Wat een prachtig idee van Saeb Erekat om éénzijdig een Palestijnse staat uit te laten roepen om die dan eventueel te laten erkennen door de VN. Iedereen zal wel beseffen dat het éénzijdig uitroepen van een staat, nooit tot een structurele vrede kan leiden tussen Palestijnen en Israëli's. Maar was dat wel de bedoeling van deze actie? Ik denk dat het eerder een uitdrukking was van de Palestijnse frustratie over de houding van groot deel van de internationale gemeenschap: steeds kritische maar, ook steeds holle woorden tegen de acties van de Israëlische regering(en).
Waarom zouden de Palestijnen niet éénzijdig een Palestijnse staat uitroepen? Israël deed toch net hetzelfde in 1948? En kijk wat het hen opleverde: het wordt door bijna de gehele internationale gemeenschap erkend en dit zonder zelfs nog maar officieel zijn grenzen te willen vastleggen, een voordelig handelsakkoord met o.a. de EU, jaarlijks massale subsidie van de VS... Ik vrees echter dat een Palestijnse staat die zichzelf unilateraal uitroept niet hetzelfde lot geschoren is als dat van de Israëlische staat.
Kort nadat bekend werd dat de PA misschien van plan was, reageerde de Israëlische eerste minister (Bibi) Netanyahu reeds met onheilspellende verklaringen dat deze éénzijdige stappen van de Palestijnen, éénzijdige stappen van de Israëli's tot gevolg zal hebben. Verder zei hij, vrij vertaald, ook nog dat deze éénzijdige stap 'het kader van de akkoorden tussen ons zou doen vervagen'. Blijkbaar vindt Netanyahu dat de éénzijdige acties die Israël onderneemt op het terrein (toenemende deportaties van Palestijnen uit Oost-Jeruzalem, toenemende woon-eenheden voor Israëlische burgers in bezet gebied...) dit kader niet doen vervagen.
Maar ik merk al langer dan vandaag dat een éénzijdige actie van de Palestijnen en een éénzijdige actie van Israël niet op dezelfde manier wordt gezien. Zeker niet door de huidige Israëlische regering.
Gilles Verbeke, Hamme
Posts tonen met het label a- Gilles. Alle posts tonen
Posts tonen met het label a- Gilles. Alle posts tonen
donderdag, november 19, 2009
donderdag, november 05, 2009
Vredesproces? Waar, hoe, wat?
[Lezersbrief]
Men blijft steeds maar spreken over het vastgelopen vredesproces tussen de Israëli's en de Palestijnen. Ik vraag me hoe langer hoe meer af waarover iedereen het toch heeft.
Een vredesproces tussen Israëli's en Palestijnen moet dit geen weg zijn naar vrede? En moet er voor vrede dan minimaal geen sprake zijn van een wil tot vrede bij beide partijen en minimaal een gelijkaardig idee over wat de toekomstige landgrenzen moeten zijn/worden? Mij lijkt dit toch een minimum om te spreken over een vredesproces dat al dan niet nieuw leven moet ingeblazen worden. Als we dit met de huidige situatie gaan vergelijken, kan er weinig sprake zijn van een vredesproces.
De Westelijke Jordaanoever is het gebied dat door de Palestijnen (en door de internationale gemeenschap) gezien wordt als essentieel onderdeel van een toekomstige Palestijnse staat. De Israëlische regering ziet dit anders blijkbaar, aangezien ze nieuwe nederzettingen of de uitbreidingen van bestaande in de Westelijke Jordaanoever blijft goedkeuren.
Oost-Jeruzalem is het deel van Jeruzalem dat de Palestijnen (en ook opnieuw de internationale gemeenschap) beschouwt als de eventueel toekomstige hoofdstad van een onafhankelijke Palestijnse staat. Ook hier ziet de Israëlische regering dit blijkbaar enigszins anders: uithuiszettingen van Palestijnse families in Oost-Jeruzalem nemen zienderogen toe. Israëlische families nemen onder toeziend oog van de Israëlische politie deze woningen in. Daarnaast worden er ook Palestijnse woningen afgebroken om plaats te maken voor nieuwe Israëlische bouwprojecten.
Deze twee zaken zijn zoals u weet, maar enkele van de essentiële zaken waarin de Israëli's met de Palestijnen verschillen en waar er bijna geen overeenkomst tussen de twee standpunten mogelijk blijkt te zijn. Integendeel, op veel van deze zaken creëert de Israëlische regering elke dag nieuwe feiten op de grond die een mogelijk toekomstig vredesakkoord steeds moeilijker maakt.
Gilles Verbeke, Hamme
Men blijft steeds maar spreken over het vastgelopen vredesproces tussen de Israëli's en de Palestijnen. Ik vraag me hoe langer hoe meer af waarover iedereen het toch heeft.
Een vredesproces tussen Israëli's en Palestijnen moet dit geen weg zijn naar vrede? En moet er voor vrede dan minimaal geen sprake zijn van een wil tot vrede bij beide partijen en minimaal een gelijkaardig idee over wat de toekomstige landgrenzen moeten zijn/worden? Mij lijkt dit toch een minimum om te spreken over een vredesproces dat al dan niet nieuw leven moet ingeblazen worden. Als we dit met de huidige situatie gaan vergelijken, kan er weinig sprake zijn van een vredesproces.
De Westelijke Jordaanoever is het gebied dat door de Palestijnen (en door de internationale gemeenschap) gezien wordt als essentieel onderdeel van een toekomstige Palestijnse staat. De Israëlische regering ziet dit anders blijkbaar, aangezien ze nieuwe nederzettingen of de uitbreidingen van bestaande in de Westelijke Jordaanoever blijft goedkeuren.
Oost-Jeruzalem is het deel van Jeruzalem dat de Palestijnen (en ook opnieuw de internationale gemeenschap) beschouwt als de eventueel toekomstige hoofdstad van een onafhankelijke Palestijnse staat. Ook hier ziet de Israëlische regering dit blijkbaar enigszins anders: uithuiszettingen van Palestijnse families in Oost-Jeruzalem nemen zienderogen toe. Israëlische families nemen onder toeziend oog van de Israëlische politie deze woningen in. Daarnaast worden er ook Palestijnse woningen afgebroken om plaats te maken voor nieuwe Israëlische bouwprojecten.
Deze twee zaken zijn zoals u weet, maar enkele van de essentiële zaken waarin de Israëli's met de Palestijnen verschillen en waar er bijna geen overeenkomst tussen de twee standpunten mogelijk blijkt te zijn. Integendeel, op veel van deze zaken creëert de Israëlische regering elke dag nieuwe feiten op de grond die een mogelijk toekomstig vredesakkoord steeds moeilijker maakt.
Gilles Verbeke, Hamme
woensdag, november 04, 2009
verbijstering, verontwaardiging... maar geen actie
[Lezersbrief aan De Morgen]
Spijtig genoeg blijft het steeds bij verbijstering, verontwaardiging, "geschokt zijn" wanneer het gaat over de illegale activiteiten van Israël in Oost-Jeruzalem en de Westelijke Jordaanoever. Israël doet maar voort met zijn uithuiszettingen, ontruimingen, gedwongen verplaatsingen (deportaties) en de internationale gemeenschap en de VN als zijn vertegenwoordiger (de door ons geziene vertegenwoordiger van het internationaal recht) blijft maar verbaasd en verbijsterd toe kijken en Israël veroordelen in zijn toespraken.
Veel stof doet het niet opwaaien bij de Israëlische regering, die doet rustig voort en gaat steeds drastischer te werk...
Gilles Verbeke, Hamme
Spijtig genoeg blijft het steeds bij verbijstering, verontwaardiging, "geschokt zijn" wanneer het gaat over de illegale activiteiten van Israël in Oost-Jeruzalem en de Westelijke Jordaanoever. Israël doet maar voort met zijn uithuiszettingen, ontruimingen, gedwongen verplaatsingen (deportaties) en de internationale gemeenschap en de VN als zijn vertegenwoordiger (de door ons geziene vertegenwoordiger van het internationaal recht) blijft maar verbaasd en verbijsterd toe kijken en Israël veroordelen in zijn toespraken.
Veel stof doet het niet opwaaien bij de Israëlische regering, die doet rustig voort en gaat steeds drastischer te werk...
Gilles Verbeke, Hamme
maandag, april 07, 2008
Verjaardagsfeestje Israël kost 18 miljoen euro
[Reactie op "Verjaardagsfeestje Israël kost 18 miljoen euro" in de De Morgen van 6 april]
Tot mijn grote spijt vind ik in uw artikel niks terug over het feit dat de 60ste verjaardag van Israël samenvalt met de 60ste verjaardag van de verdrijving van duizenden Palestijnen; de Palestijnse Nakba (=grote catastrofe). Naar mijn bescheiden mening is het zeker het vermelden waard om deze twee te linken aangezien het eerste niet mogelijk was zonder het tweede. Israël had zichzelf ook geen 60 jaar in stand kunnen houden zonder de voortdurende bezetting en verdrijving van Palestijnse bevolking.
Deze verdrijving blijft ook vandaag gewoon doorgaan. Nog steeds worden Palestijnse burgers van hun land verdreven om plaats te maken voor Israëlische nederzettingen. Het feit dat een land als Israël zijn 60ste verjaardag viert, stemt mij ook tot nadenken. Israël is namelijk een land als geen ander. Het is namelijk zowat het enigste land in de wereld dat 60 jaar na zijn ontstaan (door de éénzijdige uitroeping ervan door een beweging van machtige, gewapende zionisten), 60 jaar na het verdrijven van de oorspronkelijke bevolking, nog steeds zijn grenzen voor zichzelf weigert vast te leggen (de grenzen van Israël zijn namelijk nog steeds niet vastgelegd in de Israëlische wetgeving).
Het feit dat de Israëlische regering weigert deze grenzen vast te leggen kan, naar mijn mening, enkel een bewijs zijn dat zij nog meer grond van de Palestijnse bevolking (en misschien ook van Arabische buurlanden bv.: Libanon) willen innemen.Gezien de huidige situatie in het gebied vind ik dat er weinig te vieren valt en ben ik dan ook van mening dat onze politieke leiders deze 'viering' niet zouden mogen bijwonen. Het lijkt me alles behalve een goed signaal voor de Westerse landen, die zichzelf zo graag als de voorvechters van de mensenrechten beschouwen, om de viering van het 60 jarig bestaan van een staat, die van bij het begin van zijn 'oprichting' alle mensenrechten tov de Palestijnen met de voeten treed, bij te wonen.Veel hypocrieter kan een leider van een Westers land in mijn ogen dan niet worden.
Gilles Verbeke, Moerzeke
Tot mijn grote spijt vind ik in uw artikel niks terug over het feit dat de 60ste verjaardag van Israël samenvalt met de 60ste verjaardag van de verdrijving van duizenden Palestijnen; de Palestijnse Nakba (=grote catastrofe). Naar mijn bescheiden mening is het zeker het vermelden waard om deze twee te linken aangezien het eerste niet mogelijk was zonder het tweede. Israël had zichzelf ook geen 60 jaar in stand kunnen houden zonder de voortdurende bezetting en verdrijving van Palestijnse bevolking.
Deze verdrijving blijft ook vandaag gewoon doorgaan. Nog steeds worden Palestijnse burgers van hun land verdreven om plaats te maken voor Israëlische nederzettingen. Het feit dat een land als Israël zijn 60ste verjaardag viert, stemt mij ook tot nadenken. Israël is namelijk een land als geen ander. Het is namelijk zowat het enigste land in de wereld dat 60 jaar na zijn ontstaan (door de éénzijdige uitroeping ervan door een beweging van machtige, gewapende zionisten), 60 jaar na het verdrijven van de oorspronkelijke bevolking, nog steeds zijn grenzen voor zichzelf weigert vast te leggen (de grenzen van Israël zijn namelijk nog steeds niet vastgelegd in de Israëlische wetgeving).
Het feit dat de Israëlische regering weigert deze grenzen vast te leggen kan, naar mijn mening, enkel een bewijs zijn dat zij nog meer grond van de Palestijnse bevolking (en misschien ook van Arabische buurlanden bv.: Libanon) willen innemen.Gezien de huidige situatie in het gebied vind ik dat er weinig te vieren valt en ben ik dan ook van mening dat onze politieke leiders deze 'viering' niet zouden mogen bijwonen. Het lijkt me alles behalve een goed signaal voor de Westerse landen, die zichzelf zo graag als de voorvechters van de mensenrechten beschouwen, om de viering van het 60 jarig bestaan van een staat, die van bij het begin van zijn 'oprichting' alle mensenrechten tov de Palestijnen met de voeten treed, bij te wonen.Veel hypocrieter kan een leider van een Westers land in mijn ogen dan niet worden.
Gilles Verbeke, Moerzeke
dinsdag, maart 11, 2008
Hamas is wettelijke vertegenwoordiger Palestijnse volk
[Reactie op artikel "Terreur en kolonies geen hinderpaal voor P" in DM van 11/03/08]
Hierbij wil ik u enerzijds feleciteren voor de uitgebreide informatie die u in dit korte artikel vermeld. Toch heb ik het gevoel dat u een aantal cruciale elementen vergeet om een volledig beeld te geven van dit conflict aan uw lezers. Dit lijkt mij nochtans cruciaal om bij uw lezers enig begrip op te brengen voor wat er in die regio allemaal gebeurd.
Wat u zeer goed vermeld is dat de geplande uitbreiding van de kolonies illegaal is. Wat echter merkwaardig genoeg niet vermeld wordt is dat de Gaza-strook nog steeds hermetisch is afgesloten en broodnodige medicijnen en voedselhulp dit gebied niet binnen mogen. Hierdoor sterven dagelijks burgers. Al worden ze dan niet rechtstreeks gedood door het Israëlische leger, de Israëlische overheid blijft wel verantwoordelijk voor de dood van deze burgers. Deze handelswijze is nochtans in strijd met het internationaal recht en al meermaals veroordeeld door internationale instellingen zoals de VN. Daarnaast wordt het in uw artikel (net als in alle media tegenwoordig) ook als evident voorgesteld dat alle vredesgesprekken tussen Palestijnen en Israëli's verlopen via de Palestijnse president Abbas, terwijl de wettelijke vertegenwoordiger van het Palestijnse volk eigenlijk nog steeds Hamas is.
In de parlementsverkiezingen van 25/01/06 behaalde Hamas namelijk de meeste stemmen. Deze verkiezingen werden door internationale waarnemers beschouwd als eerlijk en democratisch. Toch weigerden en weigeren de Israëli's (evenals Fatah) nog steeds met hen te praten. Beide bovenvermelde en niet door u vermelde zaken zijn enkele van de redenen waarom er niet direct een echte vrede tussen Palestijnen en Israëli's zit aan te komen. Hopelijk mag ik in de toekomst deze cruciale elementen wel terugvinden in uw berichtgeving over dit conflict.
Gilles Verbeke
Hierbij wil ik u enerzijds feleciteren voor de uitgebreide informatie die u in dit korte artikel vermeld. Toch heb ik het gevoel dat u een aantal cruciale elementen vergeet om een volledig beeld te geven van dit conflict aan uw lezers. Dit lijkt mij nochtans cruciaal om bij uw lezers enig begrip op te brengen voor wat er in die regio allemaal gebeurd.
Wat u zeer goed vermeld is dat de geplande uitbreiding van de kolonies illegaal is. Wat echter merkwaardig genoeg niet vermeld wordt is dat de Gaza-strook nog steeds hermetisch is afgesloten en broodnodige medicijnen en voedselhulp dit gebied niet binnen mogen. Hierdoor sterven dagelijks burgers. Al worden ze dan niet rechtstreeks gedood door het Israëlische leger, de Israëlische overheid blijft wel verantwoordelijk voor de dood van deze burgers. Deze handelswijze is nochtans in strijd met het internationaal recht en al meermaals veroordeeld door internationale instellingen zoals de VN. Daarnaast wordt het in uw artikel (net als in alle media tegenwoordig) ook als evident voorgesteld dat alle vredesgesprekken tussen Palestijnen en Israëli's verlopen via de Palestijnse president Abbas, terwijl de wettelijke vertegenwoordiger van het Palestijnse volk eigenlijk nog steeds Hamas is.
In de parlementsverkiezingen van 25/01/06 behaalde Hamas namelijk de meeste stemmen. Deze verkiezingen werden door internationale waarnemers beschouwd als eerlijk en democratisch. Toch weigerden en weigeren de Israëli's (evenals Fatah) nog steeds met hen te praten. Beide bovenvermelde en niet door u vermelde zaken zijn enkele van de redenen waarom er niet direct een echte vrede tussen Palestijnen en Israëli's zit aan te komen. Hopelijk mag ik in de toekomst deze cruciale elementen wel terugvinden in uw berichtgeving over dit conflict.
Gilles Verbeke
maandag, maart 10, 2008
100-den nieuwe woningen op de Westelijke Jordaanoever
[Reactie aan vrt tv-journaal]
Tot mijn grote spijt heb ik opnieuw moeten vaststellen dat bepaalde gevoelige informatie, al dan niet bewust, niet vermeld wordt in de berichtgeving over het conflict in Israël en de bezette Palestijnse gebieden. In de nieuwsuitzending van 09/03/2008 werd er heel kort gesproken over de goedkeuring van de Israëlische overheid voor de uitbreiding van Israëlische nederzettingen op de Westelijke Jordaanoever. Spijtig genoeg werd één heel cruciaal element in dit verhaal niet vermeld: de grond die nodig is om deze nederzettingen uit te breiden wordt geannexeerd van de Palestijnse bevolking. Daarboven is elke uitbreiding van een illegale nederzetting op de Westelijke Jordaanoever een provocatie voor de bevolking en zet elk constructief vredesproces met de Palestijnen op de helling.
Illegaal, want elke Israëlische nederzetting op de Westelijke Jordaanoever is illegaal volgens internationaal recht. Dit is niet zo volgens het Israëlisch recht. De illegale kolonies waarover gesproken wordt bij 'ontruiming van illegale nederzettingen door de Israëlische overheid' zijn kolonies die zelfs door de Israëlische overheid niet erkend worden. Een belangrijk verschil dat velen niet (willen) weten.De vermelding van het feit dat een uitbreiding van een Israëlische nederzetting zware gevolgen heeft voor de Palestijnse bevolking en illegaal is volgens internationaal recht, had slechts een halve minuut langer geduurd maar, toch liet u het na deze belangrijke informatie te vermelden. Hierbij stel ik mij ernstige vragen. Hopelijk betrof het hier een vergetelheid en mag ik in de toekomst meer volledige informatie vernemen in uw berichtgeving.
Gilles Verbeke
Tot mijn grote spijt heb ik opnieuw moeten vaststellen dat bepaalde gevoelige informatie, al dan niet bewust, niet vermeld wordt in de berichtgeving over het conflict in Israël en de bezette Palestijnse gebieden. In de nieuwsuitzending van 09/03/2008 werd er heel kort gesproken over de goedkeuring van de Israëlische overheid voor de uitbreiding van Israëlische nederzettingen op de Westelijke Jordaanoever. Spijtig genoeg werd één heel cruciaal element in dit verhaal niet vermeld: de grond die nodig is om deze nederzettingen uit te breiden wordt geannexeerd van de Palestijnse bevolking. Daarboven is elke uitbreiding van een illegale nederzetting op de Westelijke Jordaanoever een provocatie voor de bevolking en zet elk constructief vredesproces met de Palestijnen op de helling.
Illegaal, want elke Israëlische nederzetting op de Westelijke Jordaanoever is illegaal volgens internationaal recht. Dit is niet zo volgens het Israëlisch recht. De illegale kolonies waarover gesproken wordt bij 'ontruiming van illegale nederzettingen door de Israëlische overheid' zijn kolonies die zelfs door de Israëlische overheid niet erkend worden. Een belangrijk verschil dat velen niet (willen) weten.De vermelding van het feit dat een uitbreiding van een Israëlische nederzetting zware gevolgen heeft voor de Palestijnse bevolking en illegaal is volgens internationaal recht, had slechts een halve minuut langer geduurd maar, toch liet u het na deze belangrijke informatie te vermelden. Hierbij stel ik mij ernstige vragen. Hopelijk betrof het hier een vergetelheid en mag ik in de toekomst meer volledige informatie vernemen in uw berichtgeving.
Gilles Verbeke
dinsdag, februari 19, 2008
Eénzijdige berichtgeving
[Reactie op het artikel "Ruimte voor leger Israël" in het Nederlands Dagblad van 19/02/2008]
Misschien was het toch interessant geweest om de informatie die u geeft iets meer te kaderen in het volledige conflict. Ik weet dat dit een zeer complex conflict is en dat de meeste lezers (en kijkers) van nieuws éénvoudige, begrijpbare informatie willen. Toch had een breder kader aan informatie hier naar mijn inziens wel waardevol geweest. Allereerst wordt er gezegd dat de Israëlische premier geen humanitaire crisis wil laten ontstaan in de Gaza-strook. Wanneer je al meer dan een maand een overbevolkte strook van een schamele tientallen vierkante kilometers volledig afsluit van energie, medicijnen en voedselhulp, kan je dan al niet spreken van een humanitaire crisis??
Ten tweede wordt er opnieuw gesproken over de beschietingen op Sderot. Spijtig genoeg wordt dit niet gekaderd. Deze 'beschietingen' zijn inderdaad te veroordelen (net zoals elk geweld dat gericht is tegen burgerdoelwitten) maar, ze maken amper slachtoffers. Dit in tegenstelling tot de beschietingen van het IDF op doelwitten in de Gaza-strook. Hier vallen bijna dagelijks doden en zwaargewonden. En het gaat dan niet enkel over militieleden die het IDF met zijn beschietingen wil uitschakelen maar, ook over doodgewone burgers.
Ten slotte wordt er gesproken over de kwestie Jeruzalem. Spijtig genoeg vindt ik dan niks terug over de recente plannen over alweer een illegale uitbreiding van 1.100 appartementen in de Joodse Har Homa nederzetting in Oost-Jeruzalem, wat in de toekomst de hoofdstad zou moeten worden van een toekomstige Palestijnse staat. Hopelijk kan ik in de toekomst iets meer achtergrondinformatie terugvinden betreffende dit conflict.
Gilles Verbeke
Misschien was het toch interessant geweest om de informatie die u geeft iets meer te kaderen in het volledige conflict. Ik weet dat dit een zeer complex conflict is en dat de meeste lezers (en kijkers) van nieuws éénvoudige, begrijpbare informatie willen. Toch had een breder kader aan informatie hier naar mijn inziens wel waardevol geweest. Allereerst wordt er gezegd dat de Israëlische premier geen humanitaire crisis wil laten ontstaan in de Gaza-strook. Wanneer je al meer dan een maand een overbevolkte strook van een schamele tientallen vierkante kilometers volledig afsluit van energie, medicijnen en voedselhulp, kan je dan al niet spreken van een humanitaire crisis??
Ten tweede wordt er opnieuw gesproken over de beschietingen op Sderot. Spijtig genoeg wordt dit niet gekaderd. Deze 'beschietingen' zijn inderdaad te veroordelen (net zoals elk geweld dat gericht is tegen burgerdoelwitten) maar, ze maken amper slachtoffers. Dit in tegenstelling tot de beschietingen van het IDF op doelwitten in de Gaza-strook. Hier vallen bijna dagelijks doden en zwaargewonden. En het gaat dan niet enkel over militieleden die het IDF met zijn beschietingen wil uitschakelen maar, ook over doodgewone burgers.
Ten slotte wordt er gesproken over de kwestie Jeruzalem. Spijtig genoeg vindt ik dan niks terug over de recente plannen over alweer een illegale uitbreiding van 1.100 appartementen in de Joodse Har Homa nederzetting in Oost-Jeruzalem, wat in de toekomst de hoofdstad zou moeten worden van een toekomstige Palestijnse staat. Hopelijk kan ik in de toekomst iets meer achtergrondinformatie terugvinden betreffende dit conflict.
Gilles Verbeke
dinsdag, januari 08, 2008
Leger veiligheidsagenten op de been voor bezoek Bush aan Midden Oosten
Ik vind het spijtig om te zien dat er enkel wordt geschreven over het bezoek van Bush aan de regio als een bezoek in het kader "van een bredere Israëlisch-Arabische verzoening." Wat mij betreft kan er niet over Bush gesproken worden als de persoon die kan zorgen voor een bredere Israëlisch-Arabische verzoening.
Hoe kan er verzoening komen tussen Arabieren en Israëli's als er geen verzoening komt tussen Israëli's en Palestijnen? Deze kan er niet komen aangezien er niet eens gesproken wordt met de wettelijk verkozen vertegenwoordigers van het Palestijnse volk, de vertegenwoordigers van Hamas. Op deze manier wordt er niet eens geluisterd naar de wil van het Palestijnse volk die het Westen in 2006 zelf van de Palestijnen heeft gevraagd (het was namelijk het Westen, met de VS op kop, die vrije Palestijnse verkiezingen wou).
Meer zelf, 1,5 miljoen Palestijnen in de Gaza worden zelfs collectief gestraft omdat zij hun recht op vrije meningsuiting hebben uitgeoefend. Onlangs werd er beslist door de Israëlische overheid om de elektriciteit verschillende uren afgesloten voor vrijwel de gehele bevolking in de Gaza. Medicijnen en voedselhulp mogen de Gaza strook amper binnen waardoor het overleven van duizenden mannen, vrouwen en kinderen in gevaar komt. Deze maatregelen gebeuren onder toeziend oog van Israël's grootste bondgenoot; de VS.
De VS spreekt steeds over toegevingen die beide partijen moeten leveren maar, wanneer Israël het internationale recht opnieuw schendt of blijft schenden, blaft de VS steeds maar, bijten naar Israël doen ze nooit. Het blijft steeds beperkt tot woorden.Het was aangenaam geweest iets meer inzicht te geven aan de lezer waarom de Palestijnse (en waarschijnlijk ook het grootste deel van de Arabische) bevolking de huidige leider van de VS nooit kunnen zien als verzoener.
Gilles Verbeke
Hoe kan er verzoening komen tussen Arabieren en Israëli's als er geen verzoening komt tussen Israëli's en Palestijnen? Deze kan er niet komen aangezien er niet eens gesproken wordt met de wettelijk verkozen vertegenwoordigers van het Palestijnse volk, de vertegenwoordigers van Hamas. Op deze manier wordt er niet eens geluisterd naar de wil van het Palestijnse volk die het Westen in 2006 zelf van de Palestijnen heeft gevraagd (het was namelijk het Westen, met de VS op kop, die vrije Palestijnse verkiezingen wou).
Meer zelf, 1,5 miljoen Palestijnen in de Gaza worden zelfs collectief gestraft omdat zij hun recht op vrije meningsuiting hebben uitgeoefend. Onlangs werd er beslist door de Israëlische overheid om de elektriciteit verschillende uren afgesloten voor vrijwel de gehele bevolking in de Gaza. Medicijnen en voedselhulp mogen de Gaza strook amper binnen waardoor het overleven van duizenden mannen, vrouwen en kinderen in gevaar komt. Deze maatregelen gebeuren onder toeziend oog van Israël's grootste bondgenoot; de VS.
De VS spreekt steeds over toegevingen die beide partijen moeten leveren maar, wanneer Israël het internationale recht opnieuw schendt of blijft schenden, blaft de VS steeds maar, bijten naar Israël doen ze nooit. Het blijft steeds beperkt tot woorden.Het was aangenaam geweest iets meer inzicht te geven aan de lezer waarom de Palestijnse (en waarschijnlijk ook het grootste deel van de Arabische) bevolking de huidige leider van de VS nooit kunnen zien als verzoener.
Gilles Verbeke
Abonneren op:
Posts (Atom)
Posts
