[Opiniestuk ter publicatie aan MO*]
Wie straks in Amerika op Obama stemt, kiest ook voor het overzees beleid van John McCain en wie voor McCain kiest, stemt meteen ook voor de buitenlandse visie van de Democraat Obama. Deze laatste heeft 300 raadgevers voor zijn buitenlands beleid. Republikein McCain heeft een kern met 75 personen die hem op dat vlak bijstaan. Beiden groepen hebben een evenredig aantal joodse zionisten en pro-Israël beleidsmakers die eenzelfde druk en invloed uitoefenen op de campagnes van de Democraat en de Republikein.
Zowel Obama als McCain kunnen thema's als de Nakba, de miljoenen Palestijnse vluchtelingen en de ontruiming van illegale kolonies niet over hun lippen krijgen. Obama wenst Jeruzalem als ondeelbare hoofdstad van de joodse staat. McCain wil de Amerikaanse ambassade verplaatsen naar Jeruzalem.
Geen van beiden heeft kritiek op de Apartheidsmuur en beiden steunen ze de veiligheid van de Israëlische staat en joodse kolonisten in Negev.
Obama en McCain hebben herhaaldelijk hun steun gegeven voor de 30 miljard dollar financiële steun die de V.S. geven aan Israël het volgende decennium, evenals de uitgebreide militaire steun. "De veiligheid van Israël kan niet in vraag worden gesteld. De Palestijnse terreur moet stoppen. Wie Israël aanvalt, valt de Amerikaanse belangen aan," klinkt het zowel bij de zwarte als de blanke senator.
Tienduizend extra Amerikaanse militairen moeten naar Afghanistan worden gestuurd en olieboringen voor de Amerikaans kust moeten mogelijk worden, verklaarde McCain. Obama schaarde zich achter deze standpunten. De twee kandidaten wensen een aanzienlijke vermindering van het aantal kernwapens, maar wel de mogelijkheid behouden om mini-kernwapens te gebruiken die niet vallen onder het non-proliferatieakkoord. Zowel Obama als McCain hebben het over Change (Verandering), maar staan voor een voortzetting van het beleid van Bush en Cheney.
Ook op het vlak van het Iraanse kernprogramma wensen beide mannen hardere sancties en sluiten ze in geen geval een militaire aanval uit.
Als straks Israël Iran zou aanvallen, zal Obama geen minuut langer aarzelen dan McCain om zijn steun te verklaren aan Tel Aviv en mee in een grootschalige oorlog te stappen. Obama is de opportunist en gedraagt zich als een popster. McCain als de man die 5 ½ jaar oorlogsgevangene was in Vietnam en als realist. De voorbije maanden stelde Obama zijn programma een ruk naar rechts bij en hij verkondigt over Iran, Irak, Israël en de Palestijnen, het afluisteren van terroristen en de uitvoering van een sociaal beleid door kerken, nu dezelfde mening als McCain. Dit noemt men flip flop politiek in de V.S., het veranderen van politieke meningen als van onderbroek, een veelvoorkomend gebruik in de politiek. Enkel, in het geval van Obama, gaat dit met zo'n ongelooflijke snelheid en radicalisme, dat de zwarte senator zijn traditionele achterban dreigt te verliezen. Obama en McCain vissen in dezelfde vijver, maar verkiest de Amerikaan straks een ervaren visser of aan amateursportvisser die eerst kijkt welke hengel de buurman vandaag gebruikt.
Bush werd met een overweldigende meerderheid herkozen ondanks de oorlogen en duizenden doden in Irak en Afghanistan. Het is niet omdat de subjectieve Europese media tien keer meer aandacht besteed aan Obama dat hem dit ook maar één stem extra gaat opleveren in november.
En wat dan betreffende het troepenvolume in Irak? Zowel Obama als McCain laten dit afhangen van de veiligheidssituatie op het terrein en de aanbevelingen van de Amerikaanse generaals ter plaatse. Elke soldaat die Obama zal terugtrekken uit Irak, zal zijn overstap maken naar privé firma's zoals Blackwater, Titan (6.000 vertalers), KBR, Halliburton, enz. Ze rekenen facturen aan onder de afspraak "cost plus", hoe meer men aanrekent, hoe meer winst men krijgt. Dit werkt fraude in de hand.
Kellogg, Brown & Root alleen al heeft 50.000 contractuelen in Irak, Afghanistan en Koeweit, die daar net dezelfde taken vervullen als Amerikaanse soldaten. maar wel vijf keer meer verdienen dan een Amerikaanse militair.
De taken van het Amerikaans leger worden perfect overgenomen door deze privé firma's (= privatisering van oorlog). Niet alleen levering van voedsel, goederen en diensten, maar ook bewapening, ondervraging en marteling van burgers, het doden van verdachten, herstellingen en onderhoud van militair materiaal, bewakingsopdrachten, enz.
Wanneer contractuelen sterven in de oorlogen in Irak en Afghanistan komt dit zelden in het nieuws, ook al zijn duizenden mannen gedood in de vuile Amerikaanse oorlogen aldaar. 180.000 contractuelen worden momenteel betaald door het Amerikaans leger (lees: de Amerikaanse belastingbetaler) en dreigen zelfs tot een quasi bankroet van de V.S. Privé-militairen zijn vijf maal duurder, maar hebben het voordeel niet onderworpen te zijn aan de Amerikaanse wetgeving. Er is ook een miljardenfraude die volgens BBC-onderzoekers minstens 23 miljard dollar bedraagt. Parsons Corps rekende 142 miljoen dollar aan voor nooit geleverde faciliteiten in Irak. Wat Halliburton in zijn zakken stak, bedraagt een veelvoud daarvan: 1,4 miljard dollar voor onredelijk en ongefundeerde rekeningen aldus het Pentagon.
Deze tienduizenden contractuelen verzekeren ons dat Amerika nooit de eerste vijf jaar Irak gaat verlaten, ook niet als de Democraten straks de verkiezingen zouden winnen.
Wat betreft het buitenlands- en het Midden-Oosten-beleid van de volgende Amerikaanse president kan Israël op beide oren slapen. President Obama of president McCain zullen even goed de belangen van de joodse staat behartigen als George W. Bush. Als Olmert of zijn opvolger straks op de rode knop drukt en raketten afvuurt op Teheran en Isfahan, dan springen de Yankees mee in de oorlog, of Bush, McCain of Obama het Witte Huis bewonen. Dat maakt geen verschil. De Amerikanen moeten wat betreft het buitenlands beleid niet meer stemmen. Dat hebben joods-zionische lobbyisten in Tel Aviv en Washington al voor hen gedaan met talrijke raadgevers en financiële steun aan Barack en John.
Mario Bergen, Leuven
Posts tonen met het label Irak. Alle posts tonen
Posts tonen met het label Irak. Alle posts tonen
woensdag, augustus 06, 2008
maandag, april 07, 2008
Investeren in een nieuwe oorlog
[Lezersbrief aan Humo]
Weer twee Palestijnse kinderen zijn gedood op evenveel dagen in bezet gebied. Een jongen van 15 wordt doelbewust doodgereden door een kolonist in Salim nabij Nablus. De derde Palestijn het voorbije jaar die kolonisten doodrijden omdat ze zich beter wanen dan Palestijnen en gesteund worden door het Israëlisch leger, politie en politiek.
In de Gazastrook is dan weer een jongen van vijf jaar gedood door Israëlisch vuur. Het is niet het eerste en ook niet de het laatste Palestijns kind dat omkomt door de bloedige bezetting van Israël. En misschien zullen we over vijf jaar terugdenken hoe "rustig" het wel was in 2008 in het Midden-Oosten. Zelfs met een bloedbad op enkele dagen tijd dat 130 Palestijnen doodde in de Gazastrook. Want de tientallen miljarden euro's die Amerika en zijn bondgenoten aan oorlogswapens pompen in Israël, Saudi-Arabië en bondgenoten zorgt voor een wapenwedloop in de regio waarbij Rusland niet achter kan blijven en eveneens miljarden euro wapens levert aan Iran en Syrië. De Amerikaanse strategie voor het Nieuwe Midden-Oosten maakt de regio alles behalve veiliger. Straks heeft men laser- en computergestuurde wapens, onbemande aanvalsvliegtuigen en strijdmiddelen op basis van nanotechnologie voor een oorlog van de 21e eeuw. De grote legers zijn vervangen door mannetjes achter een pc die bommen en mini-kernbommen laten neerkomen via satellieten en guerilla strijders die achter elke muur en struik kunnen toeslaan om de vijand te doden. Propaganda zien we online via Youtube en een nieuw internet dat duizend maal sneller is dan het huidige web.
Hoe zalig liepen we niet naast Arabische toeristen op de Corniche in de wijk al-Hamra in Beiroet in het voorjaar van 2006 en hoe veranderde die situatie niet plotsklaps door Israëlische bommen op Libanon enkele maanden later. Geen enkele Democraat kan erin slagen om 150.000 Amerikaanse troepen op enkele maanden tijd uit Irak terug te trekken. Zulk scenario is totaal onrealistisch en pure zelfmoord voor het Amerikaanse leger dat massaal in de rug zou worden aangevallen. Obama en Clinton raaskallen als ze zulks beloven. Geen enkele militair zal dit goedkeuren. In 2009 krijgt het Pentagon 515 miljard dollar als jaarbudget. Het Amerikaans parlement keurde 600 miljard dollar extra budget goed voor de oorlogen in Irak en Afghanistan. Het is lachwekkend Democraten horen beloven militairen terug te trekken uit het Midden-Oosten maar tegelijkertijd in het parlement in te stemmen met een explosieve verhoging van de oorlogsbudgetten. De oorlogen voor Israël zijn nog niet ten einde. Amerikaanse militairen zullen langdurig in Irak blijven op enkele grote basissen om de oliebevoorrading te verzekeren nu de oliecontracten zijn verdeeld onder vrienden door de marionettenregering in Bagdad.
Barak vroeg het Israëlisch kabinet 7 miljard NIS extra per jaar voor oorlogsplannen. Het kabinet verklaarde zich akkoord met het Brodet rapport en 3 miljard NIS extra per jaar. Israël kreeg wel een pakket van 30 miljard dollar militaire hulp van de V.S. De oorlogsmachine valt heus niet stil in Tel Aviv of Washington.
Mario Bergen, Leuven
Weer twee Palestijnse kinderen zijn gedood op evenveel dagen in bezet gebied. Een jongen van 15 wordt doelbewust doodgereden door een kolonist in Salim nabij Nablus. De derde Palestijn het voorbije jaar die kolonisten doodrijden omdat ze zich beter wanen dan Palestijnen en gesteund worden door het Israëlisch leger, politie en politiek.
In de Gazastrook is dan weer een jongen van vijf jaar gedood door Israëlisch vuur. Het is niet het eerste en ook niet de het laatste Palestijns kind dat omkomt door de bloedige bezetting van Israël. En misschien zullen we over vijf jaar terugdenken hoe "rustig" het wel was in 2008 in het Midden-Oosten. Zelfs met een bloedbad op enkele dagen tijd dat 130 Palestijnen doodde in de Gazastrook. Want de tientallen miljarden euro's die Amerika en zijn bondgenoten aan oorlogswapens pompen in Israël, Saudi-Arabië en bondgenoten zorgt voor een wapenwedloop in de regio waarbij Rusland niet achter kan blijven en eveneens miljarden euro wapens levert aan Iran en Syrië. De Amerikaanse strategie voor het Nieuwe Midden-Oosten maakt de regio alles behalve veiliger. Straks heeft men laser- en computergestuurde wapens, onbemande aanvalsvliegtuigen en strijdmiddelen op basis van nanotechnologie voor een oorlog van de 21e eeuw. De grote legers zijn vervangen door mannetjes achter een pc die bommen en mini-kernbommen laten neerkomen via satellieten en guerilla strijders die achter elke muur en struik kunnen toeslaan om de vijand te doden. Propaganda zien we online via Youtube en een nieuw internet dat duizend maal sneller is dan het huidige web.
Hoe zalig liepen we niet naast Arabische toeristen op de Corniche in de wijk al-Hamra in Beiroet in het voorjaar van 2006 en hoe veranderde die situatie niet plotsklaps door Israëlische bommen op Libanon enkele maanden later. Geen enkele Democraat kan erin slagen om 150.000 Amerikaanse troepen op enkele maanden tijd uit Irak terug te trekken. Zulk scenario is totaal onrealistisch en pure zelfmoord voor het Amerikaanse leger dat massaal in de rug zou worden aangevallen. Obama en Clinton raaskallen als ze zulks beloven. Geen enkele militair zal dit goedkeuren. In 2009 krijgt het Pentagon 515 miljard dollar als jaarbudget. Het Amerikaans parlement keurde 600 miljard dollar extra budget goed voor de oorlogen in Irak en Afghanistan. Het is lachwekkend Democraten horen beloven militairen terug te trekken uit het Midden-Oosten maar tegelijkertijd in het parlement in te stemmen met een explosieve verhoging van de oorlogsbudgetten. De oorlogen voor Israël zijn nog niet ten einde. Amerikaanse militairen zullen langdurig in Irak blijven op enkele grote basissen om de oliebevoorrading te verzekeren nu de oliecontracten zijn verdeeld onder vrienden door de marionettenregering in Bagdad.
Barak vroeg het Israëlisch kabinet 7 miljard NIS extra per jaar voor oorlogsplannen. Het kabinet verklaarde zich akkoord met het Brodet rapport en 3 miljard NIS extra per jaar. Israël kreeg wel een pakket van 30 miljard dollar militaire hulp van de V.S. De oorlogsmachine valt heus niet stil in Tel Aviv of Washington.
Mario Bergen, Leuven
zondag, september 16, 2007
AIPAC's oorlog is nog niet voorbij
[Reactie op het artikel "Invasie Irak draaide om olie" in Het Nieuwsblad online van 16/09/2007]
De voormalige voorzitter van de Amerikaanse centrale bank heeft toegegeven dat olie de hoofdreden was om Irak aan te vallen. Dit vormt immers een deel van het 'Plan voor een Nieuwe Amerikaanse Eeuw' van Amerikaanse neo-conservatieven om het Midden-Oosten danig te hertekenen. Naar eigen goeddenken hebben ze de oorlog in Irak immers gewonnen: "Missie geslaagd," veranderde nadien in "bijna geslaagd" en "grotendeels geslaagd" of "op bepaalde punten geslaagd" en uiteindelijk "ver van geslaagd". Maar daar draait het allemaal niet om. Irak is een mega-succes voor de Amerikanen en zo verkopen ze het ook. Bush versprak zichzelf: "Als er geen autobommen en zelfmoordacties zouden zijn in Irak, is onze opdracht niet geslaagd."
De wanorde vormt deel van het Nieuwe Plan voor het Midden-Oosten. De Amerikanen hebben hun buit binnen. De Iraakse olie is van de beste kwaliteit en de goedkoopst verwerkbare op de internationale markt. Daarvoor betalen de Amerikanen nu tot uitputting voorraad een peulschil van de werkelijke waarde dankzij hun bevoorrechte contracten met de door hen geïnstalleerde Iraakse marionettenregering. Tegelijkertijd levert Israël talrijke goederen en diensten aan de Amerikaanse bezetter, traint het de Koerden in kampen in het Noorden en zorgt een verdeeld land voor een einde van het Israël en VS-vijandige Saddam-regime.
Maar rijke joden in New York, verenigt in AIPAC, willen verder gaan dan Bagdad. Ze bespreken nu reeds een machtswissel in Teheran. Met de hulp van Israël en de V.S. Gewezen Amerikaans generaal Wesley Clark zei tegen journaliste Arianna Huffington: "Hoe kan je spreken over een land te bombarderen, als je niet eens met hen wil praten? Dit is buitensporig. Wij zijn de Verenigde Staten van Amerika. Wij doen zulks niet." Volgens Clark moet je er enkel de Israëlische pers op nalezen: "De joodse gemeenschap is verdeeld, maar er is zoveel druk van de geldmensen van New York aan de bureaumensen in Washington." Eric Alterman, Amerikaans professsor Engels en journalistiek, zegt eveneens dat de Bush-regering een voorwendsel zoekt om Iran aan te vallen. Hij bevestigd dat de joodse denktank AIPAC de politiek in Washington leidt naar een oorlog met Iran. Een nieuwe oorlog op vraag van Israël dus. Dit is ook de reden waarom Democraten met nationale politieke dromen hun mond houden. Als ze protesteren tegen een mogelijke oorlog met Iran, zijn hun dagen als politicus geteld door de invloed van de joodse lobby. De Democraten lieten bij de opmaak van de defensiebegroting alvast het artikel vallen waarin de President toestemming moet vragen aan het Amerikaans parlement als hij Iran zou aanvallen. Dit artikel werd onder druk van Israël geschrapt - een feit dat door voorzitster Nancy Pelosi openlijk werd toegegeven aan ABC.
* Link: Dems Abandon War Authority Provision
Mario Bergen, Leuven
De voormalige voorzitter van de Amerikaanse centrale bank heeft toegegeven dat olie de hoofdreden was om Irak aan te vallen. Dit vormt immers een deel van het 'Plan voor een Nieuwe Amerikaanse Eeuw' van Amerikaanse neo-conservatieven om het Midden-Oosten danig te hertekenen. Naar eigen goeddenken hebben ze de oorlog in Irak immers gewonnen: "Missie geslaagd," veranderde nadien in "bijna geslaagd" en "grotendeels geslaagd" of "op bepaalde punten geslaagd" en uiteindelijk "ver van geslaagd". Maar daar draait het allemaal niet om. Irak is een mega-succes voor de Amerikanen en zo verkopen ze het ook. Bush versprak zichzelf: "Als er geen autobommen en zelfmoordacties zouden zijn in Irak, is onze opdracht niet geslaagd."
De wanorde vormt deel van het Nieuwe Plan voor het Midden-Oosten. De Amerikanen hebben hun buit binnen. De Iraakse olie is van de beste kwaliteit en de goedkoopst verwerkbare op de internationale markt. Daarvoor betalen de Amerikanen nu tot uitputting voorraad een peulschil van de werkelijke waarde dankzij hun bevoorrechte contracten met de door hen geïnstalleerde Iraakse marionettenregering. Tegelijkertijd levert Israël talrijke goederen en diensten aan de Amerikaanse bezetter, traint het de Koerden in kampen in het Noorden en zorgt een verdeeld land voor een einde van het Israël en VS-vijandige Saddam-regime.
Maar rijke joden in New York, verenigt in AIPAC, willen verder gaan dan Bagdad. Ze bespreken nu reeds een machtswissel in Teheran. Met de hulp van Israël en de V.S. Gewezen Amerikaans generaal Wesley Clark zei tegen journaliste Arianna Huffington: "Hoe kan je spreken over een land te bombarderen, als je niet eens met hen wil praten? Dit is buitensporig. Wij zijn de Verenigde Staten van Amerika. Wij doen zulks niet." Volgens Clark moet je er enkel de Israëlische pers op nalezen: "De joodse gemeenschap is verdeeld, maar er is zoveel druk van de geldmensen van New York aan de bureaumensen in Washington." Eric Alterman, Amerikaans professsor Engels en journalistiek, zegt eveneens dat de Bush-regering een voorwendsel zoekt om Iran aan te vallen. Hij bevestigd dat de joodse denktank AIPAC de politiek in Washington leidt naar een oorlog met Iran. Een nieuwe oorlog op vraag van Israël dus. Dit is ook de reden waarom Democraten met nationale politieke dromen hun mond houden. Als ze protesteren tegen een mogelijke oorlog met Iran, zijn hun dagen als politicus geteld door de invloed van de joodse lobby. De Democraten lieten bij de opmaak van de defensiebegroting alvast het artikel vallen waarin de President toestemming moet vragen aan het Amerikaans parlement als hij Iran zou aanvallen. Dit artikel werd onder druk van Israël geschrapt - een feit dat door voorzitster Nancy Pelosi openlijk werd toegegeven aan ABC.
* Link: Dems Abandon War Authority Provision
Mario Bergen, Leuven
woensdag, maart 14, 2007
Israël blijft lobbyen in Washington
[Lezersbrief aan De Morgen]
Op Sinterklaasdag 2006 publiceerde de Amerikaanse Irak-studiegroep een rapport dat een oplossing moest bieden voor de huidige problemen in Irak. De inkt van het document was nog niet droog of het plan werd verworpen door de Israëlische Eerste minister Olmert. Olmert verwierp de stelling in het rapport dat vele problemen in het Midden-Oosten te maken hebben met het beleid van Israël tegenover de Palestijnen. Mocht dit werkelijk zo zijn, waarom maakt Olmert zich dan druk over een eventuele troepenterugtrekking van de V.S. uit Irak?
En als Israël zo afzijdig staat van alles wat rondom hen gebeurt, waarom maakte Richard Perle, havik van Bush en dé vertegenwoordiger van rechts Amerika dan een rapport voor toenmalig Eerste minister Benjamin Nethanyahu. "A Clean Break: A New Strategy for Securing the Realm" werd geschreven voor de Israëlische denktank Institute for Advanced Strategic and Political Studies (IASPS) in 1996. Het nodigde Israël uit om samen met Turkije en Jordanië diverse staten in de regio te destabiliseren, het regime van Saddam Hussein omver te werpen en om een spruit van het Hashemitisch koninkrijk van Jordanië op de Iraakse troon te zetten en vooral om een militaire aanval te lanceren tegen Libanon en Syrië als "voorteken voor het hertekenen van de kaart van het Midden-Oosten" en de integriteit van Syrië te ondermijnen. Samen met Perle werd het document voor Nethanyahu geschreven door Douglas Feith en Wurmser, nu hogere ambtenaren in de nationale veiligheidsapparaten van George W. Bush.
Perl zelf is bestuurder bij de Jerusalem Post, was betrokken bij de verkiezingscampagne in Israel van Netanyahu en was adviseur van Likud. Hij is lid van het Jewish Institute for National Security Affairs in Washington, dat zich o.m. bezighoudt met het opleiden van Amerikaanse politieke leiders voor de strategische relatie met Israël. Richard Perl ('Prince of Darkness') was in dienst van de Israëlische wapenproducent Soltam en was voorzitter van de zeer belangrijke adviesgroep Defense Policy Board binnen het Pentagon.
Mario Bergen, Leuven
Op Sinterklaasdag 2006 publiceerde de Amerikaanse Irak-studiegroep een rapport dat een oplossing moest bieden voor de huidige problemen in Irak. De inkt van het document was nog niet droog of het plan werd verworpen door de Israëlische Eerste minister Olmert. Olmert verwierp de stelling in het rapport dat vele problemen in het Midden-Oosten te maken hebben met het beleid van Israël tegenover de Palestijnen. Mocht dit werkelijk zo zijn, waarom maakt Olmert zich dan druk over een eventuele troepenterugtrekking van de V.S. uit Irak?
En als Israël zo afzijdig staat van alles wat rondom hen gebeurt, waarom maakte Richard Perle, havik van Bush en dé vertegenwoordiger van rechts Amerika dan een rapport voor toenmalig Eerste minister Benjamin Nethanyahu. "A Clean Break: A New Strategy for Securing the Realm" werd geschreven voor de Israëlische denktank Institute for Advanced Strategic and Political Studies (IASPS) in 1996. Het nodigde Israël uit om samen met Turkije en Jordanië diverse staten in de regio te destabiliseren, het regime van Saddam Hussein omver te werpen en om een spruit van het Hashemitisch koninkrijk van Jordanië op de Iraakse troon te zetten en vooral om een militaire aanval te lanceren tegen Libanon en Syrië als "voorteken voor het hertekenen van de kaart van het Midden-Oosten" en de integriteit van Syrië te ondermijnen. Samen met Perle werd het document voor Nethanyahu geschreven door Douglas Feith en Wurmser, nu hogere ambtenaren in de nationale veiligheidsapparaten van George W. Bush.
Perl zelf is bestuurder bij de Jerusalem Post, was betrokken bij de verkiezingscampagne in Israel van Netanyahu en was adviseur van Likud. Hij is lid van het Jewish Institute for National Security Affairs in Washington, dat zich o.m. bezighoudt met het opleiden van Amerikaanse politieke leiders voor de strategische relatie met Israël. Richard Perl ('Prince of Darkness') was in dienst van de Israëlische wapenproducent Soltam en was voorzitter van de zeer belangrijke adviesgroep Defense Policy Board binnen het Pentagon.
Mario Bergen, Leuven
Abonneren op:
Posts (Atom)
Posts
