[Reactie op het artikel “Poging Clinton vredesproces aan te zwengelen” op Nu.nl van 11 december 2010]
Mevrouw Clinton is zeker de leukste thuis? “De V.S. zullen geen passieve deelnemer zijn in het conflict tussen Israël en de Palestijnen”. Neen, als je Tel Aviv politiek, economisch en militair blijft steunen ben je een actieve verdediger van een apartheidsstaat.
Waar is Obama in godsnaam mee bezig geweest de voorbije twee jaar? Zijn gezondheidsbeleid werd uitgewerkt door vice-president Joe Biden. Voor het economisch beleid is er een werkgroep trouwe medewerkers. Afghanistan en Pakistan wordt voorgekauwd door Richard Holbrooke. Rond milieu kan met Republikeinse parlementsmeerderheid alleen een status quo behouden worden.
Als Obama zijn lippen van elkaar deed was het om Israël naar de mond te praten inzake het statuut van Jeruzalem of het voorwendsel “recht op veiligheid” om de bezetting in stand te houden. Andere keren zweeg Hussein Obama over de bouw in en uitbreiding van de illegale Israëlische kolonies.
Mevrouw Clinton vraagt dat de betrokken partijen “hun standpunten specifiek uitwerken”. Net alsof die al geen decennia bekend zijn. Ze koopt hiermee tijd zodat Tel Aviv zijn barbaarsheden kan verderzetten. De Amerikaanse gezant Mitchell kan weer eens airmiles gaan sparen door heel het Midden-Oosten te doorkruisen de volgende weken. Hebben ze geen videoconferentie in Washington of kan die man niet in Amman gaan wonen in plaats van constant te pendelen vanuit de V.S.? Nee, het staat sjiek “wij sturen een gezant 10.000 kilometer verder”. Weer eens tijdverlies met gependel: Washington – Tel Aviv – Ramallah – Amman – Cairo – Beiroet – Riyadh – Doha – Ankara - ... en weer eens terug naar Washington.
Ze kunnen beter een pendelvliegtuig inzetten dat elke twee maand die route doet speciaal voor Mitchell en zijn gevolg. Maar als Tel Aviv geen blusvliegtuig heeft, zullen ze in Washington ook nog nooit gehoord hebben van een beveiligde satellietverbinding met hun gezant vanuit het Midden-Oosten.
Niet alleen met het massaal bijbouwen in bezet Palestijns gebied maakt Tel Aviv een lachertje met de vredespogingen van de Amerikanen, ook hun militaire leiders laten er geen twijfel over bestaan.
Lt Gen Ashkenazi (chef van de Israëlische Generale Staf) zei dat meer activiteiten in de buurt van de Gaza-grens zullen plaatsvinden in de nabije toekomst. "Er zullen meer problemen zijn, dat is onvermijdelijk. Het conflict rond het hek zal worden voortgezet en we moeten er op voorbereid zijn, want dat is wat uiteindelijk de uitkomst van het gevecht bepaalt. We zullen gedwongen worden om op grotere schaal te reageren. De volgende ronde van de strijd zal groter worden en de winnaar moet onweerlegbaar zijn. We moeten de vijand onmiskenbaar overwinnen."
Mario Bergen, Leuven
Link:
"The Gaza Strip border is delicate" -
Posts tonen met het label vredesbesprekingen. Alle posts tonen
Posts tonen met het label vredesbesprekingen. Alle posts tonen
zondag, december 12, 2010
donderdag, november 25, 2010
Referendum over terugtrekking van Israëlische troepen
[Reactie op "Referendum beslist voortaan over de terugtrekking Israëlische troepen" in De Morgen van 24/11/2010]
Voor hen die nu nog altijd over 'vredesonderhandelingen' willen praten, moet het dan werkelijk uitdrukkelijk worden uitgesproken dat daar geen sprake van is.
De publicrelationsbureaus van Israël doen hun werk. Jaren heeft Israël niets anders gedaan dan gewoon verder Palestijns bezit afgenomen, zoals het nog doet, terwijl men het over 'vredesonderhandelingen' had. Maar het klinkt internationaal zeer goed.
Nu nog draait men de rollen om en het zijn Mahmoud Abbas en de zijnen die niet meer aan de tafel willen gaan zitten. Enkele nieuwe huizen kunnen toch de zaak niet maken om tot vrede te komen. En wie of wat zal het kabinet-Netanyahu daarover doen vallen?
Johan Van Hulle, Zomergem
Voor hen die nu nog altijd over 'vredesonderhandelingen' willen praten, moet het dan werkelijk uitdrukkelijk worden uitgesproken dat daar geen sprake van is.
De publicrelationsbureaus van Israël doen hun werk. Jaren heeft Israël niets anders gedaan dan gewoon verder Palestijns bezit afgenomen, zoals het nog doet, terwijl men het over 'vredesonderhandelingen' had. Maar het klinkt internationaal zeer goed.
Nu nog draait men de rollen om en het zijn Mahmoud Abbas en de zijnen die niet meer aan de tafel willen gaan zitten. Enkele nieuwe huizen kunnen toch de zaak niet maken om tot vrede te komen. En wie of wat zal het kabinet-Netanyahu daarover doen vallen?
Johan Van Hulle, Zomergem
vrijdag, oktober 08, 2010
Palestijnse onderhandelaars laten zich weer eens bedotten
[Reactie op het artikel “Palestijnen accepteren voorstel VS” op Trouw online van 7 oktober 2010]
Met een zelden geziene naïviteit verklaren Palestijnse onderhandelaars zich akkoord met Obama's voorstel tot een verlenging van de bouwstop met amper 60 dagen. Dit zou een bouwstop moeten wezen die onbeperkt is in de tijd vooraleer men aan de onderhandelingstafel treedt. En wat krijgt Israël in ruil voor het aanvaarden van een korte bouwstop? Amerika gaat Tel Aviv twintig Amerikaanse gevechtsvliegtuigen van het type Joint Strike Fighter (F-35 Lightning II) verkopen. Deze toestellen worden niet gezien door radars en zijn bijzonder geschikt voor Israël om één of meerdere buurlanden aan te vallen.
Zondag stemt het Israëlisch kabinet over het voorontwerp van wet inzake Burgerschap en Toegang tot de Staat Israël. Wie voor naturalisatie in aanmerking wil komen zal voortaan een eed van trouw horen af te leggen: "Ik verklaar dat ik een loyale burger zal zijn aan de Staat Israël als een Joodse en democratische staat en ik verbind mij ertoe haar wetten te respecteren." Israël noemt zich “democratisch” zoals Congo, maar is in praktijk een apartheidsstaat waar Joden übermenschen zijn.
Israël krijgt een vrijgeleide van Obama om door te gaan met buitengerechtelijke executies van Palestijnen. Zo werden vrijdag opnieuw twee Hamas-activisten in koele bloede doodgeschoten. Ook mogen aanvallen op de Gazastrook gewoon doorgaan.
Israël blijft met goedkeuring van het Witte Huis de Jordaanvallei annexeren als zijn grens met Jordanië. 50 % van de grond is er bevolkt door 9.000 kolonisten, 45 % door militaire basissen en natuurreservaten, 5 % slechts voorzien voor 56.000 Palestijnen. Bedoeïenen worden verdreven, schapen geconfisceerd en huizen afgebroken. Zonder Palestijnse controle over de Jordaanvallei is vrede met Israël zinloos.
De Palestijnse onderhandelaars hebben zich weer eens laten vangen door de mooipraterij van mijnheer Obama.
Mario Bergen, Leuven
* Link: Israeli annexation of Jordan Valley bleeding Palestinians dry -
Met een zelden geziene naïviteit verklaren Palestijnse onderhandelaars zich akkoord met Obama's voorstel tot een verlenging van de bouwstop met amper 60 dagen. Dit zou een bouwstop moeten wezen die onbeperkt is in de tijd vooraleer men aan de onderhandelingstafel treedt. En wat krijgt Israël in ruil voor het aanvaarden van een korte bouwstop? Amerika gaat Tel Aviv twintig Amerikaanse gevechtsvliegtuigen van het type Joint Strike Fighter (F-35 Lightning II) verkopen. Deze toestellen worden niet gezien door radars en zijn bijzonder geschikt voor Israël om één of meerdere buurlanden aan te vallen.
Zondag stemt het Israëlisch kabinet over het voorontwerp van wet inzake Burgerschap en Toegang tot de Staat Israël. Wie voor naturalisatie in aanmerking wil komen zal voortaan een eed van trouw horen af te leggen: "Ik verklaar dat ik een loyale burger zal zijn aan de Staat Israël als een Joodse en democratische staat en ik verbind mij ertoe haar wetten te respecteren." Israël noemt zich “democratisch” zoals Congo, maar is in praktijk een apartheidsstaat waar Joden übermenschen zijn.
Israël krijgt een vrijgeleide van Obama om door te gaan met buitengerechtelijke executies van Palestijnen. Zo werden vrijdag opnieuw twee Hamas-activisten in koele bloede doodgeschoten. Ook mogen aanvallen op de Gazastrook gewoon doorgaan.
Israël blijft met goedkeuring van het Witte Huis de Jordaanvallei annexeren als zijn grens met Jordanië. 50 % van de grond is er bevolkt door 9.000 kolonisten, 45 % door militaire basissen en natuurreservaten, 5 % slechts voorzien voor 56.000 Palestijnen. Bedoeïenen worden verdreven, schapen geconfisceerd en huizen afgebroken. Zonder Palestijnse controle over de Jordaanvallei is vrede met Israël zinloos.
De Palestijnse onderhandelaars hebben zich weer eens laten vangen door de mooipraterij van mijnheer Obama.
Mario Bergen, Leuven
* Link: Israeli annexation of Jordan Valley bleeding Palestinians dry -
zondag, maart 14, 2010
Ludo Abicht schetst de stand van zaken in Israël
[Reactie op "De stand van zaken volgens Ludo Abicht" in De Standaard van 13/03/2010]
Bij de laatste verkiezingen is duidelijk gebleken dat de onverzoenlijke Lieberman een overwinning heeft behaald met zijn extreme standpunten die niet ter discussie staan. De man heeft openlijk verkondigd dat hij de bussen wil klaarmaken om de Palestijnen over de grens te zetten. Deze man met dit gedachtegoed heeft het nu gebracht tot minister van buitenlandse zaken. Daar is echter ook een goede kant aan: we weten nu tenminste openlijk waarvoor Israël staat.
Er zijn wel voldoende aanwijzingen dat Israël de kant uitgaat van de uitdrijving van de Palestijnen. Allerlei nieuwe maatregelen en wetten maken het de Palestijnen met de dag moeilijker en ze verliezen dagelijks terrein. De tactiek is nog dezelfde als van voor de oprichting van de joodse staat: je moet het langzaam en stilletjes doen. Geen volle autobussen met have en goed want dan krijg je gedonder. Israël wijkt geen duimbreed van deze strategie af.
En de wereld reageert goed:
- Ze mogen de vicepresident van de Verenigde staten openlijk belachelijk maken. Ze verontschuldigen zich alleen dat het gebeurd is op het verkeerde moment, en ook dat is zeer ongeloofwaardig is. Er zijn plannen voor 50.000 nieuwe woningen en Netanyahu weet dat niet? Biden gaat terug naar huis met de boodschap dat Israël een goede vriend blijft.
- Israël zegt zonder blozen 1600 nieuwe woningen te bouwen en het Westen met de EU putten zich nog maar eens uit in veroordelingen die ze van een papiertje lezen.
- Het is inderdaad misdadig en onmenselijk om de Palestijnen over de grens te zetten. Maar er zijn ook voldoende aanwijzingen dat er daartegen weinig zal gedaan worden, want ze zijn al lang bezig.
Er is enkele maanden geleden, na Gaza, nog maar pas een nieuw landbouwakkoord gesloten met de EU. Er was de brutalieit in Gaza, de blokkade die zonder verpinken doorgaat, geld van de internationale gemeenschap dat niet binnenkomt, hooggeplaatst internationaal bezoek dat geweigerd wordt, de flagrante aankondiging van de nieuwbouw, enz... Daarna keurt de EU het Goldstone-rapport goed, maar in een sterk afgezwakte versie, na Israëlische tussenkomst. De landen moeten alleen toezien wat er gebeurt. Essentieel betekent dat zeer weinig. De pro-uitslag van de stemming was helemaal niet denderend. Israël zegt in een uitgekiende public relationscampagne, zonder enig bewijs dat het rapport eenzijdig is en de EU zegt in grote getale ja.
Onze eigenste eerste minister verklaart zelfs dat het in het Israëlisch-Palestijn
Wat Shimon Peres en zijn Economische Unie betreft kan men kort zijn. Het is niet omdat je in elke zin tweemaal het woord vrede gebruikt dat je daarom een vredesduif bent. Ook hij is de man van de kolonies.
En de Oslo-akkoorden? Die waren al uitgehold voor ze op papier stonden. Anders had Israël ze niet getekend.
En de vredesgesprekken. Welke vredesgesprekken? Waarover? Israël wil ze gewoon niet. Dan moeten ze stoppen met hun expansie en daar gaat het van kwaad naar erger.
En zo die gesprekken er wel komen, kunnen de Palestijnen alleen maar bedelen bij Israël om nog iets kunnen krijgen. Niets eisen. Israël heeft rustig de tijd. Zolang de 3 miljard dollar van de VS niet in gevaar komt verandert er niets.
Johan Van Hulle, Zomergem
zaterdag, februari 27, 2010
Angst voor vrede
[Reactie op het artikel “Groen licht voor bouw van 600 huizen in gekoloniseerde wijk Oost-Jeruzalem” in De Morgen online op 26/02/2010]
Het regime van Netanyahu beefde deze week van angst, niet omwille van Syrische troepenbewegingen, Iraanse verklaringen rond het nucleaire programma, raketten van het Palestijns verzet of dreigementen van het Libanese Hezbollah. Nee, het extreem-rechtse Israëlische kabinet kreeg het aartsbenauwd door het risico op vrede omdat Fatah en Hamas eind maart hun jarenlange strijd willen beëindigen en 54 Democratische volksvertegenwoordigers in de V.S. president Obama opriepen om een einde te maken aan de blokkade van de Gazastrook.
Israël en vrede zijn elkaars opponenenten, het ene sluit het andere uit. Komt er vrede, dan verdwijnt Israël in zijn huidige staatsvorm en zullen alle onderdanen dezelfde rechten moeten krijgen in Israël. Dat is meteen het einde van het apartheidsregime en de kolonisering van Palestijnse grond. Het zionistische project van een unieke joodse staat gaat dan meteen naar de haaien.
Een gelijkaardig scenario toen vrede te dicht bij kwam voor Tel Aviv deed zich voor in 1982, na een staakt-het-vuren tussen Israël en de PLO en het vredesplan van de Arabische Liga van 1981. Zowel de Palestijnen als de Arabische Liga eisten toen met internationaal aanhoren een Palestijnse staat op basis van de grenzen van 1967. In 1982 begon Israël als reactie met de invasie van Libanon.
Of een ander voorbeeld van de Israëlische angst voor vrede toen na maanden staakt-het-vuren door Hamas Israël de Gazastrook bleef afgrendelen en uithongeren en uiteindelijk de gekende Gazaoorlog daar begon.
De geschiedenis herhaalt zich nu, na de uitdrukkelijke wens uit diverse hoek (Israëli's getroffen door de internationale boycot, Democraten in de V.S., EU-buitenlandvertegenwoordiger Ashton, Katholieke kerken, Israëlische vredesbewegingen, Palestijnen) om serieus rond te tafel te gaan zitten en vrede op korte termijn te bewerkstellingen in de regio. De V.S. wensen na de terugkeer van de Amerikaanse ambassadeur in Damascus dat Syrië de banden met Iran op een laag pitje zet. De Syriërs lieten al weten dat ze geen dictaten uitvoeren van Obama. Ze bevestigden de goede banden met Iran. De door Israël bezette Syrische Golanhoogte blijft voor hen een primaire hindernis voor vrede in de regio.
Netanyahu en zijn kabinet moesten deze week dus alle zeilen bijzetten om vrede te vermijden om het voortbestaan van Israël als Apartheidsstaat te garanderen.
Twee Palestijnse historische moskeeën in bezet gebied werden op een Israëlische erfgoedlijst geplaatst. Israël blijft hasstarrig weigeren om de bouw in de kolonies op te geven (ondanks een zogenaamd “moratorium van tien maanden”) en haalt nu een oud dossier onder het stof voor bijkomend 600 kolonistenhuizen in bezet Oost-Jeruzalem. Zowel de bouwwerkzaamheden als de kolonies en de bewoning aldaar door Israëlische burgers zijn illegaal volgens de Vierde Conventie van Genève, die burgers in oorlogstijd moet beschermen, als VN-resoluties 446 en 452 van de Veiligheidsraad (1979).
Israël heeft echter lak aan VN-resoluties, zo ook aan resolutie 1701 toen het in de nacht van woensdag op donderdag constant met Israëlische oorlogsvliegtuigen boven heel Libanon vloog. Vrijdag pakte de Libanese veiligheidsdiensten de Israëlische Mossad-spion Michel Abdo uit Baabda op alvorens hij inlichtingen kon overbrieven aan Israëlische officieren in de Ukraïne. Israël blijft zich dus als een bezettende macht in Libanon gedragen. En hoe meer onstabiliteit in de regio, hoe minder aandacht er gaat naar vredesvoorstellen om een einde te maken aan het Israëlisch-Palestijns conflict. Met de Israëlische wandaden tegen Palestijns erfgoed, nieuwe huizen in de kolonies en oorlogsvliegtuigen boven Libanon blijven vredesvoorstellen die een Israëlische ondemocratische staat zouden opdoeken weer even in de koelkast.
Mario Bergen, Leuven
Linken:
· http://www.dailystar.com.lb/article.asp?edition_id=10&categ_id=17&article_id=112110
· http://www.dailystar.com.lb/article.asp?edition_id=1&categ_id=2&article_id=112177
· http://www.dailystar.com.lb/article.asp?edition_id=1&categ_id=1&article_id=112164
woensdag, november 18, 2009
Een Palestijnse staat ?
[Lezersbrief naar De Morgen]
"Israëlische premier Netanyahu zal als vergelding grote delen van Westelijke Jordaanoever aanhechten" schrijft De Morgen vandaag. Het ware beter te schrijven "Israëlische premier Netanyahu zal HOEDANOOK grote delen van Westelijke Jordaanoever aanhechten." Want dit is het beeld dat we de vorige decennia te zien hebben gekregen: Israël pikt dag na dag meer en meer grond en waterbronnen in van de Westelijke Jordaanoever, om het even wat de Palestijnen zeggen, beloven, of doen. In Oost-Jeruzalem worden dag na dag meer en meer inwoners verdreven, om het even wat de Palestijnen zeggen of doen. De bouw van de muur gaat door, de bouw van de kolonies gaat door, om het even wat de Palestijnen -en de rest van de wereld- zeggen, beloven of doen.
De Westelijke Jordaanoever is al in drie grote lappen gesneden door de kolonies en de apartheidswegen, en elke lap is dan nog eens verdeeld in vele kleine "bantoestans" door de honderden wegblokkades en checkpoints (614 volgens de laatste telling) die de Palestijnse economie wurgen en een Palestijnse staat onmogelijk maken. Ondanks de mooie beloftes en de "druk" van "het kwartet," Europa inbegrepen, heeft Israël alles gedaan -en doet volop verder- om zo'n Palestijnse staat de facto onmogelijk te maken.
De Palestijnen hebben bijna alles geprobeerd om het Westen ter wille te zijn. Er werden vrije verkiezingen gehouden, er werd een eenheidsregering gevormd, het bestaansrecht van Israël werd erkend, het geweld werd afgezworen, er werd een -eenzijdige- wapenstilstand gehouden, met als resultaat NIETS NIETS NIETS, of toch wel: Arafat - Nobelprijs voor de vrede- werd belegerd in zijn hoofdkwartier, het aantal kolonisten groeide in versneld tempo(al méér dan 500.000) alsook hun gewelddadige acties, de zetels van de PA werden opgeblazen, Gaza werd plat gebombardeerd, tientallen volksvertegenwoordigers werden opgesloten, de pasjes, de muur, het bulldozeren, de pesterijen, de arrestaties,....het werd en wordt alleen maar erger en erger.
Europa is bijzonder hypocriet: het zegt "wij zijn voor vreedzame oplossingen en voor de mensenrechten," maar tegelijk steunt het de partij die elke vreedzame oplossing torpedeert, buitensporig geweld gebruikt en mensenrechten aan zijn laars lapt (zie het recente Goldstone rapport). Heel de wereld ziet dat hier het brute recht van de sterkste geldt, en dat onze politiekers zich als laffe collaborateurs gedragen.
Hoog tijd voor een Europese actie! De erkenning van een Palestijnse staat zou geen slecht begin zijn.
Pol Van den plas, Gent
"Israëlische premier Netanyahu zal als vergelding grote delen van Westelijke Jordaanoever aanhechten" schrijft De Morgen vandaag. Het ware beter te schrijven "Israëlische premier Netanyahu zal HOEDANOOK grote delen van Westelijke Jordaanoever aanhechten." Want dit is het beeld dat we de vorige decennia te zien hebben gekregen: Israël pikt dag na dag meer en meer grond en waterbronnen in van de Westelijke Jordaanoever, om het even wat de Palestijnen zeggen, beloven, of doen. In Oost-Jeruzalem worden dag na dag meer en meer inwoners verdreven, om het even wat de Palestijnen zeggen of doen. De bouw van de muur gaat door, de bouw van de kolonies gaat door, om het even wat de Palestijnen -en de rest van de wereld- zeggen, beloven of doen.
De Westelijke Jordaanoever is al in drie grote lappen gesneden door de kolonies en de apartheidswegen, en elke lap is dan nog eens verdeeld in vele kleine "bantoestans" door de honderden wegblokkades en checkpoints (614 volgens de laatste telling) die de Palestijnse economie wurgen en een Palestijnse staat onmogelijk maken. Ondanks de mooie beloftes en de "druk" van "het kwartet," Europa inbegrepen, heeft Israël alles gedaan -en doet volop verder- om zo'n Palestijnse staat de facto onmogelijk te maken.
De Palestijnen hebben bijna alles geprobeerd om het Westen ter wille te zijn. Er werden vrije verkiezingen gehouden, er werd een eenheidsregering gevormd, het bestaansrecht van Israël werd erkend, het geweld werd afgezworen, er werd een -eenzijdige- wapenstilstand gehouden, met als resultaat NIETS NIETS NIETS, of toch wel: Arafat - Nobelprijs voor de vrede- werd belegerd in zijn hoofdkwartier, het aantal kolonisten groeide in versneld tempo(al méér dan 500.000) alsook hun gewelddadige acties, de zetels van de PA werden opgeblazen, Gaza werd plat gebombardeerd, tientallen volksvertegenwoordigers werden opgesloten, de pasjes, de muur, het bulldozeren, de pesterijen, de arrestaties,....het werd en wordt alleen maar erger en erger.
Europa is bijzonder hypocriet: het zegt "wij zijn voor vreedzame oplossingen en voor de mensenrechten," maar tegelijk steunt het de partij die elke vreedzame oplossing torpedeert, buitensporig geweld gebruikt en mensenrechten aan zijn laars lapt (zie het recente Goldstone rapport). Heel de wereld ziet dat hier het brute recht van de sterkste geldt, en dat onze politiekers zich als laffe collaborateurs gedragen.
Hoog tijd voor een Europese actie! De erkenning van een Palestijnse staat zou geen slecht begin zijn.
Pol Van den plas, Gent
donderdag, november 05, 2009
Vredesproces? Waar, hoe, wat?
[Lezersbrief]
Men blijft steeds maar spreken over het vastgelopen vredesproces tussen de Israëli's en de Palestijnen. Ik vraag me hoe langer hoe meer af waarover iedereen het toch heeft.
Een vredesproces tussen Israëli's en Palestijnen moet dit geen weg zijn naar vrede? En moet er voor vrede dan minimaal geen sprake zijn van een wil tot vrede bij beide partijen en minimaal een gelijkaardig idee over wat de toekomstige landgrenzen moeten zijn/worden? Mij lijkt dit toch een minimum om te spreken over een vredesproces dat al dan niet nieuw leven moet ingeblazen worden. Als we dit met de huidige situatie gaan vergelijken, kan er weinig sprake zijn van een vredesproces.
De Westelijke Jordaanoever is het gebied dat door de Palestijnen (en door de internationale gemeenschap) gezien wordt als essentieel onderdeel van een toekomstige Palestijnse staat. De Israëlische regering ziet dit anders blijkbaar, aangezien ze nieuwe nederzettingen of de uitbreidingen van bestaande in de Westelijke Jordaanoever blijft goedkeuren.
Oost-Jeruzalem is het deel van Jeruzalem dat de Palestijnen (en ook opnieuw de internationale gemeenschap) beschouwt als de eventueel toekomstige hoofdstad van een onafhankelijke Palestijnse staat. Ook hier ziet de Israëlische regering dit blijkbaar enigszins anders: uithuiszettingen van Palestijnse families in Oost-Jeruzalem nemen zienderogen toe. Israëlische families nemen onder toeziend oog van de Israëlische politie deze woningen in. Daarnaast worden er ook Palestijnse woningen afgebroken om plaats te maken voor nieuwe Israëlische bouwprojecten.
Deze twee zaken zijn zoals u weet, maar enkele van de essentiële zaken waarin de Israëli's met de Palestijnen verschillen en waar er bijna geen overeenkomst tussen de twee standpunten mogelijk blijkt te zijn. Integendeel, op veel van deze zaken creëert de Israëlische regering elke dag nieuwe feiten op de grond die een mogelijk toekomstig vredesakkoord steeds moeilijker maakt.
Gilles Verbeke, Hamme
Men blijft steeds maar spreken over het vastgelopen vredesproces tussen de Israëli's en de Palestijnen. Ik vraag me hoe langer hoe meer af waarover iedereen het toch heeft.
Een vredesproces tussen Israëli's en Palestijnen moet dit geen weg zijn naar vrede? En moet er voor vrede dan minimaal geen sprake zijn van een wil tot vrede bij beide partijen en minimaal een gelijkaardig idee over wat de toekomstige landgrenzen moeten zijn/worden? Mij lijkt dit toch een minimum om te spreken over een vredesproces dat al dan niet nieuw leven moet ingeblazen worden. Als we dit met de huidige situatie gaan vergelijken, kan er weinig sprake zijn van een vredesproces.
De Westelijke Jordaanoever is het gebied dat door de Palestijnen (en door de internationale gemeenschap) gezien wordt als essentieel onderdeel van een toekomstige Palestijnse staat. De Israëlische regering ziet dit anders blijkbaar, aangezien ze nieuwe nederzettingen of de uitbreidingen van bestaande in de Westelijke Jordaanoever blijft goedkeuren.
Oost-Jeruzalem is het deel van Jeruzalem dat de Palestijnen (en ook opnieuw de internationale gemeenschap) beschouwt als de eventueel toekomstige hoofdstad van een onafhankelijke Palestijnse staat. Ook hier ziet de Israëlische regering dit blijkbaar enigszins anders: uithuiszettingen van Palestijnse families in Oost-Jeruzalem nemen zienderogen toe. Israëlische families nemen onder toeziend oog van de Israëlische politie deze woningen in. Daarnaast worden er ook Palestijnse woningen afgebroken om plaats te maken voor nieuwe Israëlische bouwprojecten.
Deze twee zaken zijn zoals u weet, maar enkele van de essentiële zaken waarin de Israëli's met de Palestijnen verschillen en waar er bijna geen overeenkomst tussen de twee standpunten mogelijk blijkt te zijn. Integendeel, op veel van deze zaken creëert de Israëlische regering elke dag nieuwe feiten op de grond die een mogelijk toekomstig vredesakkoord steeds moeilijker maakt.
Gilles Verbeke, Hamme
maandag, november 02, 2009
Een hilarische Clinton
[Lezersbrief aan De Morgen]
De politieman vraagt aan de dievenbende: "zouden jullie a.u.b. willen ophouden met voortdurend zoveel te stelen "? "Neen", zegt de hoofdman van de bende, "maar misschien willen we later wel iets minder gaan stelen."
"Dat is schitterend", zegt de politieman, "zo'n grote toegeving heb ik nog nooit eerder gehoord".
Dat zou een hilarische mop zijn, ware het niet dat Hilary Clinton het gisteren ongeveer letterlijk zo zei: "een nooit gezien aanbod, volgens Clinton, "wat premier Netanyahu heeft aangeboden in specifieke termen rond de terughoudendheid in het nederzettingenbeleid is zonder precedent".
Israël gaat dus door met de bezetting, de landroof, de confiscatie van waterbronnen, het platwalsen van huizen en het verdrijven van de inwoners, totaal totaal en compleet illegaal -bovendien onmenselijk inhumaan, maar de USA vindt het prima dat Israël -in de toekomst ooit eens- iets terughoudender te werk zal gaan.
De mensen die hadden verwacht dat de USA de politieagent van de wereld zou spelen zijn nu wel een illusie armer. Een politieagent die een manifeste dievenbende laat begaan is medeplichtig aan de misdaden.
Wat nu? Onze hoop is nu op Europa gevestigd, Europa dat tot op vandaag altijd naar grote broer Amerika keek om de zaak op te lossen. Europa, bakermat van broederlijkheid en gelijkheid, pionier in de strijd voor "een rechtvaardigere en veiligere wereld"*. Wat moet Europa doen ? De vredelievende Israëli's weten het, ze vragen, ze smeken het ons, zoals gisteren Gideon Levy in de Israëlische krant The Haaretz(**): "Genoeg gevlei! Zolang Israël kan doorgaan met zijn dodelijke campagnes, moordend en verwoestend, zijn willekeurige arrestaties, zonder dat een wereld-politieman iets zegt, zal het op deze manier blijven doorgaan"... "Israël zal maar veranderen als het een pijnlijke prijs moet betalen voor een status quo."
De oplossing ligt dus voor de hand: genoeg gevlei: Stop de samenwerkingsakkoorden tussen de Nato en het Israëlisch leger. Stel een wapenembargo in. Zet Israël uit de Eurovisie. Eis de toepassing van de UNO resoluties. Stop de bevoorrechte handelsrelaties. Het Goldstone rapport is een prima gelegenheid waarop Europa zijn tanden kan tonen: er moet een ernstig onderzoek komen naar de beschuldigingen van oorlogsmisdaden in Gaza, zoniet moeten de beschuldigden voor een internationaal strafhof verschijnen !
Genoeg gevlei!
Pol Van den plas, Gent
* zie "doelstellingen van de EU" op http://europa.eu/abc/panorama/index_nl.htm
** http://www.haaretz.com/hasen/spages/1124928.html
De politieman vraagt aan de dievenbende: "zouden jullie a.u.b. willen ophouden met voortdurend zoveel te stelen "? "Neen", zegt de hoofdman van de bende, "maar misschien willen we later wel iets minder gaan stelen."
"Dat is schitterend", zegt de politieman, "zo'n grote toegeving heb ik nog nooit eerder gehoord".
Dat zou een hilarische mop zijn, ware het niet dat Hilary Clinton het gisteren ongeveer letterlijk zo zei: "een nooit gezien aanbod, volgens Clinton, "wat premier Netanyahu heeft aangeboden in specifieke termen rond de terughoudendheid in het nederzettingenbeleid is zonder precedent".
Israël gaat dus door met de bezetting, de landroof, de confiscatie van waterbronnen, het platwalsen van huizen en het verdrijven van de inwoners, totaal totaal en compleet illegaal -bovendien onmenselijk inhumaan, maar de USA vindt het prima dat Israël -in de toekomst ooit eens- iets terughoudender te werk zal gaan.
De mensen die hadden verwacht dat de USA de politieagent van de wereld zou spelen zijn nu wel een illusie armer. Een politieagent die een manifeste dievenbende laat begaan is medeplichtig aan de misdaden.
Wat nu? Onze hoop is nu op Europa gevestigd, Europa dat tot op vandaag altijd naar grote broer Amerika keek om de zaak op te lossen. Europa, bakermat van broederlijkheid en gelijkheid, pionier in de strijd voor "een rechtvaardigere en veiligere wereld"*. Wat moet Europa doen ? De vredelievende Israëli's weten het, ze vragen, ze smeken het ons, zoals gisteren Gideon Levy in de Israëlische krant The Haaretz(**): "Genoeg gevlei! Zolang Israël kan doorgaan met zijn dodelijke campagnes, moordend en verwoestend, zijn willekeurige arrestaties, zonder dat een wereld-politieman iets zegt, zal het op deze manier blijven doorgaan"... "Israël zal maar veranderen als het een pijnlijke prijs moet betalen voor een status quo."
De oplossing ligt dus voor de hand: genoeg gevlei: Stop de samenwerkingsakkoorden tussen de Nato en het Israëlisch leger. Stel een wapenembargo in. Zet Israël uit de Eurovisie. Eis de toepassing van de UNO resoluties. Stop de bevoorrechte handelsrelaties. Het Goldstone rapport is een prima gelegenheid waarop Europa zijn tanden kan tonen: er moet een ernstig onderzoek komen naar de beschuldigingen van oorlogsmisdaden in Gaza, zoniet moeten de beschuldigden voor een internationaal strafhof verschijnen !
Genoeg gevlei!
Pol Van den plas, Gent
* zie "doelstellingen van de EU" op http://europa.eu/abc/panorama/index_nl.htm
** http://www.haaretz.com/hasen/spages/1124928.html
zaterdag, januari 31, 2009
Selectieve verontwaardiging dient vredesproces niet.
[Reactie op stuk Michael Freilich in De Standaard van 30.01.2009]
Michael Freilich heeft het over Soedan, Tsjetsjenië, Irak,....de lichtende democratieën rond Israël, de Navo in Kosovo, Harvard,...We hebben het over de 'militaire operatie' in Gaza
Het is ook niet omdat Hamas geweldadig Fatah onderdrukt dat Israël Gaza geweldadig is binnengevallen. Niemand verdedigt ook Hamas, wel het volk van Gaza.
Michael Freilich vindt 300 slachtoffers in zijn bron 'Corriere della Sera' Het zijn de Verenigde Naties en nog veel meer ernstige organisaties die over 1300 slachtoffers spreken. Dat men papiertjes uitstrooide om de mensen te verwittigen had geen zin. Niemand wist waarheen. Zelfs plaatsen met vluchtelingen werden niet gespaard.
Het is gemeen om een bepaalde publieke opinie te beschuldigen dat er te weinig Israëlische soldaten gesneuveld zijn om 'eerlijkheid', te bevredigen. Wij spreken over 'Disproportioneel'. Mensenrechten zijn universeel en moeten niet 'comparatief' worden toegepast.
Tenslotte het vredesproces. Jaren van onderhandelingen, zelfs nu na Annapolis, leverden niets op. Het was enkel een tijdwinst voor Israël om nog meer nederzettingen te bouwen als voldongen feiten. Zelfs Abbas zegt nu, voor diegenen die het nog niet wisten, dat Israël geen vrede wil. Dan moet het namelijk stoppen met zijn verdere expantiepolitiek.
Johan Van Hulle,Zomergem
Michael Freilich heeft het over Soedan, Tsjetsjenië, Irak,....de lichtende democratieën rond Israël, de Navo in Kosovo, Harvard,...We hebben het over de 'militaire operatie' in Gaza
Het is ook niet omdat Hamas geweldadig Fatah onderdrukt dat Israël Gaza geweldadig is binnengevallen. Niemand verdedigt ook Hamas, wel het volk van Gaza.
Michael Freilich vindt 300 slachtoffers in zijn bron 'Corriere della Sera' Het zijn de Verenigde Naties en nog veel meer ernstige organisaties die over 1300 slachtoffers spreken. Dat men papiertjes uitstrooide om de mensen te verwittigen had geen zin. Niemand wist waarheen. Zelfs plaatsen met vluchtelingen werden niet gespaard.
Het is gemeen om een bepaalde publieke opinie te beschuldigen dat er te weinig Israëlische soldaten gesneuveld zijn om 'eerlijkheid', te bevredigen. Wij spreken over 'Disproportioneel'. Mensenrechten zijn universeel en moeten niet 'comparatief' worden toegepast.
Tenslotte het vredesproces. Jaren van onderhandelingen, zelfs nu na Annapolis, leverden niets op. Het was enkel een tijdwinst voor Israël om nog meer nederzettingen te bouwen als voldongen feiten. Zelfs Abbas zegt nu, voor diegenen die het nog niet wisten, dat Israël geen vrede wil. Dan moet het namelijk stoppen met zijn verdere expantiepolitiek.
Johan Van Hulle,Zomergem
zondag, januari 11, 2009
De Israëlische beloning
[Lezersbrief aan Het Belang van Limburg]
Het westen en Tel Aviv willen ons voorspiegelen dat het vredesproces niet opschiet door het geweld van Hamas en andere verzetsbewegingen. Maar toen het bijna een half jaar geen enkele verzetsdaad pleegde, werd het Palestijnse volk in de Gazastrook wel uitgemoord door het zonder water, voedsel en medicijnen te zetten. De grenzen bleven dicht voor medische hulp. 280 Palestijnen stierven. Dat was de Israëlische beloning voor een volk dat de wapens en het verzet laat zwijgen.
Mario Bergen, Leuven
Het westen en Tel Aviv willen ons voorspiegelen dat het vredesproces niet opschiet door het geweld van Hamas en andere verzetsbewegingen. Maar toen het bijna een half jaar geen enkele verzetsdaad pleegde, werd het Palestijnse volk in de Gazastrook wel uitgemoord door het zonder water, voedsel en medicijnen te zetten. De grenzen bleven dicht voor medische hulp. 280 Palestijnen stierven. Dat was de Israëlische beloning voor een volk dat de wapens en het verzet laat zwijgen.
Mario Bergen, Leuven
Arabische Liga bood meermaals vrede aan
[Reactie op het artikel "Palestijnen ook slachtoffers van Arabieren" in De Standaard van 10/01/2009]
Mevrouw Doornaert vergist zich wel degelijk als ze voorstelt dat de Arabische wereld nooit een echt aanbod deed aan Israël voor vrede en normalisering. De Arabische Liga sprak zich in Cairo in 1996, net als in Beiroet in 2002 uit voor “het vestigen van normale relaties met Israël in de context van een allesomvattende vrede” aldus het officiële document. Het enige wat werd gevraagd aan Israël was de naleving van enkele VN-resoluties, waar het in gebreke blijft. Ook na 2002 herhaalde de Arabische Liga herhaaldelijk zijn vredesaanbod aan Israël in ruil voor een Palestijnse staat met Oost-Jeruzalem als hoofdstad.
Mario Bergen, Leuven
* Link:
Het Arabisch vredesplan van 2002
Mevrouw Doornaert vergist zich wel degelijk als ze voorstelt dat de Arabische wereld nooit een echt aanbod deed aan Israël voor vrede en normalisering. De Arabische Liga sprak zich in Cairo in 1996, net als in Beiroet in 2002 uit voor “het vestigen van normale relaties met Israël in de context van een allesomvattende vrede” aldus het officiële document. Het enige wat werd gevraagd aan Israël was de naleving van enkele VN-resoluties, waar het in gebreke blijft. Ook na 2002 herhaalde de Arabische Liga herhaaldelijk zijn vredesaanbod aan Israël in ruil voor een Palestijnse staat met Oost-Jeruzalem als hoofdstad.
Mario Bergen, Leuven
* Link:
Het Arabisch vredesplan van 2002
vrijdag, december 05, 2008
Recht op zelfbeschikking voor Palestijnen
[Lezersbrief aan De Morgen]
Het Internationaal Verdrag inzake Burgerrechten en Politieke Rechten (New York, 1966) laat er geen twijfel over bestaan. "Alle volken bezitten het zelfbeschikkingsrecht. Uit hoofde van dit recht bepalen zij in alle vrijheid hun politieke status en streven zij vrijelijk hun economische, sociale en culturele ontwikkeling na. Alle volken kunnen ter verwezenlijking van hun doeleinden vrijelijk beschikken over hun natuurlijke rijkdommen en hulpbronnen. In geen geval mag een volk zijn bestaansmiddelen worden ontnomen."
Zowel de EU als de VS kozen voor een tweestatenoplossing met een leefbare Palestijnse staat naast Israël. In 2003 werd de weg naar twee leefbare staten voorgesteld in een 'Routeplanner naar Vrede'. Werkzaamheden in illegale kolonies, inclusief demografische uitbreiding, diende onmiddellijk te stoppen. Buitenposten opgericht na 2001 hoorden te verdwijnen en de verwoesting van Palestijnse eigendommen en huizen moest men beëindigen.
De afspraken van de Routeplanner werden herbevestigd nabij het Amerikaanse moerasgebied van Annapolis. Op terrein ontstond echter een ware kolonisatiedrang en bouwwoede om het Palestijnse volk voor voldongen feiten te zetten.
Ehud Barak keurde 964 bouwplannen goed samen met een resem nieuwe Apartheidswegen, tunnels en checkpoints. Bestaande kolonies werden uitgebreid en nieuwe kolonies werden opgericht.
Zelfs in hun eigen hoofdstad, Oost-Jeruzalem, hebben Palestijnen af te rekenen met massale discriminatie: geen sociaal zekerheidssysteem, geen bouwvergunningen, talrijke onteigeningen en verbod tot de heilige plaatsen voor Palestijnen jonger dan 45 jaar. Checkpoints, uitgaansverboden en een pasjespolitiek verhinderen Palestijnen vrije toegang tot de al-Aqsa moskee en andere godsdienstige plaatsen.
Palestijnen, die 30 % van de bevolking van Jeruzalem uitmaken, moeten het stellen met slechts 8,5 % van het budget van de stad. Hun cultureel, sociaal en economisch recht op zelfbeschikking wordt door de Israëlische bezetting op grote schaal geschonden.
Deze schendingen zijn een regelrechte aanfluiting van de Universele Verklaring voor de Rechten van de Mens en de Internationale Convenant over Sociale, Economische en Culturele Rechten.
Mario Bergen, Leuven
* Linken:
http://un.org/Overview/rights.html
http://www.unhchr.ch/html/menu3/b/a_cescr.htm
Het Internationaal Verdrag inzake Burgerrechten en Politieke Rechten (New York, 1966) laat er geen twijfel over bestaan. "Alle volken bezitten het zelfbeschikkingsrecht. Uit hoofde van dit recht bepalen zij in alle vrijheid hun politieke status en streven zij vrijelijk hun economische, sociale en culturele ontwikkeling na. Alle volken kunnen ter verwezenlijking van hun doeleinden vrijelijk beschikken over hun natuurlijke rijkdommen en hulpbronnen. In geen geval mag een volk zijn bestaansmiddelen worden ontnomen."
Zowel de EU als de VS kozen voor een tweestatenoplossing met een leefbare Palestijnse staat naast Israël. In 2003 werd de weg naar twee leefbare staten voorgesteld in een 'Routeplanner naar Vrede'. Werkzaamheden in illegale kolonies, inclusief demografische uitbreiding, diende onmiddellijk te stoppen. Buitenposten opgericht na 2001 hoorden te verdwijnen en de verwoesting van Palestijnse eigendommen en huizen moest men beëindigen.
De afspraken van de Routeplanner werden herbevestigd nabij het Amerikaanse moerasgebied van Annapolis. Op terrein ontstond echter een ware kolonisatiedrang en bouwwoede om het Palestijnse volk voor voldongen feiten te zetten.
Ehud Barak keurde 964 bouwplannen goed samen met een resem nieuwe Apartheidswegen, tunnels en checkpoints. Bestaande kolonies werden uitgebreid en nieuwe kolonies werden opgericht.
Zelfs in hun eigen hoofdstad, Oost-Jeruzalem, hebben Palestijnen af te rekenen met massale discriminatie: geen sociaal zekerheidssysteem, geen bouwvergunningen, talrijke onteigeningen en verbod tot de heilige plaatsen voor Palestijnen jonger dan 45 jaar. Checkpoints, uitgaansverboden en een pasjespolitiek verhinderen Palestijnen vrije toegang tot de al-Aqsa moskee en andere godsdienstige plaatsen.
Palestijnen, die 30 % van de bevolking van Jeruzalem uitmaken, moeten het stellen met slechts 8,5 % van het budget van de stad. Hun cultureel, sociaal en economisch recht op zelfbeschikking wordt door de Israëlische bezetting op grote schaal geschonden.
Deze schendingen zijn een regelrechte aanfluiting van de Universele Verklaring voor de Rechten van de Mens en de Internationale Convenant over Sociale, Economische en Culturele Rechten.
Mario Bergen, Leuven
* Linken:
http://un.org/Overview/rights.html
http://www.unhchr.ch/html/menu3/b/a_cescr.htm
woensdag, december 03, 2008
Vrijlating van 250 in Palestina, vredesproces
[Reactie naar Belang van Limburg]
In uw recente artikels over het zg. vredesproces in Palestina wordt de vrijlating van 250 gevangen voorgesteld als een gebaar van goodwill van Israël aan de Palestijnse onderhandelaars bij het vredesproces. Deze vrijlating heeft geen enkele betekenis: Het is een bijna dagelijkse Israëlische bezigheid Palestijnen aan te houden, zodat het aantal gevangenen niet verandert. Daarbij zijn ook kinderen. Na tientallen vruchteloze jaren vredesproces, is men nog geen stap dichter gekomen en de weinige punten van overeenkomst worden toch niet nageleefd of betekenen niets meer.
Het zou moeten duidelijk zijn dat Israël geen vrede wil, omdat het dan zou moeten stoppen met nieuwe Palestijnse gronden en water in beslag te nemen. Tijdens dit vredesjaar na Annapolis heeft Israël het aantal nieuwe 'bouwvergunnigen', alsof die legaal zijn, verdubbeld t.o.v. het jaar ervoor. Het blijft verder voldongen feiten creëren, om de zaak steeds moeilijker te maken.
Verder werden er nieuwe wegen, tunnels en checkpoints aangelegd die de nederzettingen dienen. Van de 110 buitenposten, werden er na Annapolis slechts 3 ontmanteld. En het gaat van kwaad naar erger, want sommigen worden opnieuw opgericht of andere gecreëerd. Het geweld van de kolonisten neemt toe. Dit heeft betekenis.
Enkele gevangen worden vrijgelaten en halen onmiddellijk het nieuws. De toestand in Gaza haalt de media niet. In Gaza wordt de onvoorstelbare ellende, waarvoor Israël rechtstreeks verantwoordelijk is, dramatisch. Volgens de rechten van de mens wordt hij vrij geboren met gelijke rechten. Hij heeft recht op leven, vrijheid, beweging, terugkeer, woning, werk, onderwijs, medische zorgen, voeding, water, behandeling van gevangenen, rechtspraak enz... Voor Palestijnen worden voor allemaal uitzonderingen gemaakt, ...omdat ze Palestijn zijn.
Israël zorgt voor zijn imago. Het zal dus ook gul zijn om zelf voor nieuwsberichten te zorgen. Waarom krijgen wij geen nieuws en beelden uit Gaza om de toestand duidelijk te illustreren. We horen en zien Oost-Congo en Somalische scheepskapingen.
Dat journalisten in Gaza niet worden toegelaten moeten we in kleine letters lezen. Doet men aan zelfcensuur om niet vanuit bepaalde kringen te horen dat er anders geen 'faire' meningsuiting is en waar men suggereert dat de Palestijnen door hun houding, (bijv met Qassams en democratisch stemmen), het allemaal zichzelf aandoen?
Clusterbommen
In Libanon heeft Israël er gedurende de laatste 10 dagen van de oorlog, meer dan 1 miljoen clusterbommen gegooit. Een Israëlische commandant van een raketeenheid noemde de actie 'krankzinnig' en 'monsterachtig' .(Haaretz 14 oct 2006) Hele gebieden zijn een mijnenveld geworden. En België protesteert tegen de oorlog, Hezbollah heeft het gedaan, maar doet daarna toch zijn best en betaalt de rekening.
Van clusterbommen kan men zonder twijfel zeggen dat ze zo gemaakt zijn dat een deel niet onmiddellijk ontploft. Sommige zijn verpakt in een kinderpop.
Johan Van Hulle, Zomergem
In uw recente artikels over het zg. vredesproces in Palestina wordt de vrijlating van 250 gevangen voorgesteld als een gebaar van goodwill van Israël aan de Palestijnse onderhandelaars bij het vredesproces. Deze vrijlating heeft geen enkele betekenis: Het is een bijna dagelijkse Israëlische bezigheid Palestijnen aan te houden, zodat het aantal gevangenen niet verandert. Daarbij zijn ook kinderen. Na tientallen vruchteloze jaren vredesproces, is men nog geen stap dichter gekomen en de weinige punten van overeenkomst worden toch niet nageleefd of betekenen niets meer.
Het zou moeten duidelijk zijn dat Israël geen vrede wil, omdat het dan zou moeten stoppen met nieuwe Palestijnse gronden en water in beslag te nemen. Tijdens dit vredesjaar na Annapolis heeft Israël het aantal nieuwe 'bouwvergunnigen', alsof die legaal zijn, verdubbeld t.o.v. het jaar ervoor. Het blijft verder voldongen feiten creëren, om de zaak steeds moeilijker te maken.
Verder werden er nieuwe wegen, tunnels en checkpoints aangelegd die de nederzettingen dienen. Van de 110 buitenposten, werden er na Annapolis slechts 3 ontmanteld. En het gaat van kwaad naar erger, want sommigen worden opnieuw opgericht of andere gecreëerd. Het geweld van de kolonisten neemt toe. Dit heeft betekenis.
Enkele gevangen worden vrijgelaten en halen onmiddellijk het nieuws. De toestand in Gaza haalt de media niet. In Gaza wordt de onvoorstelbare ellende, waarvoor Israël rechtstreeks verantwoordelijk is, dramatisch. Volgens de rechten van de mens wordt hij vrij geboren met gelijke rechten. Hij heeft recht op leven, vrijheid, beweging, terugkeer, woning, werk, onderwijs, medische zorgen, voeding, water, behandeling van gevangenen, rechtspraak enz... Voor Palestijnen worden voor allemaal uitzonderingen gemaakt, ...omdat ze Palestijn zijn.
Israël zorgt voor zijn imago. Het zal dus ook gul zijn om zelf voor nieuwsberichten te zorgen. Waarom krijgen wij geen nieuws en beelden uit Gaza om de toestand duidelijk te illustreren. We horen en zien Oost-Congo en Somalische scheepskapingen.
Dat journalisten in Gaza niet worden toegelaten moeten we in kleine letters lezen. Doet men aan zelfcensuur om niet vanuit bepaalde kringen te horen dat er anders geen 'faire' meningsuiting is en waar men suggereert dat de Palestijnen door hun houding, (bijv met Qassams en democratisch stemmen), het allemaal zichzelf aandoen?
Clusterbommen
In Libanon heeft Israël er gedurende de laatste 10 dagen van de oorlog, meer dan 1 miljoen clusterbommen gegooit. Een Israëlische commandant van een raketeenheid noemde de actie 'krankzinnig' en 'monsterachtig' .(Haaretz 14 oct 2006) Hele gebieden zijn een mijnenveld geworden. En België protesteert tegen de oorlog, Hezbollah heeft het gedaan, maar doet daarna toch zijn best en betaalt de rekening.
Van clusterbommen kan men zonder twijfel zeggen dat ze zo gemaakt zijn dat een deel niet onmiddellijk ontploft. Sommige zijn verpakt in een kinderpop.
Johan Van Hulle, Zomergem
zaterdag, november 22, 2008
Vrede moet van twee kanten komen
[Reactie op het artikel "Palestijnse Autoriteit adverteert vredesplan in Israëlische kranten" in De Morgen van 20/11/2008]
Sinds president Peres van Israël tijdens een VN-conferentie verklaarde dat hij het zes jaar oude vredesplan van de Saudi's ineens wel genegen is, hapt de Saudische koning nog altijd naar adem om van zijn verbazing te bekomen. Om de zoveel tijd wisselen van vredesplan als men te dicht bij een regeling met de Palestijnen komt is kenmerkend voor de Israëlische strategie. Eilat, Camp David, Sharm-el-Sheik, Oslo, Madrid, Cairo, Taba, Genève, Annapolis en straks Moskou.
De hele wereld reisden Palestijnen en Israëli's rond, maar het enige dat president Abbas kreeg van Israël waren wapens en geld die hij dan nog gebruikte tegen de politieke tegenstanders van Hamas. Palestijnen tegen Palestijnen oorlogje laten voeren, daar is Israël heel goed in. Met collaborateurs en spionnen in de bezette Palestijnse gebieden, in de Arabische wereld tot in Europa. Zelfs in de rechts-radicale partij van Jörg Haider zat een Mossad-spion. ( http://www.timesonline.co.uk/tol/news/world/middle_east/article528859.ece)
Als Israël werkelijk vrede wil met de Palestijnen, dan trekt Olmert alle kolonisten en militairen terug uit alle bezette gebieden en heft Tel Aviv alle blokkades en wegversperringen op. Maar Abbas reageert als een vazal van Israël. Hij arresteert Hamas-activisten en pakt hardhandig alle vormen van verzet tegen de Israëlische bezetting aan.
Abbas ligt als een Pascha elke week in de sofa bij Olmert, terwijl de situatie voor het Palestijnse volk alsmaar dramatischer wordt: meer honger in de Gazastrook, meer afbraak van Palestijnse huizen, meer checkpoints en meer agressie en illegale huizen van joodse kolonisten.Wanneer adverteert Olmert in Arabische kranten om de vredeswil van Tel Aviv duidelijk te maken?
Mario Bergen, Leuven
Sinds president Peres van Israël tijdens een VN-conferentie verklaarde dat hij het zes jaar oude vredesplan van de Saudi's ineens wel genegen is, hapt de Saudische koning nog altijd naar adem om van zijn verbazing te bekomen. Om de zoveel tijd wisselen van vredesplan als men te dicht bij een regeling met de Palestijnen komt is kenmerkend voor de Israëlische strategie. Eilat, Camp David, Sharm-el-Sheik, Oslo, Madrid, Cairo, Taba, Genève, Annapolis en straks Moskou.
De hele wereld reisden Palestijnen en Israëli's rond, maar het enige dat president Abbas kreeg van Israël waren wapens en geld die hij dan nog gebruikte tegen de politieke tegenstanders van Hamas. Palestijnen tegen Palestijnen oorlogje laten voeren, daar is Israël heel goed in. Met collaborateurs en spionnen in de bezette Palestijnse gebieden, in de Arabische wereld tot in Europa. Zelfs in de rechts-radicale partij van Jörg Haider zat een Mossad-spion. ( http://www.timesonline.co.uk/tol/news/world/middle_east/article528859.ece)
Als Israël werkelijk vrede wil met de Palestijnen, dan trekt Olmert alle kolonisten en militairen terug uit alle bezette gebieden en heft Tel Aviv alle blokkades en wegversperringen op. Maar Abbas reageert als een vazal van Israël. Hij arresteert Hamas-activisten en pakt hardhandig alle vormen van verzet tegen de Israëlische bezetting aan.
Abbas ligt als een Pascha elke week in de sofa bij Olmert, terwijl de situatie voor het Palestijnse volk alsmaar dramatischer wordt: meer honger in de Gazastrook, meer afbraak van Palestijnse huizen, meer checkpoints en meer agressie en illegale huizen van joodse kolonisten.Wanneer adverteert Olmert in Arabische kranten om de vredeswil van Tel Aviv duidelijk te maken?
Mario Bergen, Leuven
dinsdag, november 18, 2008
Vrede in het Midden-Oosten blijft zoek
[Reactie aan De Morgen]
Kan men niet eenvoudig stellen dat na wat reeds tientallen jaren aan de gang is, Israël geen vrede wil. Zelfs tijdens besprekingen gaan alle provocerende Israëlische acties gewoon door.
Het geeft hen ondertussen steeds meer tijd om nog meer voldongen feiten te creëren, zodat het de volgende keer nog moeilijker wordt. Er blijft nog maar weinig over van wat de Palestijnen kregen toegewezen en het annexeren gaat onverstoord verder.
Indien er vrede zou zijn, moet Israël stoppen met de verdere diefstal van grond en water. Maar internationaal klinkt het politiek en in de media altijd zeer goed 'vrede', vredesonderhandelingen' en 'peaceproces', te horen, kan men het imago hoog houden en zelfs zo ver gaan alsof de Palestijnen het allemaal zichzelf aandoen, want Israël moet zich verdedigen.
Johan Van Hulle, Zomergem
Kan men niet eenvoudig stellen dat na wat reeds tientallen jaren aan de gang is, Israël geen vrede wil. Zelfs tijdens besprekingen gaan alle provocerende Israëlische acties gewoon door.
Het geeft hen ondertussen steeds meer tijd om nog meer voldongen feiten te creëren, zodat het de volgende keer nog moeilijker wordt. Er blijft nog maar weinig over van wat de Palestijnen kregen toegewezen en het annexeren gaat onverstoord verder.
Indien er vrede zou zijn, moet Israël stoppen met de verdere diefstal van grond en water. Maar internationaal klinkt het politiek en in de media altijd zeer goed 'vrede', vredesonderhandelingen' en 'peaceproces', te horen, kan men het imago hoog houden en zelfs zo ver gaan alsof de Palestijnen het allemaal zichzelf aandoen, want Israël moet zich verdedigen.
Johan Van Hulle, Zomergem
maandag, augustus 25, 2008
Zevende keer, goede keer?
[Reactie op het artikel "Rice naar Israël voor vredesakkoord Midden-Oosten" in Het Laatste Nieuws van 25/08/2008]
Rice vertrekt voor de zevende maal naar het Midden-Oosten om vrede te stichten tussen Palestijnen en Israëli's. Ze zou beter in Tel Aviv gaan wonen of nog beter in Gaza-stad, Hebron of Nablus om de bezetting elke dag te ervaren. Dan zou er vanuit Washington meer druk komen op Tel Aviv om de bezetting van de Westelijke Jordaanoever en de afgrendeling van de Gazastrook op te geven.
Tel Aviv maakt grote zwier met de vrijlating van 200 gevangenen en de verwijdering van de checkpoint in het dorp Bir Naballah nabij Ramallah. Over 610 ander checkpoints wordt gezwegen.
In juli werden er 468 Palestijnen uit de Westelijke Jordaanoever en 12 in de Gazastrook opgepakt volgens de PNA. In Nablus alleen waren er 140 aanhoudingen. Onder de opgepakte Palestijnen bevonden zich 68 kinderen. Dagelijks worden in Nablus huizen, kantoren en winkels bestormd en gesloten door het Israëlische leger.
De EU geeft 40 miljoen euro aan president Abbas die bijna volledig gaan naar het nieuwe hoofdkwartier voor de veiligheidsdiensten in Nablus en de uitbetalingen van lonen en sociale voorzieningen voor ambtenaren die werken voor de Palestijnse regering. Het enige geld voor de Gazastrook gaat naar een nieuwe krachtcentrale.
Als een geste aan de Palestijnse Autoriteit verwijderde Israël donderdag een controlepost in het dorp Bir Naballah nabij Ramallah. Reisbeperkingen voor 50.000 Palestijnen die leven in dorpen in de regio Ramallah worden hiermede opgeheven. De checkpoints werden door Israël opgezet na de uitbraak van de al-Aqsa intifada in 2000. Dit was een maatregel om zogenaamde terroristen te stoppen binnen te dringen in Israël. Tawfiq Nabali, hoofd van de dorpsraad van Bir Naballahl, verwelkomde de stap die Palestijnen toelaat te leven in waardigheid.
Nu nog de 610 andere checkpoints alsook ontmantelen...
Mario Bergen, Leuven
* Linken:
http://english.pnn.ps/index.php?option=com_content&task=view&id=3305&Itemid=45
http://www.blinkx.com/video/recent-removal-of-west-bank-checkpoint-one-more-israeli-gesture-to-pa/3paTiq--2w0ENtiPQRsJEw
Rice vertrekt voor de zevende maal naar het Midden-Oosten om vrede te stichten tussen Palestijnen en Israëli's. Ze zou beter in Tel Aviv gaan wonen of nog beter in Gaza-stad, Hebron of Nablus om de bezetting elke dag te ervaren. Dan zou er vanuit Washington meer druk komen op Tel Aviv om de bezetting van de Westelijke Jordaanoever en de afgrendeling van de Gazastrook op te geven.
Tel Aviv maakt grote zwier met de vrijlating van 200 gevangenen en de verwijdering van de checkpoint in het dorp Bir Naballah nabij Ramallah. Over 610 ander checkpoints wordt gezwegen.
In juli werden er 468 Palestijnen uit de Westelijke Jordaanoever en 12 in de Gazastrook opgepakt volgens de PNA. In Nablus alleen waren er 140 aanhoudingen. Onder de opgepakte Palestijnen bevonden zich 68 kinderen. Dagelijks worden in Nablus huizen, kantoren en winkels bestormd en gesloten door het Israëlische leger.
De EU geeft 40 miljoen euro aan president Abbas die bijna volledig gaan naar het nieuwe hoofdkwartier voor de veiligheidsdiensten in Nablus en de uitbetalingen van lonen en sociale voorzieningen voor ambtenaren die werken voor de Palestijnse regering. Het enige geld voor de Gazastrook gaat naar een nieuwe krachtcentrale.
Als een geste aan de Palestijnse Autoriteit verwijderde Israël donderdag een controlepost in het dorp Bir Naballah nabij Ramallah. Reisbeperkingen voor 50.000 Palestijnen die leven in dorpen in de regio Ramallah worden hiermede opgeheven. De checkpoints werden door Israël opgezet na de uitbraak van de al-Aqsa intifada in 2000. Dit was een maatregel om zogenaamde terroristen te stoppen binnen te dringen in Israël. Tawfiq Nabali, hoofd van de dorpsraad van Bir Naballahl, verwelkomde de stap die Palestijnen toelaat te leven in waardigheid.
Nu nog de 610 andere checkpoints alsook ontmantelen...
Mario Bergen, Leuven
* Linken:
http://english.pnn.ps/index.php?option=com_content&task=view&id=3305&Itemid=45
http://www.blinkx.com/video/recent-removal-of-west-bank-checkpoint-one-more-israeli-gesture-to-pa/3paTiq--2w0ENtiPQRsJEw
dinsdag, juli 29, 2008
Tweestatenoplossing is de enige uitweg
[Reactie op het artikel "Olmert gelooft niet in akkoord over Jeruzalem voor eind dit jaar" in De Morgen van 28/07/2008]
Bush senior zei "Lees mijn lippen: geen nieuwe belastingen" en verhoogde een jaar later de belastingen. Bush junior doet het over met de woorden "Er komt een leefbare Palestijnse staat voor het einde van 2008." Olmert liet vanuit Tel Aviv weten dat die staat en een vredesakkoord er dit jaar niet meer komt. Dit is voornamelijk te wijten aan de gebeurtenissen op het terrein, maar ook aan de lakse houding van de Amerikaanse president die Israël te weinig onder druk zette en liet begaan.
Uitstel is echter geen afstel. Israël is gedoemd om een levensvatbare Palestijnse staat als buur te creëren en grote autonomie te geven aan Palestijnen in Israël, wil het de joods-Zionistische droom niet uit elkaar zien spatten.
Zonder Palestijnse staat heeft ook Israël geen toekomst. Acht op tien Israëli's willen geen Palestijn als buur. De indoctrinatie bij extremistische joden en het verzet bij radicale Palestijnen neemt razendsnel toe, zodat de standpunten alsmaar verharden. De decennia aanslepende bezetting en apartheidspolitiek heeft ervoor gezorgd dat beiden in twee werelden leven zonder elkaar te kennen. Er is geen enkele behoefte om samen te leven. De Palestijnen kennen Israëli's nog enkel van hun militaire campagnes die alsmaar driester worden. En de Israëli's zien de Palestijnen, door een intensieve joods-zionistische indoctrinatie, als al-Qaida terroristen en gespuis waar men zelfs zijn schoonmoeder niet wil aan toevertrouwen.
De noden en invulling van de behoeften zijn totaal anders onder Palestijnen dan Israëli's. Beiden groepen hebben andere problemen en andere oplossingen. Er is geen noodzaak om tot samenleven te komen en de eigen identiteit op te geven.
Een meerderheid van de bevolking en politici, zowel in Israël als in de bezette gebieden spreekt zich duidelijk uit voor een eigen Palestijnse staat naast Israël en een zo groot mogelijke autonomie voor de Palestijnen in Israël. De Arabische inwoners van de staat Israël wonen nu hoofdzakelijk in het uiterste noorden en diepste zuiden van Israël en hebben daar weinig joodse buren. Israëli's gaan zich meer en meer innestelen in het centrale deel van Israël, ver weg van het verzet in de bezette gebieden en in Libanon. Het is waanzin om zowel Palestijnen als Israëli's op te sluiten in één staat. Het enige alternatief dat zowel in Israël als onder de Palestijnen het groene licht krijgt is een levensvatbare Palestijnse staat en een doorgedreven zelfstandigheid voor Palestijnen in Israël.
Ook Israël is daarbij gebaat op demografisch en veiligheidsvlak. Men moet de Palestijnen naast een eigen staat, diepgaande gemeenschapsbevoegdheden geven in Israël: gezondheidszorg, onderwijs, taal, cultuur, maar ook een eigen fiscaliteit en justitie. Eenieder die niet opkomt voor het principe van een Palestijnse staat en verregaande autonomie voor Palestijnen in Israël, schendt principiële volkerenrechten, mensenrechten en de huidige VN-resoluties. Het Palestijnse volk heeft het fundamentele recht zich volledig te kunnen ontplooien in een eigen republiek en als deelgebied in Israël. Het kan niet zijn dat het moet leven onder de juk van Israël in een kunstmatige staat. Twee volkeren die niet kunnen samenleven vanwege de trieste geschiedenis, kan men niet samen stoppen in één staat en dan de handen tegen elkaar vegen.
Als Tsjechen, Ieren en straks Vlamingen een eigen staat krijgen, dan heeft het Palestijnse volk daar evenveel recht op. Dan moeten Palestijnen in Israël zelf kunnen beslissen hoe het zijn onderwijssysteem , rechtspraak, belastingen, handel en gezondheidsdiensten regelt. Dan heeft het geen bemoeienis nodig van Tel Aviv voor eigen landbouwprogramma's, uitbouw van culturele- en sociale instellingen of oprichting van scholen. Het Palestijnse volk moet die vrijheid krijgen in een eigen staat die volwaardig is zoals Tsjechië of Slovenië en eigen soevereiniteit zoals Luzern in Zwitserland, Abu Dhabi in de Emiraten of Hamburg in Duitsland.
Het is niet omdat die Palestijnse staat er in 2008 niet zal komen, dat we deze piste in vraag moeten stellen. Dit zou totaal indruisen met de volkerenrechten. Het is niet omdat Israël illegale nederzettingen bouwt en bijbouwt, dat men moet toegeven aan het verkrachten van internationale principes en mensenrechten. Het is niet omdat na 40 jaar bepaalde Franstaligen het nog steeds vertikken om zich aan te passen aan de Vlaamse taal en cultuur, zoals honderdduizenden Vlamingen hebben voorgedaan in Wallonië, dat we de taalfaciliteiten in de Vlaamse rand daar moeten behouden. Men is van harte welkom in Vlaanderen, maar men moet zich aanpassen, zoals ook ieder die in Palestina komt wonen zich hoort aan te passen en niet het land hoort te koloniseren en Palestijnse boeren en hun gezinnen te verdrijven uit hun huizen en van hun gronden en hun water mag stelen.
Mario Bergen, Leuven
Bush senior zei "Lees mijn lippen: geen nieuwe belastingen" en verhoogde een jaar later de belastingen. Bush junior doet het over met de woorden "Er komt een leefbare Palestijnse staat voor het einde van 2008." Olmert liet vanuit Tel Aviv weten dat die staat en een vredesakkoord er dit jaar niet meer komt. Dit is voornamelijk te wijten aan de gebeurtenissen op het terrein, maar ook aan de lakse houding van de Amerikaanse president die Israël te weinig onder druk zette en liet begaan.
Uitstel is echter geen afstel. Israël is gedoemd om een levensvatbare Palestijnse staat als buur te creëren en grote autonomie te geven aan Palestijnen in Israël, wil het de joods-Zionistische droom niet uit elkaar zien spatten.
Zonder Palestijnse staat heeft ook Israël geen toekomst. Acht op tien Israëli's willen geen Palestijn als buur. De indoctrinatie bij extremistische joden en het verzet bij radicale Palestijnen neemt razendsnel toe, zodat de standpunten alsmaar verharden. De decennia aanslepende bezetting en apartheidspolitiek heeft ervoor gezorgd dat beiden in twee werelden leven zonder elkaar te kennen. Er is geen enkele behoefte om samen te leven. De Palestijnen kennen Israëli's nog enkel van hun militaire campagnes die alsmaar driester worden. En de Israëli's zien de Palestijnen, door een intensieve joods-zionistische indoctrinatie, als al-Qaida terroristen en gespuis waar men zelfs zijn schoonmoeder niet wil aan toevertrouwen.
De noden en invulling van de behoeften zijn totaal anders onder Palestijnen dan Israëli's. Beiden groepen hebben andere problemen en andere oplossingen. Er is geen noodzaak om tot samenleven te komen en de eigen identiteit op te geven.
Een meerderheid van de bevolking en politici, zowel in Israël als in de bezette gebieden spreekt zich duidelijk uit voor een eigen Palestijnse staat naast Israël en een zo groot mogelijke autonomie voor de Palestijnen in Israël. De Arabische inwoners van de staat Israël wonen nu hoofdzakelijk in het uiterste noorden en diepste zuiden van Israël en hebben daar weinig joodse buren. Israëli's gaan zich meer en meer innestelen in het centrale deel van Israël, ver weg van het verzet in de bezette gebieden en in Libanon. Het is waanzin om zowel Palestijnen als Israëli's op te sluiten in één staat. Het enige alternatief dat zowel in Israël als onder de Palestijnen het groene licht krijgt is een levensvatbare Palestijnse staat en een doorgedreven zelfstandigheid voor Palestijnen in Israël.
Ook Israël is daarbij gebaat op demografisch en veiligheidsvlak. Men moet de Palestijnen naast een eigen staat, diepgaande gemeenschapsbevoegdheden geven in Israël: gezondheidszorg, onderwijs, taal, cultuur, maar ook een eigen fiscaliteit en justitie. Eenieder die niet opkomt voor het principe van een Palestijnse staat en verregaande autonomie voor Palestijnen in Israël, schendt principiële volkerenrechten, mensenrechten en de huidige VN-resoluties. Het Palestijnse volk heeft het fundamentele recht zich volledig te kunnen ontplooien in een eigen republiek en als deelgebied in Israël. Het kan niet zijn dat het moet leven onder de juk van Israël in een kunstmatige staat. Twee volkeren die niet kunnen samenleven vanwege de trieste geschiedenis, kan men niet samen stoppen in één staat en dan de handen tegen elkaar vegen.
Als Tsjechen, Ieren en straks Vlamingen een eigen staat krijgen, dan heeft het Palestijnse volk daar evenveel recht op. Dan moeten Palestijnen in Israël zelf kunnen beslissen hoe het zijn onderwijssysteem , rechtspraak, belastingen, handel en gezondheidsdiensten regelt. Dan heeft het geen bemoeienis nodig van Tel Aviv voor eigen landbouwprogramma's, uitbouw van culturele- en sociale instellingen of oprichting van scholen. Het Palestijnse volk moet die vrijheid krijgen in een eigen staat die volwaardig is zoals Tsjechië of Slovenië en eigen soevereiniteit zoals Luzern in Zwitserland, Abu Dhabi in de Emiraten of Hamburg in Duitsland.
Het is niet omdat die Palestijnse staat er in 2008 niet zal komen, dat we deze piste in vraag moeten stellen. Dit zou totaal indruisen met de volkerenrechten. Het is niet omdat Israël illegale nederzettingen bouwt en bijbouwt, dat men moet toegeven aan het verkrachten van internationale principes en mensenrechten. Het is niet omdat na 40 jaar bepaalde Franstaligen het nog steeds vertikken om zich aan te passen aan de Vlaamse taal en cultuur, zoals honderdduizenden Vlamingen hebben voorgedaan in Wallonië, dat we de taalfaciliteiten in de Vlaamse rand daar moeten behouden. Men is van harte welkom in Vlaanderen, maar men moet zich aanpassen, zoals ook ieder die in Palestina komt wonen zich hoort aan te passen en niet het land hoort te koloniseren en Palestijnse boeren en hun gezinnen te verdrijven uit hun huizen en van hun gronden en hun water mag stelen.
Mario Bergen, Leuven
woensdag, juli 09, 2008
Goodwill is goed als die van twee kanten komt
[Reactie naar DE TIJD, 8 juli 2008]
De Israëlische ambassadrice doet alsof ze gelooft in het mirakel dat gaat gebeuren. In de komende zes maanden moet een vredesakkoord bereikt worden waarover al tientallen jaren gepraat wordt. Ze heeft het over een 'raamwerk voor een vredesakkoord.' Dit is alleen het opstellen van een agenda waarover zal gepraat worden. En zelfs dat lukt niet. Ondertussen winnen ze weer tijd.
Ze heeft het over 'alleen kolonies die gaan uitgebreid worden binnen de bestaande grenzen.' Ze zegt verder niets over die grenzen. Ze kan ook niet want die zijn er niet. En waar geeft de staat de toestemming om nog 800 of meer nieuwe huizen te bouwen en waarvoor bouwt men huizen als er geen nieuwe kolonisten zijn.
In de omgeving van Jeruzalem spreekt Israël over 'uitbreiding,' de Palestijnen hebben het over "omsingeling." Feit is dat het grondgebied van de Westelijke Jordaanoever daar in twee gesplitst wordt.
Er zijn 600 Israëlische controleposten op Palestijns grondgebied. Wat heeft dit te maken met hun veiligheid? Israël is een bezetter en hoort er niet. Het belet alleen Palestijnen zich te verplaatsen binnen hun eigen omgeving. Ze moeten een pasje hebben, ook al moeilijk te krijgen, om van hun huis naar een ander huis of hun werk te gaan, 500m verder. Veel controleposen zijn tijdelijk, worden verplaatst of helemaal gesloten. Er zijn nergens zekerheden voor de toekomst. Hoe kan een samenleving zich daar ontwikkelen. Wat moeten we feitelijk ernstig nemen.
Johan Van Hulle, Zomergem
De Israëlische ambassadrice doet alsof ze gelooft in het mirakel dat gaat gebeuren. In de komende zes maanden moet een vredesakkoord bereikt worden waarover al tientallen jaren gepraat wordt. Ze heeft het over een 'raamwerk voor een vredesakkoord.' Dit is alleen het opstellen van een agenda waarover zal gepraat worden. En zelfs dat lukt niet. Ondertussen winnen ze weer tijd.
Ze heeft het over 'alleen kolonies die gaan uitgebreid worden binnen de bestaande grenzen.' Ze zegt verder niets over die grenzen. Ze kan ook niet want die zijn er niet. En waar geeft de staat de toestemming om nog 800 of meer nieuwe huizen te bouwen en waarvoor bouwt men huizen als er geen nieuwe kolonisten zijn.
In de omgeving van Jeruzalem spreekt Israël over 'uitbreiding,' de Palestijnen hebben het over "omsingeling." Feit is dat het grondgebied van de Westelijke Jordaanoever daar in twee gesplitst wordt.
Er zijn 600 Israëlische controleposten op Palestijns grondgebied. Wat heeft dit te maken met hun veiligheid? Israël is een bezetter en hoort er niet. Het belet alleen Palestijnen zich te verplaatsen binnen hun eigen omgeving. Ze moeten een pasje hebben, ook al moeilijk te krijgen, om van hun huis naar een ander huis of hun werk te gaan, 500m verder. Veel controleposen zijn tijdelijk, worden verplaatst of helemaal gesloten. Er zijn nergens zekerheden voor de toekomst. Hoe kan een samenleving zich daar ontwikkelen. Wat moeten we feitelijk ernstig nemen.
Johan Van Hulle, Zomergem
maandag, juni 23, 2008
Israël blijft Gazastrook controleren
[Lezersbrief aan de Standaard online]
Israël blijft alle doorgangen controleren van de bezette Gazastrook. Het maakt niet uit of die doorgang grenst aan Egypte of Israël, 500 meter in de Middellandse Zee is, de havens of het luchtruim.
Er verandert niets. De Gazastrook blijft een bezet gebied en Israël controleert er alle grenzen. Het bepaalt aan de grens met Egypte wanneer EU-douaniers deze doorgang mogen openen en houdt controle op elke kruimel en persoon die de Gazastrook verlaat door een camera- en veiligheidssysteem betaald door de Europese belastingbetaler.
De economische-, landbouw- en gezondheidstoestand in de Gazastrook blijft ongewijzigd na het staakt-het-vuren. Israël heeft nu 90 vrachtwagens langs de doorgang Sufa laten komen. Dit is een doorgang in het bijzonder voor bouwmaterialen. Israël moet de doorgang Karni openen voor 400 vrachtwagens per dag zoals afgesproken in het AMA-akkoord met de Palestijnse Autoriteit van 15 november 2005.
Ook de doorgang van Rafah moet ogenblikkelijk open en de inwoners van Gaza moeten hun producten kunnen uitvoeren alsook makkelijk naar de Westelijke Jordaanoever kunnen reizen, eveneens een verplichting voor Tel Aviv in het AMA-akkoord. Alsook moet een aanvang worden gemaakt voor de uitbating van een zee- en luchthaven in de Gazastrook.
90 trucks sturen terwijl men minstens 400 vrachtwagens nodig heeft elke dag, 365 dagen per jaar betekent 1,5 miljoen Palestijnen uithongeren. Deze techniek van uithongering beschrijft de VN duidelijk als een vorm van genocide. Zeker nu de oogst er mislukt is door de strenge vorst afgelopen winter en enorme droogte momenteel. Zonder te spreken over de enorme oppervlakte landbouwgrond die Israël heeft vernield in de Palestijnse gebieden.
Fabrieken in de Gazastrook blijven dicht, want ze kunnen nog altijd hun producten niet uitvoeren en er is een schrijnend brandstoftekort. Slechts een handvol ernstig zieke Palestijnen kunnen elders terecht voor medische verzorging, een verplichting voor een staat die een volk bezet.
3.000 gebouwen op de Westelijke Jordaanoever en minstens tien kleine gemeenschappen kregen het bericht dat ze met onmiddellijke ingang kunnen worden vernietigd. 94 % van Palestijnse bouwvergunningen in zone C werden afgekeurd. Grote delen van de Westbank worden hiermede in snel tempo gezuiverd van Palestijnen.
Alle Palestijnen die deze tijd zouden vrijkomen bracht Israël over het speciaal ondervragingskamp Salem om hen te verhoren over hun daden en hun visie op de huidige Palestijnse politieke toestand. Familie en advocaten zijn er niet toegelaten in deze Israëlische Guantanamo Bay. Honden worden ingezet om gezochte Palestijnen en gevangenen schrik aan te jagen en te vernederen (honden zijn onrein volgens de Koran). Salem staat garant voor extreme foltering en ontoereikende voeding en medicatie. Zelfs de meest gematigde Palestijn die enkele dagen in Salem zit komt er nadien uit als een radicaal verzetsstrijder.
Mario Bergen, Leuven
* Link: http://www.haaretz.com/hasen/pages/ShArt.jhtml?itemNo=994837
Israël blijft alle doorgangen controleren van de bezette Gazastrook. Het maakt niet uit of die doorgang grenst aan Egypte of Israël, 500 meter in de Middellandse Zee is, de havens of het luchtruim.
Er verandert niets. De Gazastrook blijft een bezet gebied en Israël controleert er alle grenzen. Het bepaalt aan de grens met Egypte wanneer EU-douaniers deze doorgang mogen openen en houdt controle op elke kruimel en persoon die de Gazastrook verlaat door een camera- en veiligheidssysteem betaald door de Europese belastingbetaler.
De economische-, landbouw- en gezondheidstoestand in de Gazastrook blijft ongewijzigd na het staakt-het-vuren. Israël heeft nu 90 vrachtwagens langs de doorgang Sufa laten komen. Dit is een doorgang in het bijzonder voor bouwmaterialen. Israël moet de doorgang Karni openen voor 400 vrachtwagens per dag zoals afgesproken in het AMA-akkoord met de Palestijnse Autoriteit van 15 november 2005.
Ook de doorgang van Rafah moet ogenblikkelijk open en de inwoners van Gaza moeten hun producten kunnen uitvoeren alsook makkelijk naar de Westelijke Jordaanoever kunnen reizen, eveneens een verplichting voor Tel Aviv in het AMA-akkoord. Alsook moet een aanvang worden gemaakt voor de uitbating van een zee- en luchthaven in de Gazastrook.
90 trucks sturen terwijl men minstens 400 vrachtwagens nodig heeft elke dag, 365 dagen per jaar betekent 1,5 miljoen Palestijnen uithongeren. Deze techniek van uithongering beschrijft de VN duidelijk als een vorm van genocide. Zeker nu de oogst er mislukt is door de strenge vorst afgelopen winter en enorme droogte momenteel. Zonder te spreken over de enorme oppervlakte landbouwgrond die Israël heeft vernield in de Palestijnse gebieden.
Fabrieken in de Gazastrook blijven dicht, want ze kunnen nog altijd hun producten niet uitvoeren en er is een schrijnend brandstoftekort. Slechts een handvol ernstig zieke Palestijnen kunnen elders terecht voor medische verzorging, een verplichting voor een staat die een volk bezet.
3.000 gebouwen op de Westelijke Jordaanoever en minstens tien kleine gemeenschappen kregen het bericht dat ze met onmiddellijke ingang kunnen worden vernietigd. 94 % van Palestijnse bouwvergunningen in zone C werden afgekeurd. Grote delen van de Westbank worden hiermede in snel tempo gezuiverd van Palestijnen.
Alle Palestijnen die deze tijd zouden vrijkomen bracht Israël over het speciaal ondervragingskamp Salem om hen te verhoren over hun daden en hun visie op de huidige Palestijnse politieke toestand. Familie en advocaten zijn er niet toegelaten in deze Israëlische Guantanamo Bay. Honden worden ingezet om gezochte Palestijnen en gevangenen schrik aan te jagen en te vernederen (honden zijn onrein volgens de Koran). Salem staat garant voor extreme foltering en ontoereikende voeding en medicatie. Zelfs de meest gematigde Palestijn die enkele dagen in Salem zit komt er nadien uit als een radicaal verzetsstrijder.
Mario Bergen, Leuven
* Link: http://www.haaretz.com/hasen/pages/ShArt.jhtml?itemNo=994837
zondag, maart 16, 2008
De hudna's die er niet mogen komen
[Reactie op het artikel "Helft Israëli's heeft liever geen Arabische buren" in De Morgen van 15/03/2008]
Israëli's hebben het liefst geen Arabische buren, de Israëlische staat leeft ook liever met Palestijnen en Arabieren in onmin en oorlog dan te kiezen voor de weg naar vrede. Hamas wou niet alleen harder optreden tegen terreur en geweld, maar stelde Israël eveneens een hudna voor. Waar westerlingen het hebben over een staakt-het-vuren, gaat een Hudna bij de Arabieren veel verder. Een hudna is erkent in de islamitische wereld als een wettig en bindend contract. Men gaat uit van een periode van tien jaar zoals bij de overeenkomst van Hudaybiyyah (in maart 628 na Chr.). Dat is een eeuwigheid in de politiek van het Midden-Oosten.
"De hudna is een periode zonder oorlog bij een conflict. Het is breder dan de westerse stelling van 'het zoeken naar een blijvende vrede'. Een hudna moet de mogelijkheid geven de tegenstander als menswaardig te aanschouwen en de positie van de tegenstander beter te begrijpen met als doel disputen tussen twee partijen op te lossen. De hudna is geen reden om de militaire machine te versterken." Ahmed Yousef, adviseur van Ismail Haniyeh, verkondigde deze stelling in de New York Times van 1 november 2006. Als Hamas zijn woord van Hudna geeft aan Israël, doet het dat in de naam van God, en zal het zijn beloftes houden. Het verleden heeft aangetoond dat het niet de islamisten in Palestina waren die eerdere wapenstilstanden hebben geschonden.
Als de Israëlische extremist Lieberman zegt dat "een hudna wil zeggen dat men alle joden uit Tel Aviv, Haifa en Jeruzalem gaat uitroeien, alsmede de hele staat Israël vernietigen," zegt dat alleen maar iets over de haat, racisme en gelijkaardige ideeën over de Palestijnen van deze politicus. Wie wou trouwens "de Palestijnen verzuipen in de Dode Zee" en "zelf zorgen voor het bustransport?" Juist, diezelfde Lieberman.
In juni 2003 werd een 45-dagen durende Hudna voorgesteld door Hamas en de Islamitische Jihad. Unilateraal! Maar omdat Israël het compleet negeerde en massaal Palestijnen arresteerde, uitgaansverboden instelde en de kolonies geweldig begon uit te breiden, was het een dode vogel. Hamas en de Islamtische Jihad begonnen zelfs een bloedige bommencampagne in Israël als antwoord op de Israëlische staatsterreur.
Januari 2004. Politiek leider al-Rantissi en religieus leider Sheikh Ahmed Yassin stellen gelijktijdig een hudna voor. Rantissa gebruikte de normale periode van tien jaar, Sheikh Yassin stelde zelfs een wapenstilstand van 100 jaar voor. Drie maanden later was van beide mannen geen sprake meer: buitengerechtelijk geëxecuteerd door Israël. Samen met 240 andere Palestijnen die eerste vier maanden van 2003 (enkel doden met tussenkomst van het Palestijnse Rode Kruis).
In juni 2006 boden Hamas-leiders Israël een hudna aan. Dezelfde dag doodde Israël acht Palestijnen in de Gazastrook en maakte 40 gewonden. Dezelfde dag kwam ook het Israëlische kabinet in spoedzitting bijeen en besloot men "een harder standpunt in te nemen tegen de Palestijnen" op vraag van Lieberman. Harder dus dan de 250 gedode Palestijnen die vier maanden voorafgaand!
Woensdag 12 maart 2008 werd een zoveelste hudna door Israël aan flarden geschoten door het doden van vijf Palestijnen door speciale eenheden die infiltreerden op de bezette Westelijke Jordaanoever. Bloedbaden in Tulkarem en Bethlehem. In Tel Aviv spreken ze alle talen behalve het Arabisch: hudna's mogen er niet komen zolang het joods-zionistisch plan voor de verdrijving van het Palestijnse volk niet ten einde is. Of de vernietiging zoals ze in Tel Aviv wél in alle talen kunnen zeggen over hun oplossing van het 'Palestijns probleem': Shoa, Holocaust, genocide, volkerenmoord, Zerstörung, große Katastrophe, olocausto, Holocausto, catastrophe, annihilation, carnage, devastation, extermination, extinction, immolation, inferno, massacre, mass murder, slaughter, ...
Mario Bergen, Leuven
Israëli's hebben het liefst geen Arabische buren, de Israëlische staat leeft ook liever met Palestijnen en Arabieren in onmin en oorlog dan te kiezen voor de weg naar vrede. Hamas wou niet alleen harder optreden tegen terreur en geweld, maar stelde Israël eveneens een hudna voor. Waar westerlingen het hebben over een staakt-het-vuren, gaat een Hudna bij de Arabieren veel verder. Een hudna is erkent in de islamitische wereld als een wettig en bindend contract. Men gaat uit van een periode van tien jaar zoals bij de overeenkomst van Hudaybiyyah (in maart 628 na Chr.). Dat is een eeuwigheid in de politiek van het Midden-Oosten.
"De hudna is een periode zonder oorlog bij een conflict. Het is breder dan de westerse stelling van 'het zoeken naar een blijvende vrede'. Een hudna moet de mogelijkheid geven de tegenstander als menswaardig te aanschouwen en de positie van de tegenstander beter te begrijpen met als doel disputen tussen twee partijen op te lossen. De hudna is geen reden om de militaire machine te versterken." Ahmed Yousef, adviseur van Ismail Haniyeh, verkondigde deze stelling in de New York Times van 1 november 2006. Als Hamas zijn woord van Hudna geeft aan Israël, doet het dat in de naam van God, en zal het zijn beloftes houden. Het verleden heeft aangetoond dat het niet de islamisten in Palestina waren die eerdere wapenstilstanden hebben geschonden.
Als de Israëlische extremist Lieberman zegt dat "een hudna wil zeggen dat men alle joden uit Tel Aviv, Haifa en Jeruzalem gaat uitroeien, alsmede de hele staat Israël vernietigen," zegt dat alleen maar iets over de haat, racisme en gelijkaardige ideeën over de Palestijnen van deze politicus. Wie wou trouwens "de Palestijnen verzuipen in de Dode Zee" en "zelf zorgen voor het bustransport?" Juist, diezelfde Lieberman.
In juni 2003 werd een 45-dagen durende Hudna voorgesteld door Hamas en de Islamitische Jihad. Unilateraal! Maar omdat Israël het compleet negeerde en massaal Palestijnen arresteerde, uitgaansverboden instelde en de kolonies geweldig begon uit te breiden, was het een dode vogel. Hamas en de Islamtische Jihad begonnen zelfs een bloedige bommencampagne in Israël als antwoord op de Israëlische staatsterreur.
Januari 2004. Politiek leider al-Rantissi en religieus leider Sheikh Ahmed Yassin stellen gelijktijdig een hudna voor. Rantissa gebruikte de normale periode van tien jaar, Sheikh Yassin stelde zelfs een wapenstilstand van 100 jaar voor. Drie maanden later was van beide mannen geen sprake meer: buitengerechtelijk geëxecuteerd door Israël. Samen met 240 andere Palestijnen die eerste vier maanden van 2003 (enkel doden met tussenkomst van het Palestijnse Rode Kruis).
In juni 2006 boden Hamas-leiders Israël een hudna aan. Dezelfde dag doodde Israël acht Palestijnen in de Gazastrook en maakte 40 gewonden. Dezelfde dag kwam ook het Israëlische kabinet in spoedzitting bijeen en besloot men "een harder standpunt in te nemen tegen de Palestijnen" op vraag van Lieberman. Harder dus dan de 250 gedode Palestijnen die vier maanden voorafgaand!
Woensdag 12 maart 2008 werd een zoveelste hudna door Israël aan flarden geschoten door het doden van vijf Palestijnen door speciale eenheden die infiltreerden op de bezette Westelijke Jordaanoever. Bloedbaden in Tulkarem en Bethlehem. In Tel Aviv spreken ze alle talen behalve het Arabisch: hudna's mogen er niet komen zolang het joods-zionistisch plan voor de verdrijving van het Palestijnse volk niet ten einde is. Of de vernietiging zoals ze in Tel Aviv wél in alle talen kunnen zeggen over hun oplossing van het 'Palestijns probleem': Shoa, Holocaust, genocide, volkerenmoord, Zerstörung, große Katastrophe, olocausto, Holocausto, catastrophe, annihilation, carnage, devastation, extermination, extinction, immolation, inferno, massacre, mass murder, slaughter, ...
Mario Bergen, Leuven
Abonneren op:
Posts (Atom)
Posts
