maandag, mei 31, 2010

Israëlische propaganda: leugens en oude video's

[Lezersbrief aan De Morgen]

Het Israëlische ministerie van Buitenlandse Zaken draaide de afgelopen week overuren. Op dezelfde dag dat de Israëlische luchtmacht 22 Palestijnen verwondde bij luchtaanvallen tegen de bezette Gazastrook, kwam er een persbericht naar buiten (http://www.mfa.gov.il/MFA/About+the+Ministry/Behind+the+Headlines/Israeli_humanitarian_lifeline_Gaza_25-May-2010.htm ).

Volgens de Israëlische regering is het leven in Gaza zonder kommer en bijzonder luxueus. De boodschap: als men in de Gazastrook een Olympisch Zwembad kan openen ( http://www.maannews.net/eng/ViewDetails.aspx?ID=285242 ) zal het wel niet zo erg zijn. Natuurlijk gaan ze hun lijst met verboden producten voor de Gazastrook niet doorspelen aan de internationale pers en ambassades (http://gisha.org/UserFiles/File/HiddenMessages/ItemsGazaStrip060510.pdf ). Men mag dan wel rijst, suiker, meel, pasta, schoenen, kleding en hout voor ramen en deuren toelaten tot de Gazastrook, maar dan heeft men het zowat gehad.

Van wekelijks 2.800 vrachtwagens die producten invoerden begin 2007 laat Israël nu nog slechts een vijfhonderdtal trucks door, terwijl heel het gebied moet worden heropgebouwd.

Vers vlees, vee, vissersnetten, vervangstukken voor machines, chocolade, constructiematerialen voor de wederopbouw, koriander, papier, irrigatiepijpen, muziekinstrumenten en speelgoed zijn al maanden verboden. Zonder de smokkeltunnels zou men er niet eens in geslaagd zijn om een kwart van de vernielingen te herstellen die Israël aanrichtte tijdens de Operatie Gegoten Lood. Maar met de in aanbouw zijnde metalen muur op de grens met Egypte valt ook straks dit alternatief voor de internationale blokkade tegen anderhalf miljoen Palestijnen weg.

Met een foto van de markt in de Gazastrook wil Israël aantonen dat er geen crisis is. Dat de goederen peperduur zijn want gesmokkeld via tunnels met Egypte zeggen ze er niet bij. We kunnen ook in de Louizalaan winkels gaan filmen en de wereld rondsturen dat er in ons land nergens werkloosheid of armoede is en iedereen met schoenen van minstens 250 euro rondloopt.

En dan kwam de beruchte video over het luxe-restaurant in de Gazastrook. Overgenomen door Joods Actueel (http://joodsactueel.be/2010/05/26/luxe-in-gaza ) om te bewijzen dat er geen armoede is in de Gazastrook. Maar kijk, wie zien we daar op 1:40 en 1:40? President Mahmoud Abbas en de vroegere sterke man van Gaza, Mohamed Dahlan. Beiden zijn sinds 2007 en de machtswissel door Hamas in de Gazastrook niet meer in de kuststrook geweest.

De beelden dateren van 2005 of twee jaar voor ingang van de internationale blokkade tegen het Hamas-bewind!

De beelden werden pas in augustus 2009 op YouTube gezet: http://www.youtube.com/watch?v=dJvvkXYD12U

Dat bepaalde mensen van de VN of reporters zich beef stroganoff - gesmokkeld via tunnels met Egypte - kunnen veroorloven doet niets af aan het feit dat 80 % van de inwoners van de Gazastrook afhankelijk zijn van internationale hulp. Zonder de smokkeltunnels zou de Gazastrook er inderdaad veel erger aan toe zijn. Maar Israël kan zich geen Congo of Zimbabwe veroorloven in haar achtertuin wil ze haar economische voordelen als bevoorrecht handelspartner bij de EU, leverancier en partner van de NAVO en nieuw lid van de OESO niet in het gedrang brengen.

Mario Bergen, Leuven

Palestijns dierenleed

Reactie naar De Standaard

Michel Vandenbosch van dierenbeschermingsorganisatie Gaia veroordeelt de aanslag waarbij de Palestijnse organisatie Hamas een ezel met een kar dynamiet de grens over stuurde (DS 28 mei).

Maar wat dan te denken van het Israëlische leger die honden met bomgordels in de nacht van 8 op 9 december 1988 Zuid-Libanese grotten instuurde om daar een munitiedepot van het Volksfront tot ontploffing te brengen ? Deze informatie komt van De Brug (tijdschrift van het Steuncomité Israëlische Vredes- en Mensenrechten Organisaties), maart 2009.

En waarom zegt Vandenbosch niets over de Gaza-oorlog van eind 2008 waarin het Israëlische leger tienduizenden schapen, geiten en koeien van Palestijnse boeren doodde om maar te zwijgen over de toen vernielde bijennesten, kippenkwekerijen, doodgemartelde ezels of de vierhonderd gedode dieren in de zoo van de stad Gaza. Nu nog worden Palestijnse dieren in Gaza door de Israëlische blokkade uitgehongerd.

Werner De Bus, Brussel

vrijdag, mei 14, 2010

Obama voorziet 164.000.000 euro voor raketschild Israël

[Lezersbrief aan Het Belang van Limburg]

Het was reeds een onzalig idee om mensenrechten in Israël aan de kant te schuiven en het land toe te laten tot de OESO. Nu wil Obama een bijkomende gift aan Israël van 164 miljoen euro om een raketschild te installeren. Obama zou zich beter scharen achter de oproep van Yukiya Amano, het hoofd van het Internationaal Atoomenergieagentschap, aan Israël om het non-proliferatieverdrag te ondertekenen en inspecteurs toegang te verschaffen tot de nucleaire installaties.

Mario Bergen, Leuven

* Link:
Obama urges funds for Israel shield - http://english.aljazeera.net/news/americas/2010/05/201051412713367443.html


zaterdag, mei 08, 2010

Smokkeltunnels doorboren metalen muur

[Mail aan Laatste Nieuws]

Drie jaar van volledige blokkade tegen anderhalf miljoen Palestijnen in de Gazastrook en de bouw van een versterkte metalen muur op de grens met Egypte heeft de creativiteit van het Palestijnse volk niet aangetast. Tot woede van Egypte en Israël slaagden ze erin een enorm gat in de metalen Muur van de Schande te branden en smokkelden ze zelfs reeds enkele auto's door dit gat de getto van Gaza binnen.

Achttien maanden graven en solderen met een mengsel van zuurstof en gas gaven de Palestijnen terug hun beperkte uitweg naar de buitenwereld. Zoals een rat haar eigen poot moet afbijten wanneer ze in een val zit, zo moeten Palestijnse jongeren dagelijks hun leven riskeren in de tunnelindustrie om levensmiddelen te smokkelen.

80 % van de levensnoodzakelijke import komt naar de kuststrook via smokkel door tunnels aldus de VN.

Israël heeft er belang bij dat - na de bouw van de metalen ondergrondse muur - een minimum wordt gesmokkeld. Beelden van uitgehongerde Palestijnen zijn nu eenmaal onverkoopbaar voor de reeds barre reputatie van Tel Aviv en Cairo. En Egypte verdient nog een centje bij met de zwarte handel.

Mario Bergen, Leuven

· Linken:

· Gaza tunnellers cut through Egyptian barrier - http://news.bbc.co.uk/2/hi/middle_east/8665674.stm

· Gazans cut through Egypt's border barrier - http://news.bbc.co.uk/2/hi/middle_east/8664316.stm

vrijdag, mei 07, 2010

Israël wil geen Palestijnse staat

[Reactie op lezersbrief verstuurd naar Kerk en Leven]

Eerst en vooral mr. De Cock, er bestaat (nog steeds) géén Palestijnse Staat ondanks het feit dat Barack Obama in mei vorig jaar (2009) daar bij de Israëlische premier Benjamin Netanyahu nadrukkelijk heeft op aangedrongen. Volgens Obama moet Israël zich houden aan eerder gemaakte internationale afspraken. Dat de Palestijnse Staat niet bestaat komt gewoon omdat Israël dat niet wil én omdat het Westen (vooral de VS ) Israël, ondanks allerlei schendingen van VN-resoluties, niet voor het hoofd wil (durft) stoten.

De Palestijnse Autoriteit (PA) een semi-autonome staatsorganisatie vertegenwoordigt officieel de Palestijnen op de Westelijke Jordaanoever, de Gazastrook en in Oost-Jeruzalem. Bovendien vertrekt u van het standpunt dat het bij het conflict tussen Israëli’s en de Palestijnen gaat om een strijd tussen twee bevolkingsgroepen waarvan er een uit zijn thuisland werd verdreven en na eeuwen van vervolging is teruggekeerd en nu eindelijk recht heeft op een thuisland. Deze gelijkschakeling wekt de indruk dat het hier om twee evenwaardige, gelijke partijen gaat. Dat is helemaal niet het geval. Dar merken we ondermeer in de VN-resolutie 181 van 1947 die de aanbeveling deed om Palestina op te delen in een Joodse en een Arabische staat. 55 procent van het land werd toegewezen aan de Joden die ‘slechts’ 30 procent van de bevolking uitmaakte en 42 procent ging naar de Palestijnen, 70 procent van de bevolking. Er werd een neutrale zone rond Jeruzalem voorgesteld.

Deze resolutie werd uiteraard door de Palestijnen verworpen. Maar de resolutie werd toch aanvaard. Reeds in december 1947, dus dadelijk na dat bewuste VN-resolutie was geaccepteerd, begonnen Joodse milities met aanvallen op Palestijnse dorpen. Reeds vóór mei 1948 hadden deze milities een kwart miljoen Palestijnen uit hun dorpen verderven. Symbool voor deze uitstoting (etnische zuivering) was en blijft de slachting in het dorpje Deir Yassin. Op 9 april 1948 stormden Joodse milities het dorpje binnen. Ongeveer honderd mannen, vrouwen en kinderen werden vermoord. Een aantal anderen werden gevangengenomen en door de straten van Jeruzalem gesleept en vervolgens ook omgebracht. Dergelijke raids op Palestijnse dorpen en het verwoesten van akkers en olijfboomgaarden waren geen uitzondering.

Het gevolg was dat de bijna vier op vijf Palestijnen in paniek hun huis verlieten, vluchtend of verdreven. De Israëlische historicus Ilan Pappe geeft in zijn boek ‘The Ethnic Cleansing of Palestine’ een gedetailleerde beschrijving wat er zich in de eerste jaren na de oprichting van de onafhankelijke Joodse Staat heeft voorgedaan. Hij spreekt ronduit over etnische zuivering, een misdaad tegen de mensheid die vooraf beraamd was, meedogenloos uitgevoerd en nadien stelselmatig ontkent. Ook die ontkenning maakt nog steeds deel uit van het officiële verhaal van het ontstaan van de staat Israël en de Onafhankelijkheidsoorlog die Israël moest voeren omdat zijn bestaan bedreigd werd door Arabische legers. In zijn dagboek schrijft Ben-Gurion eerste premier van de staat Israël op 11 mei 1948: “Het zuiveren van Palestina blijft het belangrijkste doel van het plan-Dalet” (plan-Dalet = militair beleidsplan).

Omar Van Hoeylandt

zondag, april 25, 2010

IDF sloopt kleuterspeeltuin, honderd fruitbomen en schiet demonstratie uiteen

[Bericht naar VRT Nieuwsredactie en Belga]

Graag Uw aandacht voor de volgende nieuwsfeiten uit Palestina.

1. Op donderdag 22/04/2010 gebeurde de sloop van een kleuterspeeltuin in Bethlehem door de Israëlische strijdkrachten voor de uitbreiding van de Apartheidsmuur.
Internationale activisten en de Palestijnen konden niets anders doen dan dit schouwspel te aanzien.
Het Israëlische leger vernielde eveneens honderd fruit- en olijfbomen in
Al Walaja en Beit Jala in het district Bethlehem.

2. Zaterdag 24/04/2010, El Maghazi, Deir Al Balah, bezette Palestijnse Gazastrook. Tijdens een vreedzame demonstratie tegen de gedwongen beëindiging van de landbouw in wat Israël omschrijft als een "bufferzone", die werd bijgewoond door 150 personen, worden twee Palestijnen demonstranten en een internationale activist neergeschoten. Israëlische soldaten openden het vuur op de geweldloze demonstranten aan de grens. Nidal Al Naji (18) werd neergeschoten in de rechterdij. Al Akra Hind (22) werd neergeschoten in de maag en onderging een spoedoperatie. Bianca Zimmit (28) uit Malta werd tijdens het filmen van de demonstratie neergeschoten in haar linkerdij. De gewonden worden momenteel behandeld in het Al-Aqsa-ziekenhuis .


LINKEN:
Bulldozers return to destroy children’s playground in Beit Jala. Six activists arrested. (VIDEO) - http://palsolidarity.org/2010/04/12098
Israeli forces shoot unarmed demonstrators in Gazan ‘buffer zone’ (VIDEO) - http://palsolidarity.org/2010/04/12112
International Solidarity Movement: http://palsolidarity.org
Palestijnse kranten: http://www.abyznewslinks.com/pales.htm


Mario Bergen, Leuven

zaterdag, april 17, 2010

De waterput van Nabih Saleh

[Reactie naar De Standaard]

De dorpbewoners van het dorp Nabih Saleh protesteren nu eens geweldloos om hun 'onder de controle van de nabijgelegen joodse nederzetting Halamish', zeg maar gewoon 'gestolen' waterbron terug te krijgen van de 'joodse kolonisten'.

Afzweren van geweld, een eis die we steeds van Israël te horen krijgen. En wat haalt het uit? De demonstraties worden zoals elders ook uit elkaar geschoten met traangas en rubberkogels, waarbij reeds verschillende Palestijnen zijn gedood.

Op één plaats, Bil'in, heeft het Israëlische hooggerechtshof drie jaar geleden een positieve uitspraak gedaan en is men nu pas begonnen om het traject van DE Muur te verleggen en wordt iets minder dan de helft in beslag genomen.

In plaats van de protesten daadwerkelijk te steunen en zich te laten zien, geeft de Palestijnse Autoritieit met premier Salam Fayyad geld aan de plaatselijke commissies. Het resultaat is dat op die manier de protesten stilzwijgend gecontroleerd worden, wat er de facto op neerkomt dat Israël niet teveel problemen krijgt.

Bij ons noemde men dat destijds collaboratie.

Johan Van Hulle, Zomergem

zondag, april 11, 2010

De grote Palestijnse lobby die er niet is

[Lezersbrief aan De Standaard]

De heer Mark Eyskens, econoom, politicus en edelman, had het in een vraaggesprek met het pro-Israëlische magazine “Joods Actueel” op 9 april 2010 over “een grote Palestijnse lobby”.

Mocht zulke lobby bestaan, dat zaten miljoenen Palestijnse vluchtelingen niet al van 1948 of 1967 na twee verdrijvingscampagnes door joods-zionistische en nadien Israëlische milities, niet op elkaar gepakt in kampen in de Gazastrook, Jordanië, Syrië, Libanon en op de Westelijke Jordaanoever.

Dan konden die Palestijnen al jaren geleden hun recht op terugkeer naar hun dorpen uitoefenen, een vreedzaam bestaan leiden en een eigen economie uitbouwen. Nu zijn het bedelaars van de internationale gemeenschap omdat Israël de controle heeft over het dagelijks leven en de economie door de blokkade van de Gazastrook, militaire orders en invallen in Palestijns gebied, honderden checkpoints en het vernietigen door leger en kolonisten van landbouwgrond, gewassen, waterbronnen en huizen.

Het Palestijnse vissersdorp Al-Zeeb is al zestig jaar van de kaart geveegd en vervangen door een recreatieplaats voor Israëli's. De moskee en enkele overgebleven gebouwen dienen als badhuis. En zo zijn er nog minstens 417 andere verhalen over Palestijnse dorpen die Israël in 1948 van de kaart veegde. Toen reeds kreeg de joods-zionistische lobby steun van de internationale gemeenschap voor haar Nakba-project om massaal Palestijnen te verdrijven.

Anno 2010 drukt de Israëlische lobby duidelijk haar stempel op de internationale politiek. Israëlische lobbygroepen zoals AIPAC, AJC en B'nai B'rith hebben de voorbije jaren alsmaar meer sancties tegen Iran kunnen doordrukken. Nog zwaardere sancties tegen Teheran met goedkeuring van de permanente leden van de VN-Veiligheidsraad moeten tegen de zomer worden gestemd.

Als de Palestijnen al eens een VN-resolutie ter stemming voorleggen, stuit die bijna altijd op een Amerikaans veto. Zelfs in de Mensenrechtencommissie stemde de Verenigde Staten onder president Obama al talrijke keren – als enige van de 47 landen - tegen het zelfbeschikkingsrecht voor het Palestijnse volk. Sancties of strafmaatregelen worden nooit toegepast tegen Israël. Maar toen Irak zijn historische negentiende provincie Koeweit aanhechtte, kwam er de Irak-oorlog onder druk van de Israëlische lobby die een Arabisch steunpunt voor de Palestijnen minder wou in de regio. Zelfs een nieuwe oorlog in 2003 kwam er aan te pas om een machtwissel te bewerkstelligen en het land naar het stenen tijdperk te bombarderen.

De Amerikaanse ambassadrice in Bagdad, April Glaspie, verzekerde Saddam eind juli 1990 dat de V.S. het grensconflict tussen Irak en Koeweit als een interne Arabische kwestie beschouwden – wat door de verantwoordelijke Amerikaanse onderminister voor Buitenlandse Zaken, John Kelly, zelfs nog twee dagen voor het begin van de invasie begin augustus werd herhaald.

Op zijn beurt verklaarde de Amerikaanse generaal Schwartzkopf tegenover koning Fahd van Saudi-Arabië dat de Iraakse leider heel het Midden-Oosten wilde veroveren en dat 250.000 Iraakse soldaten en 1.500 tanks aan de grens stonden van het Saudisch koninkrijk. Russische satellieten van de firma Soyoez Karta wezen echter uit dat er nooit een Iraakse troepenmacht werd opgetrokken nabij de Saudische grens en dat Saddam Hussein nooit de intentie had om Saudi-Arabië aan te vallen. Deze Amerikaanse propaganda was wel de hoofdreden waarom de Arabische landen zich tijdens de Golfoorlog achter Amerika schaarden en waarom niet-moslimtroepen Irak konden aanvallen vanuit een moslimland zoals Saudi-Arabië.

Irak werd met valse voorwendselen aangevallen in 1991 (“dreigende inval in Saudi-Arabië”) en in 2003 (“massavernietigingswapens”). De geschiedenis dreigt zich opnieuw te herhalen. Opnieuw door druk vanuit diezelfde Israëlische lobby. Ditmaal onder het mom van “het nucleaire programma van Iran”. Alle Europese en Aziatische landen mogen kernbrandstof benutten voor het vreedzaam opwekken van energie, behalve Iran. Enkel en alleen omdat de Israëlische lobby deze bondgenoot van de Palestijnen kapot wil maken.

Als er werkelijk een Palestijnse lobby bestond, dan zou deze voorkomen hebben dat Irak tot tweemaal toe werd aangevallen om drogredenen. Dan zouden zware sancties tegen Iran nu niet op de politieke agenda staan in Washington, Tel Aviv, Parijs en Berlijn, maar effectief sancties tegen Israël ingesteld tot het alle VN-resoluties en mensenrechten nakwam.

Zelfs in Canada wordt een kinderboek over een Palestijns meisje deze dagen aan het kruis genageld. Onder druk van de Israëlische lobby moet dit boek worden geschrapt van “te lezen schoolboeken” en uit bibliotheken. Men zou eens de waarheid kunnen horen van een auteur die jarenlang heeft gewoond tussen Palestijnen en Israëli's!

Mario Bergen, Leuven

· Linken:

· Book about Palestinian girl causing controversy in Canadian schools - http://www.montrealgazette.com/news/BOOK+CONTROVERSY/2774396/story.html#ixzz0klXuNVAk

· VIDEO: Bezoek aan Galilea en Noord-Palestina - http://www.youtube.com/watch?v=eg1mCditmUU&feature=

· VIDEO: De overblijfselen van Al-Zeeb - http://www.playyoutube.com/1,iE2BLnshMqk/zeeb/Tracing-all-that-remains-fo-al-Zeeb-destroyed-village---Palestine

zondag, maart 28, 2010

Netanyahu en Jeruzalem

[Lezersbrief naar De Standaard]

De eerste minister van Israël blijft her en der verklaren: "Het joodse volk bouwde Jeruzalem al 3.000 jaar geleden, en het blijft dat ook vandaag doen. Jeruzalem is geen nederzetting. Het is onze hoofdstad."

Deze uitspraak getuigt van een ongeziene arrogantie en absurditeit. Als er een bepaalde stam/ras/nationaliteit 3000 jaar geleden iets verwezenlijkt heeft, geeft dat dan aan de afstammelingen -of aanhangers- van die stam/ras/nationaliteit enige eigendomsrechten? Als we dat aanvaarden, dan staan hier morgen een aantal Italiaanse families om het eigendomsrecht op te eisen van Tongeren, Doornik, Aras, enzomeer. Want het waren toch de Romeinen die -slechts- 2000 jaar geleden deze steden gebouwd hebben? Mogen de Grieken dan Sicilië "terug" inpalmen en mogen de Noren dan morgen Londen en gans de oostkust van Groot-Brittanië bezetten omdat de Noormannen daar -slechts- 1200 jaar geleden steden en dorpen bouwden?

De uitspraak van Netanyahu is niet alleen absurd, ze is bovendien een arrogante negatie van alle VN resoluties terzake. VN resolutie 181 stelt dat Jeruzalem een stad met internationaal statuut moet zijn. Resoluties 2253 en 2254 van de Algemene vergadering stellen dat Israël het statuut van Jeruzalem niet mag wijzigen. Resolutie 252 van de Veiligheidsraad veroordeelt Israël voor het wijzigen van het internationaal statuut van Jeruzalem. De resoluties 2628 van de AV en 338 van de VR roepen Israël nogmaals op om de vorige resoluties toe te passen. Resolutie 478 van de VR zegt expliciet dat Jeruzalem NIET de hoofdstad van Israël kan zijn. Kan het nog duidelijker?

Het is duidelijk dat Israël al deze UNO resoluties vierkant aan zijn laars lapt. Nochtans werd in de oorspronkelijke "erkenning van Israël" (resolutie 273) expliciet verwezen naar resolutie 181. Dus als Israël zich niet houdt aan de UNO resoluties, dan verliest het zijn erkenning als lid van de Verenigde Naties. Netanyahu speelt met vuur, door zo te handelen ondergraaft Israël zijn eigen bestaansrecht.

Welke ander regime durft met evenveel arrogantie zoveel VN resoluties met de voeten treden? Hoelang nog voordat de VN sancties onderneemt? Waarom zwijgen onze politiekers?


Pol Van den plas, Gent

zaterdag, maart 27, 2010

VS schaart zich driemaal achter Israël in VN-mensenrechtenraad

[Lezersbrief aan De Morgen]

President Obama geeft 25 miljoen dollar voor de migratie van nieuwe joden naar Israël. Dit gebeurt door een gift aan de organisatie 'United Israel Appeal,' zo laat de Israëlische lobbygroep AIPAC weten.

Maar er is ook het individuele en onvervreemdbare recht van alle Palestijnse vluchtelingen om naar hun oorspronkelijk woongebied terug te keren. Deze Palestijnen horen ook gecompenseerd te worden voor de geleden schade aldus VN-resolutie 194. Waarom erkent Obama ook dit recht niet? Waarom eist hij niet dat Israël dit uitvoert? Waarom steunde Amerika deze week in de VN-mensenrechtenraad tot driemaal toe Israël als enige van de 47 landen?

Aan de relatie tussen Washington en Tel Aviv lijkt geen vuiltje aan de lucht afgaande op dit stemgedrag.

In Genève stemde de V.S. tegens het Palestijns zelfbeschikkingsrecht. Waar de V.S. zou moeten opkomen om een einde te maken aan de discriminatiepolitiek tegenover Palestijnen en alle andere minderheidsgroepen in Israël, zwijgt men. Als het gaat over Israël dat een moderne rechtstaat hoort te wezen voor al zijn inwoners is men potdoof. En als men de toepassing van het volkerenrecht vraagt zodat ook het Palestijnse volk zich cultureel, economisch en politiek mag uiten is men blind. Washington zwijgt en is doof en blind als het gaat om het welzijn en de welvaart van miljoenen Palestijnen.

VS-ambassadeur in Genève Eileen Chamberlain Donahoe zegt dat de Palestijnen en Israëli's in hun eigen gebied maar zorg moeten dragen dat mensenrechten worden toegepast. De mensenrechtenraad zou “geen geloofwaardige instelling zijn, maar een anti-Israël platform”.

Maar waar moet men anders terecht zodat Israël zijn verplichtingen als bezettende macht volgens de Vierde Conventie van Genève zal nakomen? Zodat Palestijnse vluchtelingen kunnen terugkeren naar hun oorspronkelijke woningen of leefgemeenschap? Zodat het grensakkoord over Verplaatsing en Toegang, zoals overeengekomen tussen Israël en de PA op 15 november 2005, geen dode letter blijft, maar de inwoners van de Gazastrook en goederen vrij deze kusstrook kunnen verlaten?

Het is net de VN-mensenrechtenraad die zorg moet dragen voor gelijke rechten voor alle inwoners, in zowel Israël als in de Palestijnse staat in wording. Het is net deze VN-raad die garant moet staan dat Palestina een aaneengesloten leefbare staat krijgt in plaats van bantoestans. Een staat die sowiezo regionaal nauw zal samenwerken met de Jordanië dat grenst aan de Westelijke Jordaanoever en Egypte, grenzend aan de Gazastrook. Het Jordaanse, Palestijnse en Egyptische volk zijn vragende partij voor zulke intense samenwerking tussen een Palestijnse staat in wording en zijn Arabische buren.

Net zomin als Apartheidsmuren en metalen hekkens eeuwig zullen blijven bestaan, zal ook Mubarak niet eeuwig aan de macht blijven in Egypte om vandaar het Palestijnse volk tegen de wil van zijn Egyptische onderdanen te blijven dwarsbommen. De opsluiting van anderhalf miljoen Palestijnen in de zilte dorre kusstrook van zo'n 40 bij 9 km is niets meer of minder dan een getto.

De bevrijding van het Palestijnse volk uit deze getto en de bezettingspolitiek is een kwestie van tijd. Ook de Oost-Europese volkeren konden zich bevrijden van nazi-Duitsland en ook de Palestijnen zullen dit kunnen doen als de tijd daar rijp voor is.

Het beschouwen van de huidige situatie als een voldongen feit van van Palestijnen in getto's en bantoestans, is een grote schending van het volkerenrecht, van de creativiteit van de Palestijnen, van geschiedkundige- en sociale evoluties, van de vergankelijkheid van apartheidsregimes en van het geloof dat uiteindelijk het goede het kwade zal overwinnen.

Mocht men daarin in 1941 niet geloofd hebben toen nazi-Duitsland met zijn troepen aan de buitenwijken van Moskou stond en 90 % van Stalingrad in zijn bezit had, dan zou Europa nog steeds bezet zijn door nationaal socialisten. Dan was ons continent gezuiverd van joden, zigeuners, homoseksuelen, gehandicapten, vrijmetselaars en politieke tegenstanders en nu een nationaal-socialistische eenheidsworst.

Als men in 1941 bleef geloven in een ander democratisch, vrij Europa van volkeren, waarom zou men dan heden de hoop moeten opgeven voor gelijke rechten voor Palestijnen in Israël, voor een eigen leefbare Palestijnse staat, voor het zelfbeschikkingsrecht dat een verworven recht is voor elke volk?

Als de Amerikaanse ambassadrice in de VN-mensenrechtenraad niet het uitgelezen orgaan ziet voor vrede tussen Palestijnen en Israëli's te bereiken, dan moet ze duidelijk maken welk platform ze wel gaat gebruiken.

Zonder Joe Biden zou er nooit een bijkomende vermindering geweest zijn van het kernarsenaal in de wereld. Zonder hem zou Irak de voorbije maanden teruggekeerd zijn naar het ergste etnische geweld van 2006 en 2007. Joe Biden is de man die er wel in slaagde om een degelijk Amerikaans economisch plan voor jobs en infrastructuur goedgekeurd te krijgen waar anderen faalden. Respect voor hem. Bij zijn bezoek aan Israël was de confrontatie met nieuwe bouwplannen voor Jeruzalem echter een onaanvaardbare provocatie van Tel Aviv. Een land dat zulke diplomatieke barbaarsheid uitvoert tegenover de nummer twee van Amerika verdient geen steun voor zijn apartheidsregime in de VN-mensenrechtenraad. Zo'n land hoeft geen militaire transportvliegtuigen of drie miljard dollar militaire hulp.

Mijnheer Obama, dat U de nummer twee van de Stripes and Stars naar Tel Aviv stuurde was meer dan een strategische blunder. Admiraal Michael G. Mullen, de hoogste baas van het Amerikaans leger, vroeg eveneens een bouwstop aan Tel Aviv omdat de anti-Amerikaanse sentimenten nog nooit zo hoog waren in de Arabische wereld. Hij kreeg een njet. Netanyahu kon en wou niets beloven omdat nog duizenden nieuwe wooneenheden in bezet gebied eraan kwamen. En vlak nadien stuurt U Biden, wetende dat hij aan de politiek van Israël niets kan veranderen zonder enige sancties op zak. Het was een sadistische zet om uw beste maatje in het Witte Huis bloot te stellen aan dit risico. U wist dat die 1.600 huizen en andere bouwprojecten eraan kwamen van Admiraal Michael G. Mullen en had daarmee ingestemd. U stuurde uw vicepresident echter met een knapzak naar de loopgraven van Tel Aviv om te praten met de extreem-rechtse politieke- en militaire leiders. U offerde uw vicepresident op en liet Nancy Pelosi in uw naam de steun aan Tel Aviv namens het parlement herbevestigen. De militaire- en financiële steun blijft onverminderd. Alleen de bunkerbusters worden niet geleverd aan Israël omdat Netanyahu een aanval op Iran als ultiem middel niet wil uitsluiten.

Het is een lachertje wetende over hoeveel militair materiaal Israël heden beschikt en straks als de Amerikaanse troepen wegtrekken uit Irak, ook het meeste militair materiaal daarvan in Israëlische loodsen zal worden gestockeerd. Een gift van Obama. Israël blijft de boezemvriend van Amerika. Ruim duizend Amerikaanse soldaten namen in de herfst van 2009 deel aan Juniper Cobra, de grootste militaire oefening rond raketverdediging van Israël sinds zijn ontstaan. Er was de boycot van de Durban Conferentie (rond mensenrechten en tegen racisme) en het stelselmatig neen-stemmen tegen het Goldstone-rapport.

Alleen met de kernwapenvermindering scoort de VS op gebied van vrede. Maar eerlijkheid moet vermelden dat Joe Biden dit door hard werken heeft bereikt en dat Obama alleen zijn poot komt zetten om dan breed te lachen naar de persmeute als een popster op wereldtournée.

Mario Bergen, Leuven


Link: http://www.jpost.com/Israel/Article.aspx?id=171739

De VN als een reus van leem

[Lezersbrief aan De Standaard]

De grote baas van de VN, Ban Ki-moon, wil gesprekken tussen Israël en de Palestijnen. Maar hoe kan je spreken als Israël VN-resolutie 478 niet nakomt. Netanyahu zei immers “Jeruzalem is geen nederzetting, maar de hoofdstad van Israël”. Dit terwijl de annexatie van Oost-Jeruzalem onwettig is, net als de uitbreiding van heel Jeruzalem. Israël moet de rechten van de Palestijnen in Oost-Jeruzalem erkennen en er niet zomaar overal bouwen. De Israëlische kolonies zijn illegaal en moeten ontruimd worden, in Oost-Jeruzalem, op de Westelijke Jordaanoever en in de Syrische Golan. VN resoluties 446 en 452 vragen dit heel uitdrukkelijk aan Israël.

Nancy Pelosi zei namens het Amerikaans parlement dat het aan de kant van Israël staat. En blijkbaar is dit nog steeds het geval. De bouw van de Apartheidsmuur gaat door, ondanks adviezen van het Internationaal Gerechtshof en VN-resoluties. Over het recht op terugkeer voor Palestijnse vluchtelingen wordt gezwegen.

Waarom neemt de VN geen maatregelen tegen Israël? Ban Ki-moon pleit toch voor het respecteren van internationale wetten en de stop van illegale bouw door Israël in haar kolonies. Kan men dan geen sancties instellen nu Israël niet wil luisteren en toch verder bouwt?

Mario Bergen, Leuven

dinsdag, maart 16, 2010

Benny Morris over Palestina

[Lezersbrief aan Knack]

Een tijdje terug vertolkte de nieuwe historicus Benny Morris een racistisch pamflet in Knack. Hij verweet de Arabieren religieus te zijn wat niet zou stroken met de seculiere westerlingen. Maar Morris verzwijgt de oprichting in 1948 van een staat (Israël) waarbij je een godsdienst (de joodse) moet aanhangen om alle rechten te hebben in die staat!

En waarom heeft hij het niet over de fundamentalistische joden, met name de zionisten die een andere volk al decennia verdrijven van hun natuurlijke habitat. Zijn zionistische joden die Palestijnen verdrijven van hun land om eigen kolonies op te richten dan geen fundamentalisten? Of kolonisten die de plantages en waterbronnen van Palestijnen vernielen? Kolonisten die met stenen en afval gooien naar Palestijnen in Hebron? Of soldaten die het joods zionisme aanhangen en overtuigd zijn dat Palestijnen niet meer rechten hoeven te hebben dan kakkerlakken?

Natuurlijk veroorzaken Palestijnen meer verkeersongevallen dan Israëli's. Zij hebben immers geen autostrades van Apartheidswegen, maar moeten van de Israëlische staat vele kilometers omrijden langs smalle en slechte wegen zonder moderne infrastructuur. Zij kunnen geen tien kilometer rijden zonder checkpoint en ze verliezen uren aan paspoortcontroles en ondervragingen om dan gestresseerd weer enkele kilometers te rijden tot de volgende checkpoint. Die dagelijks onzekerheid, de slechte weginfrastructuur en het tijdverlies aan checkpoints brengen dan ook meer ongevallen met zich mee.

Als de Israëlische politie alle moorden van Israëli's op Palestijnen verticaal klasseert, dan is het normaal dat Palestijnen in de statistieken van Morris meer moorden plegen dan de Israëlische onderdanen.

Morris is een zielige historicus als hij niet ziet dat Hamas van een terreurbeweging is geëvolueerd naar een politieke partij die zelfs radicale religieuze groeperingen in de Gazastrook - die de sharia wouden installeren - hardhandig heeft aangepakt. Zelfmoordaanslagen door Palestijnen zijn al jaren gestopt en intussen sprak de vooraanstaande moslimgeestelijke Tahir ul-Qadri een fatwa tegen terreur uit. Word het geen tijd dat een vooraanstaande rabbi eveneens stelling neemt tegen staatsterrorisme zoals dit wordt beoefend door Israël? Als Morris per se teksten van 1988 er moet bijsleuren om zijn gelijk te halen... dan kunnen we dat ook doen met uitspraken van Israëlische leiders.

De Palestijnen zullen worden verpletterd als sprinkhanen... hun hoofden tot spijs geslagen tegen rotsen en muren.” - De Israëlische Eerste minister Yitzhak Shamir in een toespraak tegen joodse kolonisten – New York Times, 1 april 1988.

Maar mijnheer Morris, misschien is uw geliefde quote “Het is toegelaten om te liegen als het gaat om het land van Israël” van dezelfde Yitzhak Yizernitzky, alias Shamir.

Als Hamas niet bereid zou zijn tot toegevingen hoe verklaart Morris dan de diverse lange wapenstilstanden of hudna's van Hamas die telkens door Israël werden stukgeschoten? Of de bereidheid van Hamas om 78 % van het historisch grondgebied van de Palestijnen op te geven en de grenzen van 1967 te aanvaarden? Israël is nog niet bereid om één Palestijnse vluchteling te laten terugkeren of een morzel gestolen grond af te staan.

De Palestijnen hebben volgens Morris geen reden om tegen de uitbreiding van de kolonies te zijn omdat dit deel toch bij Israël komt. Wat een kromme redenering is dat? Hoe zou Morris reageren als er een dief op bezoek komt die acht kilo appelsienen steelt en dan zegt “van de overblijvende twee kilo neem ik nog een kilo mee, want dat was ik toch van plan en daar zal je wel geen problemen mee hebben...?” En de goedheid van de dief moet blijken als hij die overblijvende kilo fruit in de ijskast bij Morris stopt zeker?

De kansen tot een tweestatenoplossing zijn helemaal niet afgenomen omdat de Palestijnen van gedacht zijn veranderd. Een oplossing van het Israëlisch-Palestijns conflict is alleen moeilijker geworden omdat Israël voortdurend kolonisten plant in bezet gebied, zoals Hitler destijds ook deed in Oost-Europa. Het duizendjarig rijk van nazi-Duitsland werd echter een bestaan van 12 jaar. Een rijk dat zich over heel Europa uitstrekte werd op enkele maanden tijd gereduceerd tot een bunker in Berlijn. Er zijn geen garanties dat de Israëlische enclave in het Midden-Oosten nog een lang leven beschoren is. De huidige toestand van Israël als apartheidsstaat, met de onderdrukking van Palestijnen in de eigen staat en in de bezette gebieden, is een tijdelijk gegeven. Zelfs Apartheidsmuren van acht meter hoog zullen niet standhouden, net zomin als de Atlantische Verdedigingswal van nazi-Duitsland en hun bezetting en kolonisatiepolitiek in Europa standhielden.

Zoals de nazi-leiders zich opsloten in de dertig kamers van hun Berlijnse bunker van vier meter beton, zo sluiten de leiders van de Israëlische staat zich op in hun enclave van racisme en apartheid. Israëlische politici en militairen durven niet langer naar Spanje, Groot-Brittannië of Dubai te gaan waar ze vervolging riskeren als oorlogsmisdadiger of als brein van een doodseskader. Het aantal landen waar leiders van de Israëlische staat niet langer welkom zullen zijn zal explosief toenemen recht evenredig met hun agressieve bezettingspolitiek. Israël is ommuurd door Apartheidsmuren en veiligheidshekken zoals een joods getto. Dit uit angst voor internationale rechtsregels, democratie en demografische evoluties. Israël is een paria geworden zoals destijds Zuid-Afrika. Men kan mensen opsluiten als wilde beesten en hen dagelijks tergen, maar eens zal men schrikken van dat wezen in de kooi. Dan komt er een Derde Intifada of wordt de onafhankelijkheid uitgeroepen van Palestina. Dan is de bestaansreden van Tel Aviv als joodse staat verleden tijd en zal Israël al zijn inwoners gelijke rechten moeten geven of van de landkaart verdwijnen.

Mario Bergen, Leuven

zondag, maart 14, 2010

Ludo Abicht schetst de stand van zaken in Israël

[Reactie op "De stand van zaken volgens Ludo Abicht" in De Standaard van 13/03/2010]

Bij de laatste verkiezingen is duidelijk gebleken dat de onverzoenlijke Lieberman een overwinning heeft behaald met zijn extreme standpunten die niet ter discussie staan. De man heeft openlijk verkondigd dat hij de bussen wil klaarmaken om de Palestijnen over de grens te zetten. Deze man met dit gedachtegoed heeft het nu gebracht tot minister van buitenlandse zaken. Daar is echter ook een goede kant aan: we weten nu tenminste openlijk waarvoor Israël staat.

Er zijn wel voldoende aanwijzingen dat Israël de kant uitgaat van de uitdrijving van de Palestijnen. Allerlei nieuwe maatregelen en wetten maken het de Palestijnen met de dag moeilijker en ze verliezen dagelijks terrein. De tactiek is nog dezelfde als van voor de oprichting van de joodse staat: je moet het langzaam en stilletjes doen. Geen volle autobussen met have en goed want dan krijg je gedonder. Israël wijkt geen duimbreed van deze strategie af.

En de wereld reageert goed:

- Ze mogen de vicepresident van de Verenigde staten openlijk belachelijk maken. Ze verontschuldigen zich alleen dat het gebeurd is op het verkeerde moment, en ook dat is zeer ongeloofwaardig is. Er zijn plannen voor 50.000 nieuwe woningen en Netanyahu weet dat niet? Biden gaat terug naar huis met de boodschap dat Israël een goede vriend blijft.

- Israël zegt zonder blozen 1600 nieuwe woningen te bouwen en het Westen met de EU putten zich nog maar eens uit in veroordelingen die ze van een papiertje lezen.

- Het is inderdaad misdadig en onmenselijk om de Palestijnen over de grens te zetten. Maar er zijn ook voldoende aanwijzingen dat er daartegen weinig zal gedaan worden, want ze zijn al lang bezig.

Er is enkele maanden geleden, na Gaza, nog maar pas een nieuw landbouwakkoord gesloten met de EU. Er was de brutalieit in Gaza, de blokkade die zonder verpinken doorgaat, geld van de internationale gemeenschap dat niet binnenkomt, hooggeplaatst internationaal bezoek dat geweigerd wordt, de flagrante aankondiging van de nieuwbouw, enz... Daarna keurt de EU het Goldstone-rapport goed, maar in een sterk afgezwakte versie, na Israëlische tussenkomst. De landen moeten alleen toezien wat er gebeurt. Essentieel betekent dat zeer weinig. De pro-uitslag van de stemming was helemaal niet denderend. Israël zegt in een uitgekiende public relationscampagne, zonder enig bewijs dat het rapport eenzijdig is en de EU zegt in grote getale ja.

Onze eigenste eerste minister verklaart zelfs dat het in het Israëlisch-Palestijns conflict 'de goede richting' uitgaat. Israël doet wat het wil en als de Palestijnen eruit moeten dan zal zijn public relationsploeg dat verkopen. In het beste geval zullen er enkele afgesloten Palestijnse reservaten overblijven, die zonder de toestemming van Israël niets betekenen.

Wat Shimon Peres en zijn Economische Unie betreft kan men kort zijn. Het is niet omdat je in elke zin tweemaal het woord vrede gebruikt dat je daarom een vredesduif bent. Ook hij is de man van de kolonies.

En de Oslo-akkoorden? Die waren al uitgehold voor ze op papier stonden. Anders had Israël ze niet getekend.

En de vredesgesprekken. Welke vredesgesprekken? Waarover? Israël wil ze gewoon niet. Dan moeten ze stoppen met hun expansie en daar gaat het van kwaad naar erger.

En zo die gesprekken er wel komen, kunnen de Palestijnen alleen maar bedelen bij Israël om nog iets kunnen krijgen. Niets eisen. Israël heeft rustig de tijd. Zolang de 3 miljard dollar van de VS niet in gevaar komt verandert er niets.

Johan Van Hulle, Zomergem

zaterdag, maart 13, 2010

Georges Frêche plant Israëlische importeur van groenten uit bezette gebieden

[Reactie op "Georges verpest het socialistische feestje" in De Standaard van 13 maart 2010, p. 34-35]

Bart Beirlant heeft naar aanleiding van de Franse regionale verkiezingen een reportage gewijd aan de kieskampagne van Georges Frêche, de président van de regio Languedoc-Roussillon.

Ik zou hieraan nog een niet onbelangrijke informatie willen toevoegen. In januari 2009, volop in de Israëlische oorlog in Gaza, kondigde hij de inplanting aan van de Israëlische firma Agrexco in de haven van Sète. Zowat 1300 mensen hebben trouwens op 6 maart jl. hiertegen in Montpellier en Sète betoogd. Deze firma die ook bij ons in de Luikse vlieghaven van Bierset een distributiecentrum heeft, kweekt groenten (tomaten, avocado’s) en bloemen in de sinds juni 1967 Palestijnse gebieden van de Jordaanvallei. Georges Frêche heeft bekomen dat de regio Languedoc-Roussillon 45 miljoen € in een nieuwe fruit-en groententerminal zal investeren, zodat Agrexco over de nodige infrastructuur beschikt om jaarlijks 200 000 ton vruchten en groenten te kunnen importeren. Het is dus helemaal niet zeker dat de groenteboeren en landbouwers die tomaten kweken, voor iemand zullen stemmen die hun toekomst bedreigt door het verwelkomen van een Israëlische concurrent.

Ongeveer 70% van de producten van Agrexco zijn afkomstig uit de bezette gebieden die desondanks in Europa aan gunstige douanetarieven (Associatieverdrag EU-Israël) kunnen ingevoerd worden.

Werner De Bus, Brussel

Provocatie

[Lezersbrief aan Humo]

9 november 1985. Na acht doden te hebben gemaakt in het Delhaize-warenhuis in Aalst wachten de gangsters drie tot vier minuten in hun vluchtwagen tot de politie de enige uitgang van de parking komt versperren. In ware commandostijl schieten ze zich dan een vrije baan. Gelijkaardige provocatie tegen politiediensten wordt toegepast door wapens van diverse overvallen gezamenlijk te dumpen in het kanaal Brussel-Charleroi. Met de geënsceneerde terreur van mannen in lange kapmantels met carnavalsmaskers maakte de Bende van Nijvel het falen van gerecht en politiediensten in ons land duidelijk.

Eenzelfde provocatie en terreur past de Israëlische staat toe. Sinds 9/11 staan overal veiligheidscamera's en worden alle reizen met paspoorten nauwgezet bijgehouden. Tel Aviv wist dat ze snel de schuld zouden krijgen van de moord in Dubai op Hamasleider en wapenhandelaar Mahmoud al-Mabhouh. Maar de Mossad gebruikt al decennia valse Australische en Europese paspoorten. De rechterhand van al-Mabhouh, Mohammed Nassar, gaf toe dat zijn baas wapens smokkelde voor het Palestijnse rechtmatige verzet. Deze wapens speelde een belangrijke rol ter verdediging bij de Gaza-oorlog en daarom kreeg Israël goedkeuring van het westen om al-Mabhoud om zeep te helpen. De paspoortenaffaire was er om de westerse landen in te dekken.

Toen auteur en Mossad-specialist Gordon Thomas op BBC Radio 4 verklaarde dat “zeker een half miljoen joodse burgers wereldwijd de Mossad steunen”, konden joodse middens niet zo lachen met deze verklaring. ("They [the Mossad] have a whole back-up system... These are people who are local residents, Jewish people who will help the Mossad and there are estimated to be in the world about half a million, some people say a million, I tend to say half a million from what I've learnt from the Mossad people." )

Het gaat dan over een jood met een autoverhuurverblijf die een wagen kan verhuren, een joodse burger die een adres en telefoon ter beschikking stelt voor een nepfirma van de Mossad, een jood met een woning als schuiladres, een sayan-dokter voor medische bijstand, een sayan-bankier voor valse bankkaarten of dag en nacht sommen geld onmiddellijk ter beschikking, enz.

De administratie van Obama had al lang goedkeuring verschaft aan 1.600 nieuwe woningen voor Joodse kolonisten in Oost-Jeruzalem. 48.000 andere woningen in Jeruzalem volgen nog de Israëlische bureaucratie ter goedkeuring. Alleen de timing zit de Amerikanen dwars omdat hun vice-president daarmee in zijn blootje kwam te staan. VS-diplomaten kondigden op 8 maart 2010 nog de officiële start aan van “indirecte onderhandelingen voor de heropstart van het vredesproces onder toezicht van de Verenigde Staten”. Maar terwijl Biden nog maar net in Israël was, kwamen de Israëlische bouwplannen, illegaal op Palestijnse grond, te voorschijn. De Amerikanen konden niet meer doen dan zeggen “ongelukkig te zijn met de timing” na deze Israëlische provocatie.

Dezelfde provocatie van Tel Aviv was er al met het stelen van Palestijnse erfgoed in Hebron en Bethlehem.

Tijdens een recente toespraak op een zionistische conferentie in Tel Aviv kondigde de Israëlische premier Benjamin Netanyahu een vijfjarenplan aan voor de bouw van “sporen van joods erfgoed” ter versnippering van de hele Palestijnse Westelijke Jordaanoever.

De bedoeling is de identiteit en het land van de Palestijnen te ontnemen. Het plan kost 200 miljoen dollar en zal ook 37 archeologische plaatsen upgraden. Hetzelfde bedrag gaat naar de archivering van joodse films wereldwijd.

De EU had het Goldstone-rapport over de oorlog in de Gazastrook nog maar net goedgekeurd, of Israël liet zien wie daar de baas is. Er kwamen nieuwe luchtaanvallen en er vielen enkele Palestijnse gewonden. Al duizend dagen mogen de inwoners daar niet vrij de Gazastrook verlaten en bepaalt Israël wat er in en uit de nauwe kuststrook gaat.

De EU stemde niet voor de uitvoering van het Goldstone-rapport, maar onder druk van de Israëlische lobby en de Europese Volkspartij voor “het onderzoeken door beide partijen van de beschuldigingen van oorlogsmisdaden”. Ook de eis tot opheffing van de blokkade van Gaza werd door de EVP weggestemd. De eis van de voorzitter van het European Jewish Congress, Moshe Kantor, om niet het volledige rapport ongewijzigd goed te keuren, haalde het. De EVP haalde in hun resolutie de scherpe kantjes ervan af tot aanbevelingen en geen eisen aan het adres van Israël.

Hoe moet een Palestijns volk dat nog geen cement heeft om huizen te bouwen in de Gazastrook een oorlog onderzoeken terwijl ze zitten opgesloten in getto's van enkele vierkante kilometer? En gaat de EU hen (nog harder) straffen als ze dit niet kunnen onderzoeken? Als de inwoners in de Gazastrook potlood, papier en pc's hebben, is dit alleen dankzij smokkeltunnels met Egypte. Het zijn noch de Palestijnen, noch Israël, maar een derde onafhankelijke partij die zulk onderzoek moet voeren.

De eenzijdige aandacht voor de Gazastrook doet ons vaak vergeten hoe wreedaardig Israël te keer gaat op de bezette Westelijke Jordaanoever. 72 Palestijnen raakten de voorbije week gewond bij incidenten met het Israëlische leger. Tientallen Palestijnen werden opgepakt. Er waren ook 108 invallen in Palestijnse steden en dorpen door het Israëlische leger aldus het wekelijkse OCHA-rapport van de Verenigde Naties.

Vrijdag dwongen Israëlische soldaten twintig Palestijnse landbouwers uit Tulkarem zich tot hun ondergoed te ontkleden voor ze naar hun akkers konden. Het is al de vierde keer dat Palestijnen naakt door de checkpoint 609 moeten.

Mario Bergen, Leuven

Linken:

· http://www.thejc.com/news/uk-news/28777/million-jews-aid-mossad-says-writer-radio-4

· http://www.imemc.org/index.php?obj_id=53&story_id=57979

· http://www.maannews.net/eng/ViewDetails.aspx?ID=268241

zaterdag, februari 27, 2010

De moord op Mabhouh in Dubai

[Reactie aan Humo]

Waar maken de westerse regeringen zich vandaag druk over na de moord op Mabhouh? Dat hun paspoorten vervalst werden door Israël, wat een misdaad! Niet dat Israël doodseskaders uitstuurt in binnen- en buitenland om tegenstanders te vermoorden, dat lijkt -tot nogtoe- geen probleem.

Nu de Britse Times heeft gevonden waar en wanneer Netanyahu himself de opdracht voor deze executie heeft gegeven, wordt het toch wel zeer moeilijk voor de Europese regeringen om de gebeurtenissen te negeren (http://www.timesonline.co.uk/tol/news/world/middle_east/article7034933.ece). Europa dat over heel de wereld de democratie en de mensenrechten wil bevorderen, datzelfde Europa bakt zoete broodjes met een regime dat zich bedient van doodseskaders ?!? Bovendien is Netanyahu een recidivist: ook toen hij in 1997 eerste minister was, had hij al eens opdracht gegeven om een tegenstander te vermoorden - Khaled Meshaal in Jordanië, de opdracht mislukte, de Mossad agenten werden aangehouden (en later uitgewisseld tegen Sheik Yassin).

Iemand schreef ooit: "Israël is de enige staat die niet enkel zijn vrienden, maar ook zijn vijanden zelf wil kiezen". Daarbij executeert het alle Palestijnse leiders, die ooit in staat zouden zijn om een valabele gesprekspartner voor de vrede te zijn. Dat daarbij het vredesproces zelf wordt getorpedeerd is evident, ondertussen gaan ze door met de annexatie van Palestijnse grond en waterbronnen, het verdrijven van de Arabische bewoners uit Oost-Jeruzalem (en Hebron, en...) en het uithongeren van de inwoners van Gaza.

Dat er niet meer protest -en sancties- komen tegen dit moorddadig regime is hoogst verwonderlijk.

Hoog tijd dat de Europese steun aan deze schurkenstaat wordt stopgezet.

Pol Van den plas, Gent

Angst voor vrede

[Reactie op het artikel “Groen licht voor bouw van 600 huizen in gekoloniseerde wijk Oost-Jeruzalem” in De Morgen online op 26/02/2010]

Het regime van Netanyahu beefde deze week van angst, niet omwille van Syrische troepenbewegingen, Iraanse verklaringen rond het nucleaire programma, raketten van het Palestijns verzet of dreigementen van het Libanese Hezbollah. Nee, het extreem-rechtse Israëlische kabinet kreeg het aartsbenauwd door het risico op vrede omdat Fatah en Hamas eind maart hun jarenlange strijd willen beëindigen en 54 Democratische volksvertegenwoordigers in de V.S. president Obama opriepen om een einde te maken aan de blokkade van de Gazastrook.

Israël en vrede zijn elkaars opponenenten, het ene sluit het andere uit. Komt er vrede, dan verdwijnt Israël in zijn huidige staatsvorm en zullen alle onderdanen dezelfde rechten moeten krijgen in Israël. Dat is meteen het einde van het apartheidsregime en de kolonisering van Palestijnse grond. Het zionistische project van een unieke joodse staat gaat dan meteen naar de haaien.

Een gelijkaardig scenario toen vrede te dicht bij kwam voor Tel Aviv deed zich voor in 1982, na een staakt-het-vuren tussen Israël en de PLO en het vredesplan van de Arabische Liga van 1981. Zowel de Palestijnen als de Arabische Liga eisten toen met internationaal aanhoren een Palestijnse staat op basis van de grenzen van 1967. In 1982 begon Israël als reactie met de invasie van Libanon.

Of een ander voorbeeld van de Israëlische angst voor vrede toen na maanden staakt-het-vuren door Hamas Israël de Gazastrook bleef afgrendelen en uithongeren en uiteindelijk de gekende Gazaoorlog daar begon.

De geschiedenis herhaalt zich nu, na de uitdrukkelijke wens uit diverse hoek (Israëli's getroffen door de internationale boycot, Democraten in de V.S., EU-buitenlandvertegenwoordiger Ashton, Katholieke kerken, Israëlische vredesbewegingen, Palestijnen) om serieus rond te tafel te gaan zitten en vrede op korte termijn te bewerkstellingen in de regio. De V.S. wensen na de terugkeer van de Amerikaanse ambassadeur in Damascus dat Syrië de banden met Iran op een laag pitje zet. De Syriërs lieten al weten dat ze geen dictaten uitvoeren van Obama. Ze bevestigden de goede banden met Iran. De door Israël bezette Syrische Golanhoogte blijft voor hen een primaire hindernis voor vrede in de regio.

Netanyahu en zijn kabinet moesten deze week dus alle zeilen bijzetten om vrede te vermijden om het voortbestaan van Israël als Apartheidsstaat te garanderen.

Twee Palestijnse historische moskeeën in bezet gebied werden op een Israëlische erfgoedlijst geplaatst. Israël blijft hasstarrig weigeren om de bouw in de kolonies op te geven (ondanks een zogenaamd “moratorium van tien maanden”) en haalt nu een oud dossier onder het stof voor bijkomend 600 kolonistenhuizen in bezet Oost-Jeruzalem. Zowel de bouwwerkzaamheden als de kolonies en de bewoning aldaar door Israëlische burgers zijn illegaal volgens de Vierde Conventie van Genève, die burgers in oorlogstijd moet beschermen, als VN-resoluties 446 en 452 van de Veiligheidsraad (1979).

Israël heeft echter lak aan VN-resoluties, zo ook aan resolutie 1701 toen het in de nacht van woensdag op donderdag constant met Israëlische oorlogsvliegtuigen boven heel Libanon vloog. Vrijdag pakte de Libanese veiligheidsdiensten de Israëlische Mossad-spion Michel Abdo uit Baabda op alvorens hij inlichtingen kon overbrieven aan Israëlische officieren in de Ukraïne. Israël blijft zich dus als een bezettende macht in Libanon gedragen. En hoe meer onstabiliteit in de regio, hoe minder aandacht er gaat naar vredesvoorstellen om een einde te maken aan het Israëlisch-Palestijns conflict. Met de Israëlische wandaden tegen Palestijns erfgoed, nieuwe huizen in de kolonies en oorlogsvliegtuigen boven Libanon blijven vredesvoorstellen die een Israëlische ondemocratische staat zouden opdoeken weer even in de koelkast.

Mario Bergen, Leuven

Linken:

· http://www.dailystar.com.lb/article.asp?edition_id=10&categ_id=17&article_id=112110

· http://www.dailystar.com.lb/article.asp?edition_id=1&categ_id=2&article_id=112177

· http://www.dailystar.com.lb/article.asp?edition_id=1&categ_id=1&article_id=112164

donderdag, februari 25, 2010

Franstalige indoctrinatie over “het unieke joodse lijden”

[Lezersbrief aan Knack]

18.000 kijkers in bioscopen in België (waaronder 11.000 tieners van 12 tot 18 jaar uit ruim 200 scholen) kregen de film Modus Operandi te zien. Met de steun van de minister van Leerplicht, Christian Dupont, werden duizend video's beschikbaar gesteld aan leerkrachten van alle Franssprekende secundaire scholen in België. Dit laat de webstek van Les Films de la Mémoire weten. ( http://www.lesfilmsdelamemoire.be )

De film Modus Operandi ( http://www.film-modusoperandi.be ) gaat over de jodenvervolging in België. Vraag is of de Franse Gemeenschap Wallonië-Brussel ook een film gaat laten zien over de Nakba toen Palestijnen werden verdreven. Anno 2010 worden Palestijnen in Israël nog steeds vervolgd voor hun afkomst. Zo zijn er aparte wegen, apartheidsmuren, checkpoints, nauwelijks nutsvoorzieningen voor Palestijnen en een schrijnende achteruitstelling op sociaal vlak.

Deze joodse NGO, die banden heeft met het Centre Européen Juif d'Information ( http://www.ceji.org ), ontleent ook de film Faces of Occupation. Het gaat dan niet over de Israëlische bezetting van Palestijns land, maar over de bezetting van België door nazi-Duitsland tijdens de Tweede Wereldoorlog.

Onder druk van de Israëlische lobby werd door de Verenigde Naties 27 januari uitgeroepen tot “Internationale Herdenkingsdag voor de slachtoffers van de joodse genocide”. De Franstalige Belgische minister van Onderwijs schaart zich daar achter. De verplichte stof voor secundaire Franstalige leerlingen bevat een indoctrinatie in het “unieke leed van joden” met een erg eenzijdig lessenpakket. ( http://www.adm.cfwb.be/upload/docs/2789_20090116163259.pdf )

In het Koninklijk Legermuseum in Brussel loopt tot 19 april 2010 een tentoonstelling over de joodse Shoa in Ukraïne waar allen naartoe horen te gaan. Het CRECCIDE (Carrefour Régional et Communautaire de la Citoyenneté et de la Démocratie) heeft een speciaal lessenpakket gemaakt voor 10-14-jarigen over de Holocaust. Voor de vijfde en zesde klas van de basisschool zijn er de onderduikbrieven van de 6-jarige Jacqueline van der Hoeden in “Les carnets de Lieneke” (“Brieven aan Lieneke”) om nauwgezet te bestuderen.Voor leerlingen van de eerste graad is er het werk “J’étais enfant dans le ghetto de Varsovie”. Voor de tweede en derde graag is het nodig de DVD Modus Operandi te tonen. Ook werk over de “Joodse genocide 1941-1944” en contacten met getuigen voor een debat onder jongeren staan ter beschikking van scholen.

Onder minister Dupont richtte het Centrum voor Gelijkheid van Kansen en Racismebestrijding in 2004 een waakzaamheidscel op met vertegenwoordigers uit de verenigingen van de Joodse gemeenschap. Ter gelegenheid van de herdenking van de 60e verjaardag van de bevrijding van de nazi-kampen kwam er het project "Scholen voor Democratie". De toenmalige federale minister liet 100.000 exemplaren verdelen van het boekje Simon, het jongetje dat wist te ontsnappen, op de Dag van de Joodse Martelaar in september 2005. Doelgroep waren leerlingen van het derde jaar basisschool (7-8 jaar). De focus - bij de voornamelijk Franstalige bronnen - ligt bij nazi's, kampen en uitroeiing. Als toemaatje zijn er voor de jonge kerels bezoeken aan het Joods museum van deportatie en verzet (Mechelen) én het nationaal gedenkteken in Breendonk

Het probleem is niet dat men niet mag spreken over de Holocaust, maar de waanzin waarbij men dit voorstelt als de énige genocide van betekenis. Het verplicht lessenpakket creëert een stemming van “Er was geen groter lijden in de geschiedenis dan het lijden van joden. Er was geen grotere vervolging dan deze van joden en enkel joden waren het slachtoffer van de nazi-politiek tijdens de Tweede Wereldoorlog.”

Er wordt allesbehalve een genuanceerd beeld opgehangen van volkerenmoorden. Genocides in Afrika, Armenië, Rusland, Biafra, Ethiopië, Cambodja, Guatemala, Irak, op de Balkan, Algerije en heden nog onder het Palestijnse volk worden verzwegen. Eén miljoen Indianen werden door de Amerikanen gedood tussen 1620 en 1890. Bij de Congolese Burgeroorlog vielen sinds 1998 vier miljoen doden. Franstalige kinderen in ons land mogen dit niet te weten.

Het eenzijdig berichten over genocides als een fenomeen dat enkel joden treft, kan men niet anders benoemen dan indoctrinatie op jonge leeftijd. De Israëlische lobby heeft met minister Dupont de beste vertegenwoordiger die men zich kan inbeelden om het jonge volkje te hersenspoelen. Het joods lijden of de concentratiekampen waren niet uniek, het enige unieke is de exploitatie van dit lijden om zich te wentelen in een slachtofferrol en deze te misbruiken om de oprichting van de staat Israël en zijn apartheidspolitiek te vergoeilijken.

Mario Bergen, Leuven

dinsdag, februari 23, 2010

Israëlische veiligheidsagenten op Zaventem

[Reactie naar De Standaard]

In zijn bijdrage voor Opinie&Analyse (De Standaard 18.2.2010) legt Filip Verhoest uit waarom het toezicht op de Belgische staatsveiligheid onmisbaar is. Men zou zich ook dezelfde vraag kunnen stellen voor de controle op de Israëlische veiligheidsagenten in de luchthaven van Zaventem. Sommige reizigers die met El Al of met Brussels Airlines naar Tel Aviv vliegen, worden onderworpen aan een urenlange ondervraging in een apart bureau van de Israëlische veiligheidsidenst Mossad in Zaventem waarbij ze zich helemaal moeten uitkleden op hun onderbroek na. Niet enkel hun kleren, maar ook hun laptop en andere bagage worden onderzocht. Ook op het Vakantiesalon in Brussel traden Israëlische geheime agenten op tegen een aantal mensen die een ludieke protestactie voerden in de nabijheid van de Israëlische infostand.

Is dit allemaal wettelijk ? Bestaat daarover een akkoord met Israël ? Indien ja, wie heeft zulk akkoord afgesloten en wie controleert of dit akkoord wordt nageleefd? Moet hier ook niet meer transparantie zijn ? Krijgen de buitenlandse geheime diensten in België vrij spel? Moet in een democratie daarover niet naar de burgers gecommuniceerd worden ?

Werner De Bus

Terrorisme

[Reactie naar Humo]

In het interview van Humo (19.2.2010) met Chris De Stoop over Muriel Degauque die zich in Irak opblies, is er sprake van terrorisme. In de westerse media wordt elk verzet tegen de Amerikaanse of Israëlische bezetter bestempeld als terrorisme. Toen in de jaren veertig joodse milities aanslagen pleegden tegen de Engelse bezetter (zoals het opblazen van het King Davidhotel in 1946) of Palestijnse dorpen uitmoordden (zoals Deir Yassin in 1948) werden ze als vrijheidstrijders beschouwd. Toen in de jaren dertig de internationale brigades naar Spanje vertrokken om er het Francoregime te bestrijden, werden ze in België als helden uitgewuifd.


Werner De Bus,