Posts tonen met het label geschiedenis. Alle posts tonen
Posts tonen met het label geschiedenis. Alle posts tonen

vrijdag, mei 07, 2010

Israël wil geen Palestijnse staat

[Reactie op lezersbrief verstuurd naar Kerk en Leven]

Eerst en vooral mr. De Cock, er bestaat (nog steeds) géén Palestijnse Staat ondanks het feit dat Barack Obama in mei vorig jaar (2009) daar bij de Israëlische premier Benjamin Netanyahu nadrukkelijk heeft op aangedrongen. Volgens Obama moet Israël zich houden aan eerder gemaakte internationale afspraken. Dat de Palestijnse Staat niet bestaat komt gewoon omdat Israël dat niet wil én omdat het Westen (vooral de VS ) Israël, ondanks allerlei schendingen van VN-resoluties, niet voor het hoofd wil (durft) stoten.

De Palestijnse Autoriteit (PA) een semi-autonome staatsorganisatie vertegenwoordigt officieel de Palestijnen op de Westelijke Jordaanoever, de Gazastrook en in Oost-Jeruzalem. Bovendien vertrekt u van het standpunt dat het bij het conflict tussen Israëli’s en de Palestijnen gaat om een strijd tussen twee bevolkingsgroepen waarvan er een uit zijn thuisland werd verdreven en na eeuwen van vervolging is teruggekeerd en nu eindelijk recht heeft op een thuisland. Deze gelijkschakeling wekt de indruk dat het hier om twee evenwaardige, gelijke partijen gaat. Dat is helemaal niet het geval. Dar merken we ondermeer in de VN-resolutie 181 van 1947 die de aanbeveling deed om Palestina op te delen in een Joodse en een Arabische staat. 55 procent van het land werd toegewezen aan de Joden die ‘slechts’ 30 procent van de bevolking uitmaakte en 42 procent ging naar de Palestijnen, 70 procent van de bevolking. Er werd een neutrale zone rond Jeruzalem voorgesteld.

Deze resolutie werd uiteraard door de Palestijnen verworpen. Maar de resolutie werd toch aanvaard. Reeds in december 1947, dus dadelijk na dat bewuste VN-resolutie was geaccepteerd, begonnen Joodse milities met aanvallen op Palestijnse dorpen. Reeds vóór mei 1948 hadden deze milities een kwart miljoen Palestijnen uit hun dorpen verderven. Symbool voor deze uitstoting (etnische zuivering) was en blijft de slachting in het dorpje Deir Yassin. Op 9 april 1948 stormden Joodse milities het dorpje binnen. Ongeveer honderd mannen, vrouwen en kinderen werden vermoord. Een aantal anderen werden gevangengenomen en door de straten van Jeruzalem gesleept en vervolgens ook omgebracht. Dergelijke raids op Palestijnse dorpen en het verwoesten van akkers en olijfboomgaarden waren geen uitzondering.

Het gevolg was dat de bijna vier op vijf Palestijnen in paniek hun huis verlieten, vluchtend of verdreven. De Israëlische historicus Ilan Pappe geeft in zijn boek ‘The Ethnic Cleansing of Palestine’ een gedetailleerde beschrijving wat er zich in de eerste jaren na de oprichting van de onafhankelijke Joodse Staat heeft voorgedaan. Hij spreekt ronduit over etnische zuivering, een misdaad tegen de mensheid die vooraf beraamd was, meedogenloos uitgevoerd en nadien stelselmatig ontkent. Ook die ontkenning maakt nog steeds deel uit van het officiële verhaal van het ontstaan van de staat Israël en de Onafhankelijkheidsoorlog die Israël moest voeren omdat zijn bestaan bedreigd werd door Arabische legers. In zijn dagboek schrijft Ben-Gurion eerste premier van de staat Israël op 11 mei 1948: “Het zuiveren van Palestina blijft het belangrijkste doel van het plan-Dalet” (plan-Dalet = militair beleidsplan).

Omar Van Hoeylandt

zondag, april 11, 2010

De grote Palestijnse lobby die er niet is

[Lezersbrief aan De Standaard]

De heer Mark Eyskens, econoom, politicus en edelman, had het in een vraaggesprek met het pro-Israëlische magazine “Joods Actueel” op 9 april 2010 over “een grote Palestijnse lobby”.

Mocht zulke lobby bestaan, dat zaten miljoenen Palestijnse vluchtelingen niet al van 1948 of 1967 na twee verdrijvingscampagnes door joods-zionistische en nadien Israëlische milities, niet op elkaar gepakt in kampen in de Gazastrook, Jordanië, Syrië, Libanon en op de Westelijke Jordaanoever.

Dan konden die Palestijnen al jaren geleden hun recht op terugkeer naar hun dorpen uitoefenen, een vreedzaam bestaan leiden en een eigen economie uitbouwen. Nu zijn het bedelaars van de internationale gemeenschap omdat Israël de controle heeft over het dagelijks leven en de economie door de blokkade van de Gazastrook, militaire orders en invallen in Palestijns gebied, honderden checkpoints en het vernietigen door leger en kolonisten van landbouwgrond, gewassen, waterbronnen en huizen.

Het Palestijnse vissersdorp Al-Zeeb is al zestig jaar van de kaart geveegd en vervangen door een recreatieplaats voor Israëli's. De moskee en enkele overgebleven gebouwen dienen als badhuis. En zo zijn er nog minstens 417 andere verhalen over Palestijnse dorpen die Israël in 1948 van de kaart veegde. Toen reeds kreeg de joods-zionistische lobby steun van de internationale gemeenschap voor haar Nakba-project om massaal Palestijnen te verdrijven.

Anno 2010 drukt de Israëlische lobby duidelijk haar stempel op de internationale politiek. Israëlische lobbygroepen zoals AIPAC, AJC en B'nai B'rith hebben de voorbije jaren alsmaar meer sancties tegen Iran kunnen doordrukken. Nog zwaardere sancties tegen Teheran met goedkeuring van de permanente leden van de VN-Veiligheidsraad moeten tegen de zomer worden gestemd.

Als de Palestijnen al eens een VN-resolutie ter stemming voorleggen, stuit die bijna altijd op een Amerikaans veto. Zelfs in de Mensenrechtencommissie stemde de Verenigde Staten onder president Obama al talrijke keren – als enige van de 47 landen - tegen het zelfbeschikkingsrecht voor het Palestijnse volk. Sancties of strafmaatregelen worden nooit toegepast tegen Israël. Maar toen Irak zijn historische negentiende provincie Koeweit aanhechtte, kwam er de Irak-oorlog onder druk van de Israëlische lobby die een Arabisch steunpunt voor de Palestijnen minder wou in de regio. Zelfs een nieuwe oorlog in 2003 kwam er aan te pas om een machtwissel te bewerkstelligen en het land naar het stenen tijdperk te bombarderen.

De Amerikaanse ambassadrice in Bagdad, April Glaspie, verzekerde Saddam eind juli 1990 dat de V.S. het grensconflict tussen Irak en Koeweit als een interne Arabische kwestie beschouwden – wat door de verantwoordelijke Amerikaanse onderminister voor Buitenlandse Zaken, John Kelly, zelfs nog twee dagen voor het begin van de invasie begin augustus werd herhaald.

Op zijn beurt verklaarde de Amerikaanse generaal Schwartzkopf tegenover koning Fahd van Saudi-Arabië dat de Iraakse leider heel het Midden-Oosten wilde veroveren en dat 250.000 Iraakse soldaten en 1.500 tanks aan de grens stonden van het Saudisch koninkrijk. Russische satellieten van de firma Soyoez Karta wezen echter uit dat er nooit een Iraakse troepenmacht werd opgetrokken nabij de Saudische grens en dat Saddam Hussein nooit de intentie had om Saudi-Arabië aan te vallen. Deze Amerikaanse propaganda was wel de hoofdreden waarom de Arabische landen zich tijdens de Golfoorlog achter Amerika schaarden en waarom niet-moslimtroepen Irak konden aanvallen vanuit een moslimland zoals Saudi-Arabië.

Irak werd met valse voorwendselen aangevallen in 1991 (“dreigende inval in Saudi-Arabië”) en in 2003 (“massavernietigingswapens”). De geschiedenis dreigt zich opnieuw te herhalen. Opnieuw door druk vanuit diezelfde Israëlische lobby. Ditmaal onder het mom van “het nucleaire programma van Iran”. Alle Europese en Aziatische landen mogen kernbrandstof benutten voor het vreedzaam opwekken van energie, behalve Iran. Enkel en alleen omdat de Israëlische lobby deze bondgenoot van de Palestijnen kapot wil maken.

Als er werkelijk een Palestijnse lobby bestond, dan zou deze voorkomen hebben dat Irak tot tweemaal toe werd aangevallen om drogredenen. Dan zouden zware sancties tegen Iran nu niet op de politieke agenda staan in Washington, Tel Aviv, Parijs en Berlijn, maar effectief sancties tegen Israël ingesteld tot het alle VN-resoluties en mensenrechten nakwam.

Zelfs in Canada wordt een kinderboek over een Palestijns meisje deze dagen aan het kruis genageld. Onder druk van de Israëlische lobby moet dit boek worden geschrapt van “te lezen schoolboeken” en uit bibliotheken. Men zou eens de waarheid kunnen horen van een auteur die jarenlang heeft gewoond tussen Palestijnen en Israëli's!

Mario Bergen, Leuven

· Linken:

· Book about Palestinian girl causing controversy in Canadian schools - http://www.montrealgazette.com/news/BOOK+CONTROVERSY/2774396/story.html#ixzz0klXuNVAk

· VIDEO: Bezoek aan Galilea en Noord-Palestina - http://www.youtube.com/watch?v=eg1mCditmUU&feature=

· VIDEO: De overblijfselen van Al-Zeeb - http://www.playyoutube.com/1,iE2BLnshMqk/zeeb/Tracing-all-that-remains-fo-al-Zeeb-destroyed-village---Palestine

zondag, maart 28, 2010

Netanyahu en Jeruzalem

[Lezersbrief naar De Standaard]

De eerste minister van Israël blijft her en der verklaren: "Het joodse volk bouwde Jeruzalem al 3.000 jaar geleden, en het blijft dat ook vandaag doen. Jeruzalem is geen nederzetting. Het is onze hoofdstad."

Deze uitspraak getuigt van een ongeziene arrogantie en absurditeit. Als er een bepaalde stam/ras/nationaliteit 3000 jaar geleden iets verwezenlijkt heeft, geeft dat dan aan de afstammelingen -of aanhangers- van die stam/ras/nationaliteit enige eigendomsrechten? Als we dat aanvaarden, dan staan hier morgen een aantal Italiaanse families om het eigendomsrecht op te eisen van Tongeren, Doornik, Aras, enzomeer. Want het waren toch de Romeinen die -slechts- 2000 jaar geleden deze steden gebouwd hebben? Mogen de Grieken dan Sicilië "terug" inpalmen en mogen de Noren dan morgen Londen en gans de oostkust van Groot-Brittanië bezetten omdat de Noormannen daar -slechts- 1200 jaar geleden steden en dorpen bouwden?

De uitspraak van Netanyahu is niet alleen absurd, ze is bovendien een arrogante negatie van alle VN resoluties terzake. VN resolutie 181 stelt dat Jeruzalem een stad met internationaal statuut moet zijn. Resoluties 2253 en 2254 van de Algemene vergadering stellen dat Israël het statuut van Jeruzalem niet mag wijzigen. Resolutie 252 van de Veiligheidsraad veroordeelt Israël voor het wijzigen van het internationaal statuut van Jeruzalem. De resoluties 2628 van de AV en 338 van de VR roepen Israël nogmaals op om de vorige resoluties toe te passen. Resolutie 478 van de VR zegt expliciet dat Jeruzalem NIET de hoofdstad van Israël kan zijn. Kan het nog duidelijker?

Het is duidelijk dat Israël al deze UNO resoluties vierkant aan zijn laars lapt. Nochtans werd in de oorspronkelijke "erkenning van Israël" (resolutie 273) expliciet verwezen naar resolutie 181. Dus als Israël zich niet houdt aan de UNO resoluties, dan verliest het zijn erkenning als lid van de Verenigde Naties. Netanyahu speelt met vuur, door zo te handelen ondergraaft Israël zijn eigen bestaansrecht.

Welke ander regime durft met evenveel arrogantie zoveel VN resoluties met de voeten treden? Hoelang nog voordat de VN sancties onderneemt? Waarom zwijgen onze politiekers?


Pol Van den plas, Gent

dinsdag, maart 16, 2010

Benny Morris over Palestina

[Lezersbrief aan Knack]

Een tijdje terug vertolkte de nieuwe historicus Benny Morris een racistisch pamflet in Knack. Hij verweet de Arabieren religieus te zijn wat niet zou stroken met de seculiere westerlingen. Maar Morris verzwijgt de oprichting in 1948 van een staat (Israël) waarbij je een godsdienst (de joodse) moet aanhangen om alle rechten te hebben in die staat!

En waarom heeft hij het niet over de fundamentalistische joden, met name de zionisten die een andere volk al decennia verdrijven van hun natuurlijke habitat. Zijn zionistische joden die Palestijnen verdrijven van hun land om eigen kolonies op te richten dan geen fundamentalisten? Of kolonisten die de plantages en waterbronnen van Palestijnen vernielen? Kolonisten die met stenen en afval gooien naar Palestijnen in Hebron? Of soldaten die het joods zionisme aanhangen en overtuigd zijn dat Palestijnen niet meer rechten hoeven te hebben dan kakkerlakken?

Natuurlijk veroorzaken Palestijnen meer verkeersongevallen dan Israëli's. Zij hebben immers geen autostrades van Apartheidswegen, maar moeten van de Israëlische staat vele kilometers omrijden langs smalle en slechte wegen zonder moderne infrastructuur. Zij kunnen geen tien kilometer rijden zonder checkpoint en ze verliezen uren aan paspoortcontroles en ondervragingen om dan gestresseerd weer enkele kilometers te rijden tot de volgende checkpoint. Die dagelijks onzekerheid, de slechte weginfrastructuur en het tijdverlies aan checkpoints brengen dan ook meer ongevallen met zich mee.

Als de Israëlische politie alle moorden van Israëli's op Palestijnen verticaal klasseert, dan is het normaal dat Palestijnen in de statistieken van Morris meer moorden plegen dan de Israëlische onderdanen.

Morris is een zielige historicus als hij niet ziet dat Hamas van een terreurbeweging is geëvolueerd naar een politieke partij die zelfs radicale religieuze groeperingen in de Gazastrook - die de sharia wouden installeren - hardhandig heeft aangepakt. Zelfmoordaanslagen door Palestijnen zijn al jaren gestopt en intussen sprak de vooraanstaande moslimgeestelijke Tahir ul-Qadri een fatwa tegen terreur uit. Word het geen tijd dat een vooraanstaande rabbi eveneens stelling neemt tegen staatsterrorisme zoals dit wordt beoefend door Israël? Als Morris per se teksten van 1988 er moet bijsleuren om zijn gelijk te halen... dan kunnen we dat ook doen met uitspraken van Israëlische leiders.

“De Palestijnen zullen worden verpletterd als sprinkhanen... hun hoofden tot spijs geslagen tegen rotsen en muren.” - De Israëlische Eerste minister Yitzhak Shamir in een toespraak tegen joodse kolonisten – New York Times, 1 april 1988.

Maar mijnheer Morris, misschien is uw geliefde quote “Het is toegelaten om te liegen als het gaat om het land van Israël” van dezelfde Yitzhak Yizernitzky, alias Shamir.

Als Hamas niet bereid zou zijn tot toegevingen hoe verklaart Morris dan de diverse lange wapenstilstanden of hudna's van Hamas die telkens door Israël werden stukgeschoten? Of de bereidheid van Hamas om 78 % van het historisch grondgebied van de Palestijnen op te geven en de grenzen van 1967 te aanvaarden? Israël is nog niet bereid om één Palestijnse vluchteling te laten terugkeren of een morzel gestolen grond af te staan.

De Palestijnen hebben volgens Morris geen reden om tegen de uitbreiding van de kolonies te zijn omdat dit deel toch bij Israël komt. Wat een kromme redenering is dat? Hoe zou Morris reageren als er een dief op bezoek komt die acht kilo appelsienen steelt en dan zegt “van de overblijvende twee kilo neem ik nog een kilo mee, want dat was ik toch van plan en daar zal je wel geen problemen mee hebben...?” En de goedheid van de dief moet blijken als hij die overblijvende kilo fruit in de ijskast bij Morris stopt zeker?

De kansen tot een tweestatenoplossing zijn helemaal niet afgenomen omdat de Palestijnen van gedacht zijn veranderd. Een oplossing van het Israëlisch-Palestijns conflict is alleen moeilijker geworden omdat Israël voortdurend kolonisten plant in bezet gebied, zoals Hitler destijds ook deed in Oost-Europa. Het duizendjarig rijk van nazi-Duitsland werd echter een bestaan van 12 jaar. Een rijk dat zich over heel Europa uitstrekte werd op enkele maanden tijd gereduceerd tot een bunker in Berlijn. Er zijn geen garanties dat de Israëlische enclave in het Midden-Oosten nog een lang leven beschoren is. De huidige toestand van Israël als apartheidsstaat, met de onderdrukking van Palestijnen in de eigen staat en in de bezette gebieden, is een tijdelijk gegeven. Zelfs Apartheidsmuren van acht meter hoog zullen niet standhouden, net zomin als de Atlantische Verdedigingswal van nazi-Duitsland en hun bezetting en kolonisatiepolitiek in Europa standhielden.

Zoals de nazi-leiders zich opsloten in de dertig kamers van hun Berlijnse bunker van vier meter beton, zo sluiten de leiders van de Israëlische staat zich op in hun enclave van racisme en apartheid. Israëlische politici en militairen durven niet langer naar Spanje, Groot-Brittannië of Dubai te gaan waar ze vervolging riskeren als oorlogsmisdadiger of als brein van een doodseskader. Het aantal landen waar leiders van de Israëlische staat niet langer welkom zullen zijn zal explosief toenemen recht evenredig met hun agressieve bezettingspolitiek. Israël is ommuurd door Apartheidsmuren en veiligheidshekken zoals een joods getto. Dit uit angst voor internationale rechtsregels, democratie en demografische evoluties. Israël is een paria geworden zoals destijds Zuid-Afrika. Men kan mensen opsluiten als wilde beesten en hen dagelijks tergen, maar eens zal men schrikken van dat wezen in de kooi. Dan komt er een Derde Intifada of wordt de onafhankelijkheid uitgeroepen van Palestina. Dan is de bestaansreden van Tel Aviv als joodse staat verleden tijd en zal Israël al zijn inwoners gelijke rechten moeten geven of van de landkaart verdwijnen.

Mario Bergen, Leuven

donderdag, februari 25, 2010

Franstalige indoctrinatie over “het unieke joodse lijden”

[Lezersbrief aan Knack]

18.000 kijkers in bioscopen in België (waaronder 11.000 tieners van 12 tot 18 jaar uit ruim 200 scholen) kregen de film Modus Operandi te zien. Met de steun van de minister van Leerplicht, Christian Dupont, werden duizend video's beschikbaar gesteld aan leerkrachten van alle Franssprekende secundaire scholen in België. Dit laat de webstek van Les Films de la Mémoire weten. ( http://www.lesfilmsdelamemoire.be )

De film Modus Operandi ( http://www.film-modusoperandi.be ) gaat over de jodenvervolging in België. Vraag is of de Franse Gemeenschap Wallonië-Brussel ook een film gaat laten zien over de Nakba toen Palestijnen werden verdreven. Anno 2010 worden Palestijnen in Israël nog steeds vervolgd voor hun afkomst. Zo zijn er aparte wegen, apartheidsmuren, checkpoints, nauwelijks nutsvoorzieningen voor Palestijnen en een schrijnende achteruitstelling op sociaal vlak.

Deze joodse NGO, die banden heeft met het Centre Européen Juif d'Information ( http://www.ceji.org ), ontleent ook de film Faces of Occupation. Het gaat dan niet over de Israëlische bezetting van Palestijns land, maar over de bezetting van België door nazi-Duitsland tijdens de Tweede Wereldoorlog.

Onder druk van de Israëlische lobby werd door de Verenigde Naties 27 januari uitgeroepen tot “Internationale Herdenkingsdag voor de slachtoffers van de joodse genocide”. De Franstalige Belgische minister van Onderwijs schaart zich daar achter. De verplichte stof voor secundaire Franstalige leerlingen bevat een indoctrinatie in het “unieke leed van joden” met een erg eenzijdig lessenpakket. ( http://www.adm.cfwb.be/upload/docs/2789_20090116163259.pdf )

In het Koninklijk Legermuseum in Brussel loopt tot 19 april 2010 een tentoonstelling over de joodse Shoa in Ukraïne waar allen naartoe horen te gaan. Het CRECCIDE (Carrefour Régional et Communautaire de la Citoyenneté et de la Démocratie) heeft een speciaal lessenpakket gemaakt voor 10-14-jarigen over de Holocaust. Voor de vijfde en zesde klas van de basisschool zijn er de onderduikbrieven van de 6-jarige Jacqueline van der Hoeden in “Les carnets de Lieneke” (“Brieven aan Lieneke”) om nauwgezet te bestuderen.Voor leerlingen van de eerste graad is er het werk “J’étais enfant dans le ghetto de Varsovie”. Voor de tweede en derde graag is het nodig de DVD Modus Operandi te tonen. Ook werk over de “Joodse genocide 1941-1944” en contacten met getuigen voor een debat onder jongeren staan ter beschikking van scholen.

Onder minister Dupont richtte het Centrum voor Gelijkheid van Kansen en Racismebestrijding in 2004 een waakzaamheidscel op met vertegenwoordigers uit de verenigingen van de Joodse gemeenschap. Ter gelegenheid van de herdenking van de 60e verjaardag van de bevrijding van de nazi-kampen kwam er het project "Scholen voor Democratie". De toenmalige federale minister liet 100.000 exemplaren verdelen van het boekje Simon, het jongetje dat wist te ontsnappen, op de Dag van de Joodse Martelaar in september 2005. Doelgroep waren leerlingen van het derde jaar basisschool (7-8 jaar). De focus - bij de voornamelijk Franstalige bronnen - ligt bij nazi's, kampen en uitroeiing. Als toemaatje zijn er voor de jonge kerels bezoeken aan het Joods museum van deportatie en verzet (Mechelen) én het nationaal gedenkteken in Breendonk

Het probleem is niet dat men niet mag spreken over de Holocaust, maar de waanzin waarbij men dit voorstelt als de énige genocide van betekenis. Het verplicht lessenpakket creëert een stemming van “Er was geen groter lijden in de geschiedenis dan het lijden van joden. Er was geen grotere vervolging dan deze van joden en enkel joden waren het slachtoffer van de nazi-politiek tijdens de Tweede Wereldoorlog.”

Er wordt allesbehalve een genuanceerd beeld opgehangen van volkerenmoorden. Genocides in Afrika, Armenië, Rusland, Biafra, Ethiopië, Cambodja, Guatemala, Irak, op de Balkan, Algerije en heden nog onder het Palestijnse volk worden verzwegen. Eén miljoen Indianen werden door de Amerikanen gedood tussen 1620 en 1890. Bij de Congolese Burgeroorlog vielen sinds 1998 vier miljoen doden. Franstalige kinderen in ons land mogen dit niet te weten.

Het eenzijdig berichten over genocides als een fenomeen dat enkel joden treft, kan men niet anders benoemen dan indoctrinatie op jonge leeftijd. De Israëlische lobby heeft met minister Dupont de beste vertegenwoordiger die men zich kan inbeelden om het jonge volkje te hersenspoelen. Het joods lijden of de concentratiekampen waren niet uniek, het enige unieke is de exploitatie van dit lijden om zich te wentelen in een slachtofferrol en deze te misbruiken om de oprichting van de staat Israël en zijn apartheidspolitiek te vergoeilijken.

Mario Bergen, Leuven

dinsdag, februari 16, 2010

Benny Morris over de etnische zuivering van Palestina

[Reactie gepubliceerd in Humo nr 3624 door Johan Van Hulle op de lezersbrief van Marc Wajsberg in Humo nr 3622]

Dit is een repliek op de lezersbrief 'Let op uw woorden' van de heer Marc Wajsberg in Humo 3622.

Meneer Wajsberg had om te beginnen Benny Morris beter niet genoemd als geloofwaardige historicus. Volgens Morris is men in de etnische zuivering van Palestina zelfs niet ver genoeg gegaan. Hij verklaarde (Yediot Ahoronot, 2001) nog 'dat die verplaatsing in 1948 van grote bevolkingsgroepen onvermijdelijk was en niets moreel laakbaars. (...) En wij mogen nooit erkennen dat de Palestijnen een recht op terugkeer hebben.'

Ook David Ben-Goerion, de eerste premier van Israël zei: 'We moeten ons uiterste best doen om ervoor te zorgen dat zij, de Palestijnen, nooit meer terugkomen.'

Er zijn meer dan 500 dorpen volledig verwoest. Waarom? Nog voor één Arabisch land een kogel had verschoten, waren er al 200 dorpen weg, met meer dan 200.000 vluchtelingen tot gevolg. Als men het jaar 1937 als referentiepunt neemt, moet men er ook aan toevoegen dat Ben-Goerion toen het VN-voorstel accepteerde als een goed begin, maar Joodse soevereiniteit nastreefde over een zo groot mogelijk deel van Palestina. Dus dezelfde weg op naar vandaag.

Maar waarom moeten de Palestijnen eigenlijk altijd braaf verhuizen en gronden afstaan? Wat hebben zij misdaan?

Diezelfde Ben-Goerion vroeg het zich ook af: "Als ik een Arabische leider was, zou ik nooit vrede sluiten met Israël. Dat is vanzelfsprekend: wij hebben hun land gepikt. (...) Er is antisemitisme geweest, de nazi's, Hitler, Auschwitz, maar was dat hun schuld? Ze zien maar één ding: wij zijn hier gekomen en hebben hun land gestolen. Waarom zouden ze dat slikken?" (tegen Nahum Goldmann, destijds voorzitter van het World Jewish Congress)

Johan Van Hulle, Zomergem

donderdag, februari 04, 2010

De strijd om het geheugen van Israël

[Reactie op lezersbrief in Humo nr. 3622 'Let op uw woorden' - Marc Wajsberg]

Betreffende de Israëlische 'nieuwe historici' en hun werk wil ik verwijzen naar 'De strijd om het geheugen van Israël. De New Historians en het Israëlisch-Palestijns conflict' van Lander Corluy.

Hierin wordt een bondig overzicht gegeven van de belangrijkste Israëlische mythes die door de 'nieuwe historici', in totaal een 100-tal, werden ontkracht op basis van civiele en militaire archieven en citaten van de grote zionistische leiders zelf. Alhoewel deze Israëlische historici allesbehalve een homogene groep vormen, is hun eindconclusie dezelfde: de Joodse staat is het gevolg van een gigantische etnische zuivering tegen de Palestijnen.

Zelfs de zionistische historicus Benny Morris komt tot dit besluit. Hij deed volgende uitspraak over Ben Goerion, stichter van de staat Israël, die hij terughoudendheid verweet: 'Als hij toen alle Palestijnen het land had uitgedreven, was er nooit een probleem geweest'. Sommige Humo-lezers durven Benny Morris bestempelen als 'zeer kritisch'.

Het is mogelijk dat de conclusies van historici je niet bevallen, maar het vormt geen argument om publiekelijk hun werk te blijven ontkennen. Een eerste stap naar vrede is het erkennen van zijn misdaden, in het geval van Israël, de etnische zuivering van Palestina. Israëli zoals Ilan Pappé hebben het beste met hun vaderland voor en beseffen dat een land, gebaseerd op racisme, geen toekomst van vrede heeft.

Volgens de lezersbrief in Humo 3622 zou het beperkte stuk Palestina dat toegewezen werd aan de joden meer dan voldoende geweest zijn. Terwijl in 1947 Joden 7 procent van Palestina bezaten, kende het VN-verdelingsplan hen nog dat jaar 55 procent van Palestina toe. Zionistische milities konden dit percentage in '48-'49 optrekken tot 78 procent.

In '67 ging ook de resterende 22 procent verloren voor de Palestijnen toen Israël de gebieden bezette. De Veiligheidsraad verklaart de annexatie 'ongeldig', maar ze vordert echter tot op de dag van vandaag. De brokstukken Palestijns gebied die resten tussen de nederzettingen van kolonisten, in totaal nu al zo een half miljoen, moeten de toekomstige 'Palestijnse staat' vormen.

Levensvatbaar is die echter allang niet meer.

Bianca Fraipont, Lebbeke

woensdag, februari 03, 2010

Open venster. Let op uw woorden

[Reactie op 'Let op uw woorden' Marc Wajsberg, Wilrijk in HUMO van 2 februari 2010]

Als er één naam is onder wat hij verstaat als geloofwaardige historici die de schrijver van deze brief best niet noemde, was het BENNY MORRIS wel. Volgens Morris is men in de etnische zuivering van Palestina zelfs niet ver genoeg gegaan. Hij verklaarde (Yediot Ahoronot, 2001) nog dat die verplaatsing in 1948 van grote bevolkingsgroepen onvermijdelijk was en niets moreel laakbaars... en wij mogen nooit erkennen dat de Palestijnen een recht op terugkeer hebben.

Ook BEN-GURION, eerste premier van Israël zei: 'We moeten ons uiterste best doen om ervoor te zorgen dat zij, de Palestijnen, nooit meer terugkomen'.

Er zijn meer dan 500 dorpen volledig verwoest. Waarom?

Nog voor één Arabisch land een kogel schoot, het zogenaamde Israëlische startschot, waren er reeds 200 dorpen weg, met meer dan 200.000 vluchtelingen. Vluchtelingen zijn niet alleen een oorlogsfenomeen.

Als men een ideaal jaartal 1937 laat vallen moet men er ook aan toevoegen dat BEN-GURION toen het voorstel accepteerde als een goed begin, maar Joodse soevereiniteit over een zo groot mogelijk deel van Palestina nastreefde. Dus dezelfde weg op naar vandaag. Maar waarom moeten de Palestijnen eigenlijk altijd braaf verhuizen en gronden afstaan? Wat hebben zij misdaan?

Diezelfde BEN-GURION vroeg het zich ook af: 'Als ik een Arabische leider was, zou ik nooit vrede sluiten met Israël. Dat is vanzelfsprekend: wij hebben hun land gepikt. [...] Er is antisemitisme geweest, de nazi's, Hitler, Auschwitz, maar was dat hun schuld? Ze zien maar één ding: wij zijn hier gekomen en hebben hun land gestolen. Waarom zouden ze dat slikken' (BEN-GURION tegen NAHUM GOLDMANN, destijds president van het World Jewish Congress)

En als men dan teruggrijpt naar de bijbel, zitten we op een ander vlak en valt democratie weg.

Johan Van Hulle, Zomergem

dinsdag, mei 12, 2009

Paus sprak harde taal over slachtpartij joods volk

[Reactie op het artikel "Incidenten rond pausbezoek aan Israël" in NRC Handelsblad online op 12/05/2009]

Rabbijn Meir Lau, voorzitter van Yad Vashem, is de mening toegedaan dat de paus sprak over de “dood” en niet over de “moord” op joden en naliet te vermelden dat het ging om “zes miljoen” joden. De leider van de Katholieke kerk gebruikte wel degelijk “killed” en niet “died” in zijn toespraak. Hij sprak wel degelijk over “miljoenen joden afgeslacht tijdens de tragedie van horror, de Shoah” en “het verspillen van onschuldig bloed.”

Men spreekt in de Katholieke kerk evenmin over “de profeet Jezus die werd vermoord door joden.” Alhoewel duidelijk is dat bepaalde joden bij deze zwarte misdaad betrokken waren, kan men hen niet gemeenschappelijk de schuld geven. Net zomin als men kan zeggen dat “de moslims verantwoordelijk zijn voor 9/11 of terreuraanslagen.” Of “de katholieke kruisvaarders de verantwoordelijkheid dragen voor de oorlog in Irak.” Het gaan telkens om bepaalde individuen binnen een geloofsgemeenschap.

De paus sprak bijzonder harde taal over het antisemitisme. “Jammer genoeg blijft ANTISEMITISME zijn lelijk hoofd opsteken in vele delen van de wereld. Dit is TOTAAL ONAANVAARDBAAR. Elke mogelijke inspanning moet worden geleverd om dit antisemitisme te bestrijden, waar het zich ook uit, en om respect en achting uit te dragen naar alle volkeren, stammen, individuen, taal en natie over de hele wereld.” ( http://www.theaustralian.news.com.au/story/0,25197,25464008-15084,00.html )
Met zijn pleidooi voor een eigen thuisland, steunt Paus Benedictus XVI een tweestatenoplossing met een leefbare Palestijnse staat naast een Israëlische staat. Paus Benedictus heeft bij zijn aankomst in Israël eveneens opgeroepen om de heilige plaatsen in Jeruzalem ook voor moslims en christenen vrij toegankelijk te maken.
De paus heeft wel degelijk gesproken over zes miljoen joodse slachtoffers. Ten bewijze dit filmpje te zien op de webstek van de NOS en dat via alle internationale media ook joden konden zien.

Daarenboven zijn cijfers van volkerenmoord altijd voor historische discussie vatbaar en spreekt niemand over de 24 miljoen doden van de Goelag-kampen in Rusland, de 18,5 miljoen doden in Chinese werkkampen na de Tweede Wereldoorlog, de 12 miljoen doden door de plundering van Congo door Leopold II, 7,5 miljoen doden door uithongering in de Ukraïne (1932-1933), de 6,5 miljoen doden door de uitroeiing van de Kulakken of de Bezetting van Mantsjoerije door Japan en de ruim zes miljoen doden.

Alleen nazi-Duitsland was slecht, niet het Chinees of Sovjet-Russisch communistisch regime, niet de voormalige Belgische koning en zijn koloniale bende, niet Japan. Het is een vertekend beeld in de Holocaust-industrie waarbij men de joodse Holocaust als de enige genocide ziet. Een jood die in Sobibor of Mauthausen werd vermoord is een even groot slachtoffer als een getroffene van de atoombom op Hiroshima, Duitse burgers die door geallieerde bommen omkwamen in Hamburg en Dresden, of het Herero-volk in Namibië.

Soms krijg je de indruk dat bepaalde joden alleen willen horen wat hen goed van pas komt. Misschien moet Gretta Duisenberg niet alleen bij de Palestijnen, maar ook bij deze joden langs met haar hoorapparaten.

Mario Bergen, Leuven

woensdag, april 22, 2009

En wie beschermt de Palestijnen?

[Reactie op het artikel "Israël wil antiraketsysteem VS" in De Telegraaf online van 21/04/2009]

De Palestijnse verzetsbewegingen zijn al een tijdje gestopt met bloedige zelfmoordaanslagen in Israëlische steden die vaak tientallen Israëli’s het leven kostte. De ontmenselijking van deze operaties kreeg terecht enorme kritiek binnen de Palestijnse samenleving. Tientallen jaren hielden de Palestijnen vreedzaam protest met eigen ondergrondse scholen, met betogingen, stakingen, graffiti, met toespraken en publicaties. De Ghandi-methode had nul komma nul resultaat en Israël ging de Gazastrook en de Westelijke Jordaanoever bezetten in 1967.

Er werden lege vliegtuigen opgeblazen in de Jordaanse woestijn. Er waren acties tijdens de Olympische Spelen, ongewapende acties en twee intifada’s tegen de bezetter. Niets bracht een leefbare Palestijnse staat een millimeter dichterbij. Terwijl groeide de kloof tussen Israëlische joden en de Palestijnen. Ging de Palestijnse tandarts uit de Gazastrook destijds tanden trekken in Sderot, de joods-Israëlische vrouwen in Gaza-Stad winkelen en hun echtgenotes er falafel eten, dan zijn dit nu twee werelden, met twee totaal verschillende volkeren geworden.

De leiders van Israël, Palestina en Egypte komen eerstdaags op bezoek bij president Obama. Israël om antiraketsystemen te bestellen. Egypte met een boodschappenlijstje voor apparatuur om smokkeltunnels definitief te laten verdwijnen als laatste uitweg voor de Palestijnen van de Gazastrook. De Palestijnse Autoriteit met een plan om het Palestijnse verzet tegen de Israëlische bezetting nog verder in de kiem te smoren. Netanyahu kreeg alvast een cheque van 3 miljard dollar militaire hulp en ook Abu Mazen en Mubarak zullen geld vragen om hun volk verder te onderdrukken en zonder democratische verkiezingen als dictators aan de macht te blijven. De enige democratisch verkozen regering, deze van Haniyeh, is niet welkom, want Hamas wil geen Israël erkennen zonder grondwet, zonder grenzen; een Apartheidsstaat die dagelijks meer water en grond steelt van de Palestijnen.

De extreem-rechtse regering Netanyahu-Lieberman is welkom bij Obama. Abu Mazen, die al sinds 9 januari 2009 zonder mandaat van het parlement of het Palestijnse volk als een dictator regeert, eveneens. En Mubarak, die al decennia met noodwetten en een bijzonder brute onderdrukking alle vormen van oppositie uitschakelt, kan niet ontbreken. Hoofddoel is de bescherming van Israël als een Joodse staat, waar Palestijnen en niet-joden tweede- of derderangsburgers blijven die moeten luisteren naar westerse dictaten willen ze voedsel, water, brandstof, geneesmiddelen en een dak boven hun hoofd krijgen. En zelfs als ze luisteren, is die garantie er niet.

De regenbuisprojectielen maakten sinds 2001 minder doden dan een gemiddelde zelfmoordaanslag op een Israëlische bus. Toch reageert men vanuit Tel Aviv veel drastischer en gewelddadiger op die enkele doden in jaren tijd. Is men vergeten dat in maart 2008 op drie dagen tijd 120 Palestijnen in de Gazastrook werden gedood door het Israëlisch leger? Dat sinds 2000 duizenden Palestijnse doden vielen door de agressieve Israëlische bezetting? Maar duizend Palestijnen zijn nu eenmaal minder waard dan één jood volgens de zionistische doctrine.

Israël moest zich van het westen kunnen beschermen met oorlogsvliegtuigen, tanks, raketschilden, satellieten, een modern leger, kernwapens, enz. Maar als de Palestijnen rondlopen met een kalasjnikov of een steen of wat knutselen met kunstmest, nitraat en suiker, dan zijn het terroristen. Qassams zijn bijzonder ondoeltreffend. Ze veroorzaken hoofdzakelijk brand, maar ze maken zelden dodelijke slachtoffers. Het Israëlisch leger beschiet Palestijnen vanaf land, vanuit de lucht en vanuit zee. Dit is al jaren bezig in de Gazastrook en ook op de Westelijke Jordaanoever kende men in 2002 al dergelijk “plat bombarderen van de infrastructuur”.

Geen enkel land kan officiëel wapens leveren aan de Palestijnen. Israël daarentegen krijgt alleen van de V.S. jaarlijks 3 miljard militaire wapens, naast een drievoud aan investeringen door de eigen wapenindustrie die periode. Palestijnen kunnen niet vluchten want alle grenzen worden hermetisch afgesloten en Palestijnse vissersboten die zich te ver op zee wagen, worden tot zinken gebracht. Zelfs een pakket noodhulp mocht deze week de Gazastrook niet binnen want... er zat een pot honing in het pakket.

Niemand beschermt de Palestijnen. Het westen draagt er met financiële en politieke steun aan een bezettersburcht in het Midden-Oosten actief toe bij dat dagelijks op Palestijnen kan worden geschoten, dat men hen dagelijks kan martelen, dan men dagelijks hun fruit- en olijfbomen in brand kan steken, enz. In de Europese politiek heet dit “democratie” en staat de zionistische staat als schoolvoorbeeld van democratische waarden. Wie een andere mening is toegedaan, is een antisemiet. En ons dan maar verwonderen waarom men in het Midden-Oosten niet wil weten van onze zogenaamde “democratie”.

Mario Bergen, leuven

dinsdag, februari 03, 2009

Marc Ooms heeft er niets van begrepen

[Reactie naar VRT Radio1 n.a.v. afscheidsgesprek Marc Ooms over Israël-Palestina]

Het is tijd dat Marc Ooms met pensioen gaat want hij kent zijn geschiedenis niet. Hij blijft het conflict in palestina voorstellen als een conflict tussen twee gelijkwaardige partijen "die elkaar het eigendom betwisten over hetzelfde gebied." Waarom erkent hij niet dat Israël een bezettende macht is die het historische Palestina met geweld in nam en zijn oorspronkelijke bewoners met veel geweld verdreef (dit is uitvoerig gedocumenteerd en beschreven door de nieuwe joodse historici uit Israël zelf). Vervolgens bezette Israël wat overschoot van Palestina en waarover internationaal een consensus bestaat dat het wel degelijk aan het Palestijnse volk toebehoort. In die bezette gebieden bouwt het 20 jaar een netwerk van illegale kolonies en onderwerpt het Israëlische leger de Palestijnse bevolking aan een onhoudbare repressie die al duizenden doden eiste. Véél meer doden dan er ooit aan Israëlische kant vielen door legitiem Palestijns verzet.
Volgens Ooms heeft het conflict een religieuze grond. Hij heeft er niets van begrepen. En dat na 60 jaar Israël. Ga gerust op pensioen beste Marc.

zaterdag, december 06, 2008

Vijf miljoen niet-joden slachtoffer holocaust

[Opiniestuk op Nujij.nl">]

Een positieve zaak uit Tel Aviv is dat daar uiteindelijk ook meer kritiek komt op het zionistische beleid tegenover het Palestijnse volk. Recent werd er een Joods anti-Zionistisch Netwerk boven de doopvont gehouden. Ze komen op voor de bevrijding van het Palestijnse volk en hun land. Ze kanten zich tegen het zionisme omdat het een samenraapsel is van twee extreme kwade ideologieën: het Europese kolonialisme van de 19e eeuw en de nazi-genocide. Zionisten namen het over toen ze naar het Heilig Land trokken en Palestina koloniseerden. Honderdduizenden mensen werden uit huizen en dorpen verdreven, een volkerenmoord werd toegepast, beschreven door nieuwe Israëlische historici zoals Ilan Pappé.

Het is goed dat ook joden duidelijk opkomen voor de strijd om rechtvaardigheid en tegen de Israëlische apartheid en de onderdrukking van het Palestijnse volk. De vernietiging van Palestijnse waterputten, olijfbomen en boomgaarden, het bulldozeren van woningen en gebouwen is onaanvaardbaar voor een land dat diep ingebakken zit in de EU en NAVO als bevoorrechte partner.

Bijna grappig en meelijwekkend, moest de situatie niet zo ernstig zijn op het terrein, zijn dan ook de uitspraken van joden zoals deze van Max Schick in Joods Actueel (juli 2008): "Neem nu het zogezegd 'onrecht' dat de Palestijnen wordt aangedaan, want dat onrecht bestaat nu eenmaal niet. Het is een hersenspinsel van Israël-bashers die vaak een latente Jodenhaat in een anti-Israël vermomming trachten te camoufleren. Meer nog, indien er iemand onrecht wordt aangedaan, dan is dat wel de Joden en Israël."

Je kan het onrecht dat joden is aangedaan tijdens de pogroms en de holocaust niet afschuiven op het Palestijnse volk dat niets vandoen had met die gruweldaden. De ellende die joden, geen volk maar een godsdienstige stroming, te beurt is gekomen kan men niet afwentelen op Palestijnen en hen van hetzelfde laken van de broek te geven. Het is niet omdat men een volkerenmoord heeft gepleegd 70 jaar geleden dat men nu een sluimerde genocide moet uitvoeren op Palestijnen en 1,5 miljoen Palestijnen dient uit te hongeren in de door Israël geblokkeerde Gazastrook.

De Shoa was geen alleenrecht van een nazi-volkerenmoord op joden. Dat moeten ze maar al te goed beseffen. Een joods slachtoffer is niet meer of minder waard dan een niet-joods slachtoffer van de nazi-misdaden en concentratiekampen. Homoseksuelen, esperantisten, Roma (zigeuners), Polen, gehandicapten, Jehova's getuigen, communisten, Serven, vrijmetselaars, vakbondslui e.a. kregen het net zo hard te verduren als joden in concentratiekampen en gevangenissen. Israël en zionisten willen altijd het grote gelijk hebben alsof er maar één genocide was en dat daarbij alleen joden het slachtoffer waren.

Ze willen niet horen van 100.000 homoseksuelen die door de nazi's werden opgesloten. 15.000 van hen kwamen terecht in concentratiekampen met een roze driehoek op hun kleding: 60 % verloor er het leven. Reeds in november 1942 kregen SS-commandanten via een order het recht hen te castreren. Pas in 1994 werd paragraaf 175, welke nazi's gebruiken voor dit beleid, volledig afgeschaft door Duitsland.

Waarom horen we niets over de speciale concentratiekampen voor tienduizenden Roma die vanaf 1942 werden gedeporteerd? Tot 220.000 Roma kwamen niet meer levend uit de zogenaamde "zigeuner familiekampen".

Vijf miljoen niet-joden werden bij de nazi-holocaust vervolgd, gemarteld, gebrandmerkt met tattoo of gedood. Deze mensen voelen zich vaak in de kou gezet door de eenzijdige aandacht voor joodse slachtoffers. Evenwel waren het net deze mensen die joden hebben gered. Velen werden gedood omwille van hun geloof of afkomst. Zij verdienen ook een plaats in de geschiedenis.

Het is niet omdat er meer joden werden gedood dan Roma en andere minderheden, dat we deze mogen vergeten. Evenmin is het opportuun om te spreken over Darfur, maar te negeren dat een land dat met tentakels rond onze Europese instellingen zit dagelijks mensenrechten negeert en dit al zestig jaar lang.

Mario Bergen, Leuven

zaterdag, november 15, 2008

Palestijnen wel degelijk slachtoffer etnische zuivering

[Reactie op het artikel 'Er komt een gewapend conflict met Iran' in De Standaard van 15/11/2008]

Benny Morris, Israëlisch historicus, intussen meer bekend als één van de oorlogshaviken van het kabinet-Olmert, geloofd niet in een etnische zuivering die werd toegepast door zijn staat op het Palestijnse volk. Er zijn volgens Morris niet voldoende Palestijnse vrouwen verkracht en mannen gedood om te kunnen spreken van een etnische zuivering. De VN is daaromtrent evenwel duidelijk. Ook als het gaat over een sluimerend proces van jaren of decennia zoals in Palestina van het verdrijven en uitmoorden van een bevolkingsgroep kan men spreken van een genocide.

Het gaat er niet om hoeveel ellende men kan uitstorten in zo'n kort mogelijke tijd over een deel van de bevolking, het gaat om het totaalbeeld van de daden. De Palestijnen zijn wel degelijk het slachtoffer van een etnische zuivering die begon omstreeks 1947 en heden nog altijd doorgaat met steun van een door het westen aanzien "democratisch bewind in Tel Aviv." Van die democratie komt in de praktijk niets in huis als elk jaar honderden Palestijnse families nog altijd uit hun huizen en dorpen worden verdreven om plaats te maken voor joodse nieuwkomers. Dit gebeurt nog altijd op de bezette Westelijke Jordaanoever en in bezet Arabisch Oost-Jeruzalem.

Palestijnse burgers en vreemdzame demonstranten tegen de bezetting en de Apartheidsmuur raakten vrijdag gewond door het buitensporig geweld van het Israëlisch leger in Bil'in, Ni'lin, Bethlehem, Hebron en Nablus. Vier Palestijnse activisten raakten gekwetst door bommen van het IDF in Beit Lahia, in het noorden van de Gazastrook. De minister en viceminister van Defensie dreigen intussen openlijk met een grootschalige militaire actie tegen de afgegrendelde Gazastrook. Is het daarom dat Europese diplomaten, journalisten en hulpverleners er al een hele week niet gewenst zijn?

Mario Bergen, Leuven

zondag, november 09, 2008

Naïef

[Lezersbrief aan De Standaard]

Hoe naïef waren de Arabieren in het Midden-Oosten weer toen ze in de straten dansten bij de verkiezing van Obama tot president. Even naïef als de Palestijnen die feestmaaltijden aanboden aan hun nieuwe buren, joden die uit heel de wereld naar het Beloofde Land kwamen. Om nadien vast te stellen dat deze joden niet enkel om Palestijnse koekjes en hummus kwamen, maar dat zionistische joden en milities ook hun huizen in beslag namen en hen verdreven uit hun dorpen. Drie uur na zijn verkiezing verontschuldigde Obama zich al voor Israël-kritische raadgevers en verwijderde hen van zijn beleidscel Midden-Oosten onder druk van Olmert. Drie dagen later benoemde Obama al twintig joden voor het beleid uit te stippelen in Israël en bezet Palestina.

Eén van hen co-ordineert alle raadgevingen en stippelt een duidelijk beleid uit. Het is de stafchef of niemand minder dan de zoon van een Irgun-terrorist die mee hielp Palestijnen te verdrijven uit hun land. Zionistische groeperingen zoals Irgun en Lehi plaatsten bommen en gooiden granaten op drukke plaatsen zoals bushaltes, winkelcentra en markten. Arabische buurten werden eerst bestookt met dreigpamfletten, nadien met mortiergranaten. Men vuurde op iedereen die zijn huis verliet na bepaalde uren. In januari 1948 overtuigde Ben-Gurion politieke collega's over het "nut om Palestijnen te verdrijven" en was enkel de precieze uitwerking nog een discussiepunt.

De zuivering van grote delen van Palestina was een georganiseerde politiek met het plan Dalet. De Israëlische historicus Benny Morris zegt duidelijk dat de overgrote groep Palestijnen het land verlieten na aanvallen en angst voor aanvallen door extreme milities zoals de Hagana. In Lydda vluchtte de Palestijnen te voet, in Ramallah transporteerde het Israëlische leger hen met bussen en vrachtwagens ver weg. Zij gingen niet vrijwillig maar kregen daartoe orders van Ben-Gurion en Yitzhak Rabin.

Wetende dat er iemand nu in het Witte Huis zit die maffiapraktijken hanteert tegen zijn tegenstanders (dode vissen sturen per post ter intimidatie). Rahm Emanuel is niet zomaar een adviseur, maar de leidinggevende raadgever op het Witte Huis. Zijn thuiskrant Chicago Tribune beschrijft hem als "een brutale effectieve strever". Rahm Emanuel wordt het publieke gezicht en de stem van Obama's administratie. Hij zet de toon. Hij zal de visie van alle raadgevers samenvoegen tot een geheel en dit doordrukken bij de president en het parlement. We moeten niet naïef zijn zoals toen Cheney vicepresident werd. Een vicepresident had in Amerika immers nauwelijks macht en moest niet meer doen dan lintjes doorknippen. Met Cheney veranderde dit drastisch en zijn impact op de oorlogen tegen terreur, het martelen van verdachten in Guantanamo, Bagram en op andere CIA-lokaties, de miljardenverslindende contracten en corruptie door contractanten in oorlogszones, was enorm.

Rahm's collega's zeggen: "Emanuel is ongeduldig. Hij is agressief en maakt zijn eigen weer. Hij komt telkens met de slagzin 'Wat pakken we nu aan?' Het is een straatvechter met een dodelijk instinct." Rahm Emanuel is iemand die liever frequent het F-woord en zijn middenvinger gebruikt dan te streven naar een compromis. Rahm ligt niet alleen bij Obama, maar ook bij de Clintons in goede aarde. Tegen Newsweek zei hij "Ik ben diegene die constant onder de bureau van Obama zal zitten." Een zoon van een terrorist. De Arabieren en Palestijnen hun naïviteit is eensklaps voorbij. Drie dagen heeft hun feestroes geduurd.

Mario Bergen, Leuven

Rahm Emmanuel: Centrumlinks politicus?

[reactie op het artikel 'Rahm Emmanuel krijgt sleutelfunctie als stafchef van de nieuwe Amerikaanse president' uit De Morgen van 7/11/08]

In uw krant van 7 november beschrijft u Rahm Emmanuel, de nieuwe stafchef van Barack Obama, als een centrumlinks politicus. Afgaande op een aantal zaken lijkt dat wel zeer voorzichtig uitgedrukt, want de bijnamen van Emmanuel Rahm ( 'Rahm-bo', 'pittbul', 'rottweiler') geven niet bepaalde de indruk van een centrumlinks ideeëngoed. Ook uw beschrijving van de Irgun, waarin Rahm Emmanuel's vader vocht, als een 'ondergrondse zionistische organisatie' is wel bijzonder voorzichtig uitgedrukt. Een organisatie die verantwoordelijk was voor talloze aanslagen op Britse doelwitten en slachtpartijen in Palestijnse dorpen (legendarisch is de Irgun-slachtpartij in het Palestijnse dorp Deir Yassin bij Jeruzalem, waarbij méér dan 100 doden vielen) zouden we vandaag eerder omschrijven als een terreurorganisatie. Al even omstreden was de geestelijke vader van die Irgun, Vladimir Jabotinsky, een man met een griezelig extreem ideeëngoed en sympathieën voor Mussolini. Als Rahm Emmanuel zelfs maar een gedeelte van het ideeëngoed van zijn vader heeft geërfd, dan heeft Obama wel een bijzonder radicaal man benoemd als stafchef.

Dirk Demulder, Boom

Emmanuel Rahm: Irgun guerillagroep?

[reactie op het artikel 'Obama kiest voor politieke 'rottweiler'' uit de Gazet van Antwerpen van 7/11/08]

In uw krant van 7 november schrijft u over de vader van Emmanuel Rahm, de nieuwe stafchef van Barack Obama, die destijds vocht in de Irgun, een zionistische militie die vocht tegen de Palestijnse bevolking en het Britse bestuur van toenmalig Palestina. In uw artikel omschrijft u deze Irgun echter als een 'guerillagroep'. Voor een militie die niet alleen verantwoordelijk was voor ettelijke aanslagen op Britse doelwitten (zoals de aanslag op het King David Hotel (91 doden), maar ook voor vele slachtpartijen in Palestijnse dorpen als Deir Yassin (méér dan 100 doden) is dit wel een zeer vriendelijke omschrijving.

Dirk Demulder, Boom

zaterdag, november 08, 2008

Traditionele joden zijn geen zionisten

[Reactie op het artikel "Het leek wel een vliegende bom" in Het Laatste Nieuws van 08/11/2008]

Theodor Herzl (1860-1904), de oprichter van het moderne zionisme, erkende dat antisemitisme zijn zaak zou bespoedigen: de schepping van een separatistische staat voor joden. Om het joodse vraagstuk op te lossen, beweerde hij "moeten we er eerst een internationale politieke zaak van maken". Herzl schreef dat zionisme de wereld een welgekomen "eindoplossing zal bezorgen voor het joodse vraagstuk". In zijn "Dagboeken", pagina 19, verklaart hij "Antisemitisme zal onze beste vriend worden, en antisemitische landen onze bondgenoten."

Joden die leven volgens de Torah, wensen te leven in vrede en harmonie met hun buren in elk land, met inbegrip van het historische Palestina. Zij walgen van geweldadigheden van zionisten die dit doen in de naam van Israel en voorvaders. Het is ironisch dat zionisten hun staat aanzien als de veilige haven voor het Joodse volk, terwijl diezelfde staat een ander volk verdrijft dat er al duizenden jaren onafgebroken woonde.

De zionisten creëerden recent angst onder joden in Arabische landen nadat de Zionistische staat werd geschapen. Geen democratie met gelijke rechten voor alle inwoners, maar een joodse staat met apartheid tegenover Palestijnen en joden uit Afrika. De angstpsychose die men creëerde werkte succesvol in Jemen, Marokko, Irak, Algerije, Libië en Tunesië. Op plaatsen waar joden een bijzonder goed leven hadden in vrede en verdraagzaamheid. Het respect van Arabieren voor hen, bezorgde hen top-posities in de administratie, het gerecht, het leger en de politiek. Talrijke Marokkaanse joden werden zo ambassadeur in Nederland, Denemarken en Groot-Brittannië.

Toch waren er zionisten, zoals de fameuze Mordechai ben Porat, bijnaam Morad Abu al-Knabel (Mordechai de Bommenman), die Irakese ambtenaren afperste om wetten te maken om joden aan te moedigen Irak te verlaten. Toen dat niet het nodige resultaat opleverde, startte hij een bommencampagne in synagogen in Bagdad in maart 1950. Vandaag sporen zionisten nog steeds joden aan om "terug te keren naar hun thuisland" in landen zoals Frankrijk, Argentinië, Uruguay, Rusland en voormalige Sovjet republieken.

Mogen we dan geen kritiek hebben op die zionistische politiek die Palestijnen verdrijft uit hun huizen en dorpen om plaats te maken voor die nieuwkomers? Dit terwijl er in de Negev en elders nog grond voldoende braakliggend is. Mogen we dan geen kritiek hebben omdat Afrikaanse en Jemenitische joden in Israël als werkslaven worden gebruikt en aanzien als derderangsburgers, na eerst door zionisten gelokt te worden naar "het Beloofde Land"? In dat geval is er niets mis mee en ben je zelfs trots om antizionist te zijn, mijnheer Gantman.

Mario Bergen, Leuven

maandag, oktober 06, 2008

Interview Ilan Pappe op Klara

[Reactie op interview met Ilan Pappe op Rondas, Klara]

Bij deze mijn felicitaties voor uw interview met prof. Pappe.
Het is niet zo evident omdat de toestand in Palestina nu en reeds tientallen jaren ernstig is, dat ze op de radio daarom ook nog zal besproken worden en dan nog op een indringende manier vanuit een duidelijke hoek. De redenen daarvoor zullen u ongetwijfeld bekend zijn.

Mijn appreciatie omvat dus niet alleen dat het gebeurt, ook de keuze van dit onderwerp nu, het boek en zijn schrijver, en de manier waarop u het gedaan heeft.
Dat ik nu reageer heeft niet alleen te maken met het feit dat ik de Palestijnse toestanden van nabij volg, ook 'biased' zoals gezegd, maar ook omdat ik van deze gelegenheid gebruik wil maken om 'Rondas' te prijzen. Van de boottrekkers van de Wolga overstappen naar het ontstaan van de joodse staat, niet zomaar een verhaal, met vuurwerk vertikaal en horizontaal en op het scherp van de snede, is niet vanzelfsprekend en als het past kan het nog viertalig ook.
Vandaar.

Mag ik echter toch een opmerking maken. Niet iedereen heeft uw taalvaardigheid en ik meen dat wat meer korte samenvattingen in het Nederlands van wat de geïnterviewde gezegd heeft alleen maar uw programma ten goede zal komen. Dit ten einde beter inzicht te krijgen en het gesprek te volgen. In een live-uitzending zoals nu begrijp ik dat het zeer moeilijk is, ook om de uiterste concentratie te behouden.
Uw programma gaat vooral de 'intellectuele' richting uit. Uberhaupt mag dat. Maar sommige onderwerpen interesseren ook mensen met luisterbereidheid die niet die taalvaardige opleiding kregen, maar 'Rondas' wel kennen.

Besluit: graag nog van dat.

En het siert nog Klara ook.


Johan Van Hulle, Zomergem.

vrijdag, september 19, 2008

Irgoen verzetsbeweging?

[Een reactie op "Vrouw vloert Israël's macho's" uit Het Belang van Limburg van 19/09/08]

In uw krant vermeldt u de verkiezing van ex-Mossad-agente Tzipi Livni tot voorzitter van de Israëlische Kadima-partij. Daarbij vernoemt u de ouders van Livni, die vochten in de Irgoen (wat correct is). Met de benaming "joodse verzetsbeweging" doet u de Irgoen echter iets te veel eer. Met de vele aanslagen tegen Britse doelwitten in de jaren dertig - Zoals op het King David Hotel in 1946 (91 doden!)- en slachtpartijen in Palestijnse dorpen als Deir Yassin (Méér dan 100 doden!), zouden we de Irgoen vandaag de dag waarschijnlijk eerder beschouwen als terreurbeweging.

Dirk Demulder, Boom

woensdag, september 03, 2008

Een "vrije mening" over Israël

[Reactie aan De Standaard]

Het "platform voor faire menigsuiting" hanteert een zeer eigenaardige definitie van "faire meningen". Je kan een mening hebben over de wenselijkheid van bv de splitsing van België, maar over historische FEITEN hoef je geen mening te hebben, het was of het was niet. Als ik van mening ben dat de Antwerpse Joden in 1943 vrijwillig naar Auschwitz zijn gestapt, dan zal (bijna) iedereen beamen dat dit geen mening is, maar een fabel.

Zo hoeven we ook geen mening te poneren over de verdrijving van de Arabische bevolking uit Palestina en Israël door Joodse milities, dit zijn FEITEN. Dat "Palestijnse leiders actief met de nazi's meewerkten aan de Jodenuitroeiing" is een fabel, geen mening. Dat er 3 tot 5 Palestijnse dorpen in 1948 vrijwillig ontruimd werden op aanraden van de dorpsoversten zijn FEITEN evenals de 480 tot 530 dorpen die door Joodse milities werden verwoest. Het verhaal dat Palestijnse dorpen "door Arabische regimes werden gebombardeerd" zijn fabels. Dat we moesten wachten tot Israëlische professoren zoals Ilan Pappe dit alles verkondigden met bewijzen zwart op wit, vertelt alles over onze Westerse bril, en onze laksheid ten overstaan van misdaden die Joden begingen en begaan.

Over de zogenaamde "terugtrekking uit Gaza" heb ik wel een mening als ik zie op welke manier Gaza wordt afgegrendeld en 1,5 miljoen mensen letterlijk worden gewurgd, ik walg er van. Nu in Libanon de eerste Belgische soldaat gesneuveld is door één van de miljoen Israëlische clusterbommen zal het moeilijk zijn om de Vlamingen te overtuigen van de humanitaire weldaden van het Israëlische regime.

Pol Vandeplas