag laatstleden had Jean-Pierre Rondas op Klara een gesprek met prof. Rabkin.
Zijn boek is een aanrader. Je kan het interview nog beluisteren tot volgende week.

Onder de vrome Joden bestaat er een minderheid die zich uitspreekt tegen het bestaan van de staat Israël – en dan nog op basis van de boeken van Moses, de Thora. Joden kunnen heel goed zonder staat leven, beweren ze. Wat kan er in de Thora staan dat pleit tegen een Beloofde Land op de plaats van het huidige Israël? Waarom ijveren deze vromen voor de "desisraëlisering" van de Joden? Het antwoord ligt in hun houding tegenover de secularisering. Een staat, hoe religieus en etnisch ook, is nu eenmaal een "seculiere", "wereldse" zaak. Dan nog liever een diaspora, zonder huis van Israël. Yakov M. Rabkin, die over dit complexe fenomeen een boek schreef (In naam van de Thora, Houtekiet, 2006) legt aan J.P.Rondas uit hoe deze groep perfect past in het huidige Europese antizionisme.

Presentatie en samenstelling: Jean-Pierre Rondas - Contact:rondas@klara.be

Zorgvuldigheid in de berichtgeving is geen luxe

(Mail aan VRT Radio redactie)
Vanmiddag hoor ik tijdens de Actueel uitzending over de dood van Yasser Arafat, jullie reporter in Parijs beschrijven hoe enkele orthodoxe Joden hun sympathie komen betuigen voor Arafat. "Hoewel, orthodox," zegt hij vervolgens, "ze eisen niets minder dan de ontmanteling van Israël." Een vreemde uitspraak is dat, want de orthodoxie van deze Joden is geen politieke kwestie, het is een religieuze keuze. Met andere woorden, het is niet omdat ze een orthodoxe versie van hun religie aanhangen dat ze het eens zijn met het beleid van de staat Israël, of dat ze uberhaupt het bestaansrecht van de staat Israël erkennen. Orthodoxe Joden zijn dus ook niet per sé Zionisten, de meeste van hen zijn tevreden met hun leven in de diaspora.

Het probleem is dat jullie reporter begrippen zoals orthodoxie, fundamentalisme en politiek extremisme door elkaar haalt. En dat is nefast in deze dagen waarin standpunten verharden en het gevoel overheerst dat de multiculturele samenleving mislukt is. Toen ik op 23 februari 2004, de dag waarop het Internationaal Gerechtshof zich uitsprak over de Israëlische apartheidsmuur, op de bus stapte naar Den Haag, zaten er twee orthodoxe Joden mee op de bus uit Antwerpen. Tijdens de optocht later die dag sloten ze aan bij hun geestesgenoten die van over de hele wereld naar Den Haag waren gekomen om hun afgrijzen uit te spreken tegen de Israëlische politiek. Ze wezen inderdaad het Zionisme af en wijzen op de inhumane behandeling van het Palestijnse volk door de staat Israël. Je kan een analoog verhaal vertellen over moslims en christenen. Orthodoxe moslims zijn geen fundamentalisten en deze laatsten zijn niet noodzakelijk de extremisten die de aanslagen plegen. In het Midden-Oosten zijn het integendeel vaak orthodoxe moslims die een dam opwerpen tegen de extremisten omdat ze hun religie op een meer geëngageerde manier invullen dan de gewone Mohammed in de straat.

De laatste tijd worden religie en politiek steeds meer door elkaar gehaald en dat is een gevaarlijke evolutie. Het publiek maakt een amalgaam van al deze begrippen en associeert alle (religieuze) uitingen die afwijken van het gemiddelde als gevaarlijk en extremistisch. Het bevordert bovendien de verheerlijking van dat gemiddelde dat als de norm wordt gepercipieerd en waarin men zich veilig kan terugtrekken. Alles wat afwijkt wordt afgewezen. Het aanvaarden en begrijpen van diversiteit in een complexe samenleving wordt er op die manier niet makkelijker op. De media heeft een speciale verantwoordelijkheid om begrippen juist te gebruiken en te duiden. Het argument dat jullie enkel maar de feiten weergeven gaat hier niet op. Door feiten te benoemen geef je ze een bepaalde betekenis, door andere feiten dood te zwijgen ontneem je ze betekenis. Bovendien zijn steeds meer verklaringen in de media onderhevig aan de manipulatie van betaalde spindokters die het debat een bepaalde richting uit willen duwen. En die richting is zelden diegene die de samenleving nodig heeft om vooruit te raken. Reden genoeg dus voor wat zorgvuldigheid in de berichtgeving

Koen Stuyck