Posts tonen met het label Verenigde Staten. Alle posts tonen
Posts tonen met het label Verenigde Staten. Alle posts tonen

zondag, december 12, 2010

De eeuwige vredespendelaar komt weer langs

[Reactie op het artikel “Poging Clinton vredesproces aan te zwengelen” op Nu.nl van 11 december 2010]

Mevrouw Clinton is zeker de leukste thuis? “De V.S. zullen geen passieve deelnemer zijn in het conflict tussen Israël en de Palestijnen”. Neen, als je Tel Aviv politiek, economisch en militair blijft steunen ben je een actieve verdediger van een apartheidsstaat.

Waar is Obama in godsnaam mee bezig geweest de voorbije twee jaar? Zijn gezondheidsbeleid werd uitgewerkt door vice-president Joe Biden. Voor het economisch beleid is er een werkgroep trouwe medewerkers. Afghanistan en Pakistan wordt voorgekauwd door Richard Holbrooke. Rond milieu kan met Republikeinse parlementsmeerderheid alleen een status quo behouden worden.
Als Obama zijn lippen van elkaar deed was het om Israël naar de mond te praten inzake het statuut van Jeruzalem of het voorwendsel “recht op veiligheid” om de bezetting in stand te houden. Andere keren zweeg Hussein Obama over de bouw in en uitbreiding van de illegale Israëlische kolonies.

Mevrouw Clinton vraagt dat de betrokken partijen “hun standpunten specifiek uitwerken”. Net alsof die al geen decennia bekend zijn. Ze koopt hiermee tijd zodat Tel Aviv zijn barbaarsheden kan verderzetten. De Amerikaanse gezant Mitchell kan weer eens airmiles gaan sparen door heel het Midden-Oosten te doorkruisen de volgende weken. Hebben ze geen videoconferentie in Washington of kan die man niet in Amman gaan wonen in plaats van constant te pendelen vanuit de V.S.? Nee, het staat sjiek “wij sturen een gezant 10.000 kilometer verder”. Weer eens tijdverlies met gependel: Washington – Tel Aviv – Ramallah – Amman – Cairo – Beiroet – Riyadh – Doha – Ankara - ... en weer eens terug naar Washington.

Ze kunnen beter een pendelvliegtuig inzetten dat elke twee maand die route doet speciaal voor Mitchell en zijn gevolg. Maar als Tel Aviv geen blusvliegtuig heeft, zullen ze in Washington ook nog nooit gehoord hebben van een beveiligde satellietverbinding met hun gezant vanuit het Midden-Oosten.
Niet alleen met het massaal bijbouwen in bezet Palestijns gebied maakt Tel Aviv een lachertje met de vredespogingen van de Amerikanen, ook hun militaire leiders laten er geen twijfel over bestaan.

Lt Gen Ashkenazi (chef van de Israëlische Generale Staf) zei dat meer activiteiten in de buurt van de Gaza-grens zullen plaatsvinden in de nabije toekomst. "Er zullen meer problemen zijn, dat is onvermijdelijk. Het conflict rond het hek zal worden voortgezet en we moeten er op voorbereid zijn, want dat is wat uiteindelijk de uitkomst van het gevecht bepaalt. We zullen gedwongen worden om op grotere schaal te reageren. De volgende ronde van de strijd zal groter worden en de winnaar moet onweerlegbaar zijn. We moeten de vijand onmiskenbaar overwinnen."

Mario Bergen, Leuven

Link:
"The Gaza Strip border is delicate" -

zondag, juni 27, 2010

Twee maten en gewichten

[Reactie op het artikel “G8 veroordeelt Noord-Korea en Iran” in De Standaard van 26/06/2010 online]

Mijnheer Obama en zijn vrienden van de G-8 hebben hun ware gelaat weer eens laten zien. Noord-Korea krijgt pek en veren voor het zinken van een Zuid-Koreaans oorlogsschip. Maar een veroordeling van Israël voor de aanval tegen een humanitaire flotilla met negen doden en vijf vermisten als gevolg? Daar rept men met geen woord over. Integendeel. Tel Aviv krijgt schouderklopjes omdat het de deur van de Gazastrook op een kier zet en zoute koekjes en toiletpapier stuurt naar een volk dat cement en ijzer nodig heeft om honderden scholen en ziekenhuizen en duizenden woningen en fabrieken terug op te bouwen.

Mario Bergen, Leuven

vrijdag, mei 14, 2010

Obama voorziet 164.000.000 euro voor raketschild Israël

[Lezersbrief aan Het Belang van Limburg]

Het was reeds een onzalig idee om mensenrechten in Israël aan de kant te schuiven en het land toe te laten tot de OESO. Nu wil Obama een bijkomende gift aan Israël van 164 miljoen euro om een raketschild te installeren. Obama zou zich beter scharen achter de oproep van Yukiya Amano, het hoofd van het Internationaal Atoomenergieagentschap, aan Israël om het non-proliferatieverdrag te ondertekenen en inspecteurs toegang te verschaffen tot de nucleaire installaties.

Mario Bergen, Leuven

* Link:
Obama urges funds for Israel shield - http://english.aljazeera.net/news/americas/2010/05/201051412713367443.html


zaterdag, maart 27, 2010

VS schaart zich driemaal achter Israël in VN-mensenrechtenraad

[Lezersbrief aan De Morgen]

President Obama geeft 25 miljoen dollar voor de migratie van nieuwe joden naar Israël. Dit gebeurt door een gift aan de organisatie 'United Israel Appeal,' zo laat de Israëlische lobbygroep AIPAC weten.

Maar er is ook het individuele en onvervreemdbare recht van alle Palestijnse vluchtelingen om naar hun oorspronkelijk woongebied terug te keren. Deze Palestijnen horen ook gecompenseerd te worden voor de geleden schade aldus VN-resolutie 194. Waarom erkent Obama ook dit recht niet? Waarom eist hij niet dat Israël dit uitvoert? Waarom steunde Amerika deze week in de VN-mensenrechtenraad tot driemaal toe Israël als enige van de 47 landen?

Aan de relatie tussen Washington en Tel Aviv lijkt geen vuiltje aan de lucht afgaande op dit stemgedrag.

In Genève stemde de V.S. tegens het Palestijns zelfbeschikkingsrecht. Waar de V.S. zou moeten opkomen om een einde te maken aan de discriminatiepolitiek tegenover Palestijnen en alle andere minderheidsgroepen in Israël, zwijgt men. Als het gaat over Israël dat een moderne rechtstaat hoort te wezen voor al zijn inwoners is men potdoof. En als men de toepassing van het volkerenrecht vraagt zodat ook het Palestijnse volk zich cultureel, economisch en politiek mag uiten is men blind. Washington zwijgt en is doof en blind als het gaat om het welzijn en de welvaart van miljoenen Palestijnen.

VS-ambassadeur in Genève Eileen Chamberlain Donahoe zegt dat de Palestijnen en Israëli's in hun eigen gebied maar zorg moeten dragen dat mensenrechten worden toegepast. De mensenrechtenraad zou “geen geloofwaardige instelling zijn, maar een anti-Israël platform”.

Maar waar moet men anders terecht zodat Israël zijn verplichtingen als bezettende macht volgens de Vierde Conventie van Genève zal nakomen? Zodat Palestijnse vluchtelingen kunnen terugkeren naar hun oorspronkelijke woningen of leefgemeenschap? Zodat het grensakkoord over Verplaatsing en Toegang, zoals overeengekomen tussen Israël en de PA op 15 november 2005, geen dode letter blijft, maar de inwoners van de Gazastrook en goederen vrij deze kusstrook kunnen verlaten?

Het is net de VN-mensenrechtenraad die zorg moet dragen voor gelijke rechten voor alle inwoners, in zowel Israël als in de Palestijnse staat in wording. Het is net deze VN-raad die garant moet staan dat Palestina een aaneengesloten leefbare staat krijgt in plaats van bantoestans. Een staat die sowiezo regionaal nauw zal samenwerken met de Jordanië dat grenst aan de Westelijke Jordaanoever en Egypte, grenzend aan de Gazastrook. Het Jordaanse, Palestijnse en Egyptische volk zijn vragende partij voor zulke intense samenwerking tussen een Palestijnse staat in wording en zijn Arabische buren.

Net zomin als Apartheidsmuren en metalen hekkens eeuwig zullen blijven bestaan, zal ook Mubarak niet eeuwig aan de macht blijven in Egypte om vandaar het Palestijnse volk tegen de wil van zijn Egyptische onderdanen te blijven dwarsbommen. De opsluiting van anderhalf miljoen Palestijnen in de zilte dorre kusstrook van zo'n 40 bij 9 km is niets meer of minder dan een getto.

De bevrijding van het Palestijnse volk uit deze getto en de bezettingspolitiek is een kwestie van tijd. Ook de Oost-Europese volkeren konden zich bevrijden van nazi-Duitsland en ook de Palestijnen zullen dit kunnen doen als de tijd daar rijp voor is.

Het beschouwen van de huidige situatie als een voldongen feit van van Palestijnen in getto's en bantoestans, is een grote schending van het volkerenrecht, van de creativiteit van de Palestijnen, van geschiedkundige- en sociale evoluties, van de vergankelijkheid van apartheidsregimes en van het geloof dat uiteindelijk het goede het kwade zal overwinnen.

Mocht men daarin in 1941 niet geloofd hebben toen nazi-Duitsland met zijn troepen aan de buitenwijken van Moskou stond en 90 % van Stalingrad in zijn bezit had, dan zou Europa nog steeds bezet zijn door nationaal socialisten. Dan was ons continent gezuiverd van joden, zigeuners, homoseksuelen, gehandicapten, vrijmetselaars en politieke tegenstanders en nu een nationaal-socialistische eenheidsworst.

Als men in 1941 bleef geloven in een ander democratisch, vrij Europa van volkeren, waarom zou men dan heden de hoop moeten opgeven voor gelijke rechten voor Palestijnen in Israël, voor een eigen leefbare Palestijnse staat, voor het zelfbeschikkingsrecht dat een verworven recht is voor elke volk?

Als de Amerikaanse ambassadrice in de VN-mensenrechtenraad niet het uitgelezen orgaan ziet voor vrede tussen Palestijnen en Israëli's te bereiken, dan moet ze duidelijk maken welk platform ze wel gaat gebruiken.

Zonder Joe Biden zou er nooit een bijkomende vermindering geweest zijn van het kernarsenaal in de wereld. Zonder hem zou Irak de voorbije maanden teruggekeerd zijn naar het ergste etnische geweld van 2006 en 2007. Joe Biden is de man die er wel in slaagde om een degelijk Amerikaans economisch plan voor jobs en infrastructuur goedgekeurd te krijgen waar anderen faalden. Respect voor hem. Bij zijn bezoek aan Israël was de confrontatie met nieuwe bouwplannen voor Jeruzalem echter een onaanvaardbare provocatie van Tel Aviv. Een land dat zulke diplomatieke barbaarsheid uitvoert tegenover de nummer twee van Amerika verdient geen steun voor zijn apartheidsregime in de VN-mensenrechtenraad. Zo'n land hoeft geen militaire transportvliegtuigen of drie miljard dollar militaire hulp.

Mijnheer Obama, dat U de nummer twee van de Stripes and Stars naar Tel Aviv stuurde was meer dan een strategische blunder. Admiraal Michael G. Mullen, de hoogste baas van het Amerikaans leger, vroeg eveneens een bouwstop aan Tel Aviv omdat de anti-Amerikaanse sentimenten nog nooit zo hoog waren in de Arabische wereld. Hij kreeg een njet. Netanyahu kon en wou niets beloven omdat nog duizenden nieuwe wooneenheden in bezet gebied eraan kwamen. En vlak nadien stuurt U Biden, wetende dat hij aan de politiek van Israël niets kan veranderen zonder enige sancties op zak. Het was een sadistische zet om uw beste maatje in het Witte Huis bloot te stellen aan dit risico. U wist dat die 1.600 huizen en andere bouwprojecten eraan kwamen van Admiraal Michael G. Mullen en had daarmee ingestemd. U stuurde uw vicepresident echter met een knapzak naar de loopgraven van Tel Aviv om te praten met de extreem-rechtse politieke- en militaire leiders. U offerde uw vicepresident op en liet Nancy Pelosi in uw naam de steun aan Tel Aviv namens het parlement herbevestigen. De militaire- en financiële steun blijft onverminderd. Alleen de bunkerbusters worden niet geleverd aan Israël omdat Netanyahu een aanval op Iran als ultiem middel niet wil uitsluiten.

Het is een lachertje wetende over hoeveel militair materiaal Israël heden beschikt en straks als de Amerikaanse troepen wegtrekken uit Irak, ook het meeste militair materiaal daarvan in Israëlische loodsen zal worden gestockeerd. Een gift van Obama. Israël blijft de boezemvriend van Amerika. Ruim duizend Amerikaanse soldaten namen in de herfst van 2009 deel aan Juniper Cobra, de grootste militaire oefening rond raketverdediging van Israël sinds zijn ontstaan. Er was de boycot van de Durban Conferentie (rond mensenrechten en tegen racisme) en het stelselmatig neen-stemmen tegen het Goldstone-rapport.

Alleen met de kernwapenvermindering scoort de VS op gebied van vrede. Maar eerlijkheid moet vermelden dat Joe Biden dit door hard werken heeft bereikt en dat Obama alleen zijn poot komt zetten om dan breed te lachen naar de persmeute als een popster op wereldtournée.

Mario Bergen, Leuven


Link: http://www.jpost.com/Israel/Article.aspx?id=171739

maandag, november 02, 2009

Een hilarische Clinton

[Lezersbrief aan De Morgen]

De politieman vraagt aan de dievenbende: "zouden jullie a.u.b. willen ophouden met voortdurend zoveel te stelen "? "Neen", zegt de hoofdman van de bende, "maar misschien willen we later wel iets minder gaan stelen."
"Dat is schitterend", zegt de politieman, "zo'n grote toegeving heb ik nog nooit eerder gehoord".

Dat zou een hilarische mop zijn, ware het niet dat Hilary Clinton het gisteren ongeveer letterlijk zo zei: "een nooit gezien aanbod, volgens Clinton, "wat premier Netanyahu heeft aangeboden in specifieke termen rond de terughoudendheid in het nederzettingenbeleid is zonder precedent".

Israël gaat dus door met de bezetting, de landroof, de confiscatie van waterbronnen, het platwalsen van huizen en het verdrijven van de inwoners, totaal totaal en compleet illegaal -bovendien onmenselijk inhumaan, maar de USA vindt het prima dat Israël -in de toekomst ooit eens- iets terughoudender te werk zal gaan.
De mensen die hadden verwacht dat de USA de politieagent van de wereld zou spelen zijn nu wel een illusie armer. Een politieagent die een manifeste dievenbende laat begaan is medeplichtig aan de misdaden.

Wat nu? Onze hoop is nu op Europa gevestigd, Europa dat tot op vandaag altijd naar grote broer Amerika keek om de zaak op te lossen. Europa, bakermat van broederlijkheid en gelijkheid, pionier in de strijd voor "een rechtvaardigere en veiligere wereld"*. Wat moet Europa doen ? De vredelievende Israëli's weten het, ze vragen, ze smeken het ons, zoals gisteren Gideon Levy in de Israëlische krant The Haaretz(**): "Genoeg gevlei! Zolang Israël kan doorgaan met zijn dodelijke campagnes, moordend en verwoestend, zijn willekeurige arrestaties, zonder dat een wereld-politieman iets zegt, zal het op deze manier blijven doorgaan"... "Israël zal maar veranderen als het een pijnlijke prijs moet betalen voor een status quo."

De oplossing ligt dus voor de hand: genoeg gevlei: Stop de samenwerkingsakkoorden tussen de Nato en het Israëlisch leger. Stel een wapenembargo in. Zet Israël uit de Eurovisie. Eis de toepassing van de UNO resoluties. Stop de bevoorrechte handelsrelaties. Het Goldstone rapport is een prima gelegenheid waarop Europa zijn tanden kan tonen: er moet een ernstig onderzoek komen naar de beschuldigingen van oorlogsmisdaden in Gaza, zoniet moeten de beschuldigden voor een internationaal strafhof verschijnen !
Genoeg gevlei!

Pol Van den plas, Gent

* zie "doelstellingen van de EU" op http://europa.eu/abc/panorama/index_nl.htm
** http://www.haaretz.com/hasen/spages/1124928.html

donderdag, augustus 20, 2009

Het gaat geweldig in Palestina... geweldig slecht!

[Reactie op het artikel “Moebarak en Obama voorzichtig positief over Midden-Oosten” in De Morgen van 20/08/2009]

Van wekelijks 655 naar 417 vrachtwagens met hulpgoederen voor de Gazastastrook sinds de eedaflegging van President Obama...

Obama en Mubarak hebben elkaar blijkbaar gevonden. Obama moeit zich niet met het dictatoriale bewind van de Egyptische president die geen enkele vorm van oppositie in zijn land duldt en een lak heeft aan vrouwen- en mensenrechten. Obama zwijgt over het verbieden door Mubarak van een mensenrechtenorganisatie die folteringen door Egyptische politiediensten aankaart en negeert het opsluiten van honderden politieke activisten.

In ruil speelt Mubarak het spelletje van Obama mee in de goed nieuws show over 'vredespogingen' in het Midden-Oosten. Dat Egypte net als Israël hermetisch de Gazastrook afsluit wordt verzwegen. Zoals Egypte sinds jaar en dag de noodtoestand en speciale militaire rechtbanken heeft om de bevolking te onderdrukken, zo heeft Israël al sinds 1967 zijn bezetting van de Palestijnse gebieden met alsmaar draconischer maatregelen om elke vorm van verzet ongedaan te maken. Waar moet men positief over zijn?
Over de bevriezing van de bouw van 900 illegale woningen in Oost-Jeruzalem? De voorbije weken werden in de kolonies 900 illegale huizen, waaronder 450 in Ma’ale Adumim alleen, verkocht aan nieuwe kolonisten die een stijgende huizenprijs door deze bevriezing wouden vermijden. Het was een tactische zet van Israël om de kolonisten naar de Westelijke Jordaanoever te lokken waar de verkoop van illegale huizen wat stilviel.
Tijdens de eerste zes maanden van 2009 vernielde Israël 150 gebouwen in gebied C, meestal in bedoeinengemeenschappen in de Jordaanvallei en 38 in Oost-Jeruzalem.
De voorbije twee maanden moesten 300 Palestijnen in Oost-Jeruzalem en op de bezette Westelijke Jordaanoever op de vlucht nadat hun huizen werden vernield door het Israëlische leger. In de wijk Sheikh Jarrah in Oost-Jeruzalem alleen riskeren 450 Palestijnen verdreven te worden uit hun huizen. In de wijk Bustan gaat het om 1.000 Palestijnen die elk ogenblik kunnen worden verdreven uit hun huis. Een school voor 400 bedoeinenkinderen, die een Italiaanse organisatie aan het bouwen is in Khan Al-Amar, mag niet worden voltooid.
De voorbije week kregen de inwoners van de Gazastrook slechts 54 % van het nodige kookgas. De 45.000 liter petrolium die Israël toeliet deze week in de Gazastrook zijn te belachelijk voor woorden. Zelfs door smokkeltunnels komt er dagelijks 100.000 liter petroleum en 100.000 liter diesel binnen volgens VN-organisatie OCHA. Dagelijks moeten de inwoners van de Gazastrook het tot acht uur zonder elektriciteit of stromend water stellen. De krachtcentrale krijgt amper 72 % van de brandstof die nodig is om de noodgeneratoren te kunnen draaien.

Israël maakte wereldwijd propaganda. Ze zouden cement sturen naar de Gazastrook, maar nadien trokken ze dit aanbod weer in. 300 kalveren kwamen wel aan en de media prees de goedheid van Israël n.a.v. de komende ramadan. De werkelijkheid is geheel anders.
De eerste zes maanden van 2009 liet Israël wekelijks gemiddeld 655 vrachtwagens met hulpgoederen toe tot de Gazastrook. De voorbije zeven weken daalde dit tot gemiddeld 417 vrachtwagens hulpgoederen per week.

Israël laat wekelijks 238 vrachtwagens met hulpgoederen minder toe tot de volledig afgegrendelde Gazastrook en we lezen alleen de PR-show van Obama die zich een popster waant en het conflict “in de goede richting ziet evolueren”. In de goede richting voor Israël inderdaad, maar dat vertellen ze er natuurlijk niet bij. De propagandamachine van het Witte Huis en de Israëlische lobby doet het beter dan ooit.
Wat wil zeggen “de Palestijnse economische activiteit is het voorbije jaar met 7 % toegenomen”? Een Palestijnse landbouwer verkocht 200 kg appels totdat Israël de helft van zijn land in beslag nam en de man slechts 100 kg appels kon verkopen. Dit jaar verkoopt hij dan 107 kg appels. Het relativeert meteen “de Palestijnse economische heropleving” zoals we die in bepaalde media lezen.

Mario Bergen, Leuven

donderdag, maart 05, 2009

Clinton is helemaal niet scherp voor Israël

[Lezersbrief aan De Standaard Buitenlandredactie]

“Clinton is scherp voor Israël” toetert u met een titel in DS van 05/03.

Ik lees dat echter nergens in het artikel. Op het probleem van de nog verdere uitbreiding van de reeds vele honderden illegale kolonies “ging ze niet echt in” volgens uw eigen krant. Uit een andere bron verneem ik dat Clinton de dreigende sloop van 88 Palestijnse woningen in Jeruzalem “niet behulpzaam” noemde. Voorwaar vlijmscherpe kritiek op de Israëlische staat. Een onafhankelijke Palestijnse staat noemt ze “onvermijdelijk”, dus niet eens “een legitiem recht” of “wenselijk” maar zoiets als een noodzakelijk kwaad.

Bovendien stelt ze dat geld voor de –zoveelste- wederopbouw van Gaza na de Israëlische vernietigingsoorlog, slechts via de usurpatie regering van Abbas mag verlopen en niet via de door de Palestijnen democratisch verkozen regering van Ismaïl Haniyeh.
Ten slotte stelde ze “trots” te zijn dat ze president Abbas kon ontmoeten en hem en zijn onverkozen regering te beschouwen als “de enige legitieme vertegenwoordiger van het Palestijnse volk”. Too little, too late is dat. 35 jaar geleden, toen PLO voorzitter Yassir Arafat in de Algemene Vergadering van de VN de zionistische staat de keuze bood tussen de olijftak en het wapen, toen correspondeerden deze woorden met de realiteit. Maar toen beschouwden de VS de PLO als één van de belangrijkste terroristische organisaties en Arafat als superterrorist. Momenteel vertegenwoordigd de PLO minder dan de helft van de Palestijnen in Palestina. En terug zijn het de legitieme vertegenwoordigers van het Palestijnse volk die nu als “terrorist” bestempeld worden.

Johan Bosman, Melle

vrijdag, januari 23, 2009

Hamas heeft zijn lesje geleerd

[lezersbrief aan De Morgen]

Ik hoor de Israëlische regering zeggen "Hamas heeft zijn lesje nu wel geleerd", ik denk dat dit zeer juist is, heel erg juist, meer nog: de Palestijnen hebben hun lesje geleerd. De eerste les is dat het Israëlische regime tot alles in staat is, tot tomeloze militaire geweld orgieën, tot barbaarse mensonterende moordpartijen. Dat dit regime geen enkel respect heeft voor de Verenigde Naties, zelfs niet voor de meest fundamentele Universele Mensenrechten.

De tweede les is dat noch de USA -maar van hen verwachtten de Palestijnen al lang niets meer- noch Europa -en dat is heel erg- hun mooie woorden over mensenrechten en democratie in de praktijk zetten. Geen enkele poging werd ondernomen om Israël te stoppen, geen enkele Europese leider kreeg een forse veroordeling van de agressor over zijn lippen. Dit is een bittere pil voor de Palestijnen.

De Palestijnen hebben hun lesje nu wel geleerd. Als Europa niets doet voor hen, voor hun vrede en veiligheid, dan zullen zij bij anderen terecht komen. Er zijn andere organisaties in de wereld, die met succes oproepen tot verzet tegen de militaire supermachten. Zoals Irak een broeihaard van Al-qaida geworden is na de invasie door Amerika, zo valt te verwachten dat we de Palestijnen vandaag in de armen van deze organisatie drijven. Omdat onze Europese - en Belgische leiders- schandalig tekort schieten, en dat is heel erg.

Pol Van den plas, Gent

vrijdag, januari 09, 2009

Friedman vind Israëlische gedrag in Gaza "net iets te vertrouwd."

[Reactie op "Friedman benadrukt kwalijke rol van Hamas in het gazaconflict" in De Morgen van 9 januari 2009, p. 16]

De verwoestingen en de 763 dodelijke slachtoffers in Gaza kunnen de Amerikaanse journalist Thomas Friedman niet meer choqueren want “het voelt net iets te vertrouwd” (DM 9.1). Daarentegen is hij wel geschokt door de islamitische zelfmoordaanslagen in Irak. En wie is volgens hem de schuldige van al dat geweld in Gaza ? Niet Israël, maar Iran die wapens levert aan Hamas en Hezbollah. Hij verzwijgt natuurlijk de jaarlijkse Amerikaanse militaire hulp (3 miljard dollar) aan Israël. Als Iran dan toch de schuldige is voor de barbarij en woestenij in Gaza, waarom weigert Israël onderhandelingen met Iran, bijvoorbeeld over een kernvrij Midden-Oosten met inbegrip van de ontmanteling en vernietiging van de 200 Israëlische kernkoppen.

Hij betreurt de overwinning van Hamas bij de verkiezingen van 2007. Maar het was het niet juist Israël die jarenlang de corruptie van Arafat en zijn partij Fatah aanklaagde en beweerde dat er dus geen Palestijnse aanvaardbare gesprekspartner was. Bovendien geeft Friedman nog een staaltje van Amerika-centrisme als hij beweert “dat Hamas, Hezbollah en Iran hopen dat ze het gazaconflict kunnen gebruiken om van Obama een nieuwe Bush te maken”. Men kan het ook anders bekijken: Israël gebruikt het gazaconflict om na te gaan of Obama wel degelijk achter Israël staat. Hij stelt ook voor om Gaza onder internationaal toezicht te plaatsen. Zou Israël niet eerst het internationaal toezicht (statuut) van Jeruzalem respecteren zoals voorzien in het verdeelplan van de Verenigde Naties in 1947, maar dit komt Israël wellicht minder goed uit.

Werner De Bus, Brussel

Friedman maakt kromme redeneringen

Een paar dagen geleden kondigde de Israëlische regering aan dat ze een agressieve mediacampagne gingen voeren in de Westerse pers. Vandaag mochten we al zo'n staaltje desinformatie bewonderen in De Morgen onder de titel "Friedman benadrukt de kwalijke rol van Hamas".

Thomas Friedman is columnist van de NYT staat er, voor de niet-zo-goede-verstaander zou daar best bij staan van Joodse afkomst, dan begrijpt de argeloze lezer misschien beter waarom een geletterd mens als Friedman de afschuwelijke misdaden van Israël probeert goed te praten met de kromste redeneringen. Friedman is niet meer gechoqueerd door deze slachtpartijen, het is hem al vertrouwd, zou hij ook zo reageren als er 763 joden vermoord waren ? Of zou hij oproepen tot een heilige oorlog tegen deze terroristen ?!?

"Van wie is dit hotel ?" vraagt hij, en zijn antwoord is dat Iran er de baas wilt komen spelen, wat een nonsens. Het antwoord heeft de VN in 1947 gegeven: dit hotel -Palestina- is voor 55% Joods en 45% Arabisch. Dit verdelingsplan werd noch door Arabieren, noch door de Joodse milities aanvaard, die daarop 66% van Palestina veroverden, tot en met West-Jeruzalem. In 1967 heeft Israël dan ook nog de rest veroverd. Dus, Thomas, het juiste antwoord moest zijn: dit hotel is wettelijk 45% eigendom van de Palestijnen.

"Kunnen de Joden er een kamer krijgen ?" vraagt Friedman. Jazeker, de Joden hebben in 1947 zelfs 55% van het hotel gekregen (terwijl ze toch maar 35% van de bevolking uitmaakten), maar daarmee was Israël nog niet tevreden, want ze hebben ondertussen al méér dan 100% van Palestina bezet (ook de Syrische Golan), en ze weigeren nog altijd grenzen aan hun staat vast te leggen. Dus, Thomas, het juiste antwoord is: de Joden hebben de helft van de kamers gekregen en houden al de andere kamers illegaal bezet. En wat nog meer is: de Arabische staten hebben al aangeboden om Israël te erkennen binnen de bestandslijn van voor 1967, dat is 65% van het historische Palestina, maar dat vindt Israël nog niet genoeg, Israël zaait liever dood en vernieling.

"Moeten we de bar opblazen en vervangen door een moskee ?" is een vuile suggestie die ons moeten bang maken voor Hamas. Helaas is het Israël die er voor gezorgd heeft dat Hamas aan de macht is gekomen, door zijn beleid om de Palestijnen in de bezette gebieden systematisch het leven onmogelijk te maken. Israël lapt al jarenlang tientallen resoluties van de VN aan zijn laars, en schendt massaal en constant de fundamenteelste mensenrechten.
Vandaag doen ze er nog een schep bovenop, de militaire acties tegen een weerloze uitgehongerde bevolking zijn een regelrechte misdaad tegen de mensheid. Denkt U, beste Thomas, dat de Palestijnen nu zullen zeggen "waar is de bar ? we gaan er een op drinken" ?
Ik denk dat ze, in de steek gelaten door alle "democratieën" en "beschaafde landen" zich zullen wenden tot Hezbollah en Al Qaida, en Israël geeft ze verdomd geen keuze.
En ik begrijp niet dat een kwaliteitskrant zulke nonsens wilt publiceren. Of moest er bij dat opiniestuk staan "Advertentie van de Israëlische ambassade"?

Pol Van den plas, Gent

Welk Sderot?

[Lezersbrief aan De Standaard]

Enkele maanden geleden verklaarde de verkozen Amerikaanse president Obama “Als iemand raketten vuurt op mijn huis, waar mijn twee dochters ’s nacht slapen, dan zou ik al het mogelijke doen om dat te stoppen, en ik verwacht ook van Israël dat het hetzelfde doet.” Weet Obama dan niet dat Sderot een uitvindsel is van de Israëlische propaganda? Sderot is gebouwd op grond van het Palestijnse dorpje Najd. Dit werd etnisch gezuiverd door joodse terroristen in mei 1948. Palestijnen bezaten toen 90 procent van het land aldus Stuart Littlewood. Groot-Brittannië keek onder haar bestuur opzij toen Israëlische milities met een genocide tegen uiteindelijk honderden Palestijnse dorpen begonnen.

82 huizen werden tot de grond vernield en ruim 600 burgers verdreven uit Najd. Honderden andere Palestijnse dorpen was hetzelfde lot beschoren. Pas na maanden van etnische zuivering kondigde Israël zijn staat af en pas toen kwam er interventie van Arabische buren tegen dit menselijk drama. VN-resolutie 194 geeft Palestijnse burgers het recht op terugkeer naar hun dorpen zoals de vluchtelingen uit Najd die nu in kampen zitten in de Gazastrook. Israël weigert dit. De VN geeft burgers alsook het recht op gewapend verzet tegen de koloniale macht. Elke vorm van verzet wordt door Israël steevast benoemd als “terreur”, maar de staatsterreur die honderdduizenden Palestijnen heeft verdreven en nog steeds niet laat terugkeren naar hun dorpen wordt weggewimpeld.

Obama kon alleen de Amerikaanse verkiezingen winnen dankzij joodse geldschieters die de zionistische politiek van Israël verdedigen. Fondsen zoals de Joodse Internationale Bankiers, Goldman Sachs (grootste geldschieter) en joodse hollywoodsterren zoals Steven Spielberg. Jeffrey Katzenberg, de CEO van DreamWorks Animation, verzamelde zelfs 1,7 miljoen dollar voor Obama. De joodse filmproducer verkoos zelfs het Israëlische Netanya boven Hollywood voor de première van Madagascar 2 en bezocht met acteurs en crew Yav Vashem. Katzenberg zit in de directie van het Wiesenthal Centrum. Met zijn organisatie Marilyn & Jeffrey Katzenberg Foundation haalt Katzenberg geld op van vele Amerikanen voor “goede doelen in Israël”. Eén van die “goede doelen”, Vrienden van het Israëlisch Leger, kreeg zo in 2001 nog 25.000 dollar. Samen met Steven Spielberg stak Katzenberg miljoenen dollars in goede doelen fondsen van Wall Street financier Bernard L. Madoff. Deze heeft momenteel beschuldigingen aan zijn broek voor 50 miljard dollar fraude, geld afkomstig van de joodse gemeenschap in Amerika.

Mario Bergen, Leuven

dinsdag, december 09, 2008

Amerikaanse vicepresident noemt zichzelf een zionist!

[Artikel voor publicatie aan MO*]
Israëls zonen blijven dominant in Amerikaanse politiek

Daniel S. Senor, is de Israëlisch-Canadese zoon van James Senor. Die is gekend als verbindingsman voor Canada van het Joods Agentschap, het centrale orgaan van het zionistische netwerk. Door het Joods Agentschap en het Joods Fonds heeft een jood in Cincinnati meer rechten op het land in Israël dan een Palestijn die geboren en opgegroeid is in een Arabische gemeenschap zoals Umm al-Fahem of Sakhnin.

Daniel werkte voor de joodse lobbyisten van AIPAC, net als zijn zuster die directeur van AIPAC is in Jeruzalem. Daniel S. Senor was directeur van het hoofdkwartier van het Amerikaanse leger in Qatar toen men vandaar de oorlog tegen Irak uitvoerde. Nadien was hij de belangrijkste adviseur van Paul Bremer toen deze Irak bestuurde. Momenteel werkt Daniel S. Senor als analist bij Fox News waar hij documentaires maakte over Irak en Iran. Met regelmaat schrijft deze zionist artikels voor Amerikaanse kranten. Hij is ook actief bij een lobbygroep tegen advocaten die de oorlog in Irak wilen beëindigen en bij groeperingen die achter de oorlog in Irak stan.

Het was Michael Chertoff, de Israëlische zoon van een Mossad-agent die de belangrijkste functie had tot explosie van het fenomeen "Oorlog tegen Terreur" na de gebeurtenissen van 11 september 2001.

Als openbaar aanklager besliste hij om het staal van de aanslagen naar Azië te sturen voor herbruik zonder gerechtelijk onderzoek. Hij besliste welke informatie er over de aanslagen naar buiten mocht komen naar de pers en familie van slachtoffers. Chertoff werd bekend omwille van de Patriot Act die het privéleven van Amerikanen openbaar maakt voor allerlei veiligheidsdiensten. De wet maakt het mogelijk om verdachten als kroongetuigen langdurig op te sluiten zonder aanklacht.

Met Obama is een nieuwe Israëlische zoon het Witte Huis binnengedrongen. De vader van Rahm Emanuel was actief lid van Irgun, een Israëlische terreurorganisatie die hotels opblies en Palestijnen uitmoordde. De groepering liet ook bommen afgaan op marktpleinen en was verantwoordelijk voor de slachtpartij in Deir Yassin. Daar werden Palestijnse burgers koelbloedig doodgeschoten. Een acht maand zwangere Palestijnse vrouw werd zo van vlakbij vermoord berichtte het Rode Kruis toen.

Irgun werkte nauw samen met Stern voor het opblazen van treinstations en politiebureaus, alsook buitengerechtelijke executies om een weg vrij te maken voor onbeperkte joodse immigratie naar Palestina. Enkel joden zouden het recht krijgen om te gaan wonen in Palestina en enkel een joods leger zou hen beschermen. Rahm Emanuel wordt nu stafchef van Obama. De stafchef beslist wie de president te zien en te horen krijgt, wat hij te lezen krijgt en wie op bezoek mag komen in het Witte Huis. De adviseurs van Obama moeten eerst rapporteren aan Rahm Emanuel, die dan zelf beslist welke informatie daarvan de president te zien krijgt.

Het idee van een nationaal burgerleger met duizenden manschappen onder onmiddellijk bevel van de president en 100.000 extra soldaten voor het Amerikaans leger, komt van deze Emanuel. Obama gaat dit straks verwezenlijken.

Vader Emanuel is duidelijk: "Natuurlijk gaat mijn zoon zijn pro-Israëlische invloed aanwenden bij de president. Waarom zou hij dat niet doen? Wat is hij, een Arabier? Hij gaat zeker niet de vloer van het Witte Huis kuisen."

Adam Ereli is de Israëlische zoon van Eliezer Ereli (voormalige naam: Kaplan, zoals één van de stichters van de staat Israël), die dienst deed bij de terreurorganisatie Hagana. Deze beweging is ondermeer verantwoordelijk voor het opblazen van het King David Hotel. Adam Ereli diende in Bahrein als ambassadeur van 2007 tot 2008. Na werk op de ambassade in Irak als woordvoerder zal hij over enkele maanden door Barack Obama terug worden aangesteld als ambassadeur in Bahrein.

De komende vicepresident naast Obama, Joe Biden, is ook duidelijk tegenover reporters van Shalom TV dat hij een zionist is. "Als ik een jood was, zou ik een zionist zijn. Ik ben een zionist. Je moet geen jood zijn om een zionist te zijn." ( http://www.youtube.com/watch?v=yAZmO80dLfE ) Verder zegt hij nog "Hoeveel oorlogen zouden er zijn en hoeveel troepen meer in het Midden-Oosten zonder Israël?"

Mario Bergen, Leuven

zaterdag, november 22, 2008

Obama vormt meest pro-Israëlisch kabinet ooit

[Opiniestuk ter publicatie aan MO*]

Dagen na de verkiezingsoverwinning werd duidelijk welk enorm gevaar Barack Obama gaat betekenen voor de Amerikanen en de wereld. Zijn kabinet wordt overspoeld door joodse zionisten en vrienden van Israël.

Volgens The Washington Post komt ruim 50 % van de financiële steun aan Obama' campagne van joodse bronnen. Opmerkelijk want diezelfde joden maken slechts 2,3 % van de Amerikaanse bevolking uit. Belangrijkste geldschieters waren de joodse bankiers van Goldman Sachs. Gewezen Goldman Sachs-bestuurder en huidig Minister van Financiën Hank Paulson en Ben Shalom Bernanke, hoofd van de Amerikaanse Federale Bank, sloegen de handen in elkaar. Ze zorgden ervoor dat joodse banken zoals Goldman Sachs werden gered met een plan van 700 miljard dollar. Bernanke leerde de Torah en Hebreeuws van zijn grootvader. Mogen we even de historische woorden herinneren die de Israëlische Eerste minister, Ariel Sharon , uitsprak op 3 oktober 2001: "Telkens we iets doen, vertel je me dat Amerika dit en dat zal doen... Ik zal je even iets duidelijk maken: Maak je geen zorgen over de Amerikaanse druk op Israël. Wij, het joodse volk, controleren Amerika, en de Amerikanen weten dit."

Diegenen die dachten dat Obama werkelijk verandering zou brengen, beseffen nu maar al te goed dat daarvan niets in huis komt. Zijn kabinet wordt volgepropt met Clinton-beleidsmakers en neoconservatieven, wat een nooit eerder geziene politieke cocktail tot stand brengt in het Witte Huis van politici die de joods-zionistische politiek van bezetting en apartheid tegenover het Palestijnse volk steunen. Er is verandering in de zin, dat het buitenlands- en Midden-Oosten-beleid van Obama nog meer zal dansen naar de pijpen van Israël. Mocht Obama toch met andere ideeën rondlopen, dan weet hij dat zijn laatste uren geteld zijn.De lijst van mensen waarmee Obama zich laat omringen is indrukwekkend pro-Israël. Dit zijn de drie belangrijkste hoofdrolspelers tot heden:
· David Axelrod, persoonlijke en politieke coach van Obama's campagne wordt raadgever op het Witte Huis. Men beschrijft hem als "een geboren idealist met joodse wortels" maar het gaat wel degelijk om een jood die de ketubah, het joods huwelijkscontract tekende voor zijn vriend... Rahm Emanuel. David Axelrod was ook de chef politiek adviseur van Rahm Emanuel toen die trachtte een Democratische meerderheid te krijgen in het Amerikaans parlement in 2006.· http://www.guardian.co.uk/world/2008/jul/27/barackobama.uselections20081 · http://blogs.tnr.com/tnr/blogs/the_plank/archive/2008/11/05/o-rahm-ba.aspx
· Rahm Emanuel, de nieuwe stafchef van Barack Obama, stuurt dode vissen naar zijn tegenstanders en wordt omschreven als geen katje om zonder handschoenen aan te pakken. Emanuel is de zoon van een Irgun-terrorist die mee hielp Palestijnen te verdrijven uit hun steden en dorpen vanaf 1947-1948. Hij moest voor die daden van zijn vader reeds zijn verontschuldigingen aanbieden.
· Hillary Clinton komt op Buitenlandse Zaken. Ze gelooft in een joodse staat met een ondeelbaar Jeruzalem. Clinton staat achter het Apartheidshek dat landbouwgrond van de Palestijnse bevolking afpakt. De Democrate doet ook al jaren advocatenwerk voor krijgsgevangen genomen Israëlische soldaten. Ze steunde zowel Israëlische acties tegen Palestijnse burgers in april 2002 als meer recent de Israëlische aanval op Libanon. http://palestinaindemedia.blogspot.com/2007/12/de-joodse-steun-voor-hillary-clinton.html

Van de 47 reeds aangeduide raadgevers hebben er 30 duidelijk een joodse achtergrond. Dat is 70 % van zijn ploeg, terwijl er maar 2,3 % joden in Amerika rondlopen. De zionistische jood Dennis Ross, wordt Obama's leidinggevende Midden-Oosten specialist. Ross is meer rechts dan Dick Cheney en werkte voor Wolfowitz. Hij is de eerste voorzitter van een nieuwe pro-Israëlische denktank The Jewish People Planning Institute. Hij steunde de oorlog in Irak en steunt een aanval op Iran en is een deel van de AIPAC joodse lobby. Samen met neoconservieven is Ross alsook actief bij het Washington Institute For Near Est Policy. Ross zei half oktober nog "Hezbollah, Iran en Hamas zijn heden een ernstiger bedreiging dan ooit" (lees: voor Israël). En nog: "Hamas bestuurt een mini-terroristische staat in Gaza." Met 2.000 wapens. Je kan verwachten dat er geen wijziging komt in het Midden-Oosten beleid van Obama met Ross, Clinton, Rahm Emanuel e.a.

Mario Bergen, Leuven

zondag, november 09, 2008

Naïef

[Lezersbrief aan De Standaard]

Hoe naïef waren de Arabieren in het Midden-Oosten weer toen ze in de straten dansten bij de verkiezing van Obama tot president. Even naïef als de Palestijnen die feestmaaltijden aanboden aan hun nieuwe buren, joden die uit heel de wereld naar het Beloofde Land kwamen. Om nadien vast te stellen dat deze joden niet enkel om Palestijnse koekjes en hummus kwamen, maar dat zionistische joden en milities ook hun huizen in beslag namen en hen verdreven uit hun dorpen. Drie uur na zijn verkiezing verontschuldigde Obama zich al voor Israël-kritische raadgevers en verwijderde hen van zijn beleidscel Midden-Oosten onder druk van Olmert. Drie dagen later benoemde Obama al twintig joden voor het beleid uit te stippelen in Israël en bezet Palestina.

Eén van hen co-ordineert alle raadgevingen en stippelt een duidelijk beleid uit. Het is de stafchef of niemand minder dan de zoon van een Irgun-terrorist die mee hielp Palestijnen te verdrijven uit hun land. Zionistische groeperingen zoals Irgun en Lehi plaatsten bommen en gooiden granaten op drukke plaatsen zoals bushaltes, winkelcentra en markten. Arabische buurten werden eerst bestookt met dreigpamfletten, nadien met mortiergranaten. Men vuurde op iedereen die zijn huis verliet na bepaalde uren. In januari 1948 overtuigde Ben-Gurion politieke collega's over het "nut om Palestijnen te verdrijven" en was enkel de precieze uitwerking nog een discussiepunt.

De zuivering van grote delen van Palestina was een georganiseerde politiek met het plan Dalet. De Israëlische historicus Benny Morris zegt duidelijk dat de overgrote groep Palestijnen het land verlieten na aanvallen en angst voor aanvallen door extreme milities zoals de Hagana. In Lydda vluchtte de Palestijnen te voet, in Ramallah transporteerde het Israëlische leger hen met bussen en vrachtwagens ver weg. Zij gingen niet vrijwillig maar kregen daartoe orders van Ben-Gurion en Yitzhak Rabin.

Wetende dat er iemand nu in het Witte Huis zit die maffiapraktijken hanteert tegen zijn tegenstanders (dode vissen sturen per post ter intimidatie). Rahm Emanuel is niet zomaar een adviseur, maar de leidinggevende raadgever op het Witte Huis. Zijn thuiskrant Chicago Tribune beschrijft hem als "een brutale effectieve strever". Rahm Emanuel wordt het publieke gezicht en de stem van Obama's administratie. Hij zet de toon. Hij zal de visie van alle raadgevers samenvoegen tot een geheel en dit doordrukken bij de president en het parlement. We moeten niet naïef zijn zoals toen Cheney vicepresident werd. Een vicepresident had in Amerika immers nauwelijks macht en moest niet meer doen dan lintjes doorknippen. Met Cheney veranderde dit drastisch en zijn impact op de oorlogen tegen terreur, het martelen van verdachten in Guantanamo, Bagram en op andere CIA-lokaties, de miljardenverslindende contracten en corruptie door contractanten in oorlogszones, was enorm.

Rahm's collega's zeggen: "Emanuel is ongeduldig. Hij is agressief en maakt zijn eigen weer. Hij komt telkens met de slagzin 'Wat pakken we nu aan?' Het is een straatvechter met een dodelijk instinct." Rahm Emanuel is iemand die liever frequent het F-woord en zijn middenvinger gebruikt dan te streven naar een compromis. Rahm ligt niet alleen bij Obama, maar ook bij de Clintons in goede aarde. Tegen Newsweek zei hij "Ik ben diegene die constant onder de bureau van Obama zal zitten." Een zoon van een terrorist. De Arabieren en Palestijnen hun naïviteit is eensklaps voorbij. Drie dagen heeft hun feestroes geduurd.

Mario Bergen, Leuven

vrijdag, november 07, 2008

Een boek voor Obama

[Lezersbrief aan Knack]

Beste bijna-president. Ik wil U een boek bezorgen. "De etnische zuivering van Palestina," geschreven door de Israëlische historicus Ilan Pappe. U wil de breedbeeld-tv toch verwijderen in de Lincoln slaapkamer, zodat gasten daar best een boek kunnen lezen. Dus als ik U een Engelstalige versie van het boek van Pappe opstuur, kan U het lezen en nadien uitlenen aan uw politieke contacten die daar de nacht doorbrengen.

Ik maak echter weinig kans dat U dit boek ooit in handen krijgt. Uw Stafchef in het Witte Huis, Rahm Israel Emanuel, is immers een "moderne orthodoxe jood van de goede Irgun familie." William Daroff, die 400 joodse gemeenschappen vertegenwoordigt in Noord-Amerika, verklaart dit in Ha'aretz. Dat Irgun een militante militie is die Palestijnse families verdreef vanuit een zionistische ideologie wordt er niet bij verteld. In december 1948 begon de terreur van extremistische joodse milities in Haifa. Die dagen woonden joodse kolonisten, zoals nog steeds, overwegend op heuveltoppen boven Palestijnse dorpen. Militair strategisch bijzonder interessant om hen te bombarderen en te beschieten met scherpschutters. Dit gebeurde om de haverklap. Maar er waren ook andere vormen van intimidatie: enorme stalen ballen en vaten gevuld met dynamiet deed men naar beneden rollen midden Arabische woonwijken. Een mengeling van olie en brandstof op de wegen werd aangestoken. Toen paniek ontstond in de Palestijnse dorpen, bestookten zionisten en milities zoals Irgun en Hagana hen met machinegeweren. Hagana bracht ook auto's met explosieven en ontstekers naar Palestijnse garagehouders 'voor herstelling' en orchestreerde alzo massale bloedbaden. Het waren joden van de eenheid Hashabar (Dageraad), vermomd als Arabier, die zich specialiseerden in dergelijke terreurdaden.

Het was Irgun dat een bom gooide in een menigte Palestijnse fabrieksarbeiders die de dagtaak wilden aanvangen bij de Iraakse Petroleum Maatschappij in Haifa. Nu neemt U iemand op als uw stafchef, wiens vader en familie actief waren bij Irgun en daar uitermate trots op zijn. Rahm Israel Emanuel is de leidinggevende van uw groep adviseurs. Zijn vader en kameraden van Irgun bliezen in de jaren 1930 en 40 hotels, treinstations en andere gebouwen op in Palestina. Honderden onschuldige Palestijnen en Britse soldaten werden gedood om zionistische plannen te verwezenlijken. Rahm was een Israëlische burger tot zijn achttiende, maar hield zijn paspoort in zijn ondergoed verborgen tot 1991 toen hij "het Israëlische leger ging vergezellen om Zion te verdedigen tegen de scuds van Saddam" (lees: hij maakte remmen roestvrij op een leveringsbasis).

Politiek activist Sherman Skolnick beschreef Rahm Emmanuel als "vice-chef in dienst voor Noord-Amerika namens de Israëlische inlichtingendienst, Mossad." Zijn vader achte hij betrokken bij de moord op de Zweedse VN-diplomaat Folke Bernadotte op 17 september 1948. Rahm beschrijft zijn vader als "een gewone soldaat van Irgun." Deze veranderde net als zovele joden zijn naam om herkomst uit Palestina te veronderstellen. Auerbach werd Emanuel zoals de naam van zijn jongste zoon die stierf bij gevechten tegen Palestijnen in 1936. Dr. Benjamin Auerbach-cum-Emanuel gaf zelf toe in een vraaggesprek voor Irgun te hebben gewerkt onder Menachem Begin, maar ontkende betrokkenheid bij wapensmokkel naar Palestina.

Mario Bergen, Leuven

* Link: http://www.haaretz.com/hasen/spages/1035128.html

Joodse lobby verovert Witte Huis

[Reactie op het artikel "Rahm Emanuel" in De Standaard van 07/11/2008]

De benoeming van Rahm Emanuel is de zoveelste joodse benoeming door Obama en hij is nog maar net verkozen. Eerder koos hij als adviseur Daniel Kurtzer, de voormalige Amerikaanse ambassadeur van Israël, Dan Shapiro als strategisch adviseur, oud-parlementslid Abner Mikva als politiek mentor en Dennis Ross van het pro-Israëlische Washington Institute for Near East Policy als Midden-Oosten deskundige. Adviseur Anthony Lake, recent bekeert tot het jodendom, zegt dat de isolatie van Iran een prioritaire doelstelling is. Mara Rudman, ex-voorzitter van de International Commission on Holocaust Era Insurance Claims, is een andere Obama adviseur. Dan Shapiro en Eric Lynn haalden massaal geld op in de joodse gemeenschap voor Barack's campagne, ondermeer in Florida. Lynn werkte in 1998 voor AIPAC, Shapiro speelde een belangrijke rol bij de totstandkoming van de 2003 Syria Accountability Act via AIPAC-lobbywerk. Een andere Obama-adviseur, Zbigniew Brzezinski, mag zich dan weer absoluut niet uitspreken over Israël omdat hij te kritisch is. Robert Malley krijgt om dezelfde reden evenmin een belangrijke adviserende rol.

Mario Bergen, Leuven

donderdag, november 06, 2008

Change?

Lezersbrief aan De Morgen en De Standaard

Je kan geen dagblad openslaan, radio of televisie aanzetten of je wordt overspoeld met gejuich en gejubel over Barack Obama´s klinkende verkiezingsoverwinning. Voor een deel is dat ook terecht. Zeker na 8 jaar desastreus binnen- en buitenlandbeleid van Georges W. Bush. Vanmorgen op de radio (en in heel wat kranten) toch al even wat ontnuchtering... Barack Obama wil Rahm Emanuel -notoir Zioniost- als stafchef van het Witte Huis, dé rechterhand van Obama die bepaald wie zijn opwachting mag maken bij de president en wie niet. Een topfunctie buiten de schijnwerpers van de pers. Voor het Palestijnse volk geen enkele reden om te juichen...

In Knack van gisteren citeerde Rik Van Cauwelaert, François Bujon de L´Estang, gewezen ambassadeur van Frankrijk in Washington:" ...Alleen nuances zullen verschillen. Reken maar op meer continuïteit dan op een breuk met het verleden."Van Cauwelaert besluit: `Alleen de snelheid van ontnuchtering in de rest van de wereld over wat de grote ommezwaai in de VS moet worden, zal van de opvolger van Georges W. Bush afhangen´. Die ontnuchetering is er ten aanzien van de Palestijnsen al meteen.

Omar Van Hoeylandt, amsab

vrijdag, oktober 31, 2008

De oude krokodil met een leuke snoet voor de Palestijnen

[Reactie op het artikel "De financiële crisis geeft de doorslag" in GvA van 31/10/2008]

Obama wordt in bovenvermeld artikel beschreven als "geloofwaardiger dan McCain voor het Palestijnse volk." De zwarte senator kan dan wel geloofwaardiger overkomen om vrede te brengen in het Midden-Oosten, maar hij blijft een oude krokodil met een leuke snoet.

De neoconservatieve oorlogvoering van Bush en Cheney in Irak, zal Obama inruilen voor een grootschalige militaire campagne in Afghanistan "tegen de taliban en bin Laden." Met meer Amerikaanse luchtaanvallen in Pakistan en Syrië niet uit te sluiten. Ook al berusten die vaak op foute informatie van gemartelde verdachten en vallen er alleen burgerslachtoffers zonder schade te berokken aan al-Qaida. Op dat vlak krijgen we dus allesbehalve een vreedzamer Midden-Oosten. Vergeten we ook niet dat lang voor de oorlog in Irak uitbrak, Pearl en andere joodse neoconservatieven een document schreven voor Benjamin Netanyahu en de Israëlische regering die oorlogen tegen Irak, Syrië en Iran beschreef (A Clean Break). Diezelfde Netanyahu zou straks wel eens (mee) aan de touwtjes kunnen trekken in Tel Aviv nu Tzipi Livni geen kabinet krijgt gevormd en Israël vervroegt naar de stembus trekt.

Iemand die massaal troepen stuurt naar Afghanistan en het Iraanse kernprogramma teniet wil doen is geen vredesapostel zoals zionistische media als de NY Times en de Washington Post ons willen doen verkopen. Net zoals ze ons deden geloven dat niet de belangen van Israël maar de "massavernietigingswapens van Saddam" ons noodzaakte om Irak aan te vallen en te bezetten.

Obama ziet er niet uit als een neoconservatief en wordt door de linkse media aanbeden als de man van verandering, hoop, vrede en welvaart voor de V.S. en de wereld. Echter is Obama net door die aardige snoet een zoveel gevaarlijker en wispelturiger oude krokodil in Washington.

Obama kreeg tot eind september reeds 740.000 dollar van de corrupte joodse bank Goldman Sachs oftwel de grootste geldschieter van Barack. Toen Obama senator werd in 2006 begonnen topbankiers van Goldman Sachs massaal dollars te pompen in het begin van zijn presidentscampagne. Voormalig GS-topbankier Robert Rubin en miljardair Warren Buffet die 5 miljard stopte in de bank, werden Obama's economische adviseurs. Op 3 mei 2007 organiseerde een selecte groep Goldman Sachs topbankiers een besloten financiële discussie tussen Obama en NBC's Tom Brokaw. Pas na het presidentsdebat met dezelfde Brokaw, overwegend over de financiële crisis, werd bekend dat Obama al eerder kon oefenen in deze materie met dezelfde journalist. Voormalig voorzitter en CEO van Goldman Sachs was Henry Paulsen van het bankreddingsplan van 700 miljoen dollar. Even raden welke bank daarvan het meeste geld kreeg?

Wat zei Obama op een AIPAC-Conventie in juni dit jaar over Palestina? "Israël's veiligheid is heilig. Dit staat niet ter discussie. Elk akkoord met de Palestijnse staat moet garant staan voor de continuïteit van Israël als een joodse staat. En Jeruzalem blijft de hoofdstad van Israël én ondeelbaar." In de Israëlische zakenkrant Globes belooft Obama intussen donaties aan Israël voor het volgende decennium te verhogen van 25 naar 30 miljard dollar. Ook komen er grote gemeenschappelijke projecten voor militair onderzoek en ontwikkeling. Er is totaal geen reden om aan te nemen dat Obama geloofwaardiger is dan McCain of George W. Bush als het aankomt op een nieuw beleid tegenover het Palestijnse volk. De verwevenheid met joodse geldschieters, adviseurs, AIPAC en andere lobbygroepen die met hun zionistische visie tegen een leefbare Palestijnse staat en het beëindigen van de bezetting zijn is daarvoor te groot.

Mario Bergen, Leuven

zaterdag, oktober 04, 2008

Permanente Amerikaanse basis bedient anti-raket-radar in Israël

[Reactie op het artikel "Israël installeert reusachtige radarantennes in woestijn" in De Morgen van 04/10/2008]

Als Israël spreekt over "een doodgewone militaire installatie voor dagelijkse bezigheden" hoeven we die uitleg niet klakkeloos over te nemen. Ik heb in Vlaanderen nergens weet van antennes die zo hoog zijn als het Empire State Building in New York. Als men bovendien weigert te zeggen waarvoor deze masten dienen, is het wel erg naïef te denken dat men het hele Midden-Oosten daarmee gaat voorzien van supersnel internet of een mobiel telefoonnet.

Laat ons a.u.b. niet rond de pot draaien en persberichten van het Israëlisch leger niet zonder boe of ba overnemen. Fox News en andere media hebben reeds eerder bericht dat het wel degelijk een Amerikaans geavanceerd radarsysteem betreft dat een eerste waarschuwing moet geven bij een Iraanse raketaanval.

120 Amerikanen van EUCOM zullen permanent deze radar bedienen op de Nevatim luchtmachtbasis in de Negev woestijn. Gelijkaardige Israëlische Falcon radars zijn reeds jaren actief in India.

De verbeterde Amerikaanse versie van de Raytheon Company heet AN/TPY-2 en kan ook kleine objecten op grote hoogte en verre afstand waarnemen en onderscheppen. Twaalf vliegtuigen brachten op 21 september 2008 de radar, satellieten en alle bijbehorende apparatuur naar Nevatim. Over enkele maanden gaat de radar naar een definitieve onbekende stek. Het systeem heeft een bereik van minstens 1.900 km, of twee- tot driemaal zo ver als bij de huidige Green Pine radars. Projectielen kan de rader zes maal sneller detecteren dan vroeger. Zo kan de radar een Iraanse Shehab-3 raket halfweg de elf minuten durende vlucht tot Israël onschadelijk maken.

Het Israëlisch leger kreeg er recent 2 kernduikboten bij (totaal vijf stuks nu) en 90 F16i bommenwerpers die kunnen worden ingezet bij een aanval tegen Iran. Elf extra bommenwerpers komen in 2009 in Tel Aviv aan. Israël koopt ook geen Amerikaanse clusterbommen meer, maar begon een voorraad eigen M85-custerbommen aan te leggen. Volgens Ynet is de radar een Amerikaanse compensatie voor hun tegenstand voor een aanval op Iran.

Israëlische woorden herhalen over "een gewone installatie voor courante militaire activiteiten" is dan ook te gek voor woorden.

Mario Bergen, Leuven

* Linken:

http://www.foxnews.com/story/0,2933,429342,00.html

http://www.globalsecurity.org/space/systems/an-tpy-2.htm

woensdag, augustus 06, 2008

McCain en Obama: tweeling op buitenlands beleid

[Opiniestuk ter publicatie aan MO*]

Wie straks in Amerika op Obama stemt, kiest ook voor het overzees beleid van John McCain en wie voor McCain kiest, stemt meteen ook voor de buitenlandse visie van de Democraat Obama. Deze laatste heeft 300 raadgevers voor zijn buitenlands beleid. Republikein McCain heeft een kern met 75 personen die hem op dat vlak bijstaan. Beiden groepen hebben een evenredig aantal joodse zionisten en pro-Israël beleidsmakers die eenzelfde druk en invloed uitoefenen op de campagnes van de Democraat en de Republikein.

Zowel Obama als McCain kunnen thema's als de Nakba, de miljoenen Palestijnse vluchtelingen en de ontruiming van illegale kolonies niet over hun lippen krijgen. Obama wenst Jeruzalem als ondeelbare hoofdstad van de joodse staat. McCain wil de Amerikaanse ambassade verplaatsen naar Jeruzalem.

Geen van beiden heeft kritiek op de Apartheidsmuur en beiden steunen ze de veiligheid van de Israëlische staat en joodse kolonisten in Negev.

Obama en McCain hebben herhaaldelijk hun steun gegeven voor de 30 miljard dollar financiële steun die de V.S. geven aan Israël het volgende decennium, evenals de uitgebreide militaire steun. "De veiligheid van Israël kan niet in vraag worden gesteld. De Palestijnse terreur moet stoppen. Wie Israël aanvalt, valt de Amerikaanse belangen aan," klinkt het zowel bij de zwarte als de blanke senator.

Tienduizend extra Amerikaanse militairen moeten naar Afghanistan worden gestuurd en olieboringen voor de Amerikaans kust moeten mogelijk worden, verklaarde McCain. Obama schaarde zich achter deze standpunten. De twee kandidaten wensen een aanzienlijke vermindering van het aantal kernwapens, maar wel de mogelijkheid behouden om mini-kernwapens te gebruiken die niet vallen onder het non-proliferatieakkoord. Zowel Obama als McCain hebben het over Change (Verandering), maar staan voor een voortzetting van het beleid van Bush en Cheney.

Ook op het vlak van het Iraanse kernprogramma wensen beide mannen hardere sancties en sluiten ze in geen geval een militaire aanval uit.

Als straks Israël Iran zou aanvallen, zal Obama geen minuut langer aarzelen dan McCain om zijn steun te verklaren aan Tel Aviv en mee in een grootschalige oorlog te stappen. Obama is de opportunist en gedraagt zich als een popster. McCain als de man die 5 ½ jaar oorlogsgevangene was in Vietnam en als realist. De voorbije maanden stelde Obama zijn programma een ruk naar rechts bij en hij verkondigt over Iran, Irak, Israël en de Palestijnen, het afluisteren van terroristen en de uitvoering van een sociaal beleid door kerken, nu dezelfde mening als McCain. Dit noemt men flip flop politiek in de V.S., het veranderen van politieke meningen als van onderbroek, een veelvoorkomend gebruik in de politiek. Enkel, in het geval van Obama, gaat dit met zo'n ongelooflijke snelheid en radicalisme, dat de zwarte senator zijn traditionele achterban dreigt te verliezen. Obama en McCain vissen in dezelfde vijver, maar verkiest de Amerikaan straks een ervaren visser of aan amateursportvisser die eerst kijkt welke hengel de buurman vandaag gebruikt.

Bush werd met een overweldigende meerderheid herkozen ondanks de oorlogen en duizenden doden in Irak en Afghanistan. Het is niet omdat de subjectieve Europese media tien keer meer aandacht besteed aan Obama dat hem dit ook maar één stem extra gaat opleveren in november.

En wat dan betreffende het troepenvolume in Irak? Zowel Obama als McCain laten dit afhangen van de veiligheidssituatie op het terrein en de aanbevelingen van de Amerikaanse generaals ter plaatse. Elke soldaat die Obama zal terugtrekken uit Irak, zal zijn overstap maken naar privé firma's zoals Blackwater, Titan (6.000 vertalers), KBR, Halliburton, enz. Ze rekenen facturen aan onder de afspraak "cost plus", hoe meer men aanrekent, hoe meer winst men krijgt. Dit werkt fraude in de hand.

Kellogg, Brown & Root alleen al heeft 50.000 contractuelen in Irak, Afghanistan en Koeweit, die daar net dezelfde taken vervullen als Amerikaanse soldaten. maar wel vijf keer meer verdienen dan een Amerikaanse militair.

De taken van het Amerikaans leger worden perfect overgenomen door deze privé firma's (= privatisering van oorlog). Niet alleen levering van voedsel, goederen en diensten, maar ook bewapening, ondervraging en marteling van burgers, het doden van verdachten, herstellingen en onderhoud van militair materiaal, bewakingsopdrachten, enz.

Wanneer contractuelen sterven in de oorlogen in Irak en Afghanistan komt dit zelden in het nieuws, ook al zijn duizenden mannen gedood in de vuile Amerikaanse oorlogen aldaar. 180.000 contractuelen worden momenteel betaald door het Amerikaans leger (lees: de Amerikaanse belastingbetaler) en dreigen zelfs tot een quasi bankroet van de V.S. Privé-militairen zijn vijf maal duurder, maar hebben het voordeel niet onderworpen te zijn aan de Amerikaanse wetgeving. Er is ook een miljardenfraude die volgens BBC-onderzoekers minstens 23 miljard dollar bedraagt. Parsons Corps rekende 142 miljoen dollar aan voor nooit geleverde faciliteiten in Irak. Wat Halliburton in zijn zakken stak, bedraagt een veelvoud daarvan: 1,4 miljard dollar voor onredelijk en ongefundeerde rekeningen aldus het Pentagon.

Deze tienduizenden contractuelen verzekeren ons dat Amerika nooit de eerste vijf jaar Irak gaat verlaten, ook niet als de Democraten straks de verkiezingen zouden winnen.

Wat betreft het buitenlands- en het Midden-Oosten-beleid van de volgende Amerikaanse president kan Israël op beide oren slapen. President Obama of president McCain zullen even goed de belangen van de joodse staat behartigen als George W. Bush. Als Olmert of zijn opvolger straks op de rode knop drukt en raketten afvuurt op Teheran en Isfahan, dan springen de Yankees mee in de oorlog, of Bush, McCain of Obama het Witte Huis bewonen. Dat maakt geen verschil. De Amerikanen moeten wat betreft het buitenlands beleid niet meer stemmen. Dat hebben joods-zionische lobbyisten in Tel Aviv en Washington al voor hen gedaan met talrijke raadgevers en financiële steun aan Barack en John.

Mario Bergen, Leuven