In de krant van vandaag staat onder de hoofding Gaza: "Vier Palestijnen zijn in de Gazastrook door Israëlische kogels gedood tijdens het offensief van het Israëlisch leger, dat op 25 juni is begonnen na de ontvoering van een Israëlische soldaat." De trieste waarheid is dat er sinds 29 juni niet 4 maar wel 199 Palestijnen gedood zijn (HONDERD NEGEN EN NEGENTIG !).
Je kan het dag aan dag volgen op de website van het Palestijnse Rode Kruis: http://www.palestinercs.org/Humanitarian%20Situation/ems_gaza.htm. Misschien kunt u dat rechtzetten om de lezers de waarheid niet te onthouden.
Pol Van de Plas
dinsdag, augustus 29, 2006
maandag, augustus 28, 2006
"Daar wil Israël niet over praten"
[lezersbrief naar De Morgen]
In de weekendeditie van De Morgen (26/8) antwoord Minister van Buitenlandse Zaken De Gucht op de vraag of er ook niet over de bezetting door de staat Israël van de Syrische Golan hoogvlakte moet gesproken worden om tot een oplossing van het conflict in het Midden Oosten te komen, simpelweg: "Daar wil Israël niet over praten." Dit is nu net dezelfde houding als deze van Iran met betrekking tot zijn nucleair programma: daar wil Iran niet over praten. Maar daar laten de EU en de VS het niet bij, Iran wordt voor de VN Veiligheidsraad gesleept, er worden allerlei sancties afgekondigd, etc. De staat Israël daarentegen blijft verder genieten van bevoorrechte handelsrelaties met de EU, allerlei culturele en wetenschappelijke samenwerkingsinitiatieven, wapenleveringen, etc.
Zonet heeft Duitsland nog bevestigd dat het twee duikboten met de capaciteit om kernwapens af te vuren zal leveren aan de Israëlische staat. Stel u even voor: de staat Israël heeft zonet heel Libanon in puin gebombardeerd, alle essentiële civiele infrastructuur vernietigd, een milieuramp in de Middellandse Zee veroorzaakt, gerichte bombardementen op burgerdoelen en VN posten uitgevoerd met 1200 dode burgerslachtoffers tot gevolg en als beloning krijgt het er van de EU lidstaat Duitsland nog twee ultra-moderne duikboten bovenop.
Wanneer gaat het meten met twee maten en twee gewichten eindelijk ophouden en gaat de EU effectief sancties nemen tegen de staat Israël?
Johan Bosman
In de weekendeditie van De Morgen (26/8) antwoord Minister van Buitenlandse Zaken De Gucht op de vraag of er ook niet over de bezetting door de staat Israël van de Syrische Golan hoogvlakte moet gesproken worden om tot een oplossing van het conflict in het Midden Oosten te komen, simpelweg: "Daar wil Israël niet over praten." Dit is nu net dezelfde houding als deze van Iran met betrekking tot zijn nucleair programma: daar wil Iran niet over praten. Maar daar laten de EU en de VS het niet bij, Iran wordt voor de VN Veiligheidsraad gesleept, er worden allerlei sancties afgekondigd, etc. De staat Israël daarentegen blijft verder genieten van bevoorrechte handelsrelaties met de EU, allerlei culturele en wetenschappelijke samenwerkingsinitiatieven, wapenleveringen, etc.
Zonet heeft Duitsland nog bevestigd dat het twee duikboten met de capaciteit om kernwapens af te vuren zal leveren aan de Israëlische staat. Stel u even voor: de staat Israël heeft zonet heel Libanon in puin gebombardeerd, alle essentiële civiele infrastructuur vernietigd, een milieuramp in de Middellandse Zee veroorzaakt, gerichte bombardementen op burgerdoelen en VN posten uitgevoerd met 1200 dode burgerslachtoffers tot gevolg en als beloning krijgt het er van de EU lidstaat Duitsland nog twee ultra-moderne duikboten bovenop.
Wanneer gaat het meten met twee maten en twee gewichten eindelijk ophouden en gaat de EU effectief sancties nemen tegen de staat Israël?
Johan Bosman
Agressor of slachtoffer
[Reactie op webartikel op nieuwsblad.be]
Vandaag (28 augustus) vermeld u op uw webstek een niets-zeggend bericht onder de titel "Hamas-strijders schieten Palestijnse automobilist dood." Wie was die automobilist? Een spion van de staat Israël? Een gezocht misdadiger? Een drugstraffikant? Dit komen we allemaal niet te weten. In het bericht zelf wordt vermeld dat Hamas, blijkbaar in een persbericht, meedeelde dat vanuit de auto op hun mensen geschoten werd. Dus kon u het artikeltje ook plaatsen onder de titel "Hamas leden beschoten vanuit auto." Bij een dergelijke titel komen natuurlijk de Hamas mensen over als slachtoffer terwijl in uw dominante berichtgeving Hamas blijkbaar moet overkomen als agressor. Nochthans geeft u geen enkele objectieve informatie waaruit moet blijken dat de Hamas medewerkers in dit geval de echte agressors waren, u wekt alleen maar de schijn.
Ik verwacht wel een objectievere vorm van informatie van mijn krant.
Johan Bosman
Vandaag (28 augustus) vermeld u op uw webstek een niets-zeggend bericht onder de titel "Hamas-strijders schieten Palestijnse automobilist dood." Wie was die automobilist? Een spion van de staat Israël? Een gezocht misdadiger? Een drugstraffikant? Dit komen we allemaal niet te weten. In het bericht zelf wordt vermeld dat Hamas, blijkbaar in een persbericht, meedeelde dat vanuit de auto op hun mensen geschoten werd. Dus kon u het artikeltje ook plaatsen onder de titel "Hamas leden beschoten vanuit auto." Bij een dergelijke titel komen natuurlijk de Hamas mensen over als slachtoffer terwijl in uw dominante berichtgeving Hamas blijkbaar moet overkomen als agressor. Nochthans geeft u geen enkele objectieve informatie waaruit moet blijken dat de Hamas medewerkers in dit geval de echte agressors waren, u wekt alleen maar de schijn.
Ik verwacht wel een objectievere vorm van informatie van mijn krant.
Johan Bosman
zondag, augustus 27, 2006
Hezbollah niet verantwoordelijk voor de bombardering van Libanon
Reactie op artikel "Geen winnaars" van Frank Schlömer in De Morgen van 23 augustus]
In uw artikel "Geen winnaars" van vorige woensdag schrijft u: "(..) Hezbollahchef Hassan Nasrallah niet, wiens groep verzwakt uit de strijd komt, (..) en die er verantwoordelijk voor is dat grote delen van zijn land in as en puin liggen." Wat bedoelt U daar mee ? Het is toch niet Hezbollah dat Libanon gebombardeerd heeft ? Hezbollah is verantwoordelijk voor de 40 Israëlische doden, jawel, maar het is de Israëlische regering die de 1000 Libanese doden op zijn geweten heeft. Het verwondert mij dat U meestapt in de Israëlische propaganda die zegt dat alles begonnen is op 12 juli met de ontvoering van 2 Israëlische soldaten.
Tussen haakjes: wat liepen die Israëlische soldaten op Libanees grondgebied te doen? Iedere waarnemer was al van de eerste dag verbaasd dat Israël op een paar dagen tijd zo'n gigantisch offensief klaar had om 2 soldaten te gaan bevrijden... Ondertussen weten we wel beter. De Israëlische plannen om Libanon plat te bombarderen waren al maanden eerder besproken met de Amerikanen, zo lezen we in het artikel van SEYMOUR HERSH in The New Yorker: http://www.newyorker.com/fact/content/articles/060821fa_fact. Dus wellicht is ook Amerika medeverantwoordelijk voor alle doden en de verwoestingen in Libanon. En mogen we ook stellen, de Europese regeringen die gedurende een ganse maand niets gedaan hebben om de Israëlische luchtmacht te stoppen bij het bombarderen van weerloze burgers. Dát zijn de verantwoordelijken, niet Hassan Nasrallah, die je van veel kan beschuldigen, maar niet van de verwoesting van Libanon.
Pol Van den plas
In uw artikel "Geen winnaars" van vorige woensdag schrijft u: "(..) Hezbollahchef Hassan Nasrallah niet, wiens groep verzwakt uit de strijd komt, (..) en die er verantwoordelijk voor is dat grote delen van zijn land in as en puin liggen." Wat bedoelt U daar mee ? Het is toch niet Hezbollah dat Libanon gebombardeerd heeft ? Hezbollah is verantwoordelijk voor de 40 Israëlische doden, jawel, maar het is de Israëlische regering die de 1000 Libanese doden op zijn geweten heeft. Het verwondert mij dat U meestapt in de Israëlische propaganda die zegt dat alles begonnen is op 12 juli met de ontvoering van 2 Israëlische soldaten.
Tussen haakjes: wat liepen die Israëlische soldaten op Libanees grondgebied te doen? Iedere waarnemer was al van de eerste dag verbaasd dat Israël op een paar dagen tijd zo'n gigantisch offensief klaar had om 2 soldaten te gaan bevrijden... Ondertussen weten we wel beter. De Israëlische plannen om Libanon plat te bombarderen waren al maanden eerder besproken met de Amerikanen, zo lezen we in het artikel van SEYMOUR HERSH in The New Yorker: http://www.newyorker.com/fact/content/articles/060821fa_fact. Dus wellicht is ook Amerika medeverantwoordelijk voor alle doden en de verwoestingen in Libanon. En mogen we ook stellen, de Europese regeringen die gedurende een ganse maand niets gedaan hebben om de Israëlische luchtmacht te stoppen bij het bombarderen van weerloze burgers. Dát zijn de verantwoordelijken, niet Hassan Nasrallah, die je van veel kan beschuldigen, maar niet van de verwoesting van Libanon.
Pol Van den plas
De oplossing ligt in het internationaal recht
[Lezersbrief n.a.v. interview in De Morgen met Karel De Gucht: 'Bij een militaire operatie horen risico's']
Fabian Lefevre noteert dat onze minister zegt: "De VN-vredesmacht zal een window of opportunity creëren. In de volgende twee jaar zullen we een politieke oplossing moeten forceren. Dat gaat over de uitwisseling van gevangenen, in beide richtingen, en over de Shebaa Farms." Ach zo, ik dacht eigenlijk dat een politieke oplossing zou gaan over VREDE, gebaseerd op het internationaal recht, dus op de VN-resoluties.
Ten eerste resolutie 194 over de terugkeer of schadevergoeding van de Palestijnen in 1948. Ten tweede resolutie 237 over het recht op terugkeer van de Palestijnen, verdreven in de oorlog van 1967. Dan resolutie 242 dat Israël zich moet terugtrekken uit (de) bezette gebieden, waarvan de Sheeba Farms slechts een miniem stukje zijn. Ook de Golan hoogten, en de westelijke Jordaanoever vallen hieronder. Dan resolutie 252 dat Israël Jeruzalem niet mag annexeren. Dan resolutie 338, nogmaals dat Israël zich moet terugtrekken uit de bezette gebieden. Dan resolutie 446 en 452 dat Israël geen nederzettingen mag oprichten in bezet gebied. Dan resolutie 478 dat Israël van Jeruzalem zijn hoofdstad niet mag maken. Dan resolutie 607 en 611 dat Israël geen (arabische) burgers mag deporteren en het oorlogsrecht moet respecteren (de 4° Geneefse Conferentie). Dan resolutie 673 dat Israël eindelijk eens moet beginnen om de VN resoluties toe te passen (in 1990). Enzovoort, enzovoort. En tenslotte moet resolutie 1701 uiteraard ook nog toegepast worden, dat Hezbollah moet ontwapenen, en de beide partijen moeten stoppen met vechten.
Voorgaande zijn nog maar enkel de -afdwingbare -resoluties van de Veiligheidsraad. De lijst resoluties van de Algemene Vergadering van de VN die Israël aan zijn laars lapt is nog veel veel langer. De politieke oplossing bestaat dus, ze ligt op tafel, alleen "Israël wil er niet over praten" zegt minister De Gucht. Welnu dat hoeven wij niet te accepteren, dat MOGEN wij zelfs niet accepteren volgens het handvest van de VN.
Ik geef hierbij een paar ideeën aan de minister om Israël te overtuigen om toch maar te praten:
Filip Decoene
Fabian Lefevre noteert dat onze minister zegt: "De VN-vredesmacht zal een window of opportunity creëren. In de volgende twee jaar zullen we een politieke oplossing moeten forceren. Dat gaat over de uitwisseling van gevangenen, in beide richtingen, en over de Shebaa Farms." Ach zo, ik dacht eigenlijk dat een politieke oplossing zou gaan over VREDE, gebaseerd op het internationaal recht, dus op de VN-resoluties.
Ten eerste resolutie 194 over de terugkeer of schadevergoeding van de Palestijnen in 1948. Ten tweede resolutie 237 over het recht op terugkeer van de Palestijnen, verdreven in de oorlog van 1967. Dan resolutie 242 dat Israël zich moet terugtrekken uit (de) bezette gebieden, waarvan de Sheeba Farms slechts een miniem stukje zijn. Ook de Golan hoogten, en de westelijke Jordaanoever vallen hieronder. Dan resolutie 252 dat Israël Jeruzalem niet mag annexeren. Dan resolutie 338, nogmaals dat Israël zich moet terugtrekken uit de bezette gebieden. Dan resolutie 446 en 452 dat Israël geen nederzettingen mag oprichten in bezet gebied. Dan resolutie 478 dat Israël van Jeruzalem zijn hoofdstad niet mag maken. Dan resolutie 607 en 611 dat Israël geen (arabische) burgers mag deporteren en het oorlogsrecht moet respecteren (de 4° Geneefse Conferentie). Dan resolutie 673 dat Israël eindelijk eens moet beginnen om de VN resoluties toe te passen (in 1990). Enzovoort, enzovoort. En tenslotte moet resolutie 1701 uiteraard ook nog toegepast worden, dat Hezbollah moet ontwapenen, en de beide partijen moeten stoppen met vechten.
Voorgaande zijn nog maar enkel de -afdwingbare -resoluties van de Veiligheidsraad. De lijst resoluties van de Algemene Vergadering van de VN die Israël aan zijn laars lapt is nog veel veel langer. De politieke oplossing bestaat dus, ze ligt op tafel, alleen "Israël wil er niet over praten" zegt minister De Gucht. Welnu dat hoeven wij niet te accepteren, dat MOGEN wij zelfs niet accepteren volgens het handvest van de VN.
Ik geef hierbij een paar ideeën aan de minister om Israël te overtuigen om toch maar te praten:
- schort alle samenwerkingsakkoorden op: in de eerste plaats de militaire (had al lang moeten gebeurd zijn!) en reactiveer ze naargelang de resoluties uitgevoerd worden
- stop het associatieverdrag zolang niet alle VN resoluties zijn uitgevoerd
- hef een tax van 100% op alle leveringen van en naar Israël, stort dit in een fonds voor de schadevergoedingvan Palestijnen die niet mogen terugkeren
- leg een embargo op levering van alle hoogtechnologisch materiaal zolang het Internationaal Atoomagentschap de nucleaire installaties van Israêl niet gekeurd heeft
- dreig met de levering van luchtafweergeschut aan Libanon als Israël zijn luchtruim weer schendt
- blokkeer alle bankverrichtingen van en naar Israël als zij opnieuw Libanon binnen vallen en resolutie 1701 schenden
Filip Decoene
Israëlische doodseskaders
[Reactie naar vrt radionieuws en tv-journaal]
Op uw webstek meldt u vandaag (27 augustus) dat het Israëlische leger "per ongeluk" (aanhalingstekens door mij gebruikt) een voertuig beschoten heeft van het Britse persbureau Reuters. Even verder lezen we dat de Britse journalisten zeggen dat op alle kanten van hun wagen PERS stond. Als dat zo is kan de beschieting onmogelijk "per ongeluk" gebeurd zijn. Waarom begint het bericht dan met te zeggen dat de beschieting "per ongeluk" gebeurde?
Terloops wordt ook nog vermeld dat twee Hamas militanten "gedood" zijn. Alsof dit de gewoonste zaak van de wereld is! Dit zijn twee buitenrechtelijke executies waarvoor de Verenigde Naties een speciale rapporteur heeft en die moeten betiteld worden met de term "moord." Maar blijkbaar is het voor de westerse pers te moeilijk om met zoveel woorden toe te geven dat de staat Israël met doodseskaders buitenrechtelijke executies uitvoert.
Johan Bosman
Op uw webstek meldt u vandaag (27 augustus) dat het Israëlische leger "per ongeluk" (aanhalingstekens door mij gebruikt) een voertuig beschoten heeft van het Britse persbureau Reuters. Even verder lezen we dat de Britse journalisten zeggen dat op alle kanten van hun wagen PERS stond. Als dat zo is kan de beschieting onmogelijk "per ongeluk" gebeurd zijn. Waarom begint het bericht dan met te zeggen dat de beschieting "per ongeluk" gebeurde?
Terloops wordt ook nog vermeld dat twee Hamas militanten "gedood" zijn. Alsof dit de gewoonste zaak van de wereld is! Dit zijn twee buitenrechtelijke executies waarvoor de Verenigde Naties een speciale rapporteur heeft en die moeten betiteld worden met de term "moord." Maar blijkbaar is het voor de westerse pers te moeilijk om met zoveel woorden toe te geven dat de staat Israël met doodseskaders buitenrechtelijke executies uitvoert.
Johan Bosman
zaterdag, augustus 26, 2006
Onze eigen Rudi Vranx gecensureerd?
[Opmerking aan het VRT-journaal, in verband met de NOVA uitzending en beeldvorming van Hezbollah]
Donderdag 25 aug was er op NOVA (NPS/VARA/NOS) een reportage van 'onze' Rudi Vrankx: "nog geen rust in Libanon." Ik kan mij vergissen, ik kan niet alles zien, maar ik denk dat slechts een stuk daarvan, op het einde van deNOVA reportage, op het VRTjournaal op één is getoond, namelijk het deel met de tocht naar het zuiden, vanaf het tonen van de Hezbollah vlag. Op de VRT is wel nog een andere reportage getoond over de clusterbommen en de gevolgen. Maar het eerste deel van de NOVA reportage van Rudi Vrankx, "puin ruimen," was er niet. De toonzetting van de NOVA reportage begon al met "(..) Rudi Vrankx terugging naar het Hezbollah gebied, waar Israël lelijk heeft huisgehouden." Ik kan mij niet inbeelden dat dit bij ons zou kunnen gezegd worden.
Plaats van de reportage, het zuidelijk deel van Beiroet, de sjiietische wijk. Rudi liet iemand aan het woord die zei binnen de 48 uur van Hezbollah geld te krijgen. 12.000$, voor mensen die hun huis kwijtspeelden. Er werd niet gezegd waar dat geld vandaan kwam. Wat Rudi wel duidelijk zei dat "Hezbollah meer is dan een militie. Het zorgt voor zijn mensen. Ziekenhuizen, scholen, hulp bij de wederopbouw. Het puin wordt geruimd." Verder zegt hij expliciet "(..) een sociale beweging, politieke partij, gewapende verzetsgroep. Hezbollah is het allemaal."
Aan een parlementslid van Hezbollah wordt gevraagd of hij een terrorist is, waarop hij ja antwoordt, maar verder: "en diegenen die Qana al 2 keer gebombardeerd hebben, die hier alleen al 10.000 appartementen vernield hebben? Is dat geen terrorisme?" Je gelooft je eigen oren niet hoe Rudi Hezbollah omschrijft. Wij kennen alleen "terrorist." Nu horen we eens iets anders, maar toch ook van iemand van bij ons! Waarom werd "onze eigen" Rudi nu niet aan het woord gelaten. Hij doet het nochtans goed en komt zelfs in het buitenland op het scherm!
In Baalbek heeft een Israëlisch commando een Hezbollah ziekenhuis aangevallen en mensen meegenomen, zoals gezegd tijdens een nieuwsbericht. Men wilde de bekende sheik Hassan Nasrallah, leider van Hezbollah. Men heeft iemand met die naam meegenomen. Later niets meer van gehoord. Het bleek een groenteboer te zijn. Maar toch verloren 15 mensen het leven. Geen nieuwswaarde. Ben ik verkeerd als ik denk dat de joodse gemeenschap attent is, zoals altijd, wat u in een vorig schrijven (31 mei)aanhaalde en protesteert omdat de media teveel aandacht heeft voor de andere kant?
Voor alle duidelijkheid, ik veroordeel de oorlogsmisdaden van Hezbollah, maar meen dat zij volledig in de context moeten geplaatst worden, het waarom. Hetzelfde voor Hamas.
Johan Van Hulle
Donderdag 25 aug was er op NOVA (NPS/VARA/NOS) een reportage van 'onze' Rudi Vrankx: "nog geen rust in Libanon." Ik kan mij vergissen, ik kan niet alles zien, maar ik denk dat slechts een stuk daarvan, op het einde van deNOVA reportage, op het VRTjournaal op één is getoond, namelijk het deel met de tocht naar het zuiden, vanaf het tonen van de Hezbollah vlag. Op de VRT is wel nog een andere reportage getoond over de clusterbommen en de gevolgen. Maar het eerste deel van de NOVA reportage van Rudi Vrankx, "puin ruimen," was er niet. De toonzetting van de NOVA reportage begon al met "(..) Rudi Vrankx terugging naar het Hezbollah gebied, waar Israël lelijk heeft huisgehouden." Ik kan mij niet inbeelden dat dit bij ons zou kunnen gezegd worden.
Plaats van de reportage, het zuidelijk deel van Beiroet, de sjiietische wijk. Rudi liet iemand aan het woord die zei binnen de 48 uur van Hezbollah geld te krijgen. 12.000$, voor mensen die hun huis kwijtspeelden. Er werd niet gezegd waar dat geld vandaan kwam. Wat Rudi wel duidelijk zei dat "Hezbollah meer is dan een militie. Het zorgt voor zijn mensen. Ziekenhuizen, scholen, hulp bij de wederopbouw. Het puin wordt geruimd." Verder zegt hij expliciet "(..) een sociale beweging, politieke partij, gewapende verzetsgroep. Hezbollah is het allemaal."
Aan een parlementslid van Hezbollah wordt gevraagd of hij een terrorist is, waarop hij ja antwoordt, maar verder: "en diegenen die Qana al 2 keer gebombardeerd hebben, die hier alleen al 10.000 appartementen vernield hebben? Is dat geen terrorisme?" Je gelooft je eigen oren niet hoe Rudi Hezbollah omschrijft. Wij kennen alleen "terrorist." Nu horen we eens iets anders, maar toch ook van iemand van bij ons! Waarom werd "onze eigen" Rudi nu niet aan het woord gelaten. Hij doet het nochtans goed en komt zelfs in het buitenland op het scherm!
In Baalbek heeft een Israëlisch commando een Hezbollah ziekenhuis aangevallen en mensen meegenomen, zoals gezegd tijdens een nieuwsbericht. Men wilde de bekende sheik Hassan Nasrallah, leider van Hezbollah. Men heeft iemand met die naam meegenomen. Later niets meer van gehoord. Het bleek een groenteboer te zijn. Maar toch verloren 15 mensen het leven. Geen nieuwswaarde. Ben ik verkeerd als ik denk dat de joodse gemeenschap attent is, zoals altijd, wat u in een vorig schrijven (31 mei)aanhaalde en protesteert omdat de media teveel aandacht heeft voor de andere kant?
Voor alle duidelijkheid, ik veroordeel de oorlogsmisdaden van Hezbollah, maar meen dat zij volledig in de context moeten geplaatst worden, het waarom. Hetzelfde voor Hamas.
Johan Van Hulle
dinsdag, augustus 22, 2006
De dag na resolutie 1701
[Lezersbrief aan De Morgen]
De dag nadat resolutie 1701 van kracht wordt houdt Israël een commandoraid 200 km over de grens en beweert dat deze aanval een verdediging was. Onvoorstelbaar. En wat zeggen de democratische landen, wat zegt onze minister van buitenlandse zaken ? NIETS !
Stel je voor dat Hezbollah gisteren een commandoraid had gehouden in, zeg maar, Tel Aviv... Onze ministers zouden overlopen van verontwaardiging. Israël lapt ook deze resolutie van de veiligheidsraad aan zijn laars, zoals het resolutie 194 aan zijn laars lapt, en resolutie 237, en 242, en 252, en 338, en 446, en 452, en 478, en 607, en 611, en 673, om nog maar te zwijgen van de tientallen resoluties van de Algemene vergadering van de VN die allemaal straal genegeerd worden.
Wat voor staat is dat eigenlijk, die zich het alleenrecht toe eigent om alle internationale regels, resoluties en verdragen te negeren? Zou zo'n staat niet beter zijn erkenning verliezen? Wordt het niet de hoogste tijd dat de democratische landen gaan EISEN dat de VN resoluties worden toegepast, en dat er sancties komen, ook voor Israël, als dat land weigert om de VN resoluties uit te voeren ?Laat ons beginnen met een handelsboycot, want als de portemonnee wordt geraakt begint het verstand dikwijls te spreken.
Pol Vanden Plas
De dag nadat resolutie 1701 van kracht wordt houdt Israël een commandoraid 200 km over de grens en beweert dat deze aanval een verdediging was. Onvoorstelbaar. En wat zeggen de democratische landen, wat zegt onze minister van buitenlandse zaken ? NIETS !
Stel je voor dat Hezbollah gisteren een commandoraid had gehouden in, zeg maar, Tel Aviv... Onze ministers zouden overlopen van verontwaardiging. Israël lapt ook deze resolutie van de veiligheidsraad aan zijn laars, zoals het resolutie 194 aan zijn laars lapt, en resolutie 237, en 242, en 252, en 338, en 446, en 452, en 478, en 607, en 611, en 673, om nog maar te zwijgen van de tientallen resoluties van de Algemene vergadering van de VN die allemaal straal genegeerd worden.
Wat voor staat is dat eigenlijk, die zich het alleenrecht toe eigent om alle internationale regels, resoluties en verdragen te negeren? Zou zo'n staat niet beter zijn erkenning verliezen? Wordt het niet de hoogste tijd dat de democratische landen gaan EISEN dat de VN resoluties worden toegepast, en dat er sancties komen, ook voor Israël, als dat land weigert om de VN resoluties uit te voeren ?Laat ons beginnen met een handelsboycot, want als de portemonnee wordt geraakt begint het verstand dikwijls te spreken.
Pol Vanden Plas
maandag, augustus 21, 2006
De agressor wordt slachtoffer
[Lezersbrief aan Humo iv.m. uitspraken van de Ambassadeur van Israël]
De heer Jehudi Kinar begint zijn gesprek met de tragiek van zijn familiegebeuren tijdens de holocaust en gaat verder met "mij moet je niet vertellen hoe belangrijk het voor joden is om een eigen staat met veilige grenzen te hebben." Hij legt dus een link tussen holocaust en een 'veilige' staat, dit is nu Israël, op die plaats waar het zich nu bevindt. Hierdoor gebruikt hij op een stille manier het excuus van de holocaust om het gevoel te kunnen hebben daar 'veilig' te zijn. Zo werkt hij zich in de verdedigingsrol en wordt hij slachtoffer.
Israël legt steeds meer beslag op wat de Palestijnen hebben. Noch de Palestijnen, noch het gebied, hebben iets met de holocaust te maken. Zij proberen zich te verdedigen, maar worden aanvallers. De rollen worden omgekeerd. Het steeds werkende systeem.
Om het met de woorden van David Ben Gurion, de eerste Eerste Minister van Israël, zelf te zeggen : "er is antisemitisme geweest, de Nazi's, Hitler, Auschwitz, maar was dit hun (de palestijnen) fout? Zij zien maar één ding: wij zijn hier gekomen en hebben hun land gestolen. Waarom zouden ze dat aanvaarden?" (1)
De Palestijnen hebben niets om zich te verdedigen. Organisaties zoals Hamas en Hezbollah, ontstaan na Israëlische bezetting, worden onherroepelijk terrorist genoemd, ook met de hulp van de media, d.w.z bron van alle kwaad. Zij plegen terroristische aanslagen en Israël is altijd slachtoffer. Op de vraag naar proportionaliteit geeft de ambassadeur geen antwoord. Bijna de hele wereld heeft gereageerd. Zelfs Zwitserland wijst Israël erop dat bepaalde voorzorgen niet genomen zijn en handelingen niet gerechtvaardigd kunnen worden. (2)
Voor elke Israëlische burger, vielen er 25 Libanezen. Zelfs indien men zou aannemen dat alle dode volwassen burgers terroristen in burger waren, blijven er nog altijd ongeveer 400 kinderen over.
Johan Van Hulle,
Zomergem
(1) Aangehaald door Nahum Goldmann in Le Paradoxe Juif, pp 121
(2) Zwitserland, bij monde van de woordvoerder van het ministerie van Buitenlandse zaken verklaart: "Er bestaat geen twijfel over het feit dat Israël niet de voorzorgen genomen heeft, zoals vereist in de internationale wet om de burgerbevolking en de infrastructuur te beschermen. De vernietiging van een krachtcentrale, de aanval op de kantoren van de eerste minister, de willekeurige aanhouding van een groot aantal democratisch verkozen vertegenwoordigers van het volk en ministers kunnen niet gerechtvaardigd worden." (Imogen Foulkes, BBC News, Geneva.)
De heer Jehudi Kinar begint zijn gesprek met de tragiek van zijn familiegebeuren tijdens de holocaust en gaat verder met "mij moet je niet vertellen hoe belangrijk het voor joden is om een eigen staat met veilige grenzen te hebben." Hij legt dus een link tussen holocaust en een 'veilige' staat, dit is nu Israël, op die plaats waar het zich nu bevindt. Hierdoor gebruikt hij op een stille manier het excuus van de holocaust om het gevoel te kunnen hebben daar 'veilig' te zijn. Zo werkt hij zich in de verdedigingsrol en wordt hij slachtoffer.
Israël legt steeds meer beslag op wat de Palestijnen hebben. Noch de Palestijnen, noch het gebied, hebben iets met de holocaust te maken. Zij proberen zich te verdedigen, maar worden aanvallers. De rollen worden omgekeerd. Het steeds werkende systeem.
Om het met de woorden van David Ben Gurion, de eerste Eerste Minister van Israël, zelf te zeggen : "er is antisemitisme geweest, de Nazi's, Hitler, Auschwitz, maar was dit hun (de palestijnen) fout? Zij zien maar één ding: wij zijn hier gekomen en hebben hun land gestolen. Waarom zouden ze dat aanvaarden?" (1)
De Palestijnen hebben niets om zich te verdedigen. Organisaties zoals Hamas en Hezbollah, ontstaan na Israëlische bezetting, worden onherroepelijk terrorist genoemd, ook met de hulp van de media, d.w.z bron van alle kwaad. Zij plegen terroristische aanslagen en Israël is altijd slachtoffer. Op de vraag naar proportionaliteit geeft de ambassadeur geen antwoord. Bijna de hele wereld heeft gereageerd. Zelfs Zwitserland wijst Israël erop dat bepaalde voorzorgen niet genomen zijn en handelingen niet gerechtvaardigd kunnen worden. (2)
Voor elke Israëlische burger, vielen er 25 Libanezen. Zelfs indien men zou aannemen dat alle dode volwassen burgers terroristen in burger waren, blijven er nog altijd ongeveer 400 kinderen over.
Johan Van Hulle,
Zomergem
(1) Aangehaald door Nahum Goldmann in Le Paradoxe Juif, pp 121
(2) Zwitserland, bij monde van de woordvoerder van het ministerie van Buitenlandse zaken verklaart: "Er bestaat geen twijfel over het feit dat Israël niet de voorzorgen genomen heeft, zoals vereist in de internationale wet om de burgerbevolking en de infrastructuur te beschermen. De vernietiging van een krachtcentrale, de aanval op de kantoren van de eerste minister, de willekeurige aanhouding van een groot aantal democratisch verkozen vertegenwoordigers van het volk en ministers kunnen niet gerechtvaardigd worden." (Imogen Foulkes, BBC News, Geneva.)
zondag, augustus 20, 2006
De onzin van Thomas Friedman
[Reactie op commentaar "Oorlog voeren op kosten van papa" van Thomas Friedman]
Dit schrijfsel van de Amerikaan Thomas Friedman is een mooie illustratie van wat de Amerikaanse journalist Matt Taibbi schrijft over Friedman: "He is the perfect symbol of our culture of emboldened stupidity". In België zou een humaniorastudent die dermate onzin schrijft in een opstel vierkant gebuisd zijn. Maar niet zo in Amerika waar Friedman "een gevierd columnist" is.
Aan de titel te zien dacht ik dat het artikel over Israël zou gaan die oorlog voert op kosten van Amerika, maar neen dus, het ging over Hezbollah die -o gruwel- huizen in Libanon herstelt! Zonder verpinken schrijft Friedman dat Hezbollah de oorlog begon, terwijl hij onder andere van zijn collega's op de New York Times moet weten dat deze oorlog (mag je dat nog "oorlog" noemen: het platbombarderen van een weerloos land?) maanden geleden door Israëlische én Amerikaanse generaals gepland was. Hij moet ook weten dat het doel in feite verder lag: het olierijke Iran inpalmen, en ja, daar heeft Israël wel een paar kernbommen voor klaar liggen.
Neen Thomas, niet Hezbollah, maar Israël heeft Libanon plat gebombardeerd! Het waren vliegtuigen van Amerikaanse makelij met Israëlische piloten die 250 keer per dag hun bommen dropten op de weerloze bevolking. En die 3 miljard $ schade waarvan je spreekt, die zou dus door Israël moeten betaald worden. En nu schrijf jij dat Iran dat wil betalen: zou je daarvoor dan niet ontzettend dankbaar moeten zijn?
"Iran aarzelde niet om geld voor Hezbollahraketten te leveren" schrijft Friedman verwijtend, voorbijgaand aan het feit dat Amerika een veelvoud daarvan aan militair materiaal leverde en blijft leveren aan Israël. Als Iran via Hezbollah dan nu de kans krijgt om de harten en geesten te veroveren met de heropbouw van Libanon, waarop wacht Amerika dan om met een veelvoud van middelen hetzelfde te doen? Neen, de oplossing is volgens Friedman: halvering van de olieprijs, kan het nog stupieder?
Eén zin van zijn schrijfsel is wel correct: "Jammer alleen dat we een president hebben die ons zegt dat we verslaafd zijn aan olie maar er niets aan wil doen." De president is zelf olieboer en heeft alle belang bij nóg hogere olieprijzen. Bovendien wil deze president ook de Iranese en Syrische olievelden inpalmen, en daarom mag deze Thomas Friedman in de NYT de publieke opinie bestoken met de grootste nonsens. Gevaarlijke nonsens bovendien als voorbereiding op de volgende oorlog, de oorlog tegen Iran omwille van het heilige doel: OLIE. Ik begrijp niet wat De Morgen bezielt om dergelijke stupiditeiten in België te publiceren.
Pol Van de Plas
Dit schrijfsel van de Amerikaan Thomas Friedman is een mooie illustratie van wat de Amerikaanse journalist Matt Taibbi schrijft over Friedman: "He is the perfect symbol of our culture of emboldened stupidity". In België zou een humaniorastudent die dermate onzin schrijft in een opstel vierkant gebuisd zijn. Maar niet zo in Amerika waar Friedman "een gevierd columnist" is.
Aan de titel te zien dacht ik dat het artikel over Israël zou gaan die oorlog voert op kosten van Amerika, maar neen dus, het ging over Hezbollah die -o gruwel- huizen in Libanon herstelt! Zonder verpinken schrijft Friedman dat Hezbollah de oorlog begon, terwijl hij onder andere van zijn collega's op de New York Times moet weten dat deze oorlog (mag je dat nog "oorlog" noemen: het platbombarderen van een weerloos land?) maanden geleden door Israëlische én Amerikaanse generaals gepland was. Hij moet ook weten dat het doel in feite verder lag: het olierijke Iran inpalmen, en ja, daar heeft Israël wel een paar kernbommen voor klaar liggen.
Neen Thomas, niet Hezbollah, maar Israël heeft Libanon plat gebombardeerd! Het waren vliegtuigen van Amerikaanse makelij met Israëlische piloten die 250 keer per dag hun bommen dropten op de weerloze bevolking. En die 3 miljard $ schade waarvan je spreekt, die zou dus door Israël moeten betaald worden. En nu schrijf jij dat Iran dat wil betalen: zou je daarvoor dan niet ontzettend dankbaar moeten zijn?
"Iran aarzelde niet om geld voor Hezbollahraketten te leveren" schrijft Friedman verwijtend, voorbijgaand aan het feit dat Amerika een veelvoud daarvan aan militair materiaal leverde en blijft leveren aan Israël. Als Iran via Hezbollah dan nu de kans krijgt om de harten en geesten te veroveren met de heropbouw van Libanon, waarop wacht Amerika dan om met een veelvoud van middelen hetzelfde te doen? Neen, de oplossing is volgens Friedman: halvering van de olieprijs, kan het nog stupieder?
Eén zin van zijn schrijfsel is wel correct: "Jammer alleen dat we een president hebben die ons zegt dat we verslaafd zijn aan olie maar er niets aan wil doen." De president is zelf olieboer en heeft alle belang bij nóg hogere olieprijzen. Bovendien wil deze president ook de Iranese en Syrische olievelden inpalmen, en daarom mag deze Thomas Friedman in de NYT de publieke opinie bestoken met de grootste nonsens. Gevaarlijke nonsens bovendien als voorbereiding op de volgende oorlog, de oorlog tegen Iran omwille van het heilige doel: OLIE. Ik begrijp niet wat De Morgen bezielt om dergelijke stupiditeiten in België te publiceren.
Pol Van de Plas
zaterdag, augustus 19, 2006
Israël een gevaarlijke staat
[Reactie op bericht in het Nieuwsblad van 19 augustus]
Vandaag lees ik in uw krant dat Europees Commissaris Louis Michel verklaarde dat Hamas en Hezbollah gevaarlijke organisaties zijn. Tegelijk vernemen we dat het persbureau AFP berekend heeft dat er bij de bombardementen van de Israëlische staat op Libanon minstens 1140 burgers vermoord zijn waarvan 30% kinderen onder de 12 jaar. Aan Israëlische zijde zijn er een kleine vijftig burgerdoden gevallen. Wie is er dan het gevaarlijkste element hier? Welke andere staat kan het zich anno 2006 permiteren ongestraft een dergelijk bloedbad aan te richten onder onschuldigen? En volgens de Belgische ambassadeur in Libanon waren het bovendien nog "goed gerichte bombardementen"! Wanneer gaat er ingegrepen worden tegen een dergelijk gevaarlijke staat?
Johan Bosman
Vandaag lees ik in uw krant dat Europees Commissaris Louis Michel verklaarde dat Hamas en Hezbollah gevaarlijke organisaties zijn. Tegelijk vernemen we dat het persbureau AFP berekend heeft dat er bij de bombardementen van de Israëlische staat op Libanon minstens 1140 burgers vermoord zijn waarvan 30% kinderen onder de 12 jaar. Aan Israëlische zijde zijn er een kleine vijftig burgerdoden gevallen. Wie is er dan het gevaarlijkste element hier? Welke andere staat kan het zich anno 2006 permiteren ongestraft een dergelijk bloedbad aan te richten onder onschuldigen? En volgens de Belgische ambassadeur in Libanon waren het bovendien nog "goed gerichte bombardementen"! Wanneer gaat er ingegrepen worden tegen een dergelijk gevaarlijke staat?
Johan Bosman
Katjoesja's schiet je niet af vanuit je slaapkamer
[Reactie op interview met Jehudi Kinar in De Morgen]
De heer ambassadeur in België Jehudi Kinar, moet hij zich realiseren dat een katjoesja niet zomaar een raket is die je onder je bed legt, maar met een lanceerinstallatie wordt afgeschoten.
Een man door een drone opmerken met een katjoesja, neerschieten en dan de vraag stellen of het al dan niet een burger was, is dus irrelevant. De man in de straat schiet zomaar geen katjoesja af.
Wat erger is: volgens de heer ambassadeur weet Israël waar die tuigen zich bevinden. Maar telkens gaat het om plaatsen die ze achteraf vernielen, m.a.w. er is geen enkel bewijs dat dit zo was. Israël zaait altijd twijfel als ze dergelijke misdaden begaan. M.a.w. het konden dus gemakkelijk burgers zijn.
Indien katjoesjas worden afgeschoten tussen de burgers, dan weten deze schutters zeer goed dat ze kunnen opgemerkt worden, ze vertrekken dus onmiddelijk. Indien Israël daarna in actie komt, zijn het dus alleen burgers die achterblijven. En dat weet Israël ook.
Johan Van Hulle
De heer ambassadeur in België Jehudi Kinar, moet hij zich realiseren dat een katjoesja niet zomaar een raket is die je onder je bed legt, maar met een lanceerinstallatie wordt afgeschoten.
Een man door een drone opmerken met een katjoesja, neerschieten en dan de vraag stellen of het al dan niet een burger was, is dus irrelevant. De man in de straat schiet zomaar geen katjoesja af.
Wat erger is: volgens de heer ambassadeur weet Israël waar die tuigen zich bevinden. Maar telkens gaat het om plaatsen die ze achteraf vernielen, m.a.w. er is geen enkel bewijs dat dit zo was. Israël zaait altijd twijfel als ze dergelijke misdaden begaan. M.a.w. het konden dus gemakkelijk burgers zijn.
Indien katjoesjas worden afgeschoten tussen de burgers, dan weten deze schutters zeer goed dat ze kunnen opgemerkt worden, ze vertrekken dus onmiddelijk. Indien Israël daarna in actie komt, zijn het dus alleen burgers die achterblijven. En dat weet Israël ook.
Johan Van Hulle
Zionistisch tandengeknars
[Reactie op diverse commentaren in De Morgen]
Er is nogal wat zionistisch tandengeknars te lezen in De Morgen de laatste tijd. Eerst was er het interview met de ambassadeur van de staat Israël in België. We kunnen het hem moeilijk kwalijk nemen dat hij propaganda voor zijn regime maakt, hij wordt ervoor betaald, maar trop is te veel.
Zijn verhaaltje over de Libanese burgers die vanuit hun slaapkamer eventjes een katjoesja op Palestina afschieten is nogal bij de haren getrokken. Misschien weet hij van niet beter en gelooft hij zijn eigen leugens wel maar dit is technisch onmogelijk. Iedereen die een katjoesja heeft zien afvuren, al was het maar op TV, weet dat bij het afvuren van een katjoesja er namelijk een grote steekvlam vrij komt. De slaapkamer en de schutter zouden in brand staan mocht het fabeltje van de ambassadeur kloppen. Natuurlijk zullen er anti-tank raketten afgevuurd zijn vanuit slaapkamers. Maar deze waren gericht op de zionistische invasiemacht en niet op Palestina.
En dan Friedman die zijn colère niet op kan omdat Hezbollah, waarschijnlijk voor een belangrijk deel met Iraans geld, de Libanezen die het Israëlische bloedbad overleefd hebben, probeert te vergoeden, althans financiëel. Het staat natuurlijk ook de staat Israël, of grote broer USA, vrij om hun slachtoffers te vergoeden.
In ieder geval gebeurt het niet met geld van de Iraanse belastingbetaler want olie-inkomsten zijn net als in de meeste landen, ook in Iran, staatsinkomsten. Iemand die de laatste maand incommunicado geweest is zou bij het lezen van Friedman's schrijfsel wel de indruk krijgen dat het Hezbollah was dat iedere dag bombardementsvluchten uitvoerde boven Libanon. Slechte verliezers, de zionisten...en goed dat ze ten minste nog De Morgen hebben om hun hart eens te luchten!
Johan Bosman
Er is nogal wat zionistisch tandengeknars te lezen in De Morgen de laatste tijd. Eerst was er het interview met de ambassadeur van de staat Israël in België. We kunnen het hem moeilijk kwalijk nemen dat hij propaganda voor zijn regime maakt, hij wordt ervoor betaald, maar trop is te veel.
Zijn verhaaltje over de Libanese burgers die vanuit hun slaapkamer eventjes een katjoesja op Palestina afschieten is nogal bij de haren getrokken. Misschien weet hij van niet beter en gelooft hij zijn eigen leugens wel maar dit is technisch onmogelijk. Iedereen die een katjoesja heeft zien afvuren, al was het maar op TV, weet dat bij het afvuren van een katjoesja er namelijk een grote steekvlam vrij komt. De slaapkamer en de schutter zouden in brand staan mocht het fabeltje van de ambassadeur kloppen. Natuurlijk zullen er anti-tank raketten afgevuurd zijn vanuit slaapkamers. Maar deze waren gericht op de zionistische invasiemacht en niet op Palestina.
En dan Friedman die zijn colère niet op kan omdat Hezbollah, waarschijnlijk voor een belangrijk deel met Iraans geld, de Libanezen die het Israëlische bloedbad overleefd hebben, probeert te vergoeden, althans financiëel. Het staat natuurlijk ook de staat Israël, of grote broer USA, vrij om hun slachtoffers te vergoeden.
In ieder geval gebeurt het niet met geld van de Iraanse belastingbetaler want olie-inkomsten zijn net als in de meeste landen, ook in Iran, staatsinkomsten. Iemand die de laatste maand incommunicado geweest is zou bij het lezen van Friedman's schrijfsel wel de indruk krijgen dat het Hezbollah was dat iedere dag bombardementsvluchten uitvoerde boven Libanon. Slechte verliezers, de zionisten...en goed dat ze ten minste nog De Morgen hebben om hun hart eens te luchten!
Johan Bosman
donderdag, augustus 10, 2006
Democratie 'slegs vir joden'
In De Standaard van 9 augustus haalt de islamdeskundige Remi Hauman nog maar eens het beeld boven van "Israël als enige democratische staat in het Midden Oosten." Kan je een staat die ontstaan is op basis van etnische zuivering democratisch noemen ?
In de oorlog van 1948 -de verschrikkingen van de Tweede Wereldoorlog waren nog maar net achter de rug- richtten zionistische strijders van de Irgun Zwai Leumi een massaslachting aan op burgers in het Palestijnse dorp Deir Yassin. Op 9 april 1948 werden daar 254 burgers, waaronder veel vrouwen en kinderen, door een eenheid van de Irgun uitgemoord. De Irgun gaf een persbericht uit waarin ze aankondigde dat dit "het begin van de bevrijding van Eretz Israël" was. Later schreef Menahem Begin, toenmalig bevelhebber van de Irgun en later premier van de staat Israël, in zijn boek De revolte van Israël: "Een golf van leugenachtige propaganda over de "joodse wreedheden" verspreidde zich in de Arabische landen en zelfs in de wereld. De vijandige propaganda wilde ons zwart maken maar hielp ons uiteindelijk. De Arabieren van Eretz Israël werden bevangen door paniek. Het dorp Kolonia, dat voordien alle aanvallen van de Hagannah [een joodse militie] had afgeweerd, werd in één nacht geëvacueerd en viel zonder strijd. ... In de rest van het land sloegen de Arabieren ook op de vlucht, ten prooi aan paniek, zelfs zonder in contact te komen met de joodse krachten."
We stellen vandaag vast dat de etnische zuivering onverminderd voortgaat: Palestijnen in de staat Israël krijgen nauwelijks vergunningen om hun huizen te herstellen, hun dorpen wordt de meest essentiële infrastructuur geweigerd, de Apartheidsmuur maakt het leven in talloze Arabische Palestijnse dorpen onmogelijk, schaarse landbouwgrond wordt op grote schaal onteigend, de joodse kolonies worden met versneld tempo uitgebreid,...
De realiteit is dat de Israëlische staat een democratie 'slegs vir joden' is, een apartheidsstaat met joodse eersterangsburgers, waar de rest van de bevoling tweederangsburgers zijn.
Johan Bosman
In de oorlog van 1948 -de verschrikkingen van de Tweede Wereldoorlog waren nog maar net achter de rug- richtten zionistische strijders van de Irgun Zwai Leumi een massaslachting aan op burgers in het Palestijnse dorp Deir Yassin. Op 9 april 1948 werden daar 254 burgers, waaronder veel vrouwen en kinderen, door een eenheid van de Irgun uitgemoord. De Irgun gaf een persbericht uit waarin ze aankondigde dat dit "het begin van de bevrijding van Eretz Israël" was. Later schreef Menahem Begin, toenmalig bevelhebber van de Irgun en later premier van de staat Israël, in zijn boek De revolte van Israël: "Een golf van leugenachtige propaganda over de "joodse wreedheden" verspreidde zich in de Arabische landen en zelfs in de wereld. De vijandige propaganda wilde ons zwart maken maar hielp ons uiteindelijk. De Arabieren van Eretz Israël werden bevangen door paniek. Het dorp Kolonia, dat voordien alle aanvallen van de Hagannah [een joodse militie] had afgeweerd, werd in één nacht geëvacueerd en viel zonder strijd. ... In de rest van het land sloegen de Arabieren ook op de vlucht, ten prooi aan paniek, zelfs zonder in contact te komen met de joodse krachten."
We stellen vandaag vast dat de etnische zuivering onverminderd voortgaat: Palestijnen in de staat Israël krijgen nauwelijks vergunningen om hun huizen te herstellen, hun dorpen wordt de meest essentiële infrastructuur geweigerd, de Apartheidsmuur maakt het leven in talloze Arabische Palestijnse dorpen onmogelijk, schaarse landbouwgrond wordt op grote schaal onteigend, de joodse kolonies worden met versneld tempo uitgebreid,...
De realiteit is dat de Israëlische staat een democratie 'slegs vir joden' is, een apartheidsstaat met joodse eersterangsburgers, waar de rest van de bevoling tweederangsburgers zijn.
Johan Bosman
woensdag, augustus 09, 2006
Israël en de media
Lezer Rudi ROTH stelt vast dat de media het aantal dodelijke slachtoffers van het Israëlische staatsterrorisme overdrijven (De Morgen 5.08.2006). Hij verwijst naar de slachtpartijen in Kana, Jenin en Sabra en Chatila. Hij stelt zich bovendien de vraag of het hier niet om antisemitisme gaat en demonisering van de staat Israël.
Sinds begin 2000 ga ik zo wat elk jaar naar de bezette Palestijnse gebieden als mensenrechten-observator. Verslaggeving over het lijden, dag aan dag, van de modale Palestijn zie ik zelden of nooit in de media verschijnen. Ik was in Jenin korte tijd na de Israëlische aanval op het vluchtelingenkamp. Ik heb gezien hoe een dicht bevolkt kamp tot één puinhoop was herleid. Of er nu 52 of 100 dodelijke slachtoffers waren verandert niets aan het leed dat de nabestaanden en de overlevenden nu nog dagdagelijks lijden. Geen steen lag er nog op een andere. Op een van de weinige muren die nog rechtop stond was in rode letters geschreven “We shall never forgive, we shall never forget.”
Staat er niet ergens in de bijbel “als zij zwijgen zullen de stenen spreken?” Ik was in Gaza-stad. Enkele weken voordien had Israël bij nacht een krachtige bom gegooid op een appartementsgebouw in deze overbevolkte stad. Doelwit was een Hamas-leider die daar woonde. De gevolgen voor de slapende bewoners waren gruwelijk. Ik zal geen cijfers van slachtoffers geven om niet van antisemitisme beticht te worden. Samen met een team van de Israëlische mensenrechtenorganisatie B’Tselem trok ik van Israëlische controlepost naar controlepost. De vernederingen, het racisme, de pesterijen en het machtsmisbruik van de jonge soldaten zullen in mijn geheugen gegrift blijven. Ik zag er Palestijnen die in de brandende zon op hun knieën geblinddoekt moesten zitten terwijl hun bagage uitgestrooid om hen heen lag. Tientallen burgers waren samen gedreven en werden uren van hun vrijheid beroofd. Ze moesten rechtstaand wachten. Ik zag er de bewuste vernielingen van de infrastractuur betaald met ons Europees belastingsgeld, de sloping van een prachtige Palestijnse herenboerderij, de vernielde olijfoogsten, apartheidswegen, gebiedsroof bij de bouw van de muur, bloedige sporen van een doodslag op een stokoude vrouw die voor een sluipschutter was aanzien. In de Palestijnse stad Hebron zag ik de pesterijen van fanatiek religieuze Joodse kolonisten onder het oog van het Israëlisch leger. Op een andere keer wandelde ik door een spookstad toen op een doordeweekse werkdag er uitgangsverbod was afgekondigd als collectieve straf.
In de Westerse pers krijgen wij alleen beelden te zien van spectaculaire aanslagen van Israël of Palestijnen. De medogenloze bezetting door Israël krijgen wij nooit te zien. Een terreuraanval van Israël noemen de journalisten voorzichtig “een raid” of een “vergeldingsactie...” Het toepassen van standrechterlijke executies noemt de pers netjes “preventieve eliminatie van terroristen,” zoals de Israëlische propaganda voorschrijft. De Israëlische doodseskaders noemt zij niet terroristen maar wel "slachtoffers." Onschuldige kinderen die getroffen worden zijn “collaterale schade” of “omstaanders.” Er zijn al veel meer omstaanders vermoord dan terroristen.
Wijlen Tijl DECLERCQ, gedreven voorzitter van het Palestina Komitee, noemde Israël steevast “The spoiled child of the world.” Als het verwende kind van de wereld mag Israël alles ongestraft doen en doet dat ook. Zij hebben een nucleaire macht uitgebouwd, leggen een veroordeling van het internationaal Hof wegens de bouw van de muur naast zich neer, bezondigen zich aan de schendingen van het oorlogsrecht en het humanitair recht. Zij weigeren de bevoegdheid van het internationaal strafhof te erkennen en treden talloze resoluties van de UNO met de voeten. Uit schrik van antisemitisme beticht te worden pakt de pers dit land met fluwelen handschoenen aan. Ik spreek dan nog niet over de machtige Israëlische lobby die over veel geld en middelen beschikt om in de wereld een beeld op te hangen van hun land dat zeker niet aan de werkelijkheid beantwoordt.
Gelukkig organiseren Vlaamse niet-gouvernementele organisaties bezoeken aan de bezette gebieden. Daar kan men met eigen ogen zien wat het dagelijkse leven onder Israelische bezetting is. Deze is nog veel mensonterender en gruwelijker dan wat de media ons brengen en is zeker niet in cijfers te vatten.
Paul BEKAERT
Advocaat en Mensenrechtenactvist
Sinds begin 2000 ga ik zo wat elk jaar naar de bezette Palestijnse gebieden als mensenrechten-observator. Verslaggeving over het lijden, dag aan dag, van de modale Palestijn zie ik zelden of nooit in de media verschijnen. Ik was in Jenin korte tijd na de Israëlische aanval op het vluchtelingenkamp. Ik heb gezien hoe een dicht bevolkt kamp tot één puinhoop was herleid. Of er nu 52 of 100 dodelijke slachtoffers waren verandert niets aan het leed dat de nabestaanden en de overlevenden nu nog dagdagelijks lijden. Geen steen lag er nog op een andere. Op een van de weinige muren die nog rechtop stond was in rode letters geschreven “We shall never forgive, we shall never forget.”
Staat er niet ergens in de bijbel “als zij zwijgen zullen de stenen spreken?” Ik was in Gaza-stad. Enkele weken voordien had Israël bij nacht een krachtige bom gegooid op een appartementsgebouw in deze overbevolkte stad. Doelwit was een Hamas-leider die daar woonde. De gevolgen voor de slapende bewoners waren gruwelijk. Ik zal geen cijfers van slachtoffers geven om niet van antisemitisme beticht te worden. Samen met een team van de Israëlische mensenrechtenorganisatie B’Tselem trok ik van Israëlische controlepost naar controlepost. De vernederingen, het racisme, de pesterijen en het machtsmisbruik van de jonge soldaten zullen in mijn geheugen gegrift blijven. Ik zag er Palestijnen die in de brandende zon op hun knieën geblinddoekt moesten zitten terwijl hun bagage uitgestrooid om hen heen lag. Tientallen burgers waren samen gedreven en werden uren van hun vrijheid beroofd. Ze moesten rechtstaand wachten. Ik zag er de bewuste vernielingen van de infrastractuur betaald met ons Europees belastingsgeld, de sloping van een prachtige Palestijnse herenboerderij, de vernielde olijfoogsten, apartheidswegen, gebiedsroof bij de bouw van de muur, bloedige sporen van een doodslag op een stokoude vrouw die voor een sluipschutter was aanzien. In de Palestijnse stad Hebron zag ik de pesterijen van fanatiek religieuze Joodse kolonisten onder het oog van het Israëlisch leger. Op een andere keer wandelde ik door een spookstad toen op een doordeweekse werkdag er uitgangsverbod was afgekondigd als collectieve straf.
In de Westerse pers krijgen wij alleen beelden te zien van spectaculaire aanslagen van Israël of Palestijnen. De medogenloze bezetting door Israël krijgen wij nooit te zien. Een terreuraanval van Israël noemen de journalisten voorzichtig “een raid” of een “vergeldingsactie...” Het toepassen van standrechterlijke executies noemt de pers netjes “preventieve eliminatie van terroristen,” zoals de Israëlische propaganda voorschrijft. De Israëlische doodseskaders noemt zij niet terroristen maar wel "slachtoffers." Onschuldige kinderen die getroffen worden zijn “collaterale schade” of “omstaanders.” Er zijn al veel meer omstaanders vermoord dan terroristen.
Wijlen Tijl DECLERCQ, gedreven voorzitter van het Palestina Komitee, noemde Israël steevast “The spoiled child of the world.” Als het verwende kind van de wereld mag Israël alles ongestraft doen en doet dat ook. Zij hebben een nucleaire macht uitgebouwd, leggen een veroordeling van het internationaal Hof wegens de bouw van de muur naast zich neer, bezondigen zich aan de schendingen van het oorlogsrecht en het humanitair recht. Zij weigeren de bevoegdheid van het internationaal strafhof te erkennen en treden talloze resoluties van de UNO met de voeten. Uit schrik van antisemitisme beticht te worden pakt de pers dit land met fluwelen handschoenen aan. Ik spreek dan nog niet over de machtige Israëlische lobby die over veel geld en middelen beschikt om in de wereld een beeld op te hangen van hun land dat zeker niet aan de werkelijkheid beantwoordt.
Gelukkig organiseren Vlaamse niet-gouvernementele organisaties bezoeken aan de bezette gebieden. Daar kan men met eigen ogen zien wat het dagelijkse leven onder Israelische bezetting is. Deze is nog veel mensonterender en gruwelijker dan wat de media ons brengen en is zeker niet in cijfers te vatten.
Paul BEKAERT
Advocaat en Mensenrechtenactvist
dinsdag, augustus 08, 2006
Palestijnen en Libanezen niet allemaal Islamitisch
In De Morgen van 8 augustus staat op pagina 1 een commentaar bij een foto van Madonna: "De oorlog in Libanon inspireerde haar dan weer om zich te omringen met dansers die de maansikkel (islam) en de davidster (jodendom) op hun buik geschilderd hebben". Ik weet niet of Madonna daarmee naar de oorlog in Libanon verwijst, maar zeker is dat Israël ook christelijke steden in Libanon heeft gebombardeerd (Jounieh), dat bijna de helft van de Libanese bevolking christelijk is en dat er bij de Palestijnen ook heel wat christenen rondlopen.
Werner De Bus
Werner De Bus
woensdag, juli 26, 2006
Triest beeld van diplomatie of van de opvattingen van DS?
[Reactie op editoriaal van Peter Vandermeersch in De Standaard van 26 juli]
In het editoriaal van vandaag "Triest beeld van diplomatie," pleit u voor diplomatie in plaats van oorlog, maar u legt verder alle schuld van de escalatie bij één partij: Hezbollah, die als een louter kwaadaardige agressor bestempeld wordt en die bovendien één VN resolutie naast zich neergelegd heeft. Volgens Uw analyse is het de enige bedoeling van Israël "de militaire uitschakeling van Hezbollah en dus het beëindigen van de bedreiging uit Libanon."
Alhoewel U het Israëlische geweld als "disproportioneel hard" bestempeld, wijt U de grote verwoesting en het groot aantal burgerslachtoffers van de Israëlische bombardementen impliciet aan "collateral damage" (Letterlijk: "Net omdat de vijand zich onder de burgers schuilhoudt, betekent dat een bijzonder bloedige en dramatisch humanitaire situatie."). Het valt mij ook op dat U Israël gelijkstelt aan "de joodse staat." Tenslotte toont U eigenlijk zeer weinig medelijden met de Libanese bevolking. Al deze elementen wijzen op een eenzijdige, simplistische en tamelijk gevoelloze visie, die blind is voor heel wat objectieve feiten uit het heden en verleden.
1) Als het optreden van Israël louter reactie en zelfverdediging is, met militaire oogmerken (zoals U heel duidelijk suggereert), waarom waren de eerste doelwitten dan de louter burgerlijke infrastructuur van Libanon: de luchthaven, de grote wegen en bruggen? Waarom aanvallen over het hele land, terwijl de dreiging toch uit het Zuiden kwam? Waarom werden ook christelijke wijken aangevallen? Waarom bewust paniek en terreur uitoefenen op de gehele Libanese bevolking? Hoe kan dit ooit moreel goedgepraat worden?
2) Nog niet zo lang geleden prees Uw krant de "bevrijding van de Syrische bezetting" en de "herwonnen democratie" in Libanon. Het moet toch zelf U zijn opgevallen dat het vertrek van Syrische troepen Israël nu bijzonder goed uitkomt. De hele Libanese bevolking werd zonder enige verdediging overgeleverd aan de Israëlische overmacht met bommenwerpers. Is dit toeval, denkt u?
3) Zelfs onze eigen Louis Michel merkt in zijn nieuwe functie op dat Israël blijkbaar doelbewust de humanitaire hulp onmogelijk maakt en aanstuurt op steeds meer vluchtelingen. Hij windt zich wel op over de humanitaire crisis. Voor U is die ondergeschikt aan de grote strategische overwegingen.
4) U spreekt van één enkele VN resolutie, die door Hezbollah niet nageleefd wordt. Waarom spreekt U niet van de meer dan zestig resoluties die Israël naast zich neerlegt en die nochtans potentieel de volledige oplossing van het conflict in het Midden-Oosten inhouden. Om Uw geheugen op te frissen heb ik ze in de vorm van een "simpel" schema toegevoegd.
5) Israël gelijkstellen aan "de joodse staat" betekent impliciet instemmen met het duidelijke racistische karakter van die staat, die de 20 % Israëlische Palestijnen zoveel mogelijk uitsluit via allerlei wettelijke (Wet op Terugkeer en Wet op Land) en onwettige manieren en die zich bovendien al bijna veertig jaar schaamteloos als bezetter en kolonisator van heel Palestina opstelt (zodat zelfs demografisch "Groot Israël" straks meer Palestijnen dan Joden telt).
Kortom, ik ben zeer teleurgesteld over Uw analyse, met louter aandacht voor de machtspolitiek van Israël en de VS, die we nu toch beiden als de nieuwe kolonisatoren van het Midden-Oosten mogen bestempelen. Zij (en u in hun kielzog) gaan er overduidelijk van uit dat alleen Joden en Westerlingen rechten hebben en de "inboorlingen" (Irakezen, Libanezen, Palestijnen..) moeten braaf zijn, de suprematie van Israël en Amerika erkennen, zich niet economisch ontwikkelen en zich zeker niet verzetten tegen kolonisatie, onteigening en vernedering. Als ze zich toch verzetten, moeten ze 'gestraft' worden, desnoods door ze terug naar de Middeleeuwen te bombarderen, ongeacht het aantal burgerslachtoffers dat daarbij valt.
Mr Vandermeersch, ik deel uw koloniale opvattingen niet. Ik denk dat juist dit soort immorele opvattingen de wortel zijn van oorlog en terrorisme. Daarom verzoek ik U dringend om u beter te informeren en beter na te denken, vooraleer u nog zo'n bedenkelijk eenzijdige analyses neerschrijft.
Guido Vanham, MD PhD
In het editoriaal van vandaag "Triest beeld van diplomatie," pleit u voor diplomatie in plaats van oorlog, maar u legt verder alle schuld van de escalatie bij één partij: Hezbollah, die als een louter kwaadaardige agressor bestempeld wordt en die bovendien één VN resolutie naast zich neergelegd heeft. Volgens Uw analyse is het de enige bedoeling van Israël "de militaire uitschakeling van Hezbollah en dus het beëindigen van de bedreiging uit Libanon."
Alhoewel U het Israëlische geweld als "disproportioneel hard" bestempeld, wijt U de grote verwoesting en het groot aantal burgerslachtoffers van de Israëlische bombardementen impliciet aan "collateral damage" (Letterlijk: "Net omdat de vijand zich onder de burgers schuilhoudt, betekent dat een bijzonder bloedige en dramatisch humanitaire situatie."). Het valt mij ook op dat U Israël gelijkstelt aan "de joodse staat." Tenslotte toont U eigenlijk zeer weinig medelijden met de Libanese bevolking. Al deze elementen wijzen op een eenzijdige, simplistische en tamelijk gevoelloze visie, die blind is voor heel wat objectieve feiten uit het heden en verleden.
1) Als het optreden van Israël louter reactie en zelfverdediging is, met militaire oogmerken (zoals U heel duidelijk suggereert), waarom waren de eerste doelwitten dan de louter burgerlijke infrastructuur van Libanon: de luchthaven, de grote wegen en bruggen? Waarom aanvallen over het hele land, terwijl de dreiging toch uit het Zuiden kwam? Waarom werden ook christelijke wijken aangevallen? Waarom bewust paniek en terreur uitoefenen op de gehele Libanese bevolking? Hoe kan dit ooit moreel goedgepraat worden?
2) Nog niet zo lang geleden prees Uw krant de "bevrijding van de Syrische bezetting" en de "herwonnen democratie" in Libanon. Het moet toch zelf U zijn opgevallen dat het vertrek van Syrische troepen Israël nu bijzonder goed uitkomt. De hele Libanese bevolking werd zonder enige verdediging overgeleverd aan de Israëlische overmacht met bommenwerpers. Is dit toeval, denkt u?
3) Zelfs onze eigen Louis Michel merkt in zijn nieuwe functie op dat Israël blijkbaar doelbewust de humanitaire hulp onmogelijk maakt en aanstuurt op steeds meer vluchtelingen. Hij windt zich wel op over de humanitaire crisis. Voor U is die ondergeschikt aan de grote strategische overwegingen.
4) U spreekt van één enkele VN resolutie, die door Hezbollah niet nageleefd wordt. Waarom spreekt U niet van de meer dan zestig resoluties die Israël naast zich neerlegt en die nochtans potentieel de volledige oplossing van het conflict in het Midden-Oosten inhouden. Om Uw geheugen op te frissen heb ik ze in de vorm van een "simpel" schema toegevoegd.
5) Israël gelijkstellen aan "de joodse staat" betekent impliciet instemmen met het duidelijke racistische karakter van die staat, die de 20 % Israëlische Palestijnen zoveel mogelijk uitsluit via allerlei wettelijke (Wet op Terugkeer en Wet op Land) en onwettige manieren en die zich bovendien al bijna veertig jaar schaamteloos als bezetter en kolonisator van heel Palestina opstelt (zodat zelfs demografisch "Groot Israël" straks meer Palestijnen dan Joden telt).
Kortom, ik ben zeer teleurgesteld over Uw analyse, met louter aandacht voor de machtspolitiek van Israël en de VS, die we nu toch beiden als de nieuwe kolonisatoren van het Midden-Oosten mogen bestempelen. Zij (en u in hun kielzog) gaan er overduidelijk van uit dat alleen Joden en Westerlingen rechten hebben en de "inboorlingen" (Irakezen, Libanezen, Palestijnen..) moeten braaf zijn, de suprematie van Israël en Amerika erkennen, zich niet economisch ontwikkelen en zich zeker niet verzetten tegen kolonisatie, onteigening en vernedering. Als ze zich toch verzetten, moeten ze 'gestraft' worden, desnoods door ze terug naar de Middeleeuwen te bombarderen, ongeacht het aantal burgerslachtoffers dat daarbij valt.
Mr Vandermeersch, ik deel uw koloniale opvattingen niet. Ik denk dat juist dit soort immorele opvattingen de wortel zijn van oorlog en terrorisme. Daarom verzoek ik U dringend om u beter te informeren en beter na te denken, vooraleer u nog zo'n bedenkelijk eenzijdige analyses neerschrijft.
Guido Vanham, MD PhD
zondag, juli 23, 2006
Doelgerichte acties... tegen de onbeschermde burger
[Reactie op NOS bericht van 23 juli 2006]
In uw bericht "Israël: geen plannen voor invasie" schrijft u over "doelgerichte acties in het buurland tegen de aldaar gevestigde troepen van Hezbollah." Condoleezza Rice ziet de bombardementen op Israël als "geboortepijnen voor een Nieuw Midden-Oosten" (Aljazeera, 22 juli 2006).
De werkelijkheid is echter anders:
- Libanon had zich heropgebouwd na een lange burgeroorlog en verwachtte voor deze zomer 1,6 miljoen toeristen, een belangrijke bijdrage aan de economie van het land. Die inspanningen om het land terug op te bouwen worden nu te niet gedaan door de willekeurige vernietiging van civiele doelen die niets met Hezbollah te maken hebben.
- Via politieke consensus trachtte men Hezbollah te integreren in het politieke weefsel in Libanon. Hezbollah werd een politieke partij met twee ministers en 35 vertegenwoordigers samen met Amal en de Syrische Nationalisten in het parlement.
- De kern van het probleem ligt bij Israël dat al decennia het historische Palestina bezet en 78 % van dit gebied heeft uitgeroepen tot een staat Israël. Dit gebeurde in de nacht van 14 op 15 mei 1948 in het Museum van Tel Aviv door David Ben-Gurion, de eerste premier van het land. 750.000 Palestijnse burgers werden dat jaar verdreven uit hun huizen. Ze vluchtten voor de terreuracties van de zionistische milities. De vluchtelingen komen terecht in de overgebleven delen van Palestina, nl. de Westelijke Jordaanoever en de Gaza-strook, en in de buurlanden van Palestina. 418 Palestijnse dorpen worden vernield en ontvolkt. De verlaten gronden worden door de Israëli's ingenomen. Op 11 december 1948 gaat de Algemene Vergadering akkoord met V.N.-resolutie 194 of recht op terugkeer van de Palestijnen naar hun land van oorsprong, Palestina (wat nu Israël wordt genoemd).
Zolang de bezetting van Palestina door Israël blijft aanhouden zal er geen oplossing komen voor de problemen in de regio. Zelfs de Libanese Eerste minister zegt dat de aanvallen al lang niet meer gericht zijn tegen Hezbollah, maar tegen zijn land. "Iedereen heeft het maar over wat we niet zouden hebben gedaan. Maar niemand heeft een hand uitgestoken om ons te helpen. We hebben niet eens kaarten gekregen van de Israëlische mijnenvelden die er nog zijn in het zuiden. Er is niet gesproken over de vrijlating van onze gevangenen in Israël. Als ze ons zo graag helpen, waarom hebben ze dat dan niet gedaan? En dan het gebied Sheba Farms. Dat is niet van strategisch belang, dus waarom hebben ze ons dat niet gewoon teruggegeven? Israël houdt dat soort Libanese wonden expres open om ze te kunnen uitbuiten. We hebben geen ruimte gekregen om te manoeuvreren." (Bron: De Volkskrant)
Het is waanzin heel Libanon en de Libanese regering verantwoordelijk te stellen voor het gedrag van Hezbollah. Hoe kan men verwachten dat de Libanese regering van vandaag op morgen controle heeft over heel Libanon en Hezbollah die in de samenleving is geïntegreerd, als men het Syrische leger laat vertrekken zonder te zorgen voor de verzekering van de stabiliteit in het land. Wie drong trouwens aan op de uitvoering van Resolutie 1559 die ertoe leidde dat Syrië sneller dan voorzien terugkeerde naar Damascus? Israël, dat nu de Libanese regering verwijt geen controle te hebben over Hezbollah.
Een democratisch land lost een ontvoering van militairen, krijgsgevangenen in het betwist gebied van de Shebaa Farms, op door diplomatie en niet door bommen op een heel land te gooien. Israël maakt daarmee duidelijk dat het geen democratisch land is. Het eist van Libanon de uitvoering van twee VN-resoluties, maar heeft zelf lak aan tientallen VN-resoluties, waaronder het opgeven van de bezetting van het historische Palestina en de terugkeer van Palestijnse vluchtelingen naar Israël. De strijd van Hezbollah tegen Israël is legitiem omdat Israël nog steeds een gedeelte van de Levant bezet houdt, namelijk de Sheeba Farms en het weigert om gevangenen uit de Libanese burgeroorlog vrij te laten. Bovendien zitten 9.800 Palestijnen in Israël gevangen, waarvan honderden zonder enige aanklacht. 400 van hen zijn jonger dan 17 jaar. 60 Hamas-leden, waaronder 30 parlementsleden van Hamas - die verkozen werden door het Palestijnse volk - zitten in de gevangenis in Israël.
Bij aanvallen in de Gazastrook vielen de voorbije dagen meer dan 110 doden. Op 9 juni 2006 is er een explosie op een strand in Noord-Gaza. 7 leden van een Palestijnse familie komen om. Israël weigert een onafhankelijk onderzoek. Volgens Amnesty International hebben de Israëlische strijdkrachten van eind maart tot begin juni zo'n 6.000 artilleriegranaten en meer dan 80 raketten afgevuurd op de Gazastrook en geeft ze aan dat door deze "buiten proportionele aanvallen" er een stijgend aantal slachtoffers te betreuren is. Bovendien vraagt de mensenrechtenorganisatie om een onmiddellijk onafhankelijk onderzoek naar de tragedie en dat hen die verantwoordelijk zijn voor het onrechtmatig doden van burgers voor het gerecht verschijnen.
Bij het 'conflict' vielen al meer dan 360 doden aan Libanese kant, bijna uitsluitend burgers. Ook burgerdoelen werden geraakt zoals woonwijken, verkeersaders, bruggen en gisteren communicatietorens voor telefonie en televisie. Het Libanese Rode Kruis heeft honderden mensen, meer dan 200 ambulances en drie faciliteiten voor operaties ter plaatse. Het probleem is hoe mensen in nood te bereiken. Het dodental in Srifa, een dorp ten zuiden van Tyrus, dat eerder deze week door de Israëlische luchtmacht werd gebombardeerd, is inmiddels opgelopen tot veertig. Ter vergelding van een Hezbollah-raketaanval over de grens werd een woonwijk met zo'n 16 gebouwen met de grond gelijk gemaakt. (Bron: De Standaard) Ongeveer 35.000 vluchtelingen zijn samengestroomd in de Libanese havenstad Sidon, terwijl de voorraden met voedsel, geneesmiddelen en water in snel tempo opraken. (Bron: De Tijd)
Waarnemers in de regio zijn sceptisch over de slaagkansen van de Amerikaanse minister van Buitenlandse Zaken, Condoleezza Rice, omdat ze weigert verschillende hoofdrolspelers te ontmoeten. Dat geldt niet enkel voor Hezbollah maar ook voor de bondgenoten van de militie, Iran en Syrië. (Bron: De Tijd) Volgens het Amerikaanse nieuwsnetwerk CNN (Cable News Network) is het aantal vluchtelingen in Libanon intussen opgelopen tot 1 miljoen. Intussen werden ook de radar- en satellietinstalaties van vier privé-tv-stations in Libanon gebombardeerd en zijn deze uit de lucht. Onder deze tv-stations bevinden zich al-Manar (de tv-zender van Hezbollah) en LBC (Lebanese Broadcasting Corporation). Ook interne telefoonverbindingen werden gebombardeerd. Mogelijk is dit de voorbode van een grote grondoperatie in het zuiden van Libanon. In Zuid-Libanon dropt de luchtmacht dagelijks pamfletten om de bevolking op te roepen het zuiden van het land te verlaten. De Verenigde Naties en het Internationale Rode Kruis waarschuwden eerder vrijdag dat de humanitaire situatie in Libanon snel verslechterde. Door verwoestingen aan wegen, bruggen en andere infrastructuur en het gevaar getroffen te worden zijn mensen bang naar buiten te gaan en is het moeilijk hulpgoederen te verdelen. Schoon drinkwater, gezondheidszorg en hygiëne zijn cruciaal voor het welzijn van de mensen die het slachtoffer zijn van het conflict, aldus Unicef.
Deze week vond een massabegrafenis plaats van ongeveer 80 burgers die de afgelopen tien dagen in de regio van Tyrus om het leven zijn gekomen. Mannen, vrouwen - grote kisten. Kinderen - kleine kisten; vergelijkbaar met van die kleine houten kistjes waar ook je twee flessen wijn inzitten van het kerstpakket. Overal stonk het naar vergaande mens. De lijklucht was zo sterk dat iedereen z'n mond en neus probeerde te bedekken.
Het comité van joodse rabbijnen in nederzettingen op de Westelijke Jordaanoever heeft een religieuze stelling uitgevaardigd dat Israëlische legereenheden vrouwen en kinderen in Libanon en in de Gazastrook mogen doden zonder uitzonderingen, volgens de Hebreeuwse webstek van Yedioth Ahronoth. De uitspraak van de rabbijnen is gebaseerd op de Torah: "Elke Israëlische soldaat die genade toont voor kinderen in Libanon en Palestina is impliciet genadeloos tegenover de kinderen van Israël." (Bron: Expliciet.nl)
Het is duidelijk dat de burgerbevolking - zoals bij de meeste oorlogen - het grootste slachtoffer is van dit conflict. Van "doelgerichte acties in het buurland tegen de aldaar gevestigde troepen van Hezbollah" is al lang geen sprake meer. Het gaat om de totale ontwrichting van de Libanese samenleving, de vernieling van de economie, het toerisme en het risico op het creëren van een nieuwe burgeroorlog in het land van de cederbomen. Een onmiddellijk staakt-het-vuren is nodig om via diplomatie eindelijk Israël te bewegen alle VN-resoluties na te leven zodat ook andere partijen bereid zijn om de wapens neer te leggen en ontvoerde soldaten vrij te laten. Maar wat gebeurt er? Satelliet- en lasergestuurde precisiebommen uit Amerika zijn aangekomen in Tel Aviv. Bush zou de leverantie stil hebben willen houden, om te voorkomen dat dit de ergernis van Arabische landen zou opwekken. Dat Israël de bommen snel wil hebben zou erop duiden dat het land nog veel doelen in Libanon op de korrel wil nemen.
Wie spreekt er van redelijkheid, gematigdheid en democratie als het over Israël gaat?
Mario Bergen
In uw bericht "Israël: geen plannen voor invasie" schrijft u over "doelgerichte acties in het buurland tegen de aldaar gevestigde troepen van Hezbollah." Condoleezza Rice ziet de bombardementen op Israël als "geboortepijnen voor een Nieuw Midden-Oosten" (Aljazeera, 22 juli 2006).
De werkelijkheid is echter anders:
- Libanon had zich heropgebouwd na een lange burgeroorlog en verwachtte voor deze zomer 1,6 miljoen toeristen, een belangrijke bijdrage aan de economie van het land. Die inspanningen om het land terug op te bouwen worden nu te niet gedaan door de willekeurige vernietiging van civiele doelen die niets met Hezbollah te maken hebben.
- Via politieke consensus trachtte men Hezbollah te integreren in het politieke weefsel in Libanon. Hezbollah werd een politieke partij met twee ministers en 35 vertegenwoordigers samen met Amal en de Syrische Nationalisten in het parlement.
- De kern van het probleem ligt bij Israël dat al decennia het historische Palestina bezet en 78 % van dit gebied heeft uitgeroepen tot een staat Israël. Dit gebeurde in de nacht van 14 op 15 mei 1948 in het Museum van Tel Aviv door David Ben-Gurion, de eerste premier van het land. 750.000 Palestijnse burgers werden dat jaar verdreven uit hun huizen. Ze vluchtten voor de terreuracties van de zionistische milities. De vluchtelingen komen terecht in de overgebleven delen van Palestina, nl. de Westelijke Jordaanoever en de Gaza-strook, en in de buurlanden van Palestina. 418 Palestijnse dorpen worden vernield en ontvolkt. De verlaten gronden worden door de Israëli's ingenomen. Op 11 december 1948 gaat de Algemene Vergadering akkoord met V.N.-resolutie 194 of recht op terugkeer van de Palestijnen naar hun land van oorsprong, Palestina (wat nu Israël wordt genoemd).
Zolang de bezetting van Palestina door Israël blijft aanhouden zal er geen oplossing komen voor de problemen in de regio. Zelfs de Libanese Eerste minister zegt dat de aanvallen al lang niet meer gericht zijn tegen Hezbollah, maar tegen zijn land. "Iedereen heeft het maar over wat we niet zouden hebben gedaan. Maar niemand heeft een hand uitgestoken om ons te helpen. We hebben niet eens kaarten gekregen van de Israëlische mijnenvelden die er nog zijn in het zuiden. Er is niet gesproken over de vrijlating van onze gevangenen in Israël. Als ze ons zo graag helpen, waarom hebben ze dat dan niet gedaan? En dan het gebied Sheba Farms. Dat is niet van strategisch belang, dus waarom hebben ze ons dat niet gewoon teruggegeven? Israël houdt dat soort Libanese wonden expres open om ze te kunnen uitbuiten. We hebben geen ruimte gekregen om te manoeuvreren." (Bron: De Volkskrant)
Het is waanzin heel Libanon en de Libanese regering verantwoordelijk te stellen voor het gedrag van Hezbollah. Hoe kan men verwachten dat de Libanese regering van vandaag op morgen controle heeft over heel Libanon en Hezbollah die in de samenleving is geïntegreerd, als men het Syrische leger laat vertrekken zonder te zorgen voor de verzekering van de stabiliteit in het land. Wie drong trouwens aan op de uitvoering van Resolutie 1559 die ertoe leidde dat Syrië sneller dan voorzien terugkeerde naar Damascus? Israël, dat nu de Libanese regering verwijt geen controle te hebben over Hezbollah.
Een democratisch land lost een ontvoering van militairen, krijgsgevangenen in het betwist gebied van de Shebaa Farms, op door diplomatie en niet door bommen op een heel land te gooien. Israël maakt daarmee duidelijk dat het geen democratisch land is. Het eist van Libanon de uitvoering van twee VN-resoluties, maar heeft zelf lak aan tientallen VN-resoluties, waaronder het opgeven van de bezetting van het historische Palestina en de terugkeer van Palestijnse vluchtelingen naar Israël. De strijd van Hezbollah tegen Israël is legitiem omdat Israël nog steeds een gedeelte van de Levant bezet houdt, namelijk de Sheeba Farms en het weigert om gevangenen uit de Libanese burgeroorlog vrij te laten. Bovendien zitten 9.800 Palestijnen in Israël gevangen, waarvan honderden zonder enige aanklacht. 400 van hen zijn jonger dan 17 jaar. 60 Hamas-leden, waaronder 30 parlementsleden van Hamas - die verkozen werden door het Palestijnse volk - zitten in de gevangenis in Israël.
Bij aanvallen in de Gazastrook vielen de voorbije dagen meer dan 110 doden. Op 9 juni 2006 is er een explosie op een strand in Noord-Gaza. 7 leden van een Palestijnse familie komen om. Israël weigert een onafhankelijk onderzoek. Volgens Amnesty International hebben de Israëlische strijdkrachten van eind maart tot begin juni zo'n 6.000 artilleriegranaten en meer dan 80 raketten afgevuurd op de Gazastrook en geeft ze aan dat door deze "buiten proportionele aanvallen" er een stijgend aantal slachtoffers te betreuren is. Bovendien vraagt de mensenrechtenorganisatie om een onmiddellijk onafhankelijk onderzoek naar de tragedie en dat hen die verantwoordelijk zijn voor het onrechtmatig doden van burgers voor het gerecht verschijnen.
Bij het 'conflict' vielen al meer dan 360 doden aan Libanese kant, bijna uitsluitend burgers. Ook burgerdoelen werden geraakt zoals woonwijken, verkeersaders, bruggen en gisteren communicatietorens voor telefonie en televisie. Het Libanese Rode Kruis heeft honderden mensen, meer dan 200 ambulances en drie faciliteiten voor operaties ter plaatse. Het probleem is hoe mensen in nood te bereiken. Het dodental in Srifa, een dorp ten zuiden van Tyrus, dat eerder deze week door de Israëlische luchtmacht werd gebombardeerd, is inmiddels opgelopen tot veertig. Ter vergelding van een Hezbollah-raketaanval over de grens werd een woonwijk met zo'n 16 gebouwen met de grond gelijk gemaakt. (Bron: De Standaard) Ongeveer 35.000 vluchtelingen zijn samengestroomd in de Libanese havenstad Sidon, terwijl de voorraden met voedsel, geneesmiddelen en water in snel tempo opraken. (Bron: De Tijd)
Waarnemers in de regio zijn sceptisch over de slaagkansen van de Amerikaanse minister van Buitenlandse Zaken, Condoleezza Rice, omdat ze weigert verschillende hoofdrolspelers te ontmoeten. Dat geldt niet enkel voor Hezbollah maar ook voor de bondgenoten van de militie, Iran en Syrië. (Bron: De Tijd) Volgens het Amerikaanse nieuwsnetwerk CNN (Cable News Network) is het aantal vluchtelingen in Libanon intussen opgelopen tot 1 miljoen. Intussen werden ook de radar- en satellietinstalaties van vier privé-tv-stations in Libanon gebombardeerd en zijn deze uit de lucht. Onder deze tv-stations bevinden zich al-Manar (de tv-zender van Hezbollah) en LBC (Lebanese Broadcasting Corporation). Ook interne telefoonverbindingen werden gebombardeerd. Mogelijk is dit de voorbode van een grote grondoperatie in het zuiden van Libanon. In Zuid-Libanon dropt de luchtmacht dagelijks pamfletten om de bevolking op te roepen het zuiden van het land te verlaten. De Verenigde Naties en het Internationale Rode Kruis waarschuwden eerder vrijdag dat de humanitaire situatie in Libanon snel verslechterde. Door verwoestingen aan wegen, bruggen en andere infrastructuur en het gevaar getroffen te worden zijn mensen bang naar buiten te gaan en is het moeilijk hulpgoederen te verdelen. Schoon drinkwater, gezondheidszorg en hygiëne zijn cruciaal voor het welzijn van de mensen die het slachtoffer zijn van het conflict, aldus Unicef.
Deze week vond een massabegrafenis plaats van ongeveer 80 burgers die de afgelopen tien dagen in de regio van Tyrus om het leven zijn gekomen. Mannen, vrouwen - grote kisten. Kinderen - kleine kisten; vergelijkbaar met van die kleine houten kistjes waar ook je twee flessen wijn inzitten van het kerstpakket. Overal stonk het naar vergaande mens. De lijklucht was zo sterk dat iedereen z'n mond en neus probeerde te bedekken.
Het comité van joodse rabbijnen in nederzettingen op de Westelijke Jordaanoever heeft een religieuze stelling uitgevaardigd dat Israëlische legereenheden vrouwen en kinderen in Libanon en in de Gazastrook mogen doden zonder uitzonderingen, volgens de Hebreeuwse webstek van Yedioth Ahronoth. De uitspraak van de rabbijnen is gebaseerd op de Torah: "Elke Israëlische soldaat die genade toont voor kinderen in Libanon en Palestina is impliciet genadeloos tegenover de kinderen van Israël." (Bron: Expliciet.nl)
Het is duidelijk dat de burgerbevolking - zoals bij de meeste oorlogen - het grootste slachtoffer is van dit conflict. Van "doelgerichte acties in het buurland tegen de aldaar gevestigde troepen van Hezbollah" is al lang geen sprake meer. Het gaat om de totale ontwrichting van de Libanese samenleving, de vernieling van de economie, het toerisme en het risico op het creëren van een nieuwe burgeroorlog in het land van de cederbomen. Een onmiddellijk staakt-het-vuren is nodig om via diplomatie eindelijk Israël te bewegen alle VN-resoluties na te leven zodat ook andere partijen bereid zijn om de wapens neer te leggen en ontvoerde soldaten vrij te laten. Maar wat gebeurt er? Satelliet- en lasergestuurde precisiebommen uit Amerika zijn aangekomen in Tel Aviv. Bush zou de leverantie stil hebben willen houden, om te voorkomen dat dit de ergernis van Arabische landen zou opwekken. Dat Israël de bommen snel wil hebben zou erop duiden dat het land nog veel doelen in Libanon op de korrel wil nemen.
Wie spreekt er van redelijkheid, gematigdheid en democratie als het over Israël gaat?
Mario Bergen
zaterdag, juli 22, 2006
Israëli in de minderheid?
[Reactie op berichtgeving in De Standaard van 22 juli 2006]
In De Standaard van 22 juli 2006 lees ik in het artikel "Proportionaliteit" dat "de Israëliers demografisch sterk in de minderheid zijn". Niets is minder waar. Volgens de webstek van de C.I.A. zijn er 6.352.000 inwoners in de staat Israël, terwijl Libanon er slechts 3.874.000 heeft.
In dezelfde krant lees ik onder de titel "Nieuws is waar er journalisten zijn," een artikel dat blijkbaar de menig van de redactie van De Standaard weergeeft, dat Israël "toegevingen" zou moeten doen aan de Palestijnen om tot een rechtvaardige vrede te komen. Het Palestijnse volk wil geen toegevingen van de staat Israël maar de erkenning van zijn rechten als volk, niets meer of niets minder. En dit houdt inderdaad ook het recht op terugkeer in van de miljoenen Palestijnse vluchtelingen die ten gevolge van de gewelddadige creatie van de staat Israël over de hele wereld verspreid geraakt zijn.
Johan Bosman
In De Standaard van 22 juli 2006 lees ik in het artikel "Proportionaliteit" dat "de Israëliers demografisch sterk in de minderheid zijn". Niets is minder waar. Volgens de webstek van de C.I.A. zijn er 6.352.000 inwoners in de staat Israël, terwijl Libanon er slechts 3.874.000 heeft.
In dezelfde krant lees ik onder de titel "Nieuws is waar er journalisten zijn," een artikel dat blijkbaar de menig van de redactie van De Standaard weergeeft, dat Israël "toegevingen" zou moeten doen aan de Palestijnen om tot een rechtvaardige vrede te komen. Het Palestijnse volk wil geen toegevingen van de staat Israël maar de erkenning van zijn rechten als volk, niets meer of niets minder. En dit houdt inderdaad ook het recht op terugkeer in van de miljoenen Palestijnse vluchtelingen die ten gevolge van de gewelddadige creatie van de staat Israël over de hele wereld verspreid geraakt zijn.
Johan Bosman
woensdag, juli 19, 2006
De staat Israël erkent de VN resoluties als het hen uitkomt
[Reactie op artikel in Het Laatste Nieuws van 16 juli 2006]
De leiders van de staat Israël kennen blijkbaar geen enkele, maar dan ook geen enkele schaamte meer. Gisteren wist uw krant te melden dat de staat Israël eist dat "de resoluties van de VN uitgevoerd worden." Bij nader toezien blijkt het enkel te gaan over de resolutie met betrekking tot Libanon en Hezbollah. Reeds decennia lang lappen alle Israëlische regeringen tientallen resoluties van de VN met betrekking tot Palestina aan hun laars en nu opeens zou de resolutie over Libanon moeten uitgevoerd worden op straffe van totale vernietiging van dat land door het Israëlische leger!
In dezelfde lijn stelt de staat Israël dat er momenteel een oorlog aan de gang is met Hezbollah. Maar het land weigert Hezbollah wel te erkennen als oorlogvoerende partij want onveranderlijk wordt de beweging aangeduid als "terroristen" die geen rechten hebben. Het Israëlische leger mag wel alle infrastructuur van Libanon vernietigen en terreurbombardementen tegen de Libanese burgerbevolking uitvoeren maar als het Libanese verzet een raket afschiet tegen een Israëlische kannoneerboot is dat een daad van "terrorisme" en géén oorlogsdaad volgens Israël.
Wat moet de wereld aanvangen met een degelijke staat van oorlogsstokers?
Johan Bosman
De leiders van de staat Israël kennen blijkbaar geen enkele, maar dan ook geen enkele schaamte meer. Gisteren wist uw krant te melden dat de staat Israël eist dat "de resoluties van de VN uitgevoerd worden." Bij nader toezien blijkt het enkel te gaan over de resolutie met betrekking tot Libanon en Hezbollah. Reeds decennia lang lappen alle Israëlische regeringen tientallen resoluties van de VN met betrekking tot Palestina aan hun laars en nu opeens zou de resolutie over Libanon moeten uitgevoerd worden op straffe van totale vernietiging van dat land door het Israëlische leger!
In dezelfde lijn stelt de staat Israël dat er momenteel een oorlog aan de gang is met Hezbollah. Maar het land weigert Hezbollah wel te erkennen als oorlogvoerende partij want onveranderlijk wordt de beweging aangeduid als "terroristen" die geen rechten hebben. Het Israëlische leger mag wel alle infrastructuur van Libanon vernietigen en terreurbombardementen tegen de Libanese burgerbevolking uitvoeren maar als het Libanese verzet een raket afschiet tegen een Israëlische kannoneerboot is dat een daad van "terrorisme" en géén oorlogsdaad volgens Israël.
Wat moet de wereld aanvangen met een degelijke staat van oorlogsstokers?
Johan Bosman
Abonneren op:
Posts (Atom)
Posts
