[lezersbrief naar De Morgen]
In de weekendeditie van De Morgen (26/8) antwoord Minister van Buitenlandse Zaken De Gucht op de vraag of er ook niet over de bezetting door de staat Israël van de Syrische Golan hoogvlakte moet gesproken worden om tot een oplossing van het conflict in het Midden Oosten te komen, simpelweg: "Daar wil Israël niet over praten." Dit is nu net dezelfde houding als deze van Iran met betrekking tot zijn nucleair programma: daar wil Iran niet over praten. Maar daar laten de EU en de VS het niet bij, Iran wordt voor de VN Veiligheidsraad gesleept, er worden allerlei sancties afgekondigd, etc. De staat Israël daarentegen blijft verder genieten van bevoorrechte handelsrelaties met de EU, allerlei culturele en wetenschappelijke samenwerkingsinitiatieven, wapenleveringen, etc.
Zonet heeft Duitsland nog bevestigd dat het twee duikboten met de capaciteit om kernwapens af te vuren zal leveren aan de Israëlische staat. Stel u even voor: de staat Israël heeft zonet heel Libanon in puin gebombardeerd, alle essentiële civiele infrastructuur vernietigd, een milieuramp in de Middellandse Zee veroorzaakt, gerichte bombardementen op burgerdoelen en VN posten uitgevoerd met 1200 dode burgerslachtoffers tot gevolg en als beloning krijgt het er van de EU lidstaat Duitsland nog twee ultra-moderne duikboten bovenop.
Wanneer gaat het meten met twee maten en twee gewichten eindelijk ophouden en gaat de EU effectief sancties nemen tegen de staat Israël?
Johan Bosman
maandag, augustus 28, 2006
Agressor of slachtoffer
[Reactie op webartikel op nieuwsblad.be]
Vandaag (28 augustus) vermeld u op uw webstek een niets-zeggend bericht onder de titel "Hamas-strijders schieten Palestijnse automobilist dood." Wie was die automobilist? Een spion van de staat Israël? Een gezocht misdadiger? Een drugstraffikant? Dit komen we allemaal niet te weten. In het bericht zelf wordt vermeld dat Hamas, blijkbaar in een persbericht, meedeelde dat vanuit de auto op hun mensen geschoten werd. Dus kon u het artikeltje ook plaatsen onder de titel "Hamas leden beschoten vanuit auto." Bij een dergelijke titel komen natuurlijk de Hamas mensen over als slachtoffer terwijl in uw dominante berichtgeving Hamas blijkbaar moet overkomen als agressor. Nochthans geeft u geen enkele objectieve informatie waaruit moet blijken dat de Hamas medewerkers in dit geval de echte agressors waren, u wekt alleen maar de schijn.
Ik verwacht wel een objectievere vorm van informatie van mijn krant.
Johan Bosman
Vandaag (28 augustus) vermeld u op uw webstek een niets-zeggend bericht onder de titel "Hamas-strijders schieten Palestijnse automobilist dood." Wie was die automobilist? Een spion van de staat Israël? Een gezocht misdadiger? Een drugstraffikant? Dit komen we allemaal niet te weten. In het bericht zelf wordt vermeld dat Hamas, blijkbaar in een persbericht, meedeelde dat vanuit de auto op hun mensen geschoten werd. Dus kon u het artikeltje ook plaatsen onder de titel "Hamas leden beschoten vanuit auto." Bij een dergelijke titel komen natuurlijk de Hamas mensen over als slachtoffer terwijl in uw dominante berichtgeving Hamas blijkbaar moet overkomen als agressor. Nochthans geeft u geen enkele objectieve informatie waaruit moet blijken dat de Hamas medewerkers in dit geval de echte agressors waren, u wekt alleen maar de schijn.
Ik verwacht wel een objectievere vorm van informatie van mijn krant.
Johan Bosman
zondag, augustus 27, 2006
Hezbollah niet verantwoordelijk voor de bombardering van Libanon
Reactie op artikel "Geen winnaars" van Frank Schlömer in De Morgen van 23 augustus]
In uw artikel "Geen winnaars" van vorige woensdag schrijft u: "(..) Hezbollahchef Hassan Nasrallah niet, wiens groep verzwakt uit de strijd komt, (..) en die er verantwoordelijk voor is dat grote delen van zijn land in as en puin liggen." Wat bedoelt U daar mee ? Het is toch niet Hezbollah dat Libanon gebombardeerd heeft ? Hezbollah is verantwoordelijk voor de 40 Israëlische doden, jawel, maar het is de Israëlische regering die de 1000 Libanese doden op zijn geweten heeft. Het verwondert mij dat U meestapt in de Israëlische propaganda die zegt dat alles begonnen is op 12 juli met de ontvoering van 2 Israëlische soldaten.
Tussen haakjes: wat liepen die Israëlische soldaten op Libanees grondgebied te doen? Iedere waarnemer was al van de eerste dag verbaasd dat Israël op een paar dagen tijd zo'n gigantisch offensief klaar had om 2 soldaten te gaan bevrijden... Ondertussen weten we wel beter. De Israëlische plannen om Libanon plat te bombarderen waren al maanden eerder besproken met de Amerikanen, zo lezen we in het artikel van SEYMOUR HERSH in The New Yorker: http://www.newyorker.com/fact/content/articles/060821fa_fact. Dus wellicht is ook Amerika medeverantwoordelijk voor alle doden en de verwoestingen in Libanon. En mogen we ook stellen, de Europese regeringen die gedurende een ganse maand niets gedaan hebben om de Israëlische luchtmacht te stoppen bij het bombarderen van weerloze burgers. Dát zijn de verantwoordelijken, niet Hassan Nasrallah, die je van veel kan beschuldigen, maar niet van de verwoesting van Libanon.
Pol Van den plas
In uw artikel "Geen winnaars" van vorige woensdag schrijft u: "(..) Hezbollahchef Hassan Nasrallah niet, wiens groep verzwakt uit de strijd komt, (..) en die er verantwoordelijk voor is dat grote delen van zijn land in as en puin liggen." Wat bedoelt U daar mee ? Het is toch niet Hezbollah dat Libanon gebombardeerd heeft ? Hezbollah is verantwoordelijk voor de 40 Israëlische doden, jawel, maar het is de Israëlische regering die de 1000 Libanese doden op zijn geweten heeft. Het verwondert mij dat U meestapt in de Israëlische propaganda die zegt dat alles begonnen is op 12 juli met de ontvoering van 2 Israëlische soldaten.
Tussen haakjes: wat liepen die Israëlische soldaten op Libanees grondgebied te doen? Iedere waarnemer was al van de eerste dag verbaasd dat Israël op een paar dagen tijd zo'n gigantisch offensief klaar had om 2 soldaten te gaan bevrijden... Ondertussen weten we wel beter. De Israëlische plannen om Libanon plat te bombarderen waren al maanden eerder besproken met de Amerikanen, zo lezen we in het artikel van SEYMOUR HERSH in The New Yorker: http://www.newyorker.com/fact/content/articles/060821fa_fact. Dus wellicht is ook Amerika medeverantwoordelijk voor alle doden en de verwoestingen in Libanon. En mogen we ook stellen, de Europese regeringen die gedurende een ganse maand niets gedaan hebben om de Israëlische luchtmacht te stoppen bij het bombarderen van weerloze burgers. Dát zijn de verantwoordelijken, niet Hassan Nasrallah, die je van veel kan beschuldigen, maar niet van de verwoesting van Libanon.
Pol Van den plas
De oplossing ligt in het internationaal recht
[Lezersbrief n.a.v. interview in De Morgen met Karel De Gucht: 'Bij een militaire operatie horen risico's']
Fabian Lefevre noteert dat onze minister zegt: "De VN-vredesmacht zal een window of opportunity creëren. In de volgende twee jaar zullen we een politieke oplossing moeten forceren. Dat gaat over de uitwisseling van gevangenen, in beide richtingen, en over de Shebaa Farms." Ach zo, ik dacht eigenlijk dat een politieke oplossing zou gaan over VREDE, gebaseerd op het internationaal recht, dus op de VN-resoluties.
Ten eerste resolutie 194 over de terugkeer of schadevergoeding van de Palestijnen in 1948. Ten tweede resolutie 237 over het recht op terugkeer van de Palestijnen, verdreven in de oorlog van 1967. Dan resolutie 242 dat Israël zich moet terugtrekken uit (de) bezette gebieden, waarvan de Sheeba Farms slechts een miniem stukje zijn. Ook de Golan hoogten, en de westelijke Jordaanoever vallen hieronder. Dan resolutie 252 dat Israël Jeruzalem niet mag annexeren. Dan resolutie 338, nogmaals dat Israël zich moet terugtrekken uit de bezette gebieden. Dan resolutie 446 en 452 dat Israël geen nederzettingen mag oprichten in bezet gebied. Dan resolutie 478 dat Israël van Jeruzalem zijn hoofdstad niet mag maken. Dan resolutie 607 en 611 dat Israël geen (arabische) burgers mag deporteren en het oorlogsrecht moet respecteren (de 4° Geneefse Conferentie). Dan resolutie 673 dat Israël eindelijk eens moet beginnen om de VN resoluties toe te passen (in 1990). Enzovoort, enzovoort. En tenslotte moet resolutie 1701 uiteraard ook nog toegepast worden, dat Hezbollah moet ontwapenen, en de beide partijen moeten stoppen met vechten.
Voorgaande zijn nog maar enkel de -afdwingbare -resoluties van de Veiligheidsraad. De lijst resoluties van de Algemene Vergadering van de VN die Israël aan zijn laars lapt is nog veel veel langer. De politieke oplossing bestaat dus, ze ligt op tafel, alleen "Israël wil er niet over praten" zegt minister De Gucht. Welnu dat hoeven wij niet te accepteren, dat MOGEN wij zelfs niet accepteren volgens het handvest van de VN.
Ik geef hierbij een paar ideeën aan de minister om Israël te overtuigen om toch maar te praten:
Filip Decoene
Fabian Lefevre noteert dat onze minister zegt: "De VN-vredesmacht zal een window of opportunity creëren. In de volgende twee jaar zullen we een politieke oplossing moeten forceren. Dat gaat over de uitwisseling van gevangenen, in beide richtingen, en over de Shebaa Farms." Ach zo, ik dacht eigenlijk dat een politieke oplossing zou gaan over VREDE, gebaseerd op het internationaal recht, dus op de VN-resoluties.
Ten eerste resolutie 194 over de terugkeer of schadevergoeding van de Palestijnen in 1948. Ten tweede resolutie 237 over het recht op terugkeer van de Palestijnen, verdreven in de oorlog van 1967. Dan resolutie 242 dat Israël zich moet terugtrekken uit (de) bezette gebieden, waarvan de Sheeba Farms slechts een miniem stukje zijn. Ook de Golan hoogten, en de westelijke Jordaanoever vallen hieronder. Dan resolutie 252 dat Israël Jeruzalem niet mag annexeren. Dan resolutie 338, nogmaals dat Israël zich moet terugtrekken uit de bezette gebieden. Dan resolutie 446 en 452 dat Israël geen nederzettingen mag oprichten in bezet gebied. Dan resolutie 478 dat Israël van Jeruzalem zijn hoofdstad niet mag maken. Dan resolutie 607 en 611 dat Israël geen (arabische) burgers mag deporteren en het oorlogsrecht moet respecteren (de 4° Geneefse Conferentie). Dan resolutie 673 dat Israël eindelijk eens moet beginnen om de VN resoluties toe te passen (in 1990). Enzovoort, enzovoort. En tenslotte moet resolutie 1701 uiteraard ook nog toegepast worden, dat Hezbollah moet ontwapenen, en de beide partijen moeten stoppen met vechten.
Voorgaande zijn nog maar enkel de -afdwingbare -resoluties van de Veiligheidsraad. De lijst resoluties van de Algemene Vergadering van de VN die Israël aan zijn laars lapt is nog veel veel langer. De politieke oplossing bestaat dus, ze ligt op tafel, alleen "Israël wil er niet over praten" zegt minister De Gucht. Welnu dat hoeven wij niet te accepteren, dat MOGEN wij zelfs niet accepteren volgens het handvest van de VN.
Ik geef hierbij een paar ideeën aan de minister om Israël te overtuigen om toch maar te praten:
- schort alle samenwerkingsakkoorden op: in de eerste plaats de militaire (had al lang moeten gebeurd zijn!) en reactiveer ze naargelang de resoluties uitgevoerd worden
- stop het associatieverdrag zolang niet alle VN resoluties zijn uitgevoerd
- hef een tax van 100% op alle leveringen van en naar Israël, stort dit in een fonds voor de schadevergoedingvan Palestijnen die niet mogen terugkeren
- leg een embargo op levering van alle hoogtechnologisch materiaal zolang het Internationaal Atoomagentschap de nucleaire installaties van Israêl niet gekeurd heeft
- dreig met de levering van luchtafweergeschut aan Libanon als Israël zijn luchtruim weer schendt
- blokkeer alle bankverrichtingen van en naar Israël als zij opnieuw Libanon binnen vallen en resolutie 1701 schenden
Filip Decoene
Israëlische doodseskaders
[Reactie naar vrt radionieuws en tv-journaal]
Op uw webstek meldt u vandaag (27 augustus) dat het Israëlische leger "per ongeluk" (aanhalingstekens door mij gebruikt) een voertuig beschoten heeft van het Britse persbureau Reuters. Even verder lezen we dat de Britse journalisten zeggen dat op alle kanten van hun wagen PERS stond. Als dat zo is kan de beschieting onmogelijk "per ongeluk" gebeurd zijn. Waarom begint het bericht dan met te zeggen dat de beschieting "per ongeluk" gebeurde?
Terloops wordt ook nog vermeld dat twee Hamas militanten "gedood" zijn. Alsof dit de gewoonste zaak van de wereld is! Dit zijn twee buitenrechtelijke executies waarvoor de Verenigde Naties een speciale rapporteur heeft en die moeten betiteld worden met de term "moord." Maar blijkbaar is het voor de westerse pers te moeilijk om met zoveel woorden toe te geven dat de staat Israël met doodseskaders buitenrechtelijke executies uitvoert.
Johan Bosman
Op uw webstek meldt u vandaag (27 augustus) dat het Israëlische leger "per ongeluk" (aanhalingstekens door mij gebruikt) een voertuig beschoten heeft van het Britse persbureau Reuters. Even verder lezen we dat de Britse journalisten zeggen dat op alle kanten van hun wagen PERS stond. Als dat zo is kan de beschieting onmogelijk "per ongeluk" gebeurd zijn. Waarom begint het bericht dan met te zeggen dat de beschieting "per ongeluk" gebeurde?
Terloops wordt ook nog vermeld dat twee Hamas militanten "gedood" zijn. Alsof dit de gewoonste zaak van de wereld is! Dit zijn twee buitenrechtelijke executies waarvoor de Verenigde Naties een speciale rapporteur heeft en die moeten betiteld worden met de term "moord." Maar blijkbaar is het voor de westerse pers te moeilijk om met zoveel woorden toe te geven dat de staat Israël met doodseskaders buitenrechtelijke executies uitvoert.
Johan Bosman
zaterdag, augustus 26, 2006
Onze eigen Rudi Vranx gecensureerd?
[Opmerking aan het VRT-journaal, in verband met de NOVA uitzending en beeldvorming van Hezbollah]
Donderdag 25 aug was er op NOVA (NPS/VARA/NOS) een reportage van 'onze' Rudi Vrankx: "nog geen rust in Libanon." Ik kan mij vergissen, ik kan niet alles zien, maar ik denk dat slechts een stuk daarvan, op het einde van deNOVA reportage, op het VRTjournaal op één is getoond, namelijk het deel met de tocht naar het zuiden, vanaf het tonen van de Hezbollah vlag. Op de VRT is wel nog een andere reportage getoond over de clusterbommen en de gevolgen. Maar het eerste deel van de NOVA reportage van Rudi Vrankx, "puin ruimen," was er niet. De toonzetting van de NOVA reportage begon al met "(..) Rudi Vrankx terugging naar het Hezbollah gebied, waar Israël lelijk heeft huisgehouden." Ik kan mij niet inbeelden dat dit bij ons zou kunnen gezegd worden.
Plaats van de reportage, het zuidelijk deel van Beiroet, de sjiietische wijk. Rudi liet iemand aan het woord die zei binnen de 48 uur van Hezbollah geld te krijgen. 12.000$, voor mensen die hun huis kwijtspeelden. Er werd niet gezegd waar dat geld vandaan kwam. Wat Rudi wel duidelijk zei dat "Hezbollah meer is dan een militie. Het zorgt voor zijn mensen. Ziekenhuizen, scholen, hulp bij de wederopbouw. Het puin wordt geruimd." Verder zegt hij expliciet "(..) een sociale beweging, politieke partij, gewapende verzetsgroep. Hezbollah is het allemaal."
Aan een parlementslid van Hezbollah wordt gevraagd of hij een terrorist is, waarop hij ja antwoordt, maar verder: "en diegenen die Qana al 2 keer gebombardeerd hebben, die hier alleen al 10.000 appartementen vernield hebben? Is dat geen terrorisme?" Je gelooft je eigen oren niet hoe Rudi Hezbollah omschrijft. Wij kennen alleen "terrorist." Nu horen we eens iets anders, maar toch ook van iemand van bij ons! Waarom werd "onze eigen" Rudi nu niet aan het woord gelaten. Hij doet het nochtans goed en komt zelfs in het buitenland op het scherm!
In Baalbek heeft een Israëlisch commando een Hezbollah ziekenhuis aangevallen en mensen meegenomen, zoals gezegd tijdens een nieuwsbericht. Men wilde de bekende sheik Hassan Nasrallah, leider van Hezbollah. Men heeft iemand met die naam meegenomen. Later niets meer van gehoord. Het bleek een groenteboer te zijn. Maar toch verloren 15 mensen het leven. Geen nieuwswaarde. Ben ik verkeerd als ik denk dat de joodse gemeenschap attent is, zoals altijd, wat u in een vorig schrijven (31 mei)aanhaalde en protesteert omdat de media teveel aandacht heeft voor de andere kant?
Voor alle duidelijkheid, ik veroordeel de oorlogsmisdaden van Hezbollah, maar meen dat zij volledig in de context moeten geplaatst worden, het waarom. Hetzelfde voor Hamas.
Johan Van Hulle
Donderdag 25 aug was er op NOVA (NPS/VARA/NOS) een reportage van 'onze' Rudi Vrankx: "nog geen rust in Libanon." Ik kan mij vergissen, ik kan niet alles zien, maar ik denk dat slechts een stuk daarvan, op het einde van deNOVA reportage, op het VRTjournaal op één is getoond, namelijk het deel met de tocht naar het zuiden, vanaf het tonen van de Hezbollah vlag. Op de VRT is wel nog een andere reportage getoond over de clusterbommen en de gevolgen. Maar het eerste deel van de NOVA reportage van Rudi Vrankx, "puin ruimen," was er niet. De toonzetting van de NOVA reportage begon al met "(..) Rudi Vrankx terugging naar het Hezbollah gebied, waar Israël lelijk heeft huisgehouden." Ik kan mij niet inbeelden dat dit bij ons zou kunnen gezegd worden.
Plaats van de reportage, het zuidelijk deel van Beiroet, de sjiietische wijk. Rudi liet iemand aan het woord die zei binnen de 48 uur van Hezbollah geld te krijgen. 12.000$, voor mensen die hun huis kwijtspeelden. Er werd niet gezegd waar dat geld vandaan kwam. Wat Rudi wel duidelijk zei dat "Hezbollah meer is dan een militie. Het zorgt voor zijn mensen. Ziekenhuizen, scholen, hulp bij de wederopbouw. Het puin wordt geruimd." Verder zegt hij expliciet "(..) een sociale beweging, politieke partij, gewapende verzetsgroep. Hezbollah is het allemaal."
Aan een parlementslid van Hezbollah wordt gevraagd of hij een terrorist is, waarop hij ja antwoordt, maar verder: "en diegenen die Qana al 2 keer gebombardeerd hebben, die hier alleen al 10.000 appartementen vernield hebben? Is dat geen terrorisme?" Je gelooft je eigen oren niet hoe Rudi Hezbollah omschrijft. Wij kennen alleen "terrorist." Nu horen we eens iets anders, maar toch ook van iemand van bij ons! Waarom werd "onze eigen" Rudi nu niet aan het woord gelaten. Hij doet het nochtans goed en komt zelfs in het buitenland op het scherm!
In Baalbek heeft een Israëlisch commando een Hezbollah ziekenhuis aangevallen en mensen meegenomen, zoals gezegd tijdens een nieuwsbericht. Men wilde de bekende sheik Hassan Nasrallah, leider van Hezbollah. Men heeft iemand met die naam meegenomen. Later niets meer van gehoord. Het bleek een groenteboer te zijn. Maar toch verloren 15 mensen het leven. Geen nieuwswaarde. Ben ik verkeerd als ik denk dat de joodse gemeenschap attent is, zoals altijd, wat u in een vorig schrijven (31 mei)aanhaalde en protesteert omdat de media teveel aandacht heeft voor de andere kant?
Voor alle duidelijkheid, ik veroordeel de oorlogsmisdaden van Hezbollah, maar meen dat zij volledig in de context moeten geplaatst worden, het waarom. Hetzelfde voor Hamas.
Johan Van Hulle
dinsdag, augustus 22, 2006
De dag na resolutie 1701
[Lezersbrief aan De Morgen]
De dag nadat resolutie 1701 van kracht wordt houdt Israël een commandoraid 200 km over de grens en beweert dat deze aanval een verdediging was. Onvoorstelbaar. En wat zeggen de democratische landen, wat zegt onze minister van buitenlandse zaken ? NIETS !
Stel je voor dat Hezbollah gisteren een commandoraid had gehouden in, zeg maar, Tel Aviv... Onze ministers zouden overlopen van verontwaardiging. Israël lapt ook deze resolutie van de veiligheidsraad aan zijn laars, zoals het resolutie 194 aan zijn laars lapt, en resolutie 237, en 242, en 252, en 338, en 446, en 452, en 478, en 607, en 611, en 673, om nog maar te zwijgen van de tientallen resoluties van de Algemene vergadering van de VN die allemaal straal genegeerd worden.
Wat voor staat is dat eigenlijk, die zich het alleenrecht toe eigent om alle internationale regels, resoluties en verdragen te negeren? Zou zo'n staat niet beter zijn erkenning verliezen? Wordt het niet de hoogste tijd dat de democratische landen gaan EISEN dat de VN resoluties worden toegepast, en dat er sancties komen, ook voor Israël, als dat land weigert om de VN resoluties uit te voeren ?Laat ons beginnen met een handelsboycot, want als de portemonnee wordt geraakt begint het verstand dikwijls te spreken.
Pol Vanden Plas
De dag nadat resolutie 1701 van kracht wordt houdt Israël een commandoraid 200 km over de grens en beweert dat deze aanval een verdediging was. Onvoorstelbaar. En wat zeggen de democratische landen, wat zegt onze minister van buitenlandse zaken ? NIETS !
Stel je voor dat Hezbollah gisteren een commandoraid had gehouden in, zeg maar, Tel Aviv... Onze ministers zouden overlopen van verontwaardiging. Israël lapt ook deze resolutie van de veiligheidsraad aan zijn laars, zoals het resolutie 194 aan zijn laars lapt, en resolutie 237, en 242, en 252, en 338, en 446, en 452, en 478, en 607, en 611, en 673, om nog maar te zwijgen van de tientallen resoluties van de Algemene vergadering van de VN die allemaal straal genegeerd worden.
Wat voor staat is dat eigenlijk, die zich het alleenrecht toe eigent om alle internationale regels, resoluties en verdragen te negeren? Zou zo'n staat niet beter zijn erkenning verliezen? Wordt het niet de hoogste tijd dat de democratische landen gaan EISEN dat de VN resoluties worden toegepast, en dat er sancties komen, ook voor Israël, als dat land weigert om de VN resoluties uit te voeren ?Laat ons beginnen met een handelsboycot, want als de portemonnee wordt geraakt begint het verstand dikwijls te spreken.
Pol Vanden Plas
maandag, augustus 21, 2006
De agressor wordt slachtoffer
[Lezersbrief aan Humo iv.m. uitspraken van de Ambassadeur van Israël]
De heer Jehudi Kinar begint zijn gesprek met de tragiek van zijn familiegebeuren tijdens de holocaust en gaat verder met "mij moet je niet vertellen hoe belangrijk het voor joden is om een eigen staat met veilige grenzen te hebben." Hij legt dus een link tussen holocaust en een 'veilige' staat, dit is nu Israël, op die plaats waar het zich nu bevindt. Hierdoor gebruikt hij op een stille manier het excuus van de holocaust om het gevoel te kunnen hebben daar 'veilig' te zijn. Zo werkt hij zich in de verdedigingsrol en wordt hij slachtoffer.
Israël legt steeds meer beslag op wat de Palestijnen hebben. Noch de Palestijnen, noch het gebied, hebben iets met de holocaust te maken. Zij proberen zich te verdedigen, maar worden aanvallers. De rollen worden omgekeerd. Het steeds werkende systeem.
Om het met de woorden van David Ben Gurion, de eerste Eerste Minister van Israël, zelf te zeggen : "er is antisemitisme geweest, de Nazi's, Hitler, Auschwitz, maar was dit hun (de palestijnen) fout? Zij zien maar één ding: wij zijn hier gekomen en hebben hun land gestolen. Waarom zouden ze dat aanvaarden?" (1)
De Palestijnen hebben niets om zich te verdedigen. Organisaties zoals Hamas en Hezbollah, ontstaan na Israëlische bezetting, worden onherroepelijk terrorist genoemd, ook met de hulp van de media, d.w.z bron van alle kwaad. Zij plegen terroristische aanslagen en Israël is altijd slachtoffer. Op de vraag naar proportionaliteit geeft de ambassadeur geen antwoord. Bijna de hele wereld heeft gereageerd. Zelfs Zwitserland wijst Israël erop dat bepaalde voorzorgen niet genomen zijn en handelingen niet gerechtvaardigd kunnen worden. (2)
Voor elke Israëlische burger, vielen er 25 Libanezen. Zelfs indien men zou aannemen dat alle dode volwassen burgers terroristen in burger waren, blijven er nog altijd ongeveer 400 kinderen over.
Johan Van Hulle,
Zomergem
(1) Aangehaald door Nahum Goldmann in Le Paradoxe Juif, pp 121
(2) Zwitserland, bij monde van de woordvoerder van het ministerie van Buitenlandse zaken verklaart: "Er bestaat geen twijfel over het feit dat Israël niet de voorzorgen genomen heeft, zoals vereist in de internationale wet om de burgerbevolking en de infrastructuur te beschermen. De vernietiging van een krachtcentrale, de aanval op de kantoren van de eerste minister, de willekeurige aanhouding van een groot aantal democratisch verkozen vertegenwoordigers van het volk en ministers kunnen niet gerechtvaardigd worden." (Imogen Foulkes, BBC News, Geneva.)
De heer Jehudi Kinar begint zijn gesprek met de tragiek van zijn familiegebeuren tijdens de holocaust en gaat verder met "mij moet je niet vertellen hoe belangrijk het voor joden is om een eigen staat met veilige grenzen te hebben." Hij legt dus een link tussen holocaust en een 'veilige' staat, dit is nu Israël, op die plaats waar het zich nu bevindt. Hierdoor gebruikt hij op een stille manier het excuus van de holocaust om het gevoel te kunnen hebben daar 'veilig' te zijn. Zo werkt hij zich in de verdedigingsrol en wordt hij slachtoffer.
Israël legt steeds meer beslag op wat de Palestijnen hebben. Noch de Palestijnen, noch het gebied, hebben iets met de holocaust te maken. Zij proberen zich te verdedigen, maar worden aanvallers. De rollen worden omgekeerd. Het steeds werkende systeem.
Om het met de woorden van David Ben Gurion, de eerste Eerste Minister van Israël, zelf te zeggen : "er is antisemitisme geweest, de Nazi's, Hitler, Auschwitz, maar was dit hun (de palestijnen) fout? Zij zien maar één ding: wij zijn hier gekomen en hebben hun land gestolen. Waarom zouden ze dat aanvaarden?" (1)
De Palestijnen hebben niets om zich te verdedigen. Organisaties zoals Hamas en Hezbollah, ontstaan na Israëlische bezetting, worden onherroepelijk terrorist genoemd, ook met de hulp van de media, d.w.z bron van alle kwaad. Zij plegen terroristische aanslagen en Israël is altijd slachtoffer. Op de vraag naar proportionaliteit geeft de ambassadeur geen antwoord. Bijna de hele wereld heeft gereageerd. Zelfs Zwitserland wijst Israël erop dat bepaalde voorzorgen niet genomen zijn en handelingen niet gerechtvaardigd kunnen worden. (2)
Voor elke Israëlische burger, vielen er 25 Libanezen. Zelfs indien men zou aannemen dat alle dode volwassen burgers terroristen in burger waren, blijven er nog altijd ongeveer 400 kinderen over.
Johan Van Hulle,
Zomergem
(1) Aangehaald door Nahum Goldmann in Le Paradoxe Juif, pp 121
(2) Zwitserland, bij monde van de woordvoerder van het ministerie van Buitenlandse zaken verklaart: "Er bestaat geen twijfel over het feit dat Israël niet de voorzorgen genomen heeft, zoals vereist in de internationale wet om de burgerbevolking en de infrastructuur te beschermen. De vernietiging van een krachtcentrale, de aanval op de kantoren van de eerste minister, de willekeurige aanhouding van een groot aantal democratisch verkozen vertegenwoordigers van het volk en ministers kunnen niet gerechtvaardigd worden." (Imogen Foulkes, BBC News, Geneva.)
zondag, augustus 20, 2006
De onzin van Thomas Friedman
[Reactie op commentaar "Oorlog voeren op kosten van papa" van Thomas Friedman]
Dit schrijfsel van de Amerikaan Thomas Friedman is een mooie illustratie van wat de Amerikaanse journalist Matt Taibbi schrijft over Friedman: "He is the perfect symbol of our culture of emboldened stupidity". In België zou een humaniorastudent die dermate onzin schrijft in een opstel vierkant gebuisd zijn. Maar niet zo in Amerika waar Friedman "een gevierd columnist" is.
Aan de titel te zien dacht ik dat het artikel over Israël zou gaan die oorlog voert op kosten van Amerika, maar neen dus, het ging over Hezbollah die -o gruwel- huizen in Libanon herstelt! Zonder verpinken schrijft Friedman dat Hezbollah de oorlog begon, terwijl hij onder andere van zijn collega's op de New York Times moet weten dat deze oorlog (mag je dat nog "oorlog" noemen: het platbombarderen van een weerloos land?) maanden geleden door Israëlische én Amerikaanse generaals gepland was. Hij moet ook weten dat het doel in feite verder lag: het olierijke Iran inpalmen, en ja, daar heeft Israël wel een paar kernbommen voor klaar liggen.
Neen Thomas, niet Hezbollah, maar Israël heeft Libanon plat gebombardeerd! Het waren vliegtuigen van Amerikaanse makelij met Israëlische piloten die 250 keer per dag hun bommen dropten op de weerloze bevolking. En die 3 miljard $ schade waarvan je spreekt, die zou dus door Israël moeten betaald worden. En nu schrijf jij dat Iran dat wil betalen: zou je daarvoor dan niet ontzettend dankbaar moeten zijn?
"Iran aarzelde niet om geld voor Hezbollahraketten te leveren" schrijft Friedman verwijtend, voorbijgaand aan het feit dat Amerika een veelvoud daarvan aan militair materiaal leverde en blijft leveren aan Israël. Als Iran via Hezbollah dan nu de kans krijgt om de harten en geesten te veroveren met de heropbouw van Libanon, waarop wacht Amerika dan om met een veelvoud van middelen hetzelfde te doen? Neen, de oplossing is volgens Friedman: halvering van de olieprijs, kan het nog stupieder?
Eén zin van zijn schrijfsel is wel correct: "Jammer alleen dat we een president hebben die ons zegt dat we verslaafd zijn aan olie maar er niets aan wil doen." De president is zelf olieboer en heeft alle belang bij nóg hogere olieprijzen. Bovendien wil deze president ook de Iranese en Syrische olievelden inpalmen, en daarom mag deze Thomas Friedman in de NYT de publieke opinie bestoken met de grootste nonsens. Gevaarlijke nonsens bovendien als voorbereiding op de volgende oorlog, de oorlog tegen Iran omwille van het heilige doel: OLIE. Ik begrijp niet wat De Morgen bezielt om dergelijke stupiditeiten in België te publiceren.
Pol Van de Plas
Dit schrijfsel van de Amerikaan Thomas Friedman is een mooie illustratie van wat de Amerikaanse journalist Matt Taibbi schrijft over Friedman: "He is the perfect symbol of our culture of emboldened stupidity". In België zou een humaniorastudent die dermate onzin schrijft in een opstel vierkant gebuisd zijn. Maar niet zo in Amerika waar Friedman "een gevierd columnist" is.
Aan de titel te zien dacht ik dat het artikel over Israël zou gaan die oorlog voert op kosten van Amerika, maar neen dus, het ging over Hezbollah die -o gruwel- huizen in Libanon herstelt! Zonder verpinken schrijft Friedman dat Hezbollah de oorlog begon, terwijl hij onder andere van zijn collega's op de New York Times moet weten dat deze oorlog (mag je dat nog "oorlog" noemen: het platbombarderen van een weerloos land?) maanden geleden door Israëlische én Amerikaanse generaals gepland was. Hij moet ook weten dat het doel in feite verder lag: het olierijke Iran inpalmen, en ja, daar heeft Israël wel een paar kernbommen voor klaar liggen.
Neen Thomas, niet Hezbollah, maar Israël heeft Libanon plat gebombardeerd! Het waren vliegtuigen van Amerikaanse makelij met Israëlische piloten die 250 keer per dag hun bommen dropten op de weerloze bevolking. En die 3 miljard $ schade waarvan je spreekt, die zou dus door Israël moeten betaald worden. En nu schrijf jij dat Iran dat wil betalen: zou je daarvoor dan niet ontzettend dankbaar moeten zijn?
"Iran aarzelde niet om geld voor Hezbollahraketten te leveren" schrijft Friedman verwijtend, voorbijgaand aan het feit dat Amerika een veelvoud daarvan aan militair materiaal leverde en blijft leveren aan Israël. Als Iran via Hezbollah dan nu de kans krijgt om de harten en geesten te veroveren met de heropbouw van Libanon, waarop wacht Amerika dan om met een veelvoud van middelen hetzelfde te doen? Neen, de oplossing is volgens Friedman: halvering van de olieprijs, kan het nog stupieder?
Eén zin van zijn schrijfsel is wel correct: "Jammer alleen dat we een president hebben die ons zegt dat we verslaafd zijn aan olie maar er niets aan wil doen." De president is zelf olieboer en heeft alle belang bij nóg hogere olieprijzen. Bovendien wil deze president ook de Iranese en Syrische olievelden inpalmen, en daarom mag deze Thomas Friedman in de NYT de publieke opinie bestoken met de grootste nonsens. Gevaarlijke nonsens bovendien als voorbereiding op de volgende oorlog, de oorlog tegen Iran omwille van het heilige doel: OLIE. Ik begrijp niet wat De Morgen bezielt om dergelijke stupiditeiten in België te publiceren.
Pol Van de Plas
zaterdag, augustus 19, 2006
Israël een gevaarlijke staat
[Reactie op bericht in het Nieuwsblad van 19 augustus]
Vandaag lees ik in uw krant dat Europees Commissaris Louis Michel verklaarde dat Hamas en Hezbollah gevaarlijke organisaties zijn. Tegelijk vernemen we dat het persbureau AFP berekend heeft dat er bij de bombardementen van de Israëlische staat op Libanon minstens 1140 burgers vermoord zijn waarvan 30% kinderen onder de 12 jaar. Aan Israëlische zijde zijn er een kleine vijftig burgerdoden gevallen. Wie is er dan het gevaarlijkste element hier? Welke andere staat kan het zich anno 2006 permiteren ongestraft een dergelijk bloedbad aan te richten onder onschuldigen? En volgens de Belgische ambassadeur in Libanon waren het bovendien nog "goed gerichte bombardementen"! Wanneer gaat er ingegrepen worden tegen een dergelijk gevaarlijke staat?
Johan Bosman
Vandaag lees ik in uw krant dat Europees Commissaris Louis Michel verklaarde dat Hamas en Hezbollah gevaarlijke organisaties zijn. Tegelijk vernemen we dat het persbureau AFP berekend heeft dat er bij de bombardementen van de Israëlische staat op Libanon minstens 1140 burgers vermoord zijn waarvan 30% kinderen onder de 12 jaar. Aan Israëlische zijde zijn er een kleine vijftig burgerdoden gevallen. Wie is er dan het gevaarlijkste element hier? Welke andere staat kan het zich anno 2006 permiteren ongestraft een dergelijk bloedbad aan te richten onder onschuldigen? En volgens de Belgische ambassadeur in Libanon waren het bovendien nog "goed gerichte bombardementen"! Wanneer gaat er ingegrepen worden tegen een dergelijk gevaarlijke staat?
Johan Bosman
Katjoesja's schiet je niet af vanuit je slaapkamer
[Reactie op interview met Jehudi Kinar in De Morgen]
De heer ambassadeur in België Jehudi Kinar, moet hij zich realiseren dat een katjoesja niet zomaar een raket is die je onder je bed legt, maar met een lanceerinstallatie wordt afgeschoten.
Een man door een drone opmerken met een katjoesja, neerschieten en dan de vraag stellen of het al dan niet een burger was, is dus irrelevant. De man in de straat schiet zomaar geen katjoesja af.
Wat erger is: volgens de heer ambassadeur weet Israël waar die tuigen zich bevinden. Maar telkens gaat het om plaatsen die ze achteraf vernielen, m.a.w. er is geen enkel bewijs dat dit zo was. Israël zaait altijd twijfel als ze dergelijke misdaden begaan. M.a.w. het konden dus gemakkelijk burgers zijn.
Indien katjoesjas worden afgeschoten tussen de burgers, dan weten deze schutters zeer goed dat ze kunnen opgemerkt worden, ze vertrekken dus onmiddelijk. Indien Israël daarna in actie komt, zijn het dus alleen burgers die achterblijven. En dat weet Israël ook.
Johan Van Hulle
De heer ambassadeur in België Jehudi Kinar, moet hij zich realiseren dat een katjoesja niet zomaar een raket is die je onder je bed legt, maar met een lanceerinstallatie wordt afgeschoten.
Een man door een drone opmerken met een katjoesja, neerschieten en dan de vraag stellen of het al dan niet een burger was, is dus irrelevant. De man in de straat schiet zomaar geen katjoesja af.
Wat erger is: volgens de heer ambassadeur weet Israël waar die tuigen zich bevinden. Maar telkens gaat het om plaatsen die ze achteraf vernielen, m.a.w. er is geen enkel bewijs dat dit zo was. Israël zaait altijd twijfel als ze dergelijke misdaden begaan. M.a.w. het konden dus gemakkelijk burgers zijn.
Indien katjoesjas worden afgeschoten tussen de burgers, dan weten deze schutters zeer goed dat ze kunnen opgemerkt worden, ze vertrekken dus onmiddelijk. Indien Israël daarna in actie komt, zijn het dus alleen burgers die achterblijven. En dat weet Israël ook.
Johan Van Hulle
Zionistisch tandengeknars
[Reactie op diverse commentaren in De Morgen]
Er is nogal wat zionistisch tandengeknars te lezen in De Morgen de laatste tijd. Eerst was er het interview met de ambassadeur van de staat Israël in België. We kunnen het hem moeilijk kwalijk nemen dat hij propaganda voor zijn regime maakt, hij wordt ervoor betaald, maar trop is te veel.
Zijn verhaaltje over de Libanese burgers die vanuit hun slaapkamer eventjes een katjoesja op Palestina afschieten is nogal bij de haren getrokken. Misschien weet hij van niet beter en gelooft hij zijn eigen leugens wel maar dit is technisch onmogelijk. Iedereen die een katjoesja heeft zien afvuren, al was het maar op TV, weet dat bij het afvuren van een katjoesja er namelijk een grote steekvlam vrij komt. De slaapkamer en de schutter zouden in brand staan mocht het fabeltje van de ambassadeur kloppen. Natuurlijk zullen er anti-tank raketten afgevuurd zijn vanuit slaapkamers. Maar deze waren gericht op de zionistische invasiemacht en niet op Palestina.
En dan Friedman die zijn colère niet op kan omdat Hezbollah, waarschijnlijk voor een belangrijk deel met Iraans geld, de Libanezen die het Israëlische bloedbad overleefd hebben, probeert te vergoeden, althans financiëel. Het staat natuurlijk ook de staat Israël, of grote broer USA, vrij om hun slachtoffers te vergoeden.
In ieder geval gebeurt het niet met geld van de Iraanse belastingbetaler want olie-inkomsten zijn net als in de meeste landen, ook in Iran, staatsinkomsten. Iemand die de laatste maand incommunicado geweest is zou bij het lezen van Friedman's schrijfsel wel de indruk krijgen dat het Hezbollah was dat iedere dag bombardementsvluchten uitvoerde boven Libanon. Slechte verliezers, de zionisten...en goed dat ze ten minste nog De Morgen hebben om hun hart eens te luchten!
Johan Bosman
Er is nogal wat zionistisch tandengeknars te lezen in De Morgen de laatste tijd. Eerst was er het interview met de ambassadeur van de staat Israël in België. We kunnen het hem moeilijk kwalijk nemen dat hij propaganda voor zijn regime maakt, hij wordt ervoor betaald, maar trop is te veel.
Zijn verhaaltje over de Libanese burgers die vanuit hun slaapkamer eventjes een katjoesja op Palestina afschieten is nogal bij de haren getrokken. Misschien weet hij van niet beter en gelooft hij zijn eigen leugens wel maar dit is technisch onmogelijk. Iedereen die een katjoesja heeft zien afvuren, al was het maar op TV, weet dat bij het afvuren van een katjoesja er namelijk een grote steekvlam vrij komt. De slaapkamer en de schutter zouden in brand staan mocht het fabeltje van de ambassadeur kloppen. Natuurlijk zullen er anti-tank raketten afgevuurd zijn vanuit slaapkamers. Maar deze waren gericht op de zionistische invasiemacht en niet op Palestina.
En dan Friedman die zijn colère niet op kan omdat Hezbollah, waarschijnlijk voor een belangrijk deel met Iraans geld, de Libanezen die het Israëlische bloedbad overleefd hebben, probeert te vergoeden, althans financiëel. Het staat natuurlijk ook de staat Israël, of grote broer USA, vrij om hun slachtoffers te vergoeden.
In ieder geval gebeurt het niet met geld van de Iraanse belastingbetaler want olie-inkomsten zijn net als in de meeste landen, ook in Iran, staatsinkomsten. Iemand die de laatste maand incommunicado geweest is zou bij het lezen van Friedman's schrijfsel wel de indruk krijgen dat het Hezbollah was dat iedere dag bombardementsvluchten uitvoerde boven Libanon. Slechte verliezers, de zionisten...en goed dat ze ten minste nog De Morgen hebben om hun hart eens te luchten!
Johan Bosman
donderdag, augustus 10, 2006
Democratie 'slegs vir joden'
In De Standaard van 9 augustus haalt de islamdeskundige Remi Hauman nog maar eens het beeld boven van "Israël als enige democratische staat in het Midden Oosten." Kan je een staat die ontstaan is op basis van etnische zuivering democratisch noemen ?
In de oorlog van 1948 -de verschrikkingen van de Tweede Wereldoorlog waren nog maar net achter de rug- richtten zionistische strijders van de Irgun Zwai Leumi een massaslachting aan op burgers in het Palestijnse dorp Deir Yassin. Op 9 april 1948 werden daar 254 burgers, waaronder veel vrouwen en kinderen, door een eenheid van de Irgun uitgemoord. De Irgun gaf een persbericht uit waarin ze aankondigde dat dit "het begin van de bevrijding van Eretz Israël" was. Later schreef Menahem Begin, toenmalig bevelhebber van de Irgun en later premier van de staat Israël, in zijn boek De revolte van Israël: "Een golf van leugenachtige propaganda over de "joodse wreedheden" verspreidde zich in de Arabische landen en zelfs in de wereld. De vijandige propaganda wilde ons zwart maken maar hielp ons uiteindelijk. De Arabieren van Eretz Israël werden bevangen door paniek. Het dorp Kolonia, dat voordien alle aanvallen van de Hagannah [een joodse militie] had afgeweerd, werd in één nacht geëvacueerd en viel zonder strijd. ... In de rest van het land sloegen de Arabieren ook op de vlucht, ten prooi aan paniek, zelfs zonder in contact te komen met de joodse krachten."
We stellen vandaag vast dat de etnische zuivering onverminderd voortgaat: Palestijnen in de staat Israël krijgen nauwelijks vergunningen om hun huizen te herstellen, hun dorpen wordt de meest essentiële infrastructuur geweigerd, de Apartheidsmuur maakt het leven in talloze Arabische Palestijnse dorpen onmogelijk, schaarse landbouwgrond wordt op grote schaal onteigend, de joodse kolonies worden met versneld tempo uitgebreid,...
De realiteit is dat de Israëlische staat een democratie 'slegs vir joden' is, een apartheidsstaat met joodse eersterangsburgers, waar de rest van de bevoling tweederangsburgers zijn.
Johan Bosman
In de oorlog van 1948 -de verschrikkingen van de Tweede Wereldoorlog waren nog maar net achter de rug- richtten zionistische strijders van de Irgun Zwai Leumi een massaslachting aan op burgers in het Palestijnse dorp Deir Yassin. Op 9 april 1948 werden daar 254 burgers, waaronder veel vrouwen en kinderen, door een eenheid van de Irgun uitgemoord. De Irgun gaf een persbericht uit waarin ze aankondigde dat dit "het begin van de bevrijding van Eretz Israël" was. Later schreef Menahem Begin, toenmalig bevelhebber van de Irgun en later premier van de staat Israël, in zijn boek De revolte van Israël: "Een golf van leugenachtige propaganda over de "joodse wreedheden" verspreidde zich in de Arabische landen en zelfs in de wereld. De vijandige propaganda wilde ons zwart maken maar hielp ons uiteindelijk. De Arabieren van Eretz Israël werden bevangen door paniek. Het dorp Kolonia, dat voordien alle aanvallen van de Hagannah [een joodse militie] had afgeweerd, werd in één nacht geëvacueerd en viel zonder strijd. ... In de rest van het land sloegen de Arabieren ook op de vlucht, ten prooi aan paniek, zelfs zonder in contact te komen met de joodse krachten."
We stellen vandaag vast dat de etnische zuivering onverminderd voortgaat: Palestijnen in de staat Israël krijgen nauwelijks vergunningen om hun huizen te herstellen, hun dorpen wordt de meest essentiële infrastructuur geweigerd, de Apartheidsmuur maakt het leven in talloze Arabische Palestijnse dorpen onmogelijk, schaarse landbouwgrond wordt op grote schaal onteigend, de joodse kolonies worden met versneld tempo uitgebreid,...
De realiteit is dat de Israëlische staat een democratie 'slegs vir joden' is, een apartheidsstaat met joodse eersterangsburgers, waar de rest van de bevoling tweederangsburgers zijn.
Johan Bosman
woensdag, augustus 09, 2006
Israël en de media
Lezer Rudi ROTH stelt vast dat de media het aantal dodelijke slachtoffers van het Israëlische staatsterrorisme overdrijven (De Morgen 5.08.2006). Hij verwijst naar de slachtpartijen in Kana, Jenin en Sabra en Chatila. Hij stelt zich bovendien de vraag of het hier niet om antisemitisme gaat en demonisering van de staat Israël.
Sinds begin 2000 ga ik zo wat elk jaar naar de bezette Palestijnse gebieden als mensenrechten-observator. Verslaggeving over het lijden, dag aan dag, van de modale Palestijn zie ik zelden of nooit in de media verschijnen. Ik was in Jenin korte tijd na de Israëlische aanval op het vluchtelingenkamp. Ik heb gezien hoe een dicht bevolkt kamp tot één puinhoop was herleid. Of er nu 52 of 100 dodelijke slachtoffers waren verandert niets aan het leed dat de nabestaanden en de overlevenden nu nog dagdagelijks lijden. Geen steen lag er nog op een andere. Op een van de weinige muren die nog rechtop stond was in rode letters geschreven “We shall never forgive, we shall never forget.”
Staat er niet ergens in de bijbel “als zij zwijgen zullen de stenen spreken?” Ik was in Gaza-stad. Enkele weken voordien had Israël bij nacht een krachtige bom gegooid op een appartementsgebouw in deze overbevolkte stad. Doelwit was een Hamas-leider die daar woonde. De gevolgen voor de slapende bewoners waren gruwelijk. Ik zal geen cijfers van slachtoffers geven om niet van antisemitisme beticht te worden. Samen met een team van de Israëlische mensenrechtenorganisatie B’Tselem trok ik van Israëlische controlepost naar controlepost. De vernederingen, het racisme, de pesterijen en het machtsmisbruik van de jonge soldaten zullen in mijn geheugen gegrift blijven. Ik zag er Palestijnen die in de brandende zon op hun knieën geblinddoekt moesten zitten terwijl hun bagage uitgestrooid om hen heen lag. Tientallen burgers waren samen gedreven en werden uren van hun vrijheid beroofd. Ze moesten rechtstaand wachten. Ik zag er de bewuste vernielingen van de infrastractuur betaald met ons Europees belastingsgeld, de sloping van een prachtige Palestijnse herenboerderij, de vernielde olijfoogsten, apartheidswegen, gebiedsroof bij de bouw van de muur, bloedige sporen van een doodslag op een stokoude vrouw die voor een sluipschutter was aanzien. In de Palestijnse stad Hebron zag ik de pesterijen van fanatiek religieuze Joodse kolonisten onder het oog van het Israëlisch leger. Op een andere keer wandelde ik door een spookstad toen op een doordeweekse werkdag er uitgangsverbod was afgekondigd als collectieve straf.
In de Westerse pers krijgen wij alleen beelden te zien van spectaculaire aanslagen van Israël of Palestijnen. De medogenloze bezetting door Israël krijgen wij nooit te zien. Een terreuraanval van Israël noemen de journalisten voorzichtig “een raid” of een “vergeldingsactie...” Het toepassen van standrechterlijke executies noemt de pers netjes “preventieve eliminatie van terroristen,” zoals de Israëlische propaganda voorschrijft. De Israëlische doodseskaders noemt zij niet terroristen maar wel "slachtoffers." Onschuldige kinderen die getroffen worden zijn “collaterale schade” of “omstaanders.” Er zijn al veel meer omstaanders vermoord dan terroristen.
Wijlen Tijl DECLERCQ, gedreven voorzitter van het Palestina Komitee, noemde Israël steevast “The spoiled child of the world.” Als het verwende kind van de wereld mag Israël alles ongestraft doen en doet dat ook. Zij hebben een nucleaire macht uitgebouwd, leggen een veroordeling van het internationaal Hof wegens de bouw van de muur naast zich neer, bezondigen zich aan de schendingen van het oorlogsrecht en het humanitair recht. Zij weigeren de bevoegdheid van het internationaal strafhof te erkennen en treden talloze resoluties van de UNO met de voeten. Uit schrik van antisemitisme beticht te worden pakt de pers dit land met fluwelen handschoenen aan. Ik spreek dan nog niet over de machtige Israëlische lobby die over veel geld en middelen beschikt om in de wereld een beeld op te hangen van hun land dat zeker niet aan de werkelijkheid beantwoordt.
Gelukkig organiseren Vlaamse niet-gouvernementele organisaties bezoeken aan de bezette gebieden. Daar kan men met eigen ogen zien wat het dagelijkse leven onder Israelische bezetting is. Deze is nog veel mensonterender en gruwelijker dan wat de media ons brengen en is zeker niet in cijfers te vatten.
Paul BEKAERT
Advocaat en Mensenrechtenactvist
Sinds begin 2000 ga ik zo wat elk jaar naar de bezette Palestijnse gebieden als mensenrechten-observator. Verslaggeving over het lijden, dag aan dag, van de modale Palestijn zie ik zelden of nooit in de media verschijnen. Ik was in Jenin korte tijd na de Israëlische aanval op het vluchtelingenkamp. Ik heb gezien hoe een dicht bevolkt kamp tot één puinhoop was herleid. Of er nu 52 of 100 dodelijke slachtoffers waren verandert niets aan het leed dat de nabestaanden en de overlevenden nu nog dagdagelijks lijden. Geen steen lag er nog op een andere. Op een van de weinige muren die nog rechtop stond was in rode letters geschreven “We shall never forgive, we shall never forget.”
Staat er niet ergens in de bijbel “als zij zwijgen zullen de stenen spreken?” Ik was in Gaza-stad. Enkele weken voordien had Israël bij nacht een krachtige bom gegooid op een appartementsgebouw in deze overbevolkte stad. Doelwit was een Hamas-leider die daar woonde. De gevolgen voor de slapende bewoners waren gruwelijk. Ik zal geen cijfers van slachtoffers geven om niet van antisemitisme beticht te worden. Samen met een team van de Israëlische mensenrechtenorganisatie B’Tselem trok ik van Israëlische controlepost naar controlepost. De vernederingen, het racisme, de pesterijen en het machtsmisbruik van de jonge soldaten zullen in mijn geheugen gegrift blijven. Ik zag er Palestijnen die in de brandende zon op hun knieën geblinddoekt moesten zitten terwijl hun bagage uitgestrooid om hen heen lag. Tientallen burgers waren samen gedreven en werden uren van hun vrijheid beroofd. Ze moesten rechtstaand wachten. Ik zag er de bewuste vernielingen van de infrastractuur betaald met ons Europees belastingsgeld, de sloping van een prachtige Palestijnse herenboerderij, de vernielde olijfoogsten, apartheidswegen, gebiedsroof bij de bouw van de muur, bloedige sporen van een doodslag op een stokoude vrouw die voor een sluipschutter was aanzien. In de Palestijnse stad Hebron zag ik de pesterijen van fanatiek religieuze Joodse kolonisten onder het oog van het Israëlisch leger. Op een andere keer wandelde ik door een spookstad toen op een doordeweekse werkdag er uitgangsverbod was afgekondigd als collectieve straf.
In de Westerse pers krijgen wij alleen beelden te zien van spectaculaire aanslagen van Israël of Palestijnen. De medogenloze bezetting door Israël krijgen wij nooit te zien. Een terreuraanval van Israël noemen de journalisten voorzichtig “een raid” of een “vergeldingsactie...” Het toepassen van standrechterlijke executies noemt de pers netjes “preventieve eliminatie van terroristen,” zoals de Israëlische propaganda voorschrijft. De Israëlische doodseskaders noemt zij niet terroristen maar wel "slachtoffers." Onschuldige kinderen die getroffen worden zijn “collaterale schade” of “omstaanders.” Er zijn al veel meer omstaanders vermoord dan terroristen.
Wijlen Tijl DECLERCQ, gedreven voorzitter van het Palestina Komitee, noemde Israël steevast “The spoiled child of the world.” Als het verwende kind van de wereld mag Israël alles ongestraft doen en doet dat ook. Zij hebben een nucleaire macht uitgebouwd, leggen een veroordeling van het internationaal Hof wegens de bouw van de muur naast zich neer, bezondigen zich aan de schendingen van het oorlogsrecht en het humanitair recht. Zij weigeren de bevoegdheid van het internationaal strafhof te erkennen en treden talloze resoluties van de UNO met de voeten. Uit schrik van antisemitisme beticht te worden pakt de pers dit land met fluwelen handschoenen aan. Ik spreek dan nog niet over de machtige Israëlische lobby die over veel geld en middelen beschikt om in de wereld een beeld op te hangen van hun land dat zeker niet aan de werkelijkheid beantwoordt.
Gelukkig organiseren Vlaamse niet-gouvernementele organisaties bezoeken aan de bezette gebieden. Daar kan men met eigen ogen zien wat het dagelijkse leven onder Israelische bezetting is. Deze is nog veel mensonterender en gruwelijker dan wat de media ons brengen en is zeker niet in cijfers te vatten.
Paul BEKAERT
Advocaat en Mensenrechtenactvist
dinsdag, augustus 08, 2006
Palestijnen en Libanezen niet allemaal Islamitisch
In De Morgen van 8 augustus staat op pagina 1 een commentaar bij een foto van Madonna: "De oorlog in Libanon inspireerde haar dan weer om zich te omringen met dansers die de maansikkel (islam) en de davidster (jodendom) op hun buik geschilderd hebben". Ik weet niet of Madonna daarmee naar de oorlog in Libanon verwijst, maar zeker is dat Israël ook christelijke steden in Libanon heeft gebombardeerd (Jounieh), dat bijna de helft van de Libanese bevolking christelijk is en dat er bij de Palestijnen ook heel wat christenen rondlopen.
Werner De Bus
Werner De Bus
woensdag, juli 26, 2006
Triest beeld van diplomatie of van de opvattingen van DS?
[Reactie op editoriaal van Peter Vandermeersch in De Standaard van 26 juli]
In het editoriaal van vandaag "Triest beeld van diplomatie," pleit u voor diplomatie in plaats van oorlog, maar u legt verder alle schuld van de escalatie bij één partij: Hezbollah, die als een louter kwaadaardige agressor bestempeld wordt en die bovendien één VN resolutie naast zich neergelegd heeft. Volgens Uw analyse is het de enige bedoeling van Israël "de militaire uitschakeling van Hezbollah en dus het beëindigen van de bedreiging uit Libanon."
Alhoewel U het Israëlische geweld als "disproportioneel hard" bestempeld, wijt U de grote verwoesting en het groot aantal burgerslachtoffers van de Israëlische bombardementen impliciet aan "collateral damage" (Letterlijk: "Net omdat de vijand zich onder de burgers schuilhoudt, betekent dat een bijzonder bloedige en dramatisch humanitaire situatie."). Het valt mij ook op dat U Israël gelijkstelt aan "de joodse staat." Tenslotte toont U eigenlijk zeer weinig medelijden met de Libanese bevolking. Al deze elementen wijzen op een eenzijdige, simplistische en tamelijk gevoelloze visie, die blind is voor heel wat objectieve feiten uit het heden en verleden.
1) Als het optreden van Israël louter reactie en zelfverdediging is, met militaire oogmerken (zoals U heel duidelijk suggereert), waarom waren de eerste doelwitten dan de louter burgerlijke infrastructuur van Libanon: de luchthaven, de grote wegen en bruggen? Waarom aanvallen over het hele land, terwijl de dreiging toch uit het Zuiden kwam? Waarom werden ook christelijke wijken aangevallen? Waarom bewust paniek en terreur uitoefenen op de gehele Libanese bevolking? Hoe kan dit ooit moreel goedgepraat worden?
2) Nog niet zo lang geleden prees Uw krant de "bevrijding van de Syrische bezetting" en de "herwonnen democratie" in Libanon. Het moet toch zelf U zijn opgevallen dat het vertrek van Syrische troepen Israël nu bijzonder goed uitkomt. De hele Libanese bevolking werd zonder enige verdediging overgeleverd aan de Israëlische overmacht met bommenwerpers. Is dit toeval, denkt u?
3) Zelfs onze eigen Louis Michel merkt in zijn nieuwe functie op dat Israël blijkbaar doelbewust de humanitaire hulp onmogelijk maakt en aanstuurt op steeds meer vluchtelingen. Hij windt zich wel op over de humanitaire crisis. Voor U is die ondergeschikt aan de grote strategische overwegingen.
4) U spreekt van één enkele VN resolutie, die door Hezbollah niet nageleefd wordt. Waarom spreekt U niet van de meer dan zestig resoluties die Israël naast zich neerlegt en die nochtans potentieel de volledige oplossing van het conflict in het Midden-Oosten inhouden. Om Uw geheugen op te frissen heb ik ze in de vorm van een "simpel" schema toegevoegd.
5) Israël gelijkstellen aan "de joodse staat" betekent impliciet instemmen met het duidelijke racistische karakter van die staat, die de 20 % Israëlische Palestijnen zoveel mogelijk uitsluit via allerlei wettelijke (Wet op Terugkeer en Wet op Land) en onwettige manieren en die zich bovendien al bijna veertig jaar schaamteloos als bezetter en kolonisator van heel Palestina opstelt (zodat zelfs demografisch "Groot Israël" straks meer Palestijnen dan Joden telt).
Kortom, ik ben zeer teleurgesteld over Uw analyse, met louter aandacht voor de machtspolitiek van Israël en de VS, die we nu toch beiden als de nieuwe kolonisatoren van het Midden-Oosten mogen bestempelen. Zij (en u in hun kielzog) gaan er overduidelijk van uit dat alleen Joden en Westerlingen rechten hebben en de "inboorlingen" (Irakezen, Libanezen, Palestijnen..) moeten braaf zijn, de suprematie van Israël en Amerika erkennen, zich niet economisch ontwikkelen en zich zeker niet verzetten tegen kolonisatie, onteigening en vernedering. Als ze zich toch verzetten, moeten ze 'gestraft' worden, desnoods door ze terug naar de Middeleeuwen te bombarderen, ongeacht het aantal burgerslachtoffers dat daarbij valt.
Mr Vandermeersch, ik deel uw koloniale opvattingen niet. Ik denk dat juist dit soort immorele opvattingen de wortel zijn van oorlog en terrorisme. Daarom verzoek ik U dringend om u beter te informeren en beter na te denken, vooraleer u nog zo'n bedenkelijk eenzijdige analyses neerschrijft.
Guido Vanham, MD PhD
In het editoriaal van vandaag "Triest beeld van diplomatie," pleit u voor diplomatie in plaats van oorlog, maar u legt verder alle schuld van de escalatie bij één partij: Hezbollah, die als een louter kwaadaardige agressor bestempeld wordt en die bovendien één VN resolutie naast zich neergelegd heeft. Volgens Uw analyse is het de enige bedoeling van Israël "de militaire uitschakeling van Hezbollah en dus het beëindigen van de bedreiging uit Libanon."
Alhoewel U het Israëlische geweld als "disproportioneel hard" bestempeld, wijt U de grote verwoesting en het groot aantal burgerslachtoffers van de Israëlische bombardementen impliciet aan "collateral damage" (Letterlijk: "Net omdat de vijand zich onder de burgers schuilhoudt, betekent dat een bijzonder bloedige en dramatisch humanitaire situatie."). Het valt mij ook op dat U Israël gelijkstelt aan "de joodse staat." Tenslotte toont U eigenlijk zeer weinig medelijden met de Libanese bevolking. Al deze elementen wijzen op een eenzijdige, simplistische en tamelijk gevoelloze visie, die blind is voor heel wat objectieve feiten uit het heden en verleden.
1) Als het optreden van Israël louter reactie en zelfverdediging is, met militaire oogmerken (zoals U heel duidelijk suggereert), waarom waren de eerste doelwitten dan de louter burgerlijke infrastructuur van Libanon: de luchthaven, de grote wegen en bruggen? Waarom aanvallen over het hele land, terwijl de dreiging toch uit het Zuiden kwam? Waarom werden ook christelijke wijken aangevallen? Waarom bewust paniek en terreur uitoefenen op de gehele Libanese bevolking? Hoe kan dit ooit moreel goedgepraat worden?
2) Nog niet zo lang geleden prees Uw krant de "bevrijding van de Syrische bezetting" en de "herwonnen democratie" in Libanon. Het moet toch zelf U zijn opgevallen dat het vertrek van Syrische troepen Israël nu bijzonder goed uitkomt. De hele Libanese bevolking werd zonder enige verdediging overgeleverd aan de Israëlische overmacht met bommenwerpers. Is dit toeval, denkt u?
3) Zelfs onze eigen Louis Michel merkt in zijn nieuwe functie op dat Israël blijkbaar doelbewust de humanitaire hulp onmogelijk maakt en aanstuurt op steeds meer vluchtelingen. Hij windt zich wel op over de humanitaire crisis. Voor U is die ondergeschikt aan de grote strategische overwegingen.
4) U spreekt van één enkele VN resolutie, die door Hezbollah niet nageleefd wordt. Waarom spreekt U niet van de meer dan zestig resoluties die Israël naast zich neerlegt en die nochtans potentieel de volledige oplossing van het conflict in het Midden-Oosten inhouden. Om Uw geheugen op te frissen heb ik ze in de vorm van een "simpel" schema toegevoegd.
5) Israël gelijkstellen aan "de joodse staat" betekent impliciet instemmen met het duidelijke racistische karakter van die staat, die de 20 % Israëlische Palestijnen zoveel mogelijk uitsluit via allerlei wettelijke (Wet op Terugkeer en Wet op Land) en onwettige manieren en die zich bovendien al bijna veertig jaar schaamteloos als bezetter en kolonisator van heel Palestina opstelt (zodat zelfs demografisch "Groot Israël" straks meer Palestijnen dan Joden telt).
Kortom, ik ben zeer teleurgesteld over Uw analyse, met louter aandacht voor de machtspolitiek van Israël en de VS, die we nu toch beiden als de nieuwe kolonisatoren van het Midden-Oosten mogen bestempelen. Zij (en u in hun kielzog) gaan er overduidelijk van uit dat alleen Joden en Westerlingen rechten hebben en de "inboorlingen" (Irakezen, Libanezen, Palestijnen..) moeten braaf zijn, de suprematie van Israël en Amerika erkennen, zich niet economisch ontwikkelen en zich zeker niet verzetten tegen kolonisatie, onteigening en vernedering. Als ze zich toch verzetten, moeten ze 'gestraft' worden, desnoods door ze terug naar de Middeleeuwen te bombarderen, ongeacht het aantal burgerslachtoffers dat daarbij valt.
Mr Vandermeersch, ik deel uw koloniale opvattingen niet. Ik denk dat juist dit soort immorele opvattingen de wortel zijn van oorlog en terrorisme. Daarom verzoek ik U dringend om u beter te informeren en beter na te denken, vooraleer u nog zo'n bedenkelijk eenzijdige analyses neerschrijft.
Guido Vanham, MD PhD
zondag, juli 23, 2006
Doelgerichte acties... tegen de onbeschermde burger
[Reactie op NOS bericht van 23 juli 2006]
In uw bericht "Israël: geen plannen voor invasie" schrijft u over "doelgerichte acties in het buurland tegen de aldaar gevestigde troepen van Hezbollah." Condoleezza Rice ziet de bombardementen op Israël als "geboortepijnen voor een Nieuw Midden-Oosten" (Aljazeera, 22 juli 2006).
De werkelijkheid is echter anders:
- Libanon had zich heropgebouwd na een lange burgeroorlog en verwachtte voor deze zomer 1,6 miljoen toeristen, een belangrijke bijdrage aan de economie van het land. Die inspanningen om het land terug op te bouwen worden nu te niet gedaan door de willekeurige vernietiging van civiele doelen die niets met Hezbollah te maken hebben.
- Via politieke consensus trachtte men Hezbollah te integreren in het politieke weefsel in Libanon. Hezbollah werd een politieke partij met twee ministers en 35 vertegenwoordigers samen met Amal en de Syrische Nationalisten in het parlement.
- De kern van het probleem ligt bij Israël dat al decennia het historische Palestina bezet en 78 % van dit gebied heeft uitgeroepen tot een staat Israël. Dit gebeurde in de nacht van 14 op 15 mei 1948 in het Museum van Tel Aviv door David Ben-Gurion, de eerste premier van het land. 750.000 Palestijnse burgers werden dat jaar verdreven uit hun huizen. Ze vluchtten voor de terreuracties van de zionistische milities. De vluchtelingen komen terecht in de overgebleven delen van Palestina, nl. de Westelijke Jordaanoever en de Gaza-strook, en in de buurlanden van Palestina. 418 Palestijnse dorpen worden vernield en ontvolkt. De verlaten gronden worden door de Israëli's ingenomen. Op 11 december 1948 gaat de Algemene Vergadering akkoord met V.N.-resolutie 194 of recht op terugkeer van de Palestijnen naar hun land van oorsprong, Palestina (wat nu Israël wordt genoemd).
Zolang de bezetting van Palestina door Israël blijft aanhouden zal er geen oplossing komen voor de problemen in de regio. Zelfs de Libanese Eerste minister zegt dat de aanvallen al lang niet meer gericht zijn tegen Hezbollah, maar tegen zijn land. "Iedereen heeft het maar over wat we niet zouden hebben gedaan. Maar niemand heeft een hand uitgestoken om ons te helpen. We hebben niet eens kaarten gekregen van de Israëlische mijnenvelden die er nog zijn in het zuiden. Er is niet gesproken over de vrijlating van onze gevangenen in Israël. Als ze ons zo graag helpen, waarom hebben ze dat dan niet gedaan? En dan het gebied Sheba Farms. Dat is niet van strategisch belang, dus waarom hebben ze ons dat niet gewoon teruggegeven? Israël houdt dat soort Libanese wonden expres open om ze te kunnen uitbuiten. We hebben geen ruimte gekregen om te manoeuvreren." (Bron: De Volkskrant)
Het is waanzin heel Libanon en de Libanese regering verantwoordelijk te stellen voor het gedrag van Hezbollah. Hoe kan men verwachten dat de Libanese regering van vandaag op morgen controle heeft over heel Libanon en Hezbollah die in de samenleving is geïntegreerd, als men het Syrische leger laat vertrekken zonder te zorgen voor de verzekering van de stabiliteit in het land. Wie drong trouwens aan op de uitvoering van Resolutie 1559 die ertoe leidde dat Syrië sneller dan voorzien terugkeerde naar Damascus? Israël, dat nu de Libanese regering verwijt geen controle te hebben over Hezbollah.
Een democratisch land lost een ontvoering van militairen, krijgsgevangenen in het betwist gebied van de Shebaa Farms, op door diplomatie en niet door bommen op een heel land te gooien. Israël maakt daarmee duidelijk dat het geen democratisch land is. Het eist van Libanon de uitvoering van twee VN-resoluties, maar heeft zelf lak aan tientallen VN-resoluties, waaronder het opgeven van de bezetting van het historische Palestina en de terugkeer van Palestijnse vluchtelingen naar Israël. De strijd van Hezbollah tegen Israël is legitiem omdat Israël nog steeds een gedeelte van de Levant bezet houdt, namelijk de Sheeba Farms en het weigert om gevangenen uit de Libanese burgeroorlog vrij te laten. Bovendien zitten 9.800 Palestijnen in Israël gevangen, waarvan honderden zonder enige aanklacht. 400 van hen zijn jonger dan 17 jaar. 60 Hamas-leden, waaronder 30 parlementsleden van Hamas - die verkozen werden door het Palestijnse volk - zitten in de gevangenis in Israël.
Bij aanvallen in de Gazastrook vielen de voorbije dagen meer dan 110 doden. Op 9 juni 2006 is er een explosie op een strand in Noord-Gaza. 7 leden van een Palestijnse familie komen om. Israël weigert een onafhankelijk onderzoek. Volgens Amnesty International hebben de Israëlische strijdkrachten van eind maart tot begin juni zo'n 6.000 artilleriegranaten en meer dan 80 raketten afgevuurd op de Gazastrook en geeft ze aan dat door deze "buiten proportionele aanvallen" er een stijgend aantal slachtoffers te betreuren is. Bovendien vraagt de mensenrechtenorganisatie om een onmiddellijk onafhankelijk onderzoek naar de tragedie en dat hen die verantwoordelijk zijn voor het onrechtmatig doden van burgers voor het gerecht verschijnen.
Bij het 'conflict' vielen al meer dan 360 doden aan Libanese kant, bijna uitsluitend burgers. Ook burgerdoelen werden geraakt zoals woonwijken, verkeersaders, bruggen en gisteren communicatietorens voor telefonie en televisie. Het Libanese Rode Kruis heeft honderden mensen, meer dan 200 ambulances en drie faciliteiten voor operaties ter plaatse. Het probleem is hoe mensen in nood te bereiken. Het dodental in Srifa, een dorp ten zuiden van Tyrus, dat eerder deze week door de Israëlische luchtmacht werd gebombardeerd, is inmiddels opgelopen tot veertig. Ter vergelding van een Hezbollah-raketaanval over de grens werd een woonwijk met zo'n 16 gebouwen met de grond gelijk gemaakt. (Bron: De Standaard) Ongeveer 35.000 vluchtelingen zijn samengestroomd in de Libanese havenstad Sidon, terwijl de voorraden met voedsel, geneesmiddelen en water in snel tempo opraken. (Bron: De Tijd)
Waarnemers in de regio zijn sceptisch over de slaagkansen van de Amerikaanse minister van Buitenlandse Zaken, Condoleezza Rice, omdat ze weigert verschillende hoofdrolspelers te ontmoeten. Dat geldt niet enkel voor Hezbollah maar ook voor de bondgenoten van de militie, Iran en Syrië. (Bron: De Tijd) Volgens het Amerikaanse nieuwsnetwerk CNN (Cable News Network) is het aantal vluchtelingen in Libanon intussen opgelopen tot 1 miljoen. Intussen werden ook de radar- en satellietinstalaties van vier privé-tv-stations in Libanon gebombardeerd en zijn deze uit de lucht. Onder deze tv-stations bevinden zich al-Manar (de tv-zender van Hezbollah) en LBC (Lebanese Broadcasting Corporation). Ook interne telefoonverbindingen werden gebombardeerd. Mogelijk is dit de voorbode van een grote grondoperatie in het zuiden van Libanon. In Zuid-Libanon dropt de luchtmacht dagelijks pamfletten om de bevolking op te roepen het zuiden van het land te verlaten. De Verenigde Naties en het Internationale Rode Kruis waarschuwden eerder vrijdag dat de humanitaire situatie in Libanon snel verslechterde. Door verwoestingen aan wegen, bruggen en andere infrastructuur en het gevaar getroffen te worden zijn mensen bang naar buiten te gaan en is het moeilijk hulpgoederen te verdelen. Schoon drinkwater, gezondheidszorg en hygiëne zijn cruciaal voor het welzijn van de mensen die het slachtoffer zijn van het conflict, aldus Unicef.
Deze week vond een massabegrafenis plaats van ongeveer 80 burgers die de afgelopen tien dagen in de regio van Tyrus om het leven zijn gekomen. Mannen, vrouwen - grote kisten. Kinderen - kleine kisten; vergelijkbaar met van die kleine houten kistjes waar ook je twee flessen wijn inzitten van het kerstpakket. Overal stonk het naar vergaande mens. De lijklucht was zo sterk dat iedereen z'n mond en neus probeerde te bedekken.
Het comité van joodse rabbijnen in nederzettingen op de Westelijke Jordaanoever heeft een religieuze stelling uitgevaardigd dat Israëlische legereenheden vrouwen en kinderen in Libanon en in de Gazastrook mogen doden zonder uitzonderingen, volgens de Hebreeuwse webstek van Yedioth Ahronoth. De uitspraak van de rabbijnen is gebaseerd op de Torah: "Elke Israëlische soldaat die genade toont voor kinderen in Libanon en Palestina is impliciet genadeloos tegenover de kinderen van Israël." (Bron: Expliciet.nl)
Het is duidelijk dat de burgerbevolking - zoals bij de meeste oorlogen - het grootste slachtoffer is van dit conflict. Van "doelgerichte acties in het buurland tegen de aldaar gevestigde troepen van Hezbollah" is al lang geen sprake meer. Het gaat om de totale ontwrichting van de Libanese samenleving, de vernieling van de economie, het toerisme en het risico op het creëren van een nieuwe burgeroorlog in het land van de cederbomen. Een onmiddellijk staakt-het-vuren is nodig om via diplomatie eindelijk Israël te bewegen alle VN-resoluties na te leven zodat ook andere partijen bereid zijn om de wapens neer te leggen en ontvoerde soldaten vrij te laten. Maar wat gebeurt er? Satelliet- en lasergestuurde precisiebommen uit Amerika zijn aangekomen in Tel Aviv. Bush zou de leverantie stil hebben willen houden, om te voorkomen dat dit de ergernis van Arabische landen zou opwekken. Dat Israël de bommen snel wil hebben zou erop duiden dat het land nog veel doelen in Libanon op de korrel wil nemen.
Wie spreekt er van redelijkheid, gematigdheid en democratie als het over Israël gaat?
Mario Bergen
In uw bericht "Israël: geen plannen voor invasie" schrijft u over "doelgerichte acties in het buurland tegen de aldaar gevestigde troepen van Hezbollah." Condoleezza Rice ziet de bombardementen op Israël als "geboortepijnen voor een Nieuw Midden-Oosten" (Aljazeera, 22 juli 2006).
De werkelijkheid is echter anders:
- Libanon had zich heropgebouwd na een lange burgeroorlog en verwachtte voor deze zomer 1,6 miljoen toeristen, een belangrijke bijdrage aan de economie van het land. Die inspanningen om het land terug op te bouwen worden nu te niet gedaan door de willekeurige vernietiging van civiele doelen die niets met Hezbollah te maken hebben.
- Via politieke consensus trachtte men Hezbollah te integreren in het politieke weefsel in Libanon. Hezbollah werd een politieke partij met twee ministers en 35 vertegenwoordigers samen met Amal en de Syrische Nationalisten in het parlement.
- De kern van het probleem ligt bij Israël dat al decennia het historische Palestina bezet en 78 % van dit gebied heeft uitgeroepen tot een staat Israël. Dit gebeurde in de nacht van 14 op 15 mei 1948 in het Museum van Tel Aviv door David Ben-Gurion, de eerste premier van het land. 750.000 Palestijnse burgers werden dat jaar verdreven uit hun huizen. Ze vluchtten voor de terreuracties van de zionistische milities. De vluchtelingen komen terecht in de overgebleven delen van Palestina, nl. de Westelijke Jordaanoever en de Gaza-strook, en in de buurlanden van Palestina. 418 Palestijnse dorpen worden vernield en ontvolkt. De verlaten gronden worden door de Israëli's ingenomen. Op 11 december 1948 gaat de Algemene Vergadering akkoord met V.N.-resolutie 194 of recht op terugkeer van de Palestijnen naar hun land van oorsprong, Palestina (wat nu Israël wordt genoemd).
Zolang de bezetting van Palestina door Israël blijft aanhouden zal er geen oplossing komen voor de problemen in de regio. Zelfs de Libanese Eerste minister zegt dat de aanvallen al lang niet meer gericht zijn tegen Hezbollah, maar tegen zijn land. "Iedereen heeft het maar over wat we niet zouden hebben gedaan. Maar niemand heeft een hand uitgestoken om ons te helpen. We hebben niet eens kaarten gekregen van de Israëlische mijnenvelden die er nog zijn in het zuiden. Er is niet gesproken over de vrijlating van onze gevangenen in Israël. Als ze ons zo graag helpen, waarom hebben ze dat dan niet gedaan? En dan het gebied Sheba Farms. Dat is niet van strategisch belang, dus waarom hebben ze ons dat niet gewoon teruggegeven? Israël houdt dat soort Libanese wonden expres open om ze te kunnen uitbuiten. We hebben geen ruimte gekregen om te manoeuvreren." (Bron: De Volkskrant)
Het is waanzin heel Libanon en de Libanese regering verantwoordelijk te stellen voor het gedrag van Hezbollah. Hoe kan men verwachten dat de Libanese regering van vandaag op morgen controle heeft over heel Libanon en Hezbollah die in de samenleving is geïntegreerd, als men het Syrische leger laat vertrekken zonder te zorgen voor de verzekering van de stabiliteit in het land. Wie drong trouwens aan op de uitvoering van Resolutie 1559 die ertoe leidde dat Syrië sneller dan voorzien terugkeerde naar Damascus? Israël, dat nu de Libanese regering verwijt geen controle te hebben over Hezbollah.
Een democratisch land lost een ontvoering van militairen, krijgsgevangenen in het betwist gebied van de Shebaa Farms, op door diplomatie en niet door bommen op een heel land te gooien. Israël maakt daarmee duidelijk dat het geen democratisch land is. Het eist van Libanon de uitvoering van twee VN-resoluties, maar heeft zelf lak aan tientallen VN-resoluties, waaronder het opgeven van de bezetting van het historische Palestina en de terugkeer van Palestijnse vluchtelingen naar Israël. De strijd van Hezbollah tegen Israël is legitiem omdat Israël nog steeds een gedeelte van de Levant bezet houdt, namelijk de Sheeba Farms en het weigert om gevangenen uit de Libanese burgeroorlog vrij te laten. Bovendien zitten 9.800 Palestijnen in Israël gevangen, waarvan honderden zonder enige aanklacht. 400 van hen zijn jonger dan 17 jaar. 60 Hamas-leden, waaronder 30 parlementsleden van Hamas - die verkozen werden door het Palestijnse volk - zitten in de gevangenis in Israël.
Bij aanvallen in de Gazastrook vielen de voorbije dagen meer dan 110 doden. Op 9 juni 2006 is er een explosie op een strand in Noord-Gaza. 7 leden van een Palestijnse familie komen om. Israël weigert een onafhankelijk onderzoek. Volgens Amnesty International hebben de Israëlische strijdkrachten van eind maart tot begin juni zo'n 6.000 artilleriegranaten en meer dan 80 raketten afgevuurd op de Gazastrook en geeft ze aan dat door deze "buiten proportionele aanvallen" er een stijgend aantal slachtoffers te betreuren is. Bovendien vraagt de mensenrechtenorganisatie om een onmiddellijk onafhankelijk onderzoek naar de tragedie en dat hen die verantwoordelijk zijn voor het onrechtmatig doden van burgers voor het gerecht verschijnen.
Bij het 'conflict' vielen al meer dan 360 doden aan Libanese kant, bijna uitsluitend burgers. Ook burgerdoelen werden geraakt zoals woonwijken, verkeersaders, bruggen en gisteren communicatietorens voor telefonie en televisie. Het Libanese Rode Kruis heeft honderden mensen, meer dan 200 ambulances en drie faciliteiten voor operaties ter plaatse. Het probleem is hoe mensen in nood te bereiken. Het dodental in Srifa, een dorp ten zuiden van Tyrus, dat eerder deze week door de Israëlische luchtmacht werd gebombardeerd, is inmiddels opgelopen tot veertig. Ter vergelding van een Hezbollah-raketaanval over de grens werd een woonwijk met zo'n 16 gebouwen met de grond gelijk gemaakt. (Bron: De Standaard) Ongeveer 35.000 vluchtelingen zijn samengestroomd in de Libanese havenstad Sidon, terwijl de voorraden met voedsel, geneesmiddelen en water in snel tempo opraken. (Bron: De Tijd)
Waarnemers in de regio zijn sceptisch over de slaagkansen van de Amerikaanse minister van Buitenlandse Zaken, Condoleezza Rice, omdat ze weigert verschillende hoofdrolspelers te ontmoeten. Dat geldt niet enkel voor Hezbollah maar ook voor de bondgenoten van de militie, Iran en Syrië. (Bron: De Tijd) Volgens het Amerikaanse nieuwsnetwerk CNN (Cable News Network) is het aantal vluchtelingen in Libanon intussen opgelopen tot 1 miljoen. Intussen werden ook de radar- en satellietinstalaties van vier privé-tv-stations in Libanon gebombardeerd en zijn deze uit de lucht. Onder deze tv-stations bevinden zich al-Manar (de tv-zender van Hezbollah) en LBC (Lebanese Broadcasting Corporation). Ook interne telefoonverbindingen werden gebombardeerd. Mogelijk is dit de voorbode van een grote grondoperatie in het zuiden van Libanon. In Zuid-Libanon dropt de luchtmacht dagelijks pamfletten om de bevolking op te roepen het zuiden van het land te verlaten. De Verenigde Naties en het Internationale Rode Kruis waarschuwden eerder vrijdag dat de humanitaire situatie in Libanon snel verslechterde. Door verwoestingen aan wegen, bruggen en andere infrastructuur en het gevaar getroffen te worden zijn mensen bang naar buiten te gaan en is het moeilijk hulpgoederen te verdelen. Schoon drinkwater, gezondheidszorg en hygiëne zijn cruciaal voor het welzijn van de mensen die het slachtoffer zijn van het conflict, aldus Unicef.
Deze week vond een massabegrafenis plaats van ongeveer 80 burgers die de afgelopen tien dagen in de regio van Tyrus om het leven zijn gekomen. Mannen, vrouwen - grote kisten. Kinderen - kleine kisten; vergelijkbaar met van die kleine houten kistjes waar ook je twee flessen wijn inzitten van het kerstpakket. Overal stonk het naar vergaande mens. De lijklucht was zo sterk dat iedereen z'n mond en neus probeerde te bedekken.
Het comité van joodse rabbijnen in nederzettingen op de Westelijke Jordaanoever heeft een religieuze stelling uitgevaardigd dat Israëlische legereenheden vrouwen en kinderen in Libanon en in de Gazastrook mogen doden zonder uitzonderingen, volgens de Hebreeuwse webstek van Yedioth Ahronoth. De uitspraak van de rabbijnen is gebaseerd op de Torah: "Elke Israëlische soldaat die genade toont voor kinderen in Libanon en Palestina is impliciet genadeloos tegenover de kinderen van Israël." (Bron: Expliciet.nl)
Het is duidelijk dat de burgerbevolking - zoals bij de meeste oorlogen - het grootste slachtoffer is van dit conflict. Van "doelgerichte acties in het buurland tegen de aldaar gevestigde troepen van Hezbollah" is al lang geen sprake meer. Het gaat om de totale ontwrichting van de Libanese samenleving, de vernieling van de economie, het toerisme en het risico op het creëren van een nieuwe burgeroorlog in het land van de cederbomen. Een onmiddellijk staakt-het-vuren is nodig om via diplomatie eindelijk Israël te bewegen alle VN-resoluties na te leven zodat ook andere partijen bereid zijn om de wapens neer te leggen en ontvoerde soldaten vrij te laten. Maar wat gebeurt er? Satelliet- en lasergestuurde precisiebommen uit Amerika zijn aangekomen in Tel Aviv. Bush zou de leverantie stil hebben willen houden, om te voorkomen dat dit de ergernis van Arabische landen zou opwekken. Dat Israël de bommen snel wil hebben zou erop duiden dat het land nog veel doelen in Libanon op de korrel wil nemen.
Wie spreekt er van redelijkheid, gematigdheid en democratie als het over Israël gaat?
Mario Bergen
zaterdag, juli 22, 2006
Israëli in de minderheid?
[Reactie op berichtgeving in De Standaard van 22 juli 2006]
In De Standaard van 22 juli 2006 lees ik in het artikel "Proportionaliteit" dat "de Israëliers demografisch sterk in de minderheid zijn". Niets is minder waar. Volgens de webstek van de C.I.A. zijn er 6.352.000 inwoners in de staat Israël, terwijl Libanon er slechts 3.874.000 heeft.
In dezelfde krant lees ik onder de titel "Nieuws is waar er journalisten zijn," een artikel dat blijkbaar de menig van de redactie van De Standaard weergeeft, dat Israël "toegevingen" zou moeten doen aan de Palestijnen om tot een rechtvaardige vrede te komen. Het Palestijnse volk wil geen toegevingen van de staat Israël maar de erkenning van zijn rechten als volk, niets meer of niets minder. En dit houdt inderdaad ook het recht op terugkeer in van de miljoenen Palestijnse vluchtelingen die ten gevolge van de gewelddadige creatie van de staat Israël over de hele wereld verspreid geraakt zijn.
Johan Bosman
In De Standaard van 22 juli 2006 lees ik in het artikel "Proportionaliteit" dat "de Israëliers demografisch sterk in de minderheid zijn". Niets is minder waar. Volgens de webstek van de C.I.A. zijn er 6.352.000 inwoners in de staat Israël, terwijl Libanon er slechts 3.874.000 heeft.
In dezelfde krant lees ik onder de titel "Nieuws is waar er journalisten zijn," een artikel dat blijkbaar de menig van de redactie van De Standaard weergeeft, dat Israël "toegevingen" zou moeten doen aan de Palestijnen om tot een rechtvaardige vrede te komen. Het Palestijnse volk wil geen toegevingen van de staat Israël maar de erkenning van zijn rechten als volk, niets meer of niets minder. En dit houdt inderdaad ook het recht op terugkeer in van de miljoenen Palestijnse vluchtelingen die ten gevolge van de gewelddadige creatie van de staat Israël over de hele wereld verspreid geraakt zijn.
Johan Bosman
woensdag, juli 19, 2006
De staat Israël erkent de VN resoluties als het hen uitkomt
[Reactie op artikel in Het Laatste Nieuws van 16 juli 2006]
De leiders van de staat Israël kennen blijkbaar geen enkele, maar dan ook geen enkele schaamte meer. Gisteren wist uw krant te melden dat de staat Israël eist dat "de resoluties van de VN uitgevoerd worden." Bij nader toezien blijkt het enkel te gaan over de resolutie met betrekking tot Libanon en Hezbollah. Reeds decennia lang lappen alle Israëlische regeringen tientallen resoluties van de VN met betrekking tot Palestina aan hun laars en nu opeens zou de resolutie over Libanon moeten uitgevoerd worden op straffe van totale vernietiging van dat land door het Israëlische leger!
In dezelfde lijn stelt de staat Israël dat er momenteel een oorlog aan de gang is met Hezbollah. Maar het land weigert Hezbollah wel te erkennen als oorlogvoerende partij want onveranderlijk wordt de beweging aangeduid als "terroristen" die geen rechten hebben. Het Israëlische leger mag wel alle infrastructuur van Libanon vernietigen en terreurbombardementen tegen de Libanese burgerbevolking uitvoeren maar als het Libanese verzet een raket afschiet tegen een Israëlische kannoneerboot is dat een daad van "terrorisme" en géén oorlogsdaad volgens Israël.
Wat moet de wereld aanvangen met een degelijke staat van oorlogsstokers?
Johan Bosman
De leiders van de staat Israël kennen blijkbaar geen enkele, maar dan ook geen enkele schaamte meer. Gisteren wist uw krant te melden dat de staat Israël eist dat "de resoluties van de VN uitgevoerd worden." Bij nader toezien blijkt het enkel te gaan over de resolutie met betrekking tot Libanon en Hezbollah. Reeds decennia lang lappen alle Israëlische regeringen tientallen resoluties van de VN met betrekking tot Palestina aan hun laars en nu opeens zou de resolutie over Libanon moeten uitgevoerd worden op straffe van totale vernietiging van dat land door het Israëlische leger!
In dezelfde lijn stelt de staat Israël dat er momenteel een oorlog aan de gang is met Hezbollah. Maar het land weigert Hezbollah wel te erkennen als oorlogvoerende partij want onveranderlijk wordt de beweging aangeduid als "terroristen" die geen rechten hebben. Het Israëlische leger mag wel alle infrastructuur van Libanon vernietigen en terreurbombardementen tegen de Libanese burgerbevolking uitvoeren maar als het Libanese verzet een raket afschiet tegen een Israëlische kannoneerboot is dat een daad van "terrorisme" en géén oorlogsdaad volgens Israël.
Wat moet de wereld aanvangen met een degelijke staat van oorlogsstokers?
Johan Bosman
Thomas L. Friedman verzwijgt verantwoordelijkheid van Israël en de VS
[reactie op het artikel "de democratie ontvoerd" verschenen in De Morgen van 15/7/2006, p. 16.]
De Morgen (15.7.2006/p.16) heeft nogmaals het oude paard Thomas L. Friedman, columnist bij de pro-Israëlische NewYork Times, van stal gehaald. Friedman beheerst als geen ander de kunst om in het huidig Midden-Oostenconflict de verantwoordelijkheid van Israël te verzwijgen door de aandacht af te leiden op de islamisering die hij als de boosdoener aanduidt. Volgens hem gaat dit conflict "niet over Palestijnse gevangenen," maar over "de verdere radicalisering van de arabische wereld."
Mijn inziens hebben de Israëlische bombardementen en de ontvoering van een derde van de Palestijnse regering door Israël evenveel bijgedragen tot deze radicalisering. Volgens Friedman kwamen in Palestina, Libanon en Irak "overheden tot stand die alleen op papier soeverein zijn." Had hij soms iets anders verwacht van gebieden zoals Palstina en Zuid-Libanon die door Israël bezet worden of van een land zoals Irak waar Britse en Amerikaanse soldaten massaal aanwezig zijn? Denkt hij werkelijk dat de politieke regimes zoals Saoudi Arabië en Koeweit, de aardoliebondgenoten van Amerika, echte democratieën (kunnen) zijn?
Hij haalt er de Israëlische analyst Yaron Erzahi bij, die tot het besluit komt dat de Palestijnen voor de mensen van Hamas hebben gekozen "omdat zij een tegengewicht vormen voor de corruptie van de oude seculiere politieke partijen." Het zijn nu juist de Israëlische bewindvoerders en de Israëlische media die constant hamerden op de corruptie van de Fatahleiders om dit als alibi in te roepen voor de weigering van onderhandelingen met de Palestijnen en met hun president Abbas (hoofd van de Fatahpartij). Is het dan zo verwonderlijk dat de Palestijnen massaal voor Hamas hebben gestemd?
Hij schrijft ook over "de door Iran gesteunde islamitische en sjiïtische partij Hezbollah," maar zegt niets over de politieke, financiële en militaire steun van de Amerikanen aan Israël. Islamitische partijen handhaven hun eigen milities, voegt hij eraan toe. Maar de christelijke partijen in Libanon doen precies hetzelfde. Volgens Friedman weigeren Islamitische partijen te beletten dat een partij in een kabinet een heel land in een oorlog kan betrekken. Hoeveel partijen in de Israëlische regering weigeren dat het leger burgerdoelwitten in Gaza en Libanon bombardeert?
Het wordt pas nu duidelijk waarom Israël het Internationaal gerechtshof van Den haag nog steeds niet heeft erkend. Als ik dit artikel van Friedman lees, krijg ik de indruk dat hij de westerse publieke opinie wil voorbereiden en doen geloven dat het eventueel bombarderen van Syrië en Iran essentieel is voor de democratie.
Werner De Bus
De Morgen (15.7.2006/p.16) heeft nogmaals het oude paard Thomas L. Friedman, columnist bij de pro-Israëlische NewYork Times, van stal gehaald. Friedman beheerst als geen ander de kunst om in het huidig Midden-Oostenconflict de verantwoordelijkheid van Israël te verzwijgen door de aandacht af te leiden op de islamisering die hij als de boosdoener aanduidt. Volgens hem gaat dit conflict "niet over Palestijnse gevangenen," maar over "de verdere radicalisering van de arabische wereld."
Mijn inziens hebben de Israëlische bombardementen en de ontvoering van een derde van de Palestijnse regering door Israël evenveel bijgedragen tot deze radicalisering. Volgens Friedman kwamen in Palestina, Libanon en Irak "overheden tot stand die alleen op papier soeverein zijn." Had hij soms iets anders verwacht van gebieden zoals Palstina en Zuid-Libanon die door Israël bezet worden of van een land zoals Irak waar Britse en Amerikaanse soldaten massaal aanwezig zijn? Denkt hij werkelijk dat de politieke regimes zoals Saoudi Arabië en Koeweit, de aardoliebondgenoten van Amerika, echte democratieën (kunnen) zijn?
Hij haalt er de Israëlische analyst Yaron Erzahi bij, die tot het besluit komt dat de Palestijnen voor de mensen van Hamas hebben gekozen "omdat zij een tegengewicht vormen voor de corruptie van de oude seculiere politieke partijen." Het zijn nu juist de Israëlische bewindvoerders en de Israëlische media die constant hamerden op de corruptie van de Fatahleiders om dit als alibi in te roepen voor de weigering van onderhandelingen met de Palestijnen en met hun president Abbas (hoofd van de Fatahpartij). Is het dan zo verwonderlijk dat de Palestijnen massaal voor Hamas hebben gestemd?
Hij schrijft ook over "de door Iran gesteunde islamitische en sjiïtische partij Hezbollah," maar zegt niets over de politieke, financiële en militaire steun van de Amerikanen aan Israël. Islamitische partijen handhaven hun eigen milities, voegt hij eraan toe. Maar de christelijke partijen in Libanon doen precies hetzelfde. Volgens Friedman weigeren Islamitische partijen te beletten dat een partij in een kabinet een heel land in een oorlog kan betrekken. Hoeveel partijen in de Israëlische regering weigeren dat het leger burgerdoelwitten in Gaza en Libanon bombardeert?
Het wordt pas nu duidelijk waarom Israël het Internationaal gerechtshof van Den haag nog steeds niet heeft erkend. Als ik dit artikel van Friedman lees, krijg ik de indruk dat hij de westerse publieke opinie wil voorbereiden en doen geloven dat het eventueel bombarderen van Syrië en Iran essentieel is voor de democratie.
Werner De Bus
dinsdag, juli 18, 2006
'Getraumatiseerde' legerleiders
[Reactie op "Geen muur houdt een raket tegen " van Luc Vander Kelen, Laatste Nieuws 17/7/'06]
Luc van der kelen hanteert de Washington-consensus stelling met verve: hij vergoeilijkt de Israëlische oorlogsmisdaden. "Het moet voor de leiders van Israël zeer traumatisch zijn, dat ze met hun hele leger niet in staat zijn hun bevolking te beschermen." Zelden zulke wansmakelijke uitspraak gelezen. Terwijl het Israëlische leger massaal burgerslachtoffers maakt, vrouwen en kinderen wegmaait, opzettelijk levensnoodzakelijke infrastructuur vernietigd enz. vraagt Vander Kelen begrip voor de legerleiders die veilig vanuit hun commandokamers marsorders geven voor tanks, mobiele raketlanceerders en gevechtsvliegtuigen. Mr. vander Kelen, laat me u iets nieuws vertellen: de Israëlische legerleiding geeft nog geen ene sjekel voor het lot van haar eigen Joodse bevolking. Want na 60 jaar gewelddadige geschiedenis weten de militairen (haast iedereen die iets te zeggen heeft in Israël heeft een militaire achtergrond) heel goed dat elke militaire actie een tegenreactie uitlokt. Al is het aantal slachtoffers aan Israëlische kant gemiddeld één achtste van deze aan Palestijnse kant, er is immers geen leger dat zo driest te werk gaat als het Israëlische. Gelukkig voor hen is het leven van een Palestijn aanzienlijk minder waard, tenminste als je het gebrek aan reacties van de internationale gemeenschap bekijkt bij de meer dan 3.300 doden die sinds november 2005 werden gemaakt door het Israëlische leger. Van die doden waren er 665 minderjarigen.
Laat ons dan ook eens de andere kant bekijken:
(1) Hamas is meer dan een jaar geleden éénzijdig gestopt met het sturen van de vreselijke zelfmoordaanslagen. Het Israëlische leger is echter geen moment gestopt met Palestijnen vermoorden, de meerderheid onder hen burgers. Ze bouwden ongestoord verder aan de apartheidsmuur, bleven de illegale nederzettingen op Palestijnse grond uitbreiden, sloten massaal Palestijnen op zonder vorm van proces. Verder werden huizen platgebuldozerd, duizenden olijfbomen vernietigd, de economie werd gewurgd, belastingsinkomsten die aan de Palestijnen toebehoren werden ingehouden en zo kunnen we nog een tijdje doorgaan.
(2) de Qasam rakketten die de wanhopige Palestijnen in de Gaza strook afschieten zijn amateuristische projectielen die tot nog toe één dode gemaakt hebben in Israël.
(3) De gevangengenomen Israëli zijn soldaten, geen burgers. De slachtoffers die daarbij vielen waren ook soldaten. Als daad van verzet van een bezet volk dat al 60 jaar repressie ondervindt was dat een legitieme actie en als dusdanig door het internationaal recht erkent. De Israëli's hebben een duidelijk patroon met hun gewelddadige acties: het treffen van de burgerbevolking door willekeurige moordaanslagen, intimidatie en vernedering en vernietiging van Palestijnsen eigendommen. Zelfs nu in Libanon blijkt dat het Israëlische leger doelbewust burgerdoelwitten bombardeert, en niet de hezbollah stellingen zelf. Slachtoffers zijn niet alleen Palestijnen in de vluchtelingenkampen in het zuiden maar ook gewone Libanezen die helemaal niets met de zaak te maken hebben. Weet u waarom, mr. Vander Kelen? U mag het antwoord zelf bedenken.
Inderdaad, geen muur houdt een raket tegen, dat is één van de weinige enige zinnige phrases in dit onzinnige artikel. Wat wel raketten tegen houdt dat zijn onderhandelingen. En dan bedoel ik gesprekken waarin alle partijen met respect behandeld worden. En vooral gesprekken waarin rechtvaardigheid terug een belangrijke rol krijgt toebedeeld. Want het gebrek aan rechtvaardigheid in Israël-Palestina is de voedingsbodem voor ontzettend veel ellende.
Staan de legers van het midden oosten hierop te wachten, zoals Vander Kelen lijkt te suggereren met zijn verwijzing naar de start van de eerste wereldoorlog? Neen, zij hebben niets te winnen bij een conflict dat ze bij voorbaat verliezen. Het enige leger dat hier wint, dat altijd wint, is het Israëlische. Tenminste zolang Uncle Sam ze het hand boven het hoofd houd, politiek en financieel (een slordige 90 biljoen dollar per jaar). Of het Joodse volk er ook bij wint is een geheel andere vraag.
Koen Stuyck
Luc van der kelen hanteert de Washington-consensus stelling met verve: hij vergoeilijkt de Israëlische oorlogsmisdaden. "Het moet voor de leiders van Israël zeer traumatisch zijn, dat ze met hun hele leger niet in staat zijn hun bevolking te beschermen." Zelden zulke wansmakelijke uitspraak gelezen. Terwijl het Israëlische leger massaal burgerslachtoffers maakt, vrouwen en kinderen wegmaait, opzettelijk levensnoodzakelijke infrastructuur vernietigd enz. vraagt Vander Kelen begrip voor de legerleiders die veilig vanuit hun commandokamers marsorders geven voor tanks, mobiele raketlanceerders en gevechtsvliegtuigen. Mr. vander Kelen, laat me u iets nieuws vertellen: de Israëlische legerleiding geeft nog geen ene sjekel voor het lot van haar eigen Joodse bevolking. Want na 60 jaar gewelddadige geschiedenis weten de militairen (haast iedereen die iets te zeggen heeft in Israël heeft een militaire achtergrond) heel goed dat elke militaire actie een tegenreactie uitlokt. Al is het aantal slachtoffers aan Israëlische kant gemiddeld één achtste van deze aan Palestijnse kant, er is immers geen leger dat zo driest te werk gaat als het Israëlische. Gelukkig voor hen is het leven van een Palestijn aanzienlijk minder waard, tenminste als je het gebrek aan reacties van de internationale gemeenschap bekijkt bij de meer dan 3.300 doden die sinds november 2005 werden gemaakt door het Israëlische leger. Van die doden waren er 665 minderjarigen.
Laat ons dan ook eens de andere kant bekijken:
(1) Hamas is meer dan een jaar geleden éénzijdig gestopt met het sturen van de vreselijke zelfmoordaanslagen. Het Israëlische leger is echter geen moment gestopt met Palestijnen vermoorden, de meerderheid onder hen burgers. Ze bouwden ongestoord verder aan de apartheidsmuur, bleven de illegale nederzettingen op Palestijnse grond uitbreiden, sloten massaal Palestijnen op zonder vorm van proces. Verder werden huizen platgebuldozerd, duizenden olijfbomen vernietigd, de economie werd gewurgd, belastingsinkomsten die aan de Palestijnen toebehoren werden ingehouden en zo kunnen we nog een tijdje doorgaan.
(2) de Qasam rakketten die de wanhopige Palestijnen in de Gaza strook afschieten zijn amateuristische projectielen die tot nog toe één dode gemaakt hebben in Israël.
(3) De gevangengenomen Israëli zijn soldaten, geen burgers. De slachtoffers die daarbij vielen waren ook soldaten. Als daad van verzet van een bezet volk dat al 60 jaar repressie ondervindt was dat een legitieme actie en als dusdanig door het internationaal recht erkent. De Israëli's hebben een duidelijk patroon met hun gewelddadige acties: het treffen van de burgerbevolking door willekeurige moordaanslagen, intimidatie en vernedering en vernietiging van Palestijnsen eigendommen. Zelfs nu in Libanon blijkt dat het Israëlische leger doelbewust burgerdoelwitten bombardeert, en niet de hezbollah stellingen zelf. Slachtoffers zijn niet alleen Palestijnen in de vluchtelingenkampen in het zuiden maar ook gewone Libanezen die helemaal niets met de zaak te maken hebben. Weet u waarom, mr. Vander Kelen? U mag het antwoord zelf bedenken.
Inderdaad, geen muur houdt een raket tegen, dat is één van de weinige enige zinnige phrases in dit onzinnige artikel. Wat wel raketten tegen houdt dat zijn onderhandelingen. En dan bedoel ik gesprekken waarin alle partijen met respect behandeld worden. En vooral gesprekken waarin rechtvaardigheid terug een belangrijke rol krijgt toebedeeld. Want het gebrek aan rechtvaardigheid in Israël-Palestina is de voedingsbodem voor ontzettend veel ellende.
Staan de legers van het midden oosten hierop te wachten, zoals Vander Kelen lijkt te suggereren met zijn verwijzing naar de start van de eerste wereldoorlog? Neen, zij hebben niets te winnen bij een conflict dat ze bij voorbaat verliezen. Het enige leger dat hier wint, dat altijd wint, is het Israëlische. Tenminste zolang Uncle Sam ze het hand boven het hoofd houd, politiek en financieel (een slordige 90 biljoen dollar per jaar). Of het Joodse volk er ook bij wint is een geheel andere vraag.
Koen Stuyck
Militairen voeren nu het bewind in Israël
[reactie op een artikel verschenen in De Tijd van 14 juli op p. 3.]
In De Tijd van 14 juli staat op pagina 3 een artikel waarin ik lees dat een Israëlische regeringsvoerder de Hezbollah "een aftakking van het Iraanse regime" noemt. Een merkwaardige stelling van een Staat die van Amerika miljarden dollars militaire hulp krijgt. Is Israël niet zelf een aftakking of bruggenhoofd van Amerika in de Arabische wereld ?
En dan verwijt het ook nog de Palestijnen om voor Hamas gestemd te hebben. Maar Israël heeft nooit met President Abbas van de Fatah willen onderhandelen en heeft steeds gezegd dat de leiders van Fatah corrupt zijn.
Met Olmert zou alles anders worden, maar de Israëlische bevolking gaat nu spijt hebben dat ze voor de partij van Olmert hebben gestemd, want het zijn nu de militairen die met medeplichtigheid van de Israëlische premier het beleid voeren. En dan maar afstoken op de ondemocratische arabische regimes.
Uit dit alles wordt nu duidelijk dat Olmert over de bezette gebieden niet wil onderhandelen , of het nu de Westelijke Joordaanoever betreft, of de Syrische Golanvlakte of de het Libanese gebied van Chebaa (25 km²). Het wordt tijd dat de internationale gemeenschap Israël tot onderhandelen dwingt, want zolang er geen politieke oplossing komt, zullen noch de scheidingsmuur, noch de militaire invasies de veiligheid van Israël kunnen waarborgen.
Werner De Bus
In De Tijd van 14 juli staat op pagina 3 een artikel waarin ik lees dat een Israëlische regeringsvoerder de Hezbollah "een aftakking van het Iraanse regime" noemt. Een merkwaardige stelling van een Staat die van Amerika miljarden dollars militaire hulp krijgt. Is Israël niet zelf een aftakking of bruggenhoofd van Amerika in de Arabische wereld ?
En dan verwijt het ook nog de Palestijnen om voor Hamas gestemd te hebben. Maar Israël heeft nooit met President Abbas van de Fatah willen onderhandelen en heeft steeds gezegd dat de leiders van Fatah corrupt zijn.
Met Olmert zou alles anders worden, maar de Israëlische bevolking gaat nu spijt hebben dat ze voor de partij van Olmert hebben gestemd, want het zijn nu de militairen die met medeplichtigheid van de Israëlische premier het beleid voeren. En dan maar afstoken op de ondemocratische arabische regimes.
Uit dit alles wordt nu duidelijk dat Olmert over de bezette gebieden niet wil onderhandelen , of het nu de Westelijke Joordaanoever betreft, of de Syrische Golanvlakte of de het Libanese gebied van Chebaa (25 km²). Het wordt tijd dat de internationale gemeenschap Israël tot onderhandelen dwingt, want zolang er geen politieke oplossing komt, zullen noch de scheidingsmuur, noch de militaire invasies de veiligheid van Israël kunnen waarborgen.
Werner De Bus
donderdag, juli 13, 2006
Ramallah ligt in Palestina!
[reactie vrt nieuws 13 juli'06, 13u (via hun website)]
Bedankt om Rudi Vranckx naar Palestina/Israël te sturen: van hem kunnen we altijd goede en gebalanceerde reportages verwachten. Wim De Vilder moet wel nog worden meegedeeld dat Ramallah (van waaruit Rudi verslag uitbracht) helemaal niet in Israël ligt, maar in Palestina!
Vriendelijke groeten,
Tiene Holvoet
Bedankt om Rudi Vranckx naar Palestina/Israël te sturen: van hem kunnen we altijd goede en gebalanceerde reportages verwachten. Wim De Vilder moet wel nog worden meegedeeld dat Ramallah (van waaruit Rudi verslag uitbracht) helemaal niet in Israël ligt, maar in Palestina!
Vriendelijke groeten,
Tiene Holvoet
woensdag, juli 12, 2006
Zwitserland veroordeelt Israël voor 'collectieve strafexpeditie' (2)
[Correspondentie met vrt tv nieuwsdienst n.a.v. reactie Palestina in de media: Zwitserland veroordeelt Israël voor 'collectieve strafexpeditie']
Geachte heer Liénard,
dank voor uw reactie. De mededeling dat Zwitserland -als 'beschermer' van de Conventies van Genève (Internationaal Humanitair Recht)- de staat Israël veroordeelt voor zijn acties in de Gazastrook omdat ze volgens het oorlogsrecht 'collective punishment' zijn, is pure informatie, geen opinie of conclusies. Gewoon een (nieuws)feit. Bovendien kan men Zwitserland bezwaarlijk een subjectief of partijdig land vinden in deze kwestie. Het onthouden van deze informatie blijft voor mij een serieuze misser (of partijdigheid? bewust of onbewust...).
Tiene Holvoet
[Bericht vanwege tv-journaal]
Dank voor uw mail. Wij worden geacht om in ons journaal informatie te brengen, geen opinie, geen conclusies. Onze informatie is duidelijk genoeg om de kijker zelf zijn besluiten te laten trekken. Van ons verwachten voor- en tegenstanders een objectieve en onpartijdige benadering van de feiten.
William Liénard, tv-journaal
[Oorspronkelijk bericht - verzonden: dinsdag 4 juli 2006]
Laatavondjournaal van deze avondvraag : Is het mogelijk om in de redactie van het laatavondjournaal informatie toe te voegen (t.o.v. terzake, canvas, 20u)? In het nieuwsfeit m.b.t. de militaire invasie van de staat Israël in de Bezette Palestijnse Gebieden is het niet ongepast te vermelden dat Zwitserland als 'beschermer' van het internationaal humanitair recht Israël heeft veroordeeld omdat hun optreden een collectieve straf voor de Palestijnse burgerbevolking is, eerder dan een 'bevrijdingspoging' voor de gekidnapte soldaat. Dit "collective punishment" is regelrecht in tegenspraak met de conventies van Genève, waar ook Israël ondertekenaar van is.
Tiene Holvoet
Geachte heer Liénard,
dank voor uw reactie. De mededeling dat Zwitserland -als 'beschermer' van de Conventies van Genève (Internationaal Humanitair Recht)- de staat Israël veroordeelt voor zijn acties in de Gazastrook omdat ze volgens het oorlogsrecht 'collective punishment' zijn, is pure informatie, geen opinie of conclusies. Gewoon een (nieuws)feit. Bovendien kan men Zwitserland bezwaarlijk een subjectief of partijdig land vinden in deze kwestie. Het onthouden van deze informatie blijft voor mij een serieuze misser (of partijdigheid? bewust of onbewust...).
Tiene Holvoet
[Bericht vanwege tv-journaal]
Dank voor uw mail. Wij worden geacht om in ons journaal informatie te brengen, geen opinie, geen conclusies. Onze informatie is duidelijk genoeg om de kijker zelf zijn besluiten te laten trekken. Van ons verwachten voor- en tegenstanders een objectieve en onpartijdige benadering van de feiten.
William Liénard, tv-journaal
[Oorspronkelijk bericht - verzonden: dinsdag 4 juli 2006]
Laatavondjournaal van deze avondvraag : Is het mogelijk om in de redactie van het laatavondjournaal informatie toe te voegen (t.o.v. terzake, canvas, 20u)? In het nieuwsfeit m.b.t. de militaire invasie van de staat Israël in de Bezette Palestijnse Gebieden is het niet ongepast te vermelden dat Zwitserland als 'beschermer' van het internationaal humanitair recht Israël heeft veroordeeld omdat hun optreden een collectieve straf voor de Palestijnse burgerbevolking is, eerder dan een 'bevrijdingspoging' voor de gekidnapte soldaat. Dit "collective punishment" is regelrecht in tegenspraak met de conventies van Genève, waar ook Israël ondertekenaar van is.
Tiene Holvoet
zondag, juli 09, 2006
Vette koppen vertellen onjuist verhaal
[Reactie op artikel van Frank Schlömer in De Morgen van 6 juli 2006]
Donderdag ll. las ik in De Morgen een artikel van uw hand onder een vette titel: "Israël neemt wraak voor Palestijnse raketaanslag." En als subkop: "Israël zal een groter militair offensief lanceren in Gaza nadat een Palestijnse raket een schooltje in Ashkelon heeft verwoest." Premier Olmert sprak van een 'escalatie zonder voorgaande' en kondigde 'buitengewone gevolgen' aan.
Diezelfde dag las ik in De Tijd: "Israël is van plan zijn militair offensief in de Gazastrook uit te breiden. De joodse staat nam die beslissing nadat de Palestijnen een zelfgemaakte raket afgeschoten hadden op de Israëlische stad Ashkelon. De aanval maakte geen slachtoffers en richtte amper schade aan."
Wat is dat nu? Is de school nu verwoest of is er nauwelijks schade? Vermits ik de laatste dagen geen verwoeste school gezien heb op TV denk ik het tweede, en denk ik dat U me onjuiste en ongecontroleerde informatie doorvertelt. Kunt U uw informatiebronnen eens screenen op hun geloofwaardigheid? Het past niet voor een kwaliteitskrant om zo te blunderen.
Pol Vandenplas
Donderdag ll. las ik in De Morgen een artikel van uw hand onder een vette titel: "Israël neemt wraak voor Palestijnse raketaanslag." En als subkop: "Israël zal een groter militair offensief lanceren in Gaza nadat een Palestijnse raket een schooltje in Ashkelon heeft verwoest." Premier Olmert sprak van een 'escalatie zonder voorgaande' en kondigde 'buitengewone gevolgen' aan.
Diezelfde dag las ik in De Tijd: "Israël is van plan zijn militair offensief in de Gazastrook uit te breiden. De joodse staat nam die beslissing nadat de Palestijnen een zelfgemaakte raket afgeschoten hadden op de Israëlische stad Ashkelon. De aanval maakte geen slachtoffers en richtte amper schade aan."
Wat is dat nu? Is de school nu verwoest of is er nauwelijks schade? Vermits ik de laatste dagen geen verwoeste school gezien heb op TV denk ik het tweede, en denk ik dat U me onjuiste en ongecontroleerde informatie doorvertelt. Kunt U uw informatiebronnen eens screenen op hun geloofwaardigheid? Het past niet voor een kwaliteitskrant om zo te blunderen.
Pol Vandenplas
vrijdag, juli 07, 2006
"Terrorisme en nieuwe technologie als antwoord"
[Reactie op terzake canvas 7 juli over ''terrorisme en nieuwe technologie als antwoord"]
Het was ronduit choquerend te moeten aanhoren hoe alle technische snufjes van Israël steevast als anti-terroristische middelen werden benoemd! Constant werd geïnsinueerd dat Palestijnen terroristen zijn op dezelfde voet als al-qaida-gekken.
Om er nog een schepje bovenop te doen, werd over de muur die Israël bouwt gezegd dat Israël "zijn grenzen er effectief mee afgrendelt!"
1.. als u de high-tec van Israël wil gebruiken in een reportage, kan u evengoed zeggen dat het om het nieuwste legermateriaal gaat. Het doet niets teniet aan de info die u wil geven, maar u houdt zich minstens van de zeer gekleurde (Israëlische) visie.
2.. ik zal niet ontkennen dat sommige Palestijnen soms gebruik maken van terroristische middelen, maar dat maakt de Palestijnen geen terroristen. Zij worden bezet en zolang zij op dat bezet gebied strijd leveren met het bezettende leger (en bvb een soldaat als 'prisoner of war' nemen), is er (internationaal rechterlijk) geen sprake van terrorisme. Bovendien stel ik u voor even naar de situatie vandaag de dag te kijken: is het omdat de Israëli's een officieel leger hebben en dito uniformen en materieel, dat zij een 'volkomen gelegaliseerde strijd' leveren? Je kan onmogelijk naast de ongelooflijk ongelijke machtsverhouding kijken en de manier waarop een hele bevolking wordt geterroriseerd. En dit voor een - ik herhaal, volgens internationale oorlogsregels normale- gevangenneming van een soldaat van het bezettende leger in bezet gebied door de bezette?!
3.. De muur (op bepaalde plaatsen onder de vorm van een 'hek') die Israël bouwt, staat allesbehalve op Israëls' grenzen! Ten eerste weigert de staat Israël tot vandaag zijn grenzen vast te leggen (en om de link duidelijk te maken: zo kunnen ze deze internationaal erkende 'grens', m.n. de bestandslijn van '49, nog verleggen in hun voordeel). Ten tweede staat dat hek/muur een heel eind op Palestijns (bezet) gebied (net om voorgaande 'link' te kunnen waarmaken). Alsof dit nog niet genoeg foute informatie was, hield u er in de reportage aan vast dit een 'veiligheidsmuur' te noemen! Ook dit is een zeer eenzijdig gekleurde invulling (m.n. de Israëlische), immers deze 'muur' wordt in andere lectuur soms ook 'Apartheidsmuur' genoemd én het Internationaal Gerechtshof in den Haag stelde vorig jaar dat de bouw ervan (op deze route) absoluut illegaal is.
Het is een openbare omroep onwaardig om zulk een subjectieve informatie (meegaand in Israëls' propaganda) te verspreiden onder het mom van een gewone reportage! Ik hoop maar dat iedereen gaat slapen nog voor de herhalingen beginnen. Verder verwacht ik dat er een rechtzetting komt van terzake en er duidelijk op zal worden toegezien dat dit niet opnieuw voorvalt.
Een verder trouwe kijker,
Tiene Holvoet(politicologe)
Het was ronduit choquerend te moeten aanhoren hoe alle technische snufjes van Israël steevast als anti-terroristische middelen werden benoemd! Constant werd geïnsinueerd dat Palestijnen terroristen zijn op dezelfde voet als al-qaida-gekken.
Om er nog een schepje bovenop te doen, werd over de muur die Israël bouwt gezegd dat Israël "zijn grenzen er effectief mee afgrendelt!"
1.. als u de high-tec van Israël wil gebruiken in een reportage, kan u evengoed zeggen dat het om het nieuwste legermateriaal gaat. Het doet niets teniet aan de info die u wil geven, maar u houdt zich minstens van de zeer gekleurde (Israëlische) visie.
2.. ik zal niet ontkennen dat sommige Palestijnen soms gebruik maken van terroristische middelen, maar dat maakt de Palestijnen geen terroristen. Zij worden bezet en zolang zij op dat bezet gebied strijd leveren met het bezettende leger (en bvb een soldaat als 'prisoner of war' nemen), is er (internationaal rechterlijk) geen sprake van terrorisme. Bovendien stel ik u voor even naar de situatie vandaag de dag te kijken: is het omdat de Israëli's een officieel leger hebben en dito uniformen en materieel, dat zij een 'volkomen gelegaliseerde strijd' leveren? Je kan onmogelijk naast de ongelooflijk ongelijke machtsverhouding kijken en de manier waarop een hele bevolking wordt geterroriseerd. En dit voor een - ik herhaal, volgens internationale oorlogsregels normale- gevangenneming van een soldaat van het bezettende leger in bezet gebied door de bezette?!
3.. De muur (op bepaalde plaatsen onder de vorm van een 'hek') die Israël bouwt, staat allesbehalve op Israëls' grenzen! Ten eerste weigert de staat Israël tot vandaag zijn grenzen vast te leggen (en om de link duidelijk te maken: zo kunnen ze deze internationaal erkende 'grens', m.n. de bestandslijn van '49, nog verleggen in hun voordeel). Ten tweede staat dat hek/muur een heel eind op Palestijns (bezet) gebied (net om voorgaande 'link' te kunnen waarmaken). Alsof dit nog niet genoeg foute informatie was, hield u er in de reportage aan vast dit een 'veiligheidsmuur' te noemen! Ook dit is een zeer eenzijdig gekleurde invulling (m.n. de Israëlische), immers deze 'muur' wordt in andere lectuur soms ook 'Apartheidsmuur' genoemd én het Internationaal Gerechtshof in den Haag stelde vorig jaar dat de bouw ervan (op deze route) absoluut illegaal is.
Het is een openbare omroep onwaardig om zulk een subjectieve informatie (meegaand in Israëls' propaganda) te verspreiden onder het mom van een gewone reportage! Ik hoop maar dat iedereen gaat slapen nog voor de herhalingen beginnen. Verder verwacht ik dat er een rechtzetting komt van terzake en er duidelijk op zal worden toegezien dat dit niet opnieuw voorvalt.
Een verder trouwe kijker,
Tiene Holvoet(politicologe)
donderdag, juli 06, 2006
vernielzuchtig Israël
[Reactie naar Het Laatste Nieuws]
Het is chockerend vast te stellen met welke ongelooflijke arrogantie de verdedigers van de staat Israël hun mening ventileren. De Israëlische premier Olmert zei dat hij de dood van 14 Palestijnse burgers bij de invasie van Gaza betreurde maar dat "de bedreiging van het leven van Israëlische burgers door de Qassam raketten nog veel belangrijker was." De slogan "eigen volk eerst," die hier zoveel beroering verwekt, verdwijnt in het niets bij zoveel arrogantie.
Lezer Sami Eisbart beweert dat "Als Israël echt wou, het de Palestijnen van de aarde kon vegen" maar "dat doet Israël niet om morele redenen." De joodse milities hebben in 1948 tussen de 700.000 en 900.000 Palestijnse burgers uit hun huizen en land verjaagd. Sedertdien heeft de Israëlische staat honderden Palestijnse dorpen met de grond gelijkgemaakt om er joodse dorpen te bouwen. Miljoenen Palestijnen zijn ondertussen verspreid over de hele wereld als vluchteling.
En nog dagelijks neemt de Israëlische staat Palestijnse grond in beslag, vernietigd het Palestijnse infrastructuur, vermoord het Palestijnse burgers,... Dit is dan het morele gedrag van de joodse staat Israël! Waar zouden de joden in godsnaam het recht vandaan halen om "de Palestijnen van de aarde te vegen?"
Johan Bosman
Het is chockerend vast te stellen met welke ongelooflijke arrogantie de verdedigers van de staat Israël hun mening ventileren. De Israëlische premier Olmert zei dat hij de dood van 14 Palestijnse burgers bij de invasie van Gaza betreurde maar dat "de bedreiging van het leven van Israëlische burgers door de Qassam raketten nog veel belangrijker was." De slogan "eigen volk eerst," die hier zoveel beroering verwekt, verdwijnt in het niets bij zoveel arrogantie.
Lezer Sami Eisbart beweert dat "Als Israël echt wou, het de Palestijnen van de aarde kon vegen" maar "dat doet Israël niet om morele redenen." De joodse milities hebben in 1948 tussen de 700.000 en 900.000 Palestijnse burgers uit hun huizen en land verjaagd. Sedertdien heeft de Israëlische staat honderden Palestijnse dorpen met de grond gelijkgemaakt om er joodse dorpen te bouwen. Miljoenen Palestijnen zijn ondertussen verspreid over de hele wereld als vluchteling.
En nog dagelijks neemt de Israëlische staat Palestijnse grond in beslag, vernietigd het Palestijnse infrastructuur, vermoord het Palestijnse burgers,... Dit is dan het morele gedrag van de joodse staat Israël! Waar zouden de joden in godsnaam het recht vandaan halen om "de Palestijnen van de aarde te vegen?"
Johan Bosman
woensdag, juli 05, 2006
De morele hypocrisie van de Israëlische ambassadeur doorprikt
[Reactie op de brief gepubliceerd door de Israëlische ambassadeur in België, vandaag in De Morgen, De Tijd en De Standaard ]
De morele hypocrisie druipt van de reactie van de heer Kinar. Elke zin van zijn poging tot verantwoording van de draconische actie van het Israëlische leger, kan eenvoudigweg doorprikt worden. Ten eerste lappen ze hiermee zo ongeveer alle internationale rechtsregels aan hun laars (iets wat men van het land dat de meeste VN-resoluties overtreden heeft, natuurlijk kan verwachten). Ten tweede treffen ze moedwillig een heel volk.
Wat het erkennen van de staat Israël betreft; Israël wil na meer dan 50jaar, in haar ijver om toch maar zoveel mogelijk Palestijns gebied in te nemen, nog steeds haar grenzen niet vastleggen. Dit maakt zo'n erkenning toch wel lichtjes onmogelijk. Op welke wijze zou de Palestijnse regering de staat Israël moeten erkennen? Wordt er veronderstelt dat de 200.000 illegale (volgens het internationale recht) 'kolonisten' op de Westelijke Jordaanoever leven op land van Israël? Wordt er verondersteld dat de apartheidsmuur die Israël op Palestijns gebied bouwt , diep binnen de Westelijke Jordaanoever, en die zo'n twee jaar geleden reeds door het Internationale Gerechtshof in Den Haag als illegaal bestempeld werd, 'erkend' wordt door de Palestijnen? Israël zèlf erkent in zijn dagelijks handelingen op geen enkele wijze het bestaansrecht van een toekomstige Palestijnse staat. Elke Palestijnse politieke activiteit in Oost-Jeruzalem is gewoonweg verboden en het vereiste enorme druk van de internationale gemeenschap om ervoor tezorgen dat de Palestijnen in Oost-Jeruzalem gewoon maar konden stemmen voor hun regering. Desalniettemin hebben de verschillende Palestijnse groeperingen al geruime tijd laten weten dat wat ze zien als Palestijnse staat zich op de Gazastrook, de Westelijke Jordaanoever & in Oost-Jeruzalem zou bevinden. De overige meer dan 70% van historisch Palestina wordt daardoor 'erkend' als Israel.
Wat de 'ondersteuning' van de raketbeschietingen betreft; Hamas heeft meerdan een jaar lang een staakt-het-vuren in acht genomen. Tijdens dit jaar bleef het Israëlische leger gewoon verder gaan met de uitbreiding van de nederzettingen, het illegaal vermoorden van Palestijnse militanten (zonderook maar enige vorm van proces), het verder bouwen van de Apartheidsmuur op Palestijns gebied en het vasthouden aan de economische wurggreep van de Palestijnse economie (dit jaar alleen al is de grensovergang om goederen uit Gaza naar de buitenwereld te transporteren maar 40 dagen nièt gesloten geweest, waardoor hele oogsten weggerot zijn). Is het raar dat de militanten in de nog steeds door Israël bezette Gazastrook zich verzetten tegen de bezetting met de weinige middelen die ze hebben? Het luchtruim, de kusten, de grenzen, dit wordt allemaal nog steeds volledig door Israël gecontroleerd. Stel je maar eens de vraag hoe het komt dat de luchthaven of de haven van Gaza na de Israëlische 'terugtrekking' niet geopend is.
Wat de 'ontvoering van Israëli's op Israëlisch grondgebied betreft,' wordt het wel erg gortig. Op dit eigenste ogenblik worden in Israël meer dan 300 Palestijnse kinderen in gevangenissen vastgehouden, evenals meer dan 100 Palestijnse vrouwen. Recent heeft het Israëlische leger ook Palestijnse ministers en een grote groep Palestijnse parlementsleden gevangengenomen. De Israëlische minister van Justitie stelde zich de vraag of zij eigenlijk aanspraak kunnen maken op diplomatieke immuniteit. Hoe hypocriet kan je zijn?
Israël heeft nog nooit een politiek van terughoudendheid toegepast, in tegenstelling tot wat de heer Kinar durft te schrijven. Hoe terughoudend is men als men massaal artillerie de Gazastrook laat bombarderen? Als men helicopters raketten laat afvuren in het dichtstbevolkte gebied van de wereld? Als men miljoenen mensen in het midden van de zomer elektriciteit ontneemt (die nodig is om drinkbaar water op te pompen en ziekenhuizen te doen draaien)? Als men eender wie die naar de normen van het Israëlische leger te dicht in de buurt van de 'grens' komt neerschiet?
Israël zal nooit meer de Palestijnen kunnen compenseren voor het vreselijkedat ze hen al die jaren en elke dag opnieuw aandoet.
For shame..
Lander Vander Linden.
De morele hypocrisie druipt van de reactie van de heer Kinar. Elke zin van zijn poging tot verantwoording van de draconische actie van het Israëlische leger, kan eenvoudigweg doorprikt worden. Ten eerste lappen ze hiermee zo ongeveer alle internationale rechtsregels aan hun laars (iets wat men van het land dat de meeste VN-resoluties overtreden heeft, natuurlijk kan verwachten). Ten tweede treffen ze moedwillig een heel volk.
Wat het erkennen van de staat Israël betreft; Israël wil na meer dan 50jaar, in haar ijver om toch maar zoveel mogelijk Palestijns gebied in te nemen, nog steeds haar grenzen niet vastleggen. Dit maakt zo'n erkenning toch wel lichtjes onmogelijk. Op welke wijze zou de Palestijnse regering de staat Israël moeten erkennen? Wordt er veronderstelt dat de 200.000 illegale (volgens het internationale recht) 'kolonisten' op de Westelijke Jordaanoever leven op land van Israël? Wordt er verondersteld dat de apartheidsmuur die Israël op Palestijns gebied bouwt , diep binnen de Westelijke Jordaanoever, en die zo'n twee jaar geleden reeds door het Internationale Gerechtshof in Den Haag als illegaal bestempeld werd, 'erkend' wordt door de Palestijnen? Israël zèlf erkent in zijn dagelijks handelingen op geen enkele wijze het bestaansrecht van een toekomstige Palestijnse staat. Elke Palestijnse politieke activiteit in Oost-Jeruzalem is gewoonweg verboden en het vereiste enorme druk van de internationale gemeenschap om ervoor tezorgen dat de Palestijnen in Oost-Jeruzalem gewoon maar konden stemmen voor hun regering. Desalniettemin hebben de verschillende Palestijnse groeperingen al geruime tijd laten weten dat wat ze zien als Palestijnse staat zich op de Gazastrook, de Westelijke Jordaanoever & in Oost-Jeruzalem zou bevinden. De overige meer dan 70% van historisch Palestina wordt daardoor 'erkend' als Israel.
Wat de 'ondersteuning' van de raketbeschietingen betreft; Hamas heeft meerdan een jaar lang een staakt-het-vuren in acht genomen. Tijdens dit jaar bleef het Israëlische leger gewoon verder gaan met de uitbreiding van de nederzettingen, het illegaal vermoorden van Palestijnse militanten (zonderook maar enige vorm van proces), het verder bouwen van de Apartheidsmuur op Palestijns gebied en het vasthouden aan de economische wurggreep van de Palestijnse economie (dit jaar alleen al is de grensovergang om goederen uit Gaza naar de buitenwereld te transporteren maar 40 dagen nièt gesloten geweest, waardoor hele oogsten weggerot zijn). Is het raar dat de militanten in de nog steeds door Israël bezette Gazastrook zich verzetten tegen de bezetting met de weinige middelen die ze hebben? Het luchtruim, de kusten, de grenzen, dit wordt allemaal nog steeds volledig door Israël gecontroleerd. Stel je maar eens de vraag hoe het komt dat de luchthaven of de haven van Gaza na de Israëlische 'terugtrekking' niet geopend is.
Wat de 'ontvoering van Israëli's op Israëlisch grondgebied betreft,' wordt het wel erg gortig. Op dit eigenste ogenblik worden in Israël meer dan 300 Palestijnse kinderen in gevangenissen vastgehouden, evenals meer dan 100 Palestijnse vrouwen. Recent heeft het Israëlische leger ook Palestijnse ministers en een grote groep Palestijnse parlementsleden gevangengenomen. De Israëlische minister van Justitie stelde zich de vraag of zij eigenlijk aanspraak kunnen maken op diplomatieke immuniteit. Hoe hypocriet kan je zijn?
Israël heeft nog nooit een politiek van terughoudendheid toegepast, in tegenstelling tot wat de heer Kinar durft te schrijven. Hoe terughoudend is men als men massaal artillerie de Gazastrook laat bombarderen? Als men helicopters raketten laat afvuren in het dichtstbevolkte gebied van de wereld? Als men miljoenen mensen in het midden van de zomer elektriciteit ontneemt (die nodig is om drinkbaar water op te pompen en ziekenhuizen te doen draaien)? Als men eender wie die naar de normen van het Israëlische leger te dicht in de buurt van de 'grens' komt neerschiet?
Israël zal nooit meer de Palestijnen kunnen compenseren voor het vreselijkedat ze hen al die jaren en elke dag opnieuw aandoet.
For shame..
Lander Vander Linden.
dinsdag, juli 04, 2006
Zwitserland veroordeelt Israël voor 'collectieve strafexpeditie'
[Reactie op Terzake van 4 juli ‘06]
In het journaal van vandaag 4 juli zag u een belangrijk nieuwsfeit over het hoofd: er werd helemaal niets gezegd over de veroordeling door Zwitserland van Israël mbt hun invasie in de Palestijnse Bezette Gebieden. "Israël schendt de internationale conventies van Genève door hun collectieve strafexpeditie op de Palestijnen" -aldus de 'beschermer van het internationaal humanitair recht.' (Lees het bericht op de BBC-website).
U had er nochtans de kans toe, want u had het over "de vader van Gilat die nu al 9 dagen angstig afwacht." Over de honderden Palestijnse vrouwen en kinderen -waarvan de vrijlating wordt gevraagd in ruil voor Gilat- horen we nooit op deze manier spreken. Ook zij hebben een naam, een leven vol gebeurtenissen, een droom, een karakter, een liefhebbende en bang afwachtende familie -sinds jaren...
Tieneke holvoet
In het journaal van vandaag 4 juli zag u een belangrijk nieuwsfeit over het hoofd: er werd helemaal niets gezegd over de veroordeling door Zwitserland van Israël mbt hun invasie in de Palestijnse Bezette Gebieden. "Israël schendt de internationale conventies van Genève door hun collectieve strafexpeditie op de Palestijnen" -aldus de 'beschermer van het internationaal humanitair recht.' (Lees het bericht op de BBC-website).
U had er nochtans de kans toe, want u had het over "de vader van Gilat die nu al 9 dagen angstig afwacht." Over de honderden Palestijnse vrouwen en kinderen -waarvan de vrijlating wordt gevraagd in ruil voor Gilat- horen we nooit op deze manier spreken. Ook zij hebben een naam, een leven vol gebeurtenissen, een droom, een karakter, een liefhebbende en bang afwachtende familie -sinds jaren...
Tieneke holvoet
zondag, juli 02, 2006
Wie is de gekidnapte Israëlische soldaat?
[Reactie op artikel in De Standaard van 30 juni, p.14]
Op pagina 14 van DS 30/06, geeft u een korte schets van Gilat Shalit, de gekidnapte Israëlische soldaat. Het is uw volste recht om deze man voor te stellen. Het is de zoveelste tragische figuur in dit geweldadig en humanitair onverantwoord conflict, een kleine pion op dit oorlogsschaakbord.
In de context van de lange Palestijnse slachtofferlijst echter, waar dergelijke aandacht onbestaande is voor individuele Palestijnse strijders, gevangenen, e.a.; gezien de buitengewone geweldadige Israëlische reactie, meen ik dat het niet getuigt van objectieve berichtgeving om deze figuur nu, en alleen hij, te portreteren in zijn familiale context. Zijn gegevens komen ongetwijfeld van Israëlische bronnen. In de context van het huidige gebeuren is dit artikel melodrama tot en met. Het past uitstekend in de Israëlische public relations. Om hem nu te kunnen gebruiken als reden voor hun inval in Gaza voeren ze hem op als 'symbool.'
Hun brutaliteit en het resultaat van deze inval staan buiten elke proportie voor 1 gekidnapte sodaat. U weet wat ze gedaan hebben. Indien het nu nog niet duidelijk is dat het de bedoeling is om de Palestijnse gemeenschap in zijn geheel te treffen, dan is er echt wel iets mis met onze geestelijke vermogens. Collectieve straffen en buitensporige militaire reacties, het zijn de zoveelste overtreding van alle mogelijke internationale overeenkomsten en conventies. Israël heeft ze toch al allemaal op zijn palmares staan en trekt er zich niets van aan. Al deze conventies worden alleen maar gebruikt door de sterken tegen de zwakken.
De genoemde schuchterheid van deze jongeman staat in schril contrast met zijn vrijwillige keuze om in een gevechtseenheid te dienen. Men kan zorgen voor een andere keuze in het Israëlische leger. Hij was gelegerd in een vooruitgeschoven post. Dergelijke jongens, ook aan checkpoints, verbazen door een nietsontziende minachting voor de menselijke (Palestijnse) waardigheid. Het vijandsbeeld is dus diep geworteld. Geef deze schuchtere mensen nu nog een machinegeweer, en de schuchterheid slaat om in nietsontziende machtsuitoefening. De man heeft een Frans-Israëlisch paspoort. Zijn vader was een Franse emigrant. Zij wonen nu op de Golan hoogvlakte, dichtbij Libanon. Ik ken hun juiste verblijfplaats niet precies, maar de Golan zijn de vruchtbare en waterrijke gebieden in het noorden, behorende bij Syrië, veroverd in 67 en geannexeerd door Israël. Ik kan mij vergissen maar het is dus heel goed mogelijk dat hij de zoon van een settler of kolonist in de Golan is, wat nog een ander licht op deze man zou werpen, met nog een scherper Palestijns-Arabisch vijandsbeeld. Dit zal Israël niet vertellen.
Ontelbare Palestijnen houden ook van hun verdwenen geliefden en wachten tot ze naar huis komen. Onder andere de 'Nacht und Nebel' gevangenen, nu in Israëlische gevangenissen.
Johan Van Hulle
Op pagina 14 van DS 30/06, geeft u een korte schets van Gilat Shalit, de gekidnapte Israëlische soldaat. Het is uw volste recht om deze man voor te stellen. Het is de zoveelste tragische figuur in dit geweldadig en humanitair onverantwoord conflict, een kleine pion op dit oorlogsschaakbord.
In de context van de lange Palestijnse slachtofferlijst echter, waar dergelijke aandacht onbestaande is voor individuele Palestijnse strijders, gevangenen, e.a.; gezien de buitengewone geweldadige Israëlische reactie, meen ik dat het niet getuigt van objectieve berichtgeving om deze figuur nu, en alleen hij, te portreteren in zijn familiale context. Zijn gegevens komen ongetwijfeld van Israëlische bronnen. In de context van het huidige gebeuren is dit artikel melodrama tot en met. Het past uitstekend in de Israëlische public relations. Om hem nu te kunnen gebruiken als reden voor hun inval in Gaza voeren ze hem op als 'symbool.'
Hun brutaliteit en het resultaat van deze inval staan buiten elke proportie voor 1 gekidnapte sodaat. U weet wat ze gedaan hebben. Indien het nu nog niet duidelijk is dat het de bedoeling is om de Palestijnse gemeenschap in zijn geheel te treffen, dan is er echt wel iets mis met onze geestelijke vermogens. Collectieve straffen en buitensporige militaire reacties, het zijn de zoveelste overtreding van alle mogelijke internationale overeenkomsten en conventies. Israël heeft ze toch al allemaal op zijn palmares staan en trekt er zich niets van aan. Al deze conventies worden alleen maar gebruikt door de sterken tegen de zwakken.
De genoemde schuchterheid van deze jongeman staat in schril contrast met zijn vrijwillige keuze om in een gevechtseenheid te dienen. Men kan zorgen voor een andere keuze in het Israëlische leger. Hij was gelegerd in een vooruitgeschoven post. Dergelijke jongens, ook aan checkpoints, verbazen door een nietsontziende minachting voor de menselijke (Palestijnse) waardigheid. Het vijandsbeeld is dus diep geworteld. Geef deze schuchtere mensen nu nog een machinegeweer, en de schuchterheid slaat om in nietsontziende machtsuitoefening. De man heeft een Frans-Israëlisch paspoort. Zijn vader was een Franse emigrant. Zij wonen nu op de Golan hoogvlakte, dichtbij Libanon. Ik ken hun juiste verblijfplaats niet precies, maar de Golan zijn de vruchtbare en waterrijke gebieden in het noorden, behorende bij Syrië, veroverd in 67 en geannexeerd door Israël. Ik kan mij vergissen maar het is dus heel goed mogelijk dat hij de zoon van een settler of kolonist in de Golan is, wat nog een ander licht op deze man zou werpen, met nog een scherper Palestijns-Arabisch vijandsbeeld. Dit zal Israël niet vertellen.
Ontelbare Palestijnen houden ook van hun verdwenen geliefden en wachten tot ze naar huis komen. Onder andere de 'Nacht und Nebel' gevangenen, nu in Israëlische gevangenissen.
Johan Van Hulle
zaterdag, juli 01, 2006
De propagandawebsit van de regering Bush
[Reactie op artikel op vrtnieuws.net]
Vandaag 1 juli plaatste u een bericht op uw webstek onder de titel "Ontvoerde Israëlische soldaat nog niet vrij". Ik kijk alvast uit naar een volgende titel waarin u het heeft over de duizenden Palestijnse gevangenen die nog niet vrij zijn en waarvan er velen reeds jarenlang gegijzeld worden door Israël en eveneens gevangen zitten zonder enige vorm van proces. Kwestie van niet met twee maten en twee gewichten te blijven meten!
Voorts stelt u in dat artikel dat "de ontvoering heeft geleid tot een grote militaire operatie in de Gazastrook." Welnu, ik geloof niet dat u zo naïef bent dat u zelf geloofd dat dit de echte reden voor de invasie van Gaza is. Mocht de Israëlische regering echt bekommerd zijn om het lot van haar soldaat -die overigens ook een Frans staatsburger is- dan zou ze veel diplomatischer te werk gegaan zijn. Het is duidelijk dat Olmert de kans gegrepen heeft om de vernieuwde concensus die onder Palestijnen aan het groeien was te ondermijnen door het Palestijnse kamp tot het uiterste te provoceren, inclusief het uitlokken van de terechtstelling van de krijgsgevangene. Op deze manier kan hij dan nog eens aan "de internationale gemeenschap" bewijzen dat "er niemand is om mee te onderhandelen" aan Palestijnse zijde en dat "ze" allemaal terroristen zijn.
Krijgt u via de internationale persagentschappen niet binnen hoeveel Palestijnen er reeds gestorven zijn door gebrek aan electriciteit (in de ziekenhuizen, door het uitvallen van koelinstallaties, etc.) en door het onderbreken van essentiële verbindingswegen? Of mogen Palestijnse doden aleen in beeld komen als het om "terroristen" (lees verzetstrijders) gaat?
Ten slotte eindigt u het artikel met het nieuws dat de VS met een "beschuldigende vinger naar Syrië wijzen" dat zou moeten stoppen met steun aan "radicale Palestijnen". Dat kan best zijn maar eigenlijk hoort dit 'nieuws' thuis op de propagandawebstek van de regering Bush. Minstens een paar miljard mensen op deze planeet vinden dat het Westen nu maar eens zijn steun moet stopzetten aan radicale zionisten, Olmert's regering op kop. Ik begrijp wel dat u als openbare zender onderdeel uitmaakt van dat Westen maar moet u er dat ook zo vingerdik opleggen? Krijgen jullie dan nooit eens een persberichtje binnen via Al Jazeera of WAFA of wordt dat alleen gepubliceerd als het écht in het kraam past, bv. als onze vriend (in ieder geval die van President Bush) Osama bin Laden nog eens iets te melden heeft?
Wanneer krijgen we via de VRT ook eens een andere opinie dan die van Washington te horen als het over Palestina gaat?
Johan Bosman
Vandaag 1 juli plaatste u een bericht op uw webstek onder de titel "Ontvoerde Israëlische soldaat nog niet vrij". Ik kijk alvast uit naar een volgende titel waarin u het heeft over de duizenden Palestijnse gevangenen die nog niet vrij zijn en waarvan er velen reeds jarenlang gegijzeld worden door Israël en eveneens gevangen zitten zonder enige vorm van proces. Kwestie van niet met twee maten en twee gewichten te blijven meten!
Voorts stelt u in dat artikel dat "de ontvoering heeft geleid tot een grote militaire operatie in de Gazastrook." Welnu, ik geloof niet dat u zo naïef bent dat u zelf geloofd dat dit de echte reden voor de invasie van Gaza is. Mocht de Israëlische regering echt bekommerd zijn om het lot van haar soldaat -die overigens ook een Frans staatsburger is- dan zou ze veel diplomatischer te werk gegaan zijn. Het is duidelijk dat Olmert de kans gegrepen heeft om de vernieuwde concensus die onder Palestijnen aan het groeien was te ondermijnen door het Palestijnse kamp tot het uiterste te provoceren, inclusief het uitlokken van de terechtstelling van de krijgsgevangene. Op deze manier kan hij dan nog eens aan "de internationale gemeenschap" bewijzen dat "er niemand is om mee te onderhandelen" aan Palestijnse zijde en dat "ze" allemaal terroristen zijn.
Krijgt u via de internationale persagentschappen niet binnen hoeveel Palestijnen er reeds gestorven zijn door gebrek aan electriciteit (in de ziekenhuizen, door het uitvallen van koelinstallaties, etc.) en door het onderbreken van essentiële verbindingswegen? Of mogen Palestijnse doden aleen in beeld komen als het om "terroristen" (lees verzetstrijders) gaat?
Ten slotte eindigt u het artikel met het nieuws dat de VS met een "beschuldigende vinger naar Syrië wijzen" dat zou moeten stoppen met steun aan "radicale Palestijnen". Dat kan best zijn maar eigenlijk hoort dit 'nieuws' thuis op de propagandawebstek van de regering Bush. Minstens een paar miljard mensen op deze planeet vinden dat het Westen nu maar eens zijn steun moet stopzetten aan radicale zionisten, Olmert's regering op kop. Ik begrijp wel dat u als openbare zender onderdeel uitmaakt van dat Westen maar moet u er dat ook zo vingerdik opleggen? Krijgen jullie dan nooit eens een persberichtje binnen via Al Jazeera of WAFA of wordt dat alleen gepubliceerd als het écht in het kraam past, bv. als onze vriend (in ieder geval die van President Bush) Osama bin Laden nog eens iets te melden heeft?
Wanneer krijgen we via de VRT ook eens een andere opinie dan die van Washington te horen als het over Palestina gaat?
Johan Bosman
vrijdag, juni 30, 2006
Palestijnse doden minder waard?
[Lezersbrief aan De Morgen]
Is het u ook al opgevallen dat er anders wordt gereageerd door onze regering als er Israëlische doden vallen dan als die doden Palestijn zijn?Als Israëlische burgers omkomen door een aanslag, dan biedt onze regering steeds haar medeleven aan de familie van de slachtoffers aan en spreekt ze haar verontwaardiging uit. Als er Palestijnse burgers omkomen door een militaire aanval van de Israëlische regering, dan blijkt onze regering plots doofstom!
Zijn Palestijnen dan minderwaardige mensen? Zijn Israëli's meer waard omdat ze 'dichter' tot onze Westerse 'beschaving' staan?Telkens opnieuw ben ik verbaasd door dit onderscheid: het meten met twee maten en gewichten blijft een gangbare praktijk en met deze minister van Buitenlandse Zaken zal dit niet snel veranderen: economische belangen komen op de eerste plaats. Het respecteren van het Internationaal Humanitair Recht blijkt een vodje papier waar regeringen graag hun handtekening onderzetten, maar als ze tot daden moeten overgaan, hoor je ze niet!
Ine Pieters
Is het u ook al opgevallen dat er anders wordt gereageerd door onze regering als er Israëlische doden vallen dan als die doden Palestijn zijn?Als Israëlische burgers omkomen door een aanslag, dan biedt onze regering steeds haar medeleven aan de familie van de slachtoffers aan en spreekt ze haar verontwaardiging uit. Als er Palestijnse burgers omkomen door een militaire aanval van de Israëlische regering, dan blijkt onze regering plots doofstom!
Zijn Palestijnen dan minderwaardige mensen? Zijn Israëli's meer waard omdat ze 'dichter' tot onze Westerse 'beschaving' staan?Telkens opnieuw ben ik verbaasd door dit onderscheid: het meten met twee maten en gewichten blijft een gangbare praktijk en met deze minister van Buitenlandse Zaken zal dit niet snel veranderen: economische belangen komen op de eerste plaats. Het respecteren van het Internationaal Humanitair Recht blijkt een vodje papier waar regeringen graag hun handtekening onderzetten, maar als ze tot daden moeten overgaan, hoor je ze niet!
Ine Pieters
Het Israëlische optreden heeft politieke motieven
[Reactie op artikel op vrtnieuws.net van 30 juni]
Op uw website opent een artikel over de Israëlische invasie in Gaza: "Het Israëlische leger zet zijn opmars tegen Palestijnse doelwitten in Gaza voort in een poging om toch nog een jonge soldaat vrij te krijgen". U vertolkt hier volgens mij de versie van de Israëlische regering. De buitenproportionele manier waarop het Israëlische leger optreedt lijkt me weinig te maken te hebben met de bevrijdingsactie van een militair: het vernietiging van de hele elektriciteitsinfrastructuur, watervoorziening en bruggen, etc. lijken erg veel op een collectieve strafexpeditie.
Het zou bijvoorbeeld even goed kunnen zijn dat het Israëlische optreden vooral uit politieke motieven bestaat. Op het ogenblik dat Hamas een meer constructieve houding aanneemt, een akkoord sluit met Fatah, het steevast herhalen dat het stopzetten van de bezetting beantwoord wordt met een langdurige wapenstilstand van 50 jaar..... grijpt Israël plots naar grootschalige militaire middelen. Dit is een andere mogelijke versie dan die u in uw aanhef suggereert, m.a.w. opletten met het klakkeloos overnemen van berichten van inetrnationale (angelsaksische) persbureaus.
Ook nog dit: Volgens de Israëlische mensenrechtenorganisatie valt het Israëlische optreden in de Gaza de afgelopen weken onder de categorie 'oorlogsmisdaden.' Ik heb alvast nauwelijks kritische woorden gehoord over dat optreden, noch wat de reactie is van onze regering daarop (als verdraghoudende partij van de vierde conventie van Geneve). Reporters ter plaatse als Jetteke van Wijk vertolken mijns inziens soms wat te gemakkelijk de Israëlische versie en dreigen dan uit hun journalistieke rol te vallen. Van de openbare omroep verwacht ik toch wel een rigoreuze verslaggeving met een ritische houding ten aanzien van de bronnen.
Ludo De Brabander
verkiezingsmonitor van de Palestijnse presidentsverkiezingen ('95) en parlementsverkiezingen ('96)
Op uw website opent een artikel over de Israëlische invasie in Gaza: "Het Israëlische leger zet zijn opmars tegen Palestijnse doelwitten in Gaza voort in een poging om toch nog een jonge soldaat vrij te krijgen". U vertolkt hier volgens mij de versie van de Israëlische regering. De buitenproportionele manier waarop het Israëlische leger optreedt lijkt me weinig te maken te hebben met de bevrijdingsactie van een militair: het vernietiging van de hele elektriciteitsinfrastructuur, watervoorziening en bruggen, etc. lijken erg veel op een collectieve strafexpeditie.
Het zou bijvoorbeeld even goed kunnen zijn dat het Israëlische optreden vooral uit politieke motieven bestaat. Op het ogenblik dat Hamas een meer constructieve houding aanneemt, een akkoord sluit met Fatah, het steevast herhalen dat het stopzetten van de bezetting beantwoord wordt met een langdurige wapenstilstand van 50 jaar..... grijpt Israël plots naar grootschalige militaire middelen. Dit is een andere mogelijke versie dan die u in uw aanhef suggereert, m.a.w. opletten met het klakkeloos overnemen van berichten van inetrnationale (angelsaksische) persbureaus.
Ook nog dit: Volgens de Israëlische mensenrechtenorganisatie valt het Israëlische optreden in de Gaza de afgelopen weken onder de categorie 'oorlogsmisdaden.' Ik heb alvast nauwelijks kritische woorden gehoord over dat optreden, noch wat de reactie is van onze regering daarop (als verdraghoudende partij van de vierde conventie van Geneve). Reporters ter plaatse als Jetteke van Wijk vertolken mijns inziens soms wat te gemakkelijk de Israëlische versie en dreigen dan uit hun journalistieke rol te vallen. Van de openbare omroep verwacht ik toch wel een rigoreuze verslaggeving met een ritische houding ten aanzien van de bronnen.
Ludo De Brabander
verkiezingsmonitor van de Palestijnse presidentsverkiezingen ('95) en parlementsverkiezingen ('96)
Olmert boort Palestijnse akkoord over gesprek de grond in
[Lezersbrief aan De Morgen]
In De Morgen van vandaag (30.6.2006) lees ik op p. 16 dat er een akkoord gesloten is tussen de belangrijkste Palestijnse groeperingen om met Israël gesprekken te voeren over de oprichting van een Palestijnse Staat op de bezette gebieden van 1967 (= 22% van het totaal grondgebied). Dit gaat in tegen het plan van de Israëlishe premier Ehud Olmert om de grenzen eenzijdig te bepalen met behoud van de grootste joodse kolonies op de Westelijke Joordaanoever en van heel Jeruzalem.
Volgens het plan van Olmert zouden de Palestijnen dan nog enkel in een beperkt aantal bantoestaatjes mogen leven. Door 8 ministers van de Palestijnse regering te laten oppakken heeft Olmert het tot stand gekomen Palestijns akkoord de grond ingeboord en keldert hij aldus de onderhandelingen met de Palestijnen.
De internationale gemeenschap mag zijn verantwoordelijkheid niet ontwijken. België moet de Israëlische ambassadeur op het matje roepen en de UNO interpelleren. Het internationaal kwartet (UNO, VS, EU en Rusland) moet de Israëli's en de Palestijnen aan de onderhandelingstafel zetten om te onderhandelen over een rechtvaardige vrede en een leefbare Palestijnse Staat.
Werner De Bus
In De Morgen van vandaag (30.6.2006) lees ik op p. 16 dat er een akkoord gesloten is tussen de belangrijkste Palestijnse groeperingen om met Israël gesprekken te voeren over de oprichting van een Palestijnse Staat op de bezette gebieden van 1967 (= 22% van het totaal grondgebied). Dit gaat in tegen het plan van de Israëlishe premier Ehud Olmert om de grenzen eenzijdig te bepalen met behoud van de grootste joodse kolonies op de Westelijke Joordaanoever en van heel Jeruzalem.
Volgens het plan van Olmert zouden de Palestijnen dan nog enkel in een beperkt aantal bantoestaatjes mogen leven. Door 8 ministers van de Palestijnse regering te laten oppakken heeft Olmert het tot stand gekomen Palestijns akkoord de grond ingeboord en keldert hij aldus de onderhandelingen met de Palestijnen.
De internationale gemeenschap mag zijn verantwoordelijkheid niet ontwijken. België moet de Israëlische ambassadeur op het matje roepen en de UNO interpelleren. Het internationaal kwartet (UNO, VS, EU en Rusland) moet de Israëli's en de Palestijnen aan de onderhandelingstafel zetten om te onderhandelen over een rechtvaardige vrede en een leefbare Palestijnse Staat.
Werner De Bus
woensdag, juni 28, 2006
Het Israëlische leger onderhandelt niet
[Reactie op forum Radio1 waar gereageerd werd op de berichtgeving van Jetteke Van Wijk]
Om alles nog wat meer in perspectief te plaatsen: het voorwendsel van het Israëlische leger om de Gaza binnen te vallen is de ontvoering van één soldaat door Palestijnse strijders.
Akkoord, bij die ontvoering vielen nog 2 Israëlische doden. Ook soldaten. In de context van een daad van verzet door strijders van een bezet volk dat al 60 jaar verzet levert tegen de macht die haar op alle mogelijke manieren aan het wurgen is, in die context dus is een legerpost aanvallen geen onlogische of zelfs onwettelijke daad. Een daad die overigens door internationale wetgeving wordt erkend. Dat daarbij doden vallen onder de soldaten is inherent aan de actie. Er zijn hele generaties vol wanhoop die in die actie tot uiting komen.
Als je dat vergelijkt met het systematische Israëlische geweld tegen Palestijnse burgers waarbij vrouwen noch kinderen worden ontzien, dan is er maar één conlusie: het gaat hier niet om een soort broedertwist tussen twee gelijkwaardige partijen. Als je het patroon begint te zien volgens het welke de Israëlische militairen het Palestijnse volk viseren: schieten op scholen en andere plekken waar veel kinderen komen, platwalsen van huizen, massaal ontvoeren van mannen, vrouwen én kinderen enz.
Dat is ten eerste disproportioneel geweld, ten tweede illegaal tegenover alle internationaal aanvaarde rechtsregels en vooral, compleet moreel verwerpelijk.
Israël houdt momenteel meer dan 8000 Palestijnen gevangen. Een 100-tal van hen zijn vrouwen en meer dan 300 kinderen. De eis van de Palestijnse strijders gaat enkel over het vrijlaten van vrouwen en kinderen.
Een kidnapping in het kader van een militair conflict veronderstelt een onderhandelde oplossing. Maar neen, het Israëlische leger onderhandelt niet, het trekt 'met groot machtsvertoon' de Gaza strook binnen, bombardeert electriciteitscentrale en snijdt watertoevoer af: hallo?? Waar is de militaire relevantie?
Het leven van haar soldaat interesseert Israël niet. Het zo efficiënt mogelijk wurgen van het Palestijnse volk en het opzettelijk instandhouden van 'het conflict' des te meer.
Wat Jetteke van Wijk aangaat, ik ben al blij dat ze dit keer de naakte feiten meegaf: dan kan de luisteraar tenminste zijn eigen conclusie trekken.
Koen Stuyck
Om alles nog wat meer in perspectief te plaatsen: het voorwendsel van het Israëlische leger om de Gaza binnen te vallen is de ontvoering van één soldaat door Palestijnse strijders.
Akkoord, bij die ontvoering vielen nog 2 Israëlische doden. Ook soldaten. In de context van een daad van verzet door strijders van een bezet volk dat al 60 jaar verzet levert tegen de macht die haar op alle mogelijke manieren aan het wurgen is, in die context dus is een legerpost aanvallen geen onlogische of zelfs onwettelijke daad. Een daad die overigens door internationale wetgeving wordt erkend. Dat daarbij doden vallen onder de soldaten is inherent aan de actie. Er zijn hele generaties vol wanhoop die in die actie tot uiting komen.
Als je dat vergelijkt met het systematische Israëlische geweld tegen Palestijnse burgers waarbij vrouwen noch kinderen worden ontzien, dan is er maar één conlusie: het gaat hier niet om een soort broedertwist tussen twee gelijkwaardige partijen. Als je het patroon begint te zien volgens het welke de Israëlische militairen het Palestijnse volk viseren: schieten op scholen en andere plekken waar veel kinderen komen, platwalsen van huizen, massaal ontvoeren van mannen, vrouwen én kinderen enz.
Dat is ten eerste disproportioneel geweld, ten tweede illegaal tegenover alle internationaal aanvaarde rechtsregels en vooral, compleet moreel verwerpelijk.
Israël houdt momenteel meer dan 8000 Palestijnen gevangen. Een 100-tal van hen zijn vrouwen en meer dan 300 kinderen. De eis van de Palestijnse strijders gaat enkel over het vrijlaten van vrouwen en kinderen.
Een kidnapping in het kader van een militair conflict veronderstelt een onderhandelde oplossing. Maar neen, het Israëlische leger onderhandelt niet, het trekt 'met groot machtsvertoon' de Gaza strook binnen, bombardeert electriciteitscentrale en snijdt watertoevoer af: hallo?? Waar is de militaire relevantie?
Het leven van haar soldaat interesseert Israël niet. Het zo efficiënt mogelijk wurgen van het Palestijnse volk en het opzettelijk instandhouden van 'het conflict' des te meer.
Wat Jetteke van Wijk aangaat, ik ben al blij dat ze dit keer de naakte feiten meegaf: dan kan de luisteraar tenminste zijn eigen conclusie trekken.
Koen Stuyck
woensdag, juni 21, 2006
Israëlische dorpje Siderot betoogt tegen qasm rakketten
Vanochtend hoor ik Roger De Knijf in het onvolprezen programma Voor de Dag een reportage aankondigen over het Israëlische dorpje Siderot aan de grens met de Palestijnse Gaza strook. In dat dorpje betoogden gisteren inwoners tegen de Palestijnse beschietingen met qasm rakketten "die ze al jaren te verduren krijgen." De reportage is gemaakt door correspondente Jetteke van Wijk, een journaliste die geen enkele waarnemer al op een onvertogen woord over de Israëlische bezettingspolitiek kon betrappen.
Let wel, het is geen pretje te moeten leven onder de voortdurende dreiging van neervallende bommen -je zou voor minder op straat komen- maar door met deze reportage weer eens eenzijdig het 'lijden' van één dorp in Israël op te voeren wordt de indruk van Palestijnen=terrorristen tegenover Israëli=slachtoffers nog maar eens bevestigd.
Nochtans biedt de reportage een overschot aan uitspraken om de balans recht te trekken. Want, en daar begint de vergelijking mee, deze qasm 'rakketten' hebben nog geen enkel Israëliër van het leven beroofd. In tegenstelling tot de Israëlische raketaanvallen: Sinds 1 januari 2006 werden er ongeveer 170 Palestijnen vermoord door het Israëlisch leger, waarvan de grote meerderheid onbewapende onschuldige burgers. In maart werden 5 kinderen gedood, in april 6. En in juni zijn dat er nu reeds zoveel.
Eén van de betogers klaagt terecht dat haar kind in therapie moest. Maar wat dan met de tienduizenden getraumatiseerde Palestijnse kinderen die broers, zussen en/of ouders verloren? Wat met de honderdduizenden die moeten rondkomen met minder dan twee dollar per dag omdat alle reserves op zijn? Zij hebben geen geld om therapie te volgen.
De betogers blokkeerden de ingangen van het dorp voor iedereen die er door moest. Met lange rijen tot gevolg en boze inwoners die de geïmproviseerde checkpoints voorbij wilden. Palestijnen worden niet meer boos aan checkpoints. Ze staan elke dag, meerdere keren per dag, aan één van de honderden checkpoints te wachten om door te mogen, onderworpen aan de willekeur en de pesterijen van de Israëlische militairen die geen onderscheid maken tussen mensen die naar hun werk gaan(als ze dat nog hebben), taxi's met hoogzwangere vrouwen of ambulances die dringend naar het hospitaal moeten: onlangs was er weer een vrouw wiens kind dood geboren werd wegens geen doorgang gekregen aan een checkpoint...
Palestijnen worden onderworpen aan een onhoudbare repressie. Sinds januari 2006: duizenden arrestaties; duizenden invallen in dorpen, steden, huizen, honderden huizen vernield ook, soms letterlijk met de bewoners er nog in.
En waar ligt dan de oorzaak van dit zogenaamd 'conflict tussen twee partijen?' Jetteke van Wijk zal het niet over haar lippen krijgen. Terwijl de inwoners van Siderot zo graag 'actie' willen van hun overheid bouwt die ondertussen weer tientallen kilometers apartheidsmuur bij, plant ze tientallen extra huizen in de illegale nederzettingen, valt scholen en universiteiten aan... Oh ja, ze bestrijden het 'terrorrisme,' mevrouw.
Tussen haakjes, Hamas heeft meer dan een jaar geleden een éénzijdig staakt het vuren ingesteld. Er zijn al meer dan een jaar geen vreselijke zelfmoordaanslagen meer. Wat doet Israël terwijl? Er harder dan ooit tegenaan gaan, zoals hierboven enigzins minnetjes beschreven.
Rechtvaardigheid, daar gelooft al lang geen Palestijn meer in. En de gewone Israëli dan? Die leeft zijn leven zoals wij in Europa gewend zijn. Weekendje naar zee met de kinderen. Avondje uit in de discotheek. Geen barrières, soldaten, hekken, muren, miserie, geen lonen, lege restaurants, lege winkels, lege straten na de zoveelste serie martelaren die vielen. Oh ja, behalve de inwoners van Siderot, die krijgen zelfgemaakte Al-Qasm 'rakketten' over zich heen, stukken regenpijp die nog nauwelijks een slachtoffer hebben nagelaten.
Lees ook het ooggetuigeverslag op 11.be
Let wel, het is geen pretje te moeten leven onder de voortdurende dreiging van neervallende bommen -je zou voor minder op straat komen- maar door met deze reportage weer eens eenzijdig het 'lijden' van één dorp in Israël op te voeren wordt de indruk van Palestijnen=terrorristen tegenover Israëli=slachtoffers nog maar eens bevestigd.
Nochtans biedt de reportage een overschot aan uitspraken om de balans recht te trekken. Want, en daar begint de vergelijking mee, deze qasm 'rakketten' hebben nog geen enkel Israëliër van het leven beroofd. In tegenstelling tot de Israëlische raketaanvallen: Sinds 1 januari 2006 werden er ongeveer 170 Palestijnen vermoord door het Israëlisch leger, waarvan de grote meerderheid onbewapende onschuldige burgers. In maart werden 5 kinderen gedood, in april 6. En in juni zijn dat er nu reeds zoveel.
Eén van de betogers klaagt terecht dat haar kind in therapie moest. Maar wat dan met de tienduizenden getraumatiseerde Palestijnse kinderen die broers, zussen en/of ouders verloren? Wat met de honderdduizenden die moeten rondkomen met minder dan twee dollar per dag omdat alle reserves op zijn? Zij hebben geen geld om therapie te volgen.
De betogers blokkeerden de ingangen van het dorp voor iedereen die er door moest. Met lange rijen tot gevolg en boze inwoners die de geïmproviseerde checkpoints voorbij wilden. Palestijnen worden niet meer boos aan checkpoints. Ze staan elke dag, meerdere keren per dag, aan één van de honderden checkpoints te wachten om door te mogen, onderworpen aan de willekeur en de pesterijen van de Israëlische militairen die geen onderscheid maken tussen mensen die naar hun werk gaan(als ze dat nog hebben), taxi's met hoogzwangere vrouwen of ambulances die dringend naar het hospitaal moeten: onlangs was er weer een vrouw wiens kind dood geboren werd wegens geen doorgang gekregen aan een checkpoint...
Palestijnen worden onderworpen aan een onhoudbare repressie. Sinds januari 2006: duizenden arrestaties; duizenden invallen in dorpen, steden, huizen, honderden huizen vernield ook, soms letterlijk met de bewoners er nog in.
En waar ligt dan de oorzaak van dit zogenaamd 'conflict tussen twee partijen?' Jetteke van Wijk zal het niet over haar lippen krijgen. Terwijl de inwoners van Siderot zo graag 'actie' willen van hun overheid bouwt die ondertussen weer tientallen kilometers apartheidsmuur bij, plant ze tientallen extra huizen in de illegale nederzettingen, valt scholen en universiteiten aan... Oh ja, ze bestrijden het 'terrorrisme,' mevrouw.
Tussen haakjes, Hamas heeft meer dan een jaar geleden een éénzijdig staakt het vuren ingesteld. Er zijn al meer dan een jaar geen vreselijke zelfmoordaanslagen meer. Wat doet Israël terwijl? Er harder dan ooit tegenaan gaan, zoals hierboven enigzins minnetjes beschreven.
Rechtvaardigheid, daar gelooft al lang geen Palestijn meer in. En de gewone Israëli dan? Die leeft zijn leven zoals wij in Europa gewend zijn. Weekendje naar zee met de kinderen. Avondje uit in de discotheek. Geen barrières, soldaten, hekken, muren, miserie, geen lonen, lege restaurants, lege winkels, lege straten na de zoveelste serie martelaren die vielen. Oh ja, behalve de inwoners van Siderot, die krijgen zelfgemaakte Al-Qasm 'rakketten' over zich heen, stukken regenpijp die nog nauwelijks een slachtoffer hebben nagelaten.
Lees ook het ooggetuigeverslag op 11.be
zaterdag, juni 17, 2006
Vóór Adenauer, sloeg Menachem Begin toe in Deir Yasin
[Reactie naar De Morgen op artikel van 16 juni 2006]
Omdat Menachem Begin niet zo vredelievend was als zijn Nobelprijs voor de vrede laat vermoeden, lijkt het verhaal over zijn rol in de moordpoging op Konrad Adenauer zeer geloofwaardig. Zoals u zegt was hij leider van de IRGUN Tzevai Leumi en samen met Yitzhak Shamir, leider van de STERN Lohamei Herut Israël, vielen ze met 130 man het dorp Deir Yasin aan op 9 april 1948. Hierbij werden ongeveer 250 mannen, vrouwen en kinderen in koelen bloede vermoord. Hiervan zijn zowel Israëlische als niet Israëlische getuigenissen. Onder hen werden 25 mannen eerst op een vrachtwagen zegevierend door Jeruzalem gevoerd en daarna in een steengroeve gefusilleerd.
De geest van dit gebeuren "Deir Yasin" werd door Israel Eldad, ook leider van de STERN zoals Shamir, als volgt beschreven: "(..)Indien Deir Yasin er niet geweest was, zouden een half miljoen arabieren nu in de staat Israël wonen (in 1948). De staat Israël zou niet bestaan hebben. We moeten dit niet geringschatten en ons ten volle bewust zijn van onze verantwoordelijkheid..." (gepubliseerd in de invloedrijke krant De'ot, winter 1968, zoals aangehaald in Davis and Mezvinsky "Documents from Israël."
Lucas Catherine in zijn boek "Palestina de laatste kolonie" legt de woorden ook in de mond van Menachem Begin zelf. Deir Yasin had een voorbeeldfunctie om de arabieren te doen vluchten, met 750.000.
Van terrorisme gesproken.
Johan Van Hulle
Omdat Menachem Begin niet zo vredelievend was als zijn Nobelprijs voor de vrede laat vermoeden, lijkt het verhaal over zijn rol in de moordpoging op Konrad Adenauer zeer geloofwaardig. Zoals u zegt was hij leider van de IRGUN Tzevai Leumi en samen met Yitzhak Shamir, leider van de STERN Lohamei Herut Israël, vielen ze met 130 man het dorp Deir Yasin aan op 9 april 1948. Hierbij werden ongeveer 250 mannen, vrouwen en kinderen in koelen bloede vermoord. Hiervan zijn zowel Israëlische als niet Israëlische getuigenissen. Onder hen werden 25 mannen eerst op een vrachtwagen zegevierend door Jeruzalem gevoerd en daarna in een steengroeve gefusilleerd.
De geest van dit gebeuren "Deir Yasin" werd door Israel Eldad, ook leider van de STERN zoals Shamir, als volgt beschreven: "(..)Indien Deir Yasin er niet geweest was, zouden een half miljoen arabieren nu in de staat Israël wonen (in 1948). De staat Israël zou niet bestaan hebben. We moeten dit niet geringschatten en ons ten volle bewust zijn van onze verantwoordelijkheid..." (gepubliseerd in de invloedrijke krant De'ot, winter 1968, zoals aangehaald in Davis and Mezvinsky "Documents from Israël."
Lucas Catherine in zijn boek "Palestina de laatste kolonie" legt de woorden ook in de mond van Menachem Begin zelf. Deir Yasin had een voorbeeldfunctie om de arabieren te doen vluchten, met 750.000.
Van terrorisme gesproken.
Johan Van Hulle
donderdag, juni 15, 2006
Het propaganda initiatief van Peretz
In het artikel "Israel Spinning Out of Control" wordt duidelijk aangetoond hoe het officiële Israël de media manipuleert en de internationale gemeenschap om de tuin leidt. Al blijft het bevreemdend hoe die gemeenschap en in haar verlengde de mainstream media, zelfs bij zulke affreuze gebeurtenissen als de raketmoorden op het strand in Gaza, volhardt in haar onverschilligheid.
Onlangs kondigde defensie minister Amir Peretz een grootschalig propaganda offensief om de negatieve berichtgeving tegen te gaan ten gevolge van die raketaanval, aldus het vermelde artikel. Die verklaring is op zich al een sterk staaltje van 'spin.' Het feit dat er dus tien doden vielen bij die aanslag, waaronder vijf kinderen... samen met tientallen zwaar gewonden. Dat alles moet dus beantwoord worden door een internationaal propaganda-offensief. Hoe ontaard kan een politicus zijn?
Leigh Brady verzamelde nog voorbeelden van media-manipulatie in het artikel "Don't worry - it's just another Palestinian child's death."
Onlangs kondigde defensie minister Amir Peretz een grootschalig propaganda offensief om de negatieve berichtgeving tegen te gaan ten gevolge van die raketaanval, aldus het vermelde artikel. Die verklaring is op zich al een sterk staaltje van 'spin.' Het feit dat er dus tien doden vielen bij die aanslag, waaronder vijf kinderen... samen met tientallen zwaar gewonden. Dat alles moet dus beantwoord worden door een internationaal propaganda-offensief. Hoe ontaard kan een politicus zijn?
Leigh Brady verzamelde nog voorbeelden van media-manipulatie in het artikel "Don't worry - it's just another Palestinian child's death."
De Israëlische aanval op het strand van Gaza
[Reactie op stuk in De Morgen van 12 juni]
"Het beeld van Houda Ghalya, het Palestijnse meisje dat vrijdag na een Israëlische aanval op het strand van Gaza haar omgekomen ouders en drie zussen beweent, is nu al uitgegroeid tot een pacifistisch icoon."
Is dat echt het relevantste wat je kan vertellen over deze aanslag ? De ouders zijn niet 'omgekomen' zoals mensen wel eens omkomen bij een storm of overstroming. Neen, de ouders van Houda Ghalya zijn gedood door Israëlische granaten.
Israëlische militairen hebben het bevel gekregen om te schieten, te schieten om te doden. Militairen met orders en militairen met rangen en strepen. Wat ik van mijn krant verwacht is te lezen waarom de Israëliërs hebben geschoten, waarom nu, wat de oorzaken en gevolgen zijn. Dat Israël reageerde op een zelfgemaakte "al qasm" raket, dat is propaganda die in folders van het Israëlische leger thuis hoort, niet in een kwaliteitskrant. Zo'n raket is een stuk regenpijp dat nog nooit één slachtoffer heeft gemaakt.
Dat het leger zich vergist zou hebben, is quasi onmogelijk als we zien hoe de voorbije jaren datzelfde leger met grote zekerheid alle Arabieren hebben geliquideerd die nog maar de idee zouden kunnen hebben om iets gewelddadigs te ondernemen tegen de staat Israël. Waarom vindt de Israelian Defence Force het nodig om vandaag een familie uiteen te rijten, waarvan de leden -zover we weten- geen vlieg kwaad hebben gedaan, en die kwamen pick nicken op het strand? Waarom vandaag? Vindt De Morgen dan geen enkele commentator die de rode draad ziet? Ik heb nochtans al een Belgische officier horen zuchten: "elke keer als er enige hoop was in het Midden-Oosten, gebeurde er 'iets'..., iets dat toeval zou kunnen zijn, moest het niet zo systematisch zijn." Ik denk dat er vrijdag weer zo 'iets' gebeurde. President Abas staat op het punt om een referendum uit te schrijven waarbij wellicht de meerderheid van de Palestijnen zal kiezen voor vrede en de erkenning van Israël. Dat is dé grote dreiging voor het Israëlische militaire apparaat.
Vrede is de vijand van elke ijzervreter: geen militaire budgetten meer, geen oorlogscensuur, geen vriendendiensten en geen postjes meer. Vrede is het ergste wat een militaire regering kan overkomen. En daarom zal het Israëlische leger nu dringend de strijd tegen de terreur opvoeren, zodat de Palestijnen vooral Israël niet erkennen, want dat is het begin van hun einde.
En België vindt dat prima, of wat kan de oorverdovende stilte vanwege ons ministerie van buitenlandse zaken anders betekenen?
Pol Vandenplas
"Het beeld van Houda Ghalya, het Palestijnse meisje dat vrijdag na een Israëlische aanval op het strand van Gaza haar omgekomen ouders en drie zussen beweent, is nu al uitgegroeid tot een pacifistisch icoon."
Is dat echt het relevantste wat je kan vertellen over deze aanslag ? De ouders zijn niet 'omgekomen' zoals mensen wel eens omkomen bij een storm of overstroming. Neen, de ouders van Houda Ghalya zijn gedood door Israëlische granaten.
Israëlische militairen hebben het bevel gekregen om te schieten, te schieten om te doden. Militairen met orders en militairen met rangen en strepen. Wat ik van mijn krant verwacht is te lezen waarom de Israëliërs hebben geschoten, waarom nu, wat de oorzaken en gevolgen zijn. Dat Israël reageerde op een zelfgemaakte "al qasm" raket, dat is propaganda die in folders van het Israëlische leger thuis hoort, niet in een kwaliteitskrant. Zo'n raket is een stuk regenpijp dat nog nooit één slachtoffer heeft gemaakt.
Dat het leger zich vergist zou hebben, is quasi onmogelijk als we zien hoe de voorbije jaren datzelfde leger met grote zekerheid alle Arabieren hebben geliquideerd die nog maar de idee zouden kunnen hebben om iets gewelddadigs te ondernemen tegen de staat Israël. Waarom vindt de Israelian Defence Force het nodig om vandaag een familie uiteen te rijten, waarvan de leden -zover we weten- geen vlieg kwaad hebben gedaan, en die kwamen pick nicken op het strand? Waarom vandaag? Vindt De Morgen dan geen enkele commentator die de rode draad ziet? Ik heb nochtans al een Belgische officier horen zuchten: "elke keer als er enige hoop was in het Midden-Oosten, gebeurde er 'iets'..., iets dat toeval zou kunnen zijn, moest het niet zo systematisch zijn." Ik denk dat er vrijdag weer zo 'iets' gebeurde. President Abas staat op het punt om een referendum uit te schrijven waarbij wellicht de meerderheid van de Palestijnen zal kiezen voor vrede en de erkenning van Israël. Dat is dé grote dreiging voor het Israëlische militaire apparaat.
Vrede is de vijand van elke ijzervreter: geen militaire budgetten meer, geen oorlogscensuur, geen vriendendiensten en geen postjes meer. Vrede is het ergste wat een militaire regering kan overkomen. En daarom zal het Israëlische leger nu dringend de strijd tegen de terreur opvoeren, zodat de Palestijnen vooral Israël niet erkennen, want dat is het begin van hun einde.
En België vindt dat prima, of wat kan de oorverdovende stilte vanwege ons ministerie van buitenlandse zaken anders betekenen?
Pol Vandenplas
dinsdag, juni 13, 2006
Jetteke Van Wijk spreekbuis van Israël
[Reactie op berichtgeving van Jetteke Van Wijk, in Voor de Dag van 6 juni 2006]
Correspondente Jetteke Van Wijk had het over de wapenhandel van de Palestijnse gewapende groepen in de Gazastrook, en wat daar komt bij kijken. Voor alle duidelijkheid: (1) Ik gebruik "Hamas", maar dit heeft niets met mijn persoonlijke overtuiging te maken. (2) Ik weet dat de grens tussen kritiek op Israël of randbemerkingen en antisemitisme moeilijk te trekken is. Ook, dat reeds het behandelen zelf van dit onderwerp, door bepaalde partijen onmiddellijk aangegrepen wordt om iemand van antisemitisme te beschuldigen. Het is hier de bedoeling deze grens niet te overschrijden.
1. Als correspondente komt Jetteke Van Wijk regelmatig aan het woord en qua inhoud en keuze van onderwerpen kan men haar zien als een spreekbuis van het officiële Israël. Mocht dit niet het geval zijn, dan zou ze gewoon door Israël niet aan het woord gelaten worden. Het is ook niet de eerste keer dat ik reageer om de VRT op haar eenzijdige berichtgeving te wijzen. Israël heeft gemakkelijk toegang tot de media en gebruikt die ook, terwijl dat voor de Palestijnen niet het geval is. Er is geen Palestijnse verslaggeving, met uitzondering van een enkeling tijdens verkiezingen, iemand van een NGO die men eens aan het woord laat, of een reporter die keurig verslag mag uitbrengen over de ontruiming van de Joodse nederzettingen in de Gazastrook. Hij houdt zich dan ook strikt aan dat feit en brengt dus precies in beeld wat Israël wil: "zie eens wat wij er voor over hebben om de Palestijnen hun grond terug te geven", maar dat essentieel niet doet.
Maar voor de ontelbare ontruimingen en vernietigingen van honderden Palestijnse dorpen, en welk geweld daar gebruikt wordt is er niemand. Men laat toe dat Jetteke Van Wijk zonder meer over de toestanden langs Palestijnse zijde verslag kan uitbrengen, zonder daarbij Israël tegen de haren in te strijken, of iets te zeggen over de betrokkenheid van Israël bij de oorzaak van het conflict. Zou men tijdens het Zuid-Afrikaanse apartheidsregime regelmatig een correspondent aan het woord gelaten hebben die vanuit het blanke regime verslag uitbracht over de toestanden in de zwarte townships? Ze behandelt de wapentrafiek van Hamas, maar zegt niets over de ellendige humanitaire wantoestanden er vlak naast. Nog maar eens een kaart van Israël om tegen Hamas uit te spelen. Was het haar bedoeling de buitensporige wapenuitgaven van Hamas e.a. te zien in het licht van de algemene armoede, dan klopt het, maar die analyse komt nu rijkelijk laat en verschuift het accent:
a) Dov Weisglass, een adviseur van eerste minister Olmert, verklaarde reeds aan de pers, voor begin april en dus vóór de Hamasoverwinning, dat het "de idee is om de Palestijnen op dieet te zetten, maar niet om ze uit te hongeren." Dit had dus met wapenleveringen niets te maken.
b) Grenzen sluiten om de Palestijnse bevolking allerlei broodnodige voorzieningen te ontzeggen, waaronder levensmiddelen en medicijnen.. Benzineleveringen stopzetten, maken dat hospitalen niet meer functioneren zoals het hoort, enz, waren niet bedoeld om de Palestijnen op die militaire uitgaven te pakken. Enz... Ben ik verkeerd als dit destabilisatie en deregulering is van een hele samenleving, met chaos en geweld tot gevolg, dus ook wapens. Gevolg had zijn oorzaak.
Over deze zaken, de muur en de gevolgen voor de mensen die er wonen, schending van mensenrechten, besproeiing en vernietiging van gewassen van Bedoeïenen met herbiciden door vliegtuigen, afbraak van huizen, enz, daar heeft Jetteke Van Wijk het nooit over. Indien er echter iets enigszins in verband kan gebracht worden met de veiligheid van Israël, hoor je haar wel. Ze zal nooit zeggen dat, door het veiligheidsargument steeds weer te gebruiken, de Palestijnen nu nog slechts 12% (vandaag) overhouden van de hen toegewezen 45%.
Over de verslaggeving zelf:
- Een onbekende Arabier enkele woorden laten zeggen in het Arabisch, over de wapentrafiek, is allesbehalve professioneel. Is dit ernstig genoeg om te worden uitgezonden? Iedereen kan zoiets in elkaar steken. (er worden ergere dingen in elkaar gestoken)
- Het is daarenboven weing geloofwaardig dat Palestijnen praten over hun wapentrafiek, tunnels, wapens en prijzen. De toestand in de bezette gebieden is zeer explosief en de schrik voor collaboratie zit er zeer diep in. Neem maar eens een foto in Ramallah of Hebron, zelfs als men weet dat je geen jood bent, en een of andere Palestijn denkt dat hij er op staat, op een verkeerde plaats, en je zal weten wat stenen naar je hoofd krijgen betekent.
- Dat deze tunnels eindigen, zoals gezegd, onder een gewoon huis waar ook kinderen spelen, zal waarschijnlijk zo zijn. Maar dit kan altijd, juist of niet, door Israël gebruikt worden, om met dit argument, waar of niet, ook andere plaatsen te bombarderen. De burgerslachtoffers en kinderen moet men er dan ook maar bij nemen. Reden te meer voor de Palestijnen om over tunnels en wapentrafiek te zwijgen.
- Het woord "Maffia" werd gebruikt voor een of ander gegeerd of bij de Maffia goed bekend soort wapen. Ik meen dat dit woord hier niets terzake deed. Het zomaar gebruiken van dit woord in het begin van het verslag, en daarna met "Hamas" en de wapenhandel verder gaan, linkt onrechtstreeks de beide aan elkaar, en stelt Hamas nog in een slechter daglicht.
Beleefde groeten
Johan Van Hulle
Correspondente Jetteke Van Wijk had het over de wapenhandel van de Palestijnse gewapende groepen in de Gazastrook, en wat daar komt bij kijken. Voor alle duidelijkheid: (1) Ik gebruik "Hamas", maar dit heeft niets met mijn persoonlijke overtuiging te maken. (2) Ik weet dat de grens tussen kritiek op Israël of randbemerkingen en antisemitisme moeilijk te trekken is. Ook, dat reeds het behandelen zelf van dit onderwerp, door bepaalde partijen onmiddellijk aangegrepen wordt om iemand van antisemitisme te beschuldigen. Het is hier de bedoeling deze grens niet te overschrijden.
1. Als correspondente komt Jetteke Van Wijk regelmatig aan het woord en qua inhoud en keuze van onderwerpen kan men haar zien als een spreekbuis van het officiële Israël. Mocht dit niet het geval zijn, dan zou ze gewoon door Israël niet aan het woord gelaten worden. Het is ook niet de eerste keer dat ik reageer om de VRT op haar eenzijdige berichtgeving te wijzen. Israël heeft gemakkelijk toegang tot de media en gebruikt die ook, terwijl dat voor de Palestijnen niet het geval is. Er is geen Palestijnse verslaggeving, met uitzondering van een enkeling tijdens verkiezingen, iemand van een NGO die men eens aan het woord laat, of een reporter die keurig verslag mag uitbrengen over de ontruiming van de Joodse nederzettingen in de Gazastrook. Hij houdt zich dan ook strikt aan dat feit en brengt dus precies in beeld wat Israël wil: "zie eens wat wij er voor over hebben om de Palestijnen hun grond terug te geven", maar dat essentieel niet doet.
Maar voor de ontelbare ontruimingen en vernietigingen van honderden Palestijnse dorpen, en welk geweld daar gebruikt wordt is er niemand. Men laat toe dat Jetteke Van Wijk zonder meer over de toestanden langs Palestijnse zijde verslag kan uitbrengen, zonder daarbij Israël tegen de haren in te strijken, of iets te zeggen over de betrokkenheid van Israël bij de oorzaak van het conflict. Zou men tijdens het Zuid-Afrikaanse apartheidsregime regelmatig een correspondent aan het woord gelaten hebben die vanuit het blanke regime verslag uitbracht over de toestanden in de zwarte townships? Ze behandelt de wapentrafiek van Hamas, maar zegt niets over de ellendige humanitaire wantoestanden er vlak naast. Nog maar eens een kaart van Israël om tegen Hamas uit te spelen. Was het haar bedoeling de buitensporige wapenuitgaven van Hamas e.a. te zien in het licht van de algemene armoede, dan klopt het, maar die analyse komt nu rijkelijk laat en verschuift het accent:
a) Dov Weisglass, een adviseur van eerste minister Olmert, verklaarde reeds aan de pers, voor begin april en dus vóór de Hamasoverwinning, dat het "de idee is om de Palestijnen op dieet te zetten, maar niet om ze uit te hongeren." Dit had dus met wapenleveringen niets te maken.
b) Grenzen sluiten om de Palestijnse bevolking allerlei broodnodige voorzieningen te ontzeggen, waaronder levensmiddelen en medicijnen.. Benzineleveringen stopzetten, maken dat hospitalen niet meer functioneren zoals het hoort, enz, waren niet bedoeld om de Palestijnen op die militaire uitgaven te pakken. Enz... Ben ik verkeerd als dit destabilisatie en deregulering is van een hele samenleving, met chaos en geweld tot gevolg, dus ook wapens. Gevolg had zijn oorzaak.
Over deze zaken, de muur en de gevolgen voor de mensen die er wonen, schending van mensenrechten, besproeiing en vernietiging van gewassen van Bedoeïenen met herbiciden door vliegtuigen, afbraak van huizen, enz, daar heeft Jetteke Van Wijk het nooit over. Indien er echter iets enigszins in verband kan gebracht worden met de veiligheid van Israël, hoor je haar wel. Ze zal nooit zeggen dat, door het veiligheidsargument steeds weer te gebruiken, de Palestijnen nu nog slechts 12% (vandaag) overhouden van de hen toegewezen 45%.
Over de verslaggeving zelf:
- Een onbekende Arabier enkele woorden laten zeggen in het Arabisch, over de wapentrafiek, is allesbehalve professioneel. Is dit ernstig genoeg om te worden uitgezonden? Iedereen kan zoiets in elkaar steken. (er worden ergere dingen in elkaar gestoken)
- Het is daarenboven weing geloofwaardig dat Palestijnen praten over hun wapentrafiek, tunnels, wapens en prijzen. De toestand in de bezette gebieden is zeer explosief en de schrik voor collaboratie zit er zeer diep in. Neem maar eens een foto in Ramallah of Hebron, zelfs als men weet dat je geen jood bent, en een of andere Palestijn denkt dat hij er op staat, op een verkeerde plaats, en je zal weten wat stenen naar je hoofd krijgen betekent.
- Dat deze tunnels eindigen, zoals gezegd, onder een gewoon huis waar ook kinderen spelen, zal waarschijnlijk zo zijn. Maar dit kan altijd, juist of niet, door Israël gebruikt worden, om met dit argument, waar of niet, ook andere plaatsen te bombarderen. De burgerslachtoffers en kinderen moet men er dan ook maar bij nemen. Reden te meer voor de Palestijnen om over tunnels en wapentrafiek te zwijgen.
- Het woord "Maffia" werd gebruikt voor een of ander gegeerd of bij de Maffia goed bekend soort wapen. Ik meen dat dit woord hier niets terzake deed. Het zomaar gebruiken van dit woord in het begin van het verslag, en daarna met "Hamas" en de wapenhandel verder gaan, linkt onrechtstreeks de beide aan elkaar, en stelt Hamas nog in een slechter daglicht.
Beleefde groeten
Johan Van Hulle
vrijdag, juni 02, 2006
Palestina heeft recht op verzet
[Reactie op artikel in Visie van 26 mei 2006]
Het is verdienstelijk van het ACW om ook oog te hebben voor internationale kwesties zoals door het aanklagen van de apartheidsmuur die de Israëlische staat bouwt in Visie van 26 mei 2006.
Toch is er iets dat stoort in het artikel "Muur van geweld tussen joden en Palestijnen doorbreken," wanneer Brigitte Hermans van Pax Christi daarin de facto de Israëlische staat en Palestina op gelijke voet stelt. Dit doet ze door een onderscheid te maken tussen "radicalen" en "vreedzamen" waarbij ze voorbij gaat aan de kern van het probleem, nl. dat de Palestijnen het slachtoffer zijn van een bevolkingskolonisatie door hoofdzakelijk Europese joden.
In het internationaal recht wordt het recht op zelfbeschikking van de volken erkent, niet het recht op kolonisatie. En voor volken wiens recht op zelfbeschikking geschonden wordt door vreemde bezetting en kolonisatie wordt door het internationaal recht het recht op verzet - ook met wapens - erkent. Het gaat dus niet op Palestina en de bezettersstaat Israël op gelijke voet te plaatsen.
Johan Bosman
Het is verdienstelijk van het ACW om ook oog te hebben voor internationale kwesties zoals door het aanklagen van de apartheidsmuur die de Israëlische staat bouwt in Visie van 26 mei 2006.
Toch is er iets dat stoort in het artikel "Muur van geweld tussen joden en Palestijnen doorbreken," wanneer Brigitte Hermans van Pax Christi daarin de facto de Israëlische staat en Palestina op gelijke voet stelt. Dit doet ze door een onderscheid te maken tussen "radicalen" en "vreedzamen" waarbij ze voorbij gaat aan de kern van het probleem, nl. dat de Palestijnen het slachtoffer zijn van een bevolkingskolonisatie door hoofdzakelijk Europese joden.
In het internationaal recht wordt het recht op zelfbeschikking van de volken erkent, niet het recht op kolonisatie. En voor volken wiens recht op zelfbeschikking geschonden wordt door vreemde bezetting en kolonisatie wordt door het internationaal recht het recht op verzet - ook met wapens - erkent. Het gaat dus niet op Palestina en de bezettersstaat Israël op gelijke voet te plaatsen.
Johan Bosman
dinsdag, mei 30, 2006
Bombardementen op Palestijnse stellingen in Libanon, wie mag zich hier 'verdedigen?'
[Reactie op "Bombardementen op Palestijnse stellingen in Libanon", DM 29/05]
De teneur van het artikel is eens te mee dat "Israël zich moet verdedigen" ("vergelding"). Dit is niet alleen het geval bij de De Morgen . Dat Palestijnen raketten afschieten op de zoveelste nederzetting, op een plaats waar zij vroeger sinds eeuwen hebben gewoond, of op Israëlische militaire doelwitten die deze toestand consolideren en verdedigen, wordt als terreur voorgesteld. Volgens internationaal recht mogen de Palestijnen zich verdedigen, omdat in geval van bezetting, de bezetter geen eigen mensen naar deze gebieden mag overbrengen en beslag leggen op eigendom. Nederzettingen zijn volstrekt illegaal, maar Israël trekt zich daar niets van aan.
Het gaat daarenboven om een volk dat met de holocaust niets te maken had, alhoewel dit argument steeds wordt bovengehaald in een discussie. Van het vroegere gebied, de 45% die de Palestijnen werd toegewezen in '47, blijft er slechts 12% over. En dan nog maakt Israël er een derde wereld gebied van. Deze gebieden en waterbronnen zijn niet aan Israël verkocht of gegeven, maar gewoon afgenomen, zeg maar gestolen.
Toch gaat men maar door met loze praat over vredesbesprekingen waarbij de Palestijnen nog maar eens toegevingen zullen moeten doen en geweld afzweren. Op het terrein zal dit leiden tot een consolidatie van het huidig grondbezit van Israël. Daarenboven zal de Palestijn zijn plan moeten trekken wanneer Israël zijn woning, leefgebied en levensonderhoud komt opeisen, met of zonder militair geweld. Hoogstens blijft er een plaatsje vrij in een vluchtelingenkamp. Israël heeft nooit opgehouden gronden te annexeren, ondanks alle "vrede" en doet dit vandaag nog steeds in hoog tempo.
Maar misschien weten jullie dit allemaal wel. Waar wachten jullie op om de klemtoon op de juiste 'verdediger,' dacht ik toch, te verleggen, of is het de Palestijn die het altijd gedaan heeft?
Beleefde groeten
Johan Van Hulle
De teneur van het artikel is eens te mee dat "Israël zich moet verdedigen" ("vergelding"). Dit is niet alleen het geval bij de De Morgen . Dat Palestijnen raketten afschieten op de zoveelste nederzetting, op een plaats waar zij vroeger sinds eeuwen hebben gewoond, of op Israëlische militaire doelwitten die deze toestand consolideren en verdedigen, wordt als terreur voorgesteld. Volgens internationaal recht mogen de Palestijnen zich verdedigen, omdat in geval van bezetting, de bezetter geen eigen mensen naar deze gebieden mag overbrengen en beslag leggen op eigendom. Nederzettingen zijn volstrekt illegaal, maar Israël trekt zich daar niets van aan.
Het gaat daarenboven om een volk dat met de holocaust niets te maken had, alhoewel dit argument steeds wordt bovengehaald in een discussie. Van het vroegere gebied, de 45% die de Palestijnen werd toegewezen in '47, blijft er slechts 12% over. En dan nog maakt Israël er een derde wereld gebied van. Deze gebieden en waterbronnen zijn niet aan Israël verkocht of gegeven, maar gewoon afgenomen, zeg maar gestolen.
Toch gaat men maar door met loze praat over vredesbesprekingen waarbij de Palestijnen nog maar eens toegevingen zullen moeten doen en geweld afzweren. Op het terrein zal dit leiden tot een consolidatie van het huidig grondbezit van Israël. Daarenboven zal de Palestijn zijn plan moeten trekken wanneer Israël zijn woning, leefgebied en levensonderhoud komt opeisen, met of zonder militair geweld. Hoogstens blijft er een plaatsje vrij in een vluchtelingenkamp. Israël heeft nooit opgehouden gronden te annexeren, ondanks alle "vrede" en doet dit vandaag nog steeds in hoog tempo.
Maar misschien weten jullie dit allemaal wel. Waar wachten jullie op om de klemtoon op de juiste 'verdediger,' dacht ik toch, te verleggen, of is het de Palestijn die het altijd gedaan heeft?
Beleefde groeten
Johan Van Hulle
woensdag, mei 24, 2006
Parlementaire vraag over Israël en Volcanex
(Voor wie er nog aan twijfelt of onze brieven wel enige impact hebben: )
Vraag van kamerlid de heer Walter Muls aan de minister van Landsverdediging over "de luchtmachtoefening Volcanex 2006" (nr. 11501).
Ondervraagde minister
Flahaut, André, PS, minister van Landsverdediging (12/07/2003)
Meneer de minister,
Ons land is, samen met 6 andere Europese landen (Nederland, Italië, Spanje, Duitsland, Frankrijk en Groot-Brittannië), lid van de Euro Air Group (onder leiding van de Belg Van Caelenberge).
De EAG heeft als doelstelling de operationele capaciteiten van de betrokken luchtmachten te verbeteren, door gemeenschappelijke studie en overleg en door samen te werken bij oefeningen. Zo nemen de EAG-landen jaarlijks deel aan de grote luchtmachtoefening ‘Volcanex’. Dit jaar vindt het evenement plaats in Italië tussen 8 en 26 mei. Ook niet-EAG-landen nemen aan de oefening deel. Zo had onder meer Zweden eerder toegezegd acht gevechtsvliegtuigen te sturen. De Zweedse minister van Defensie Björklund maakte recentelijk echter bekend dat Zweden zich terugtrekt omdat één van de andere landen niet deelneemt aan internationale vredesmissies. De minister doelt hiermee op Israël.
Ik had van de minister graag een antwoord gekregen op volgende vragen:
Walter Muls
3-5-06
uit: http://www.dekamer.be/kvvcr/showpage.cfm?section=inqo&language=nl&cfm=inqoXml.cfm?db=INQO&legislat=51&dossierID=Q5111501&search1=((*01104*aut)(*Q51*sdocname)(discuss1<=19500101 ))
Vraag van kamerlid de heer Walter Muls aan de minister van Landsverdediging over "de luchtmachtoefening Volcanex 2006" (nr. 11501).
Ondervraagde minister
Flahaut, André, PS, minister van Landsverdediging (12/07/2003)
Meneer de minister,
Ons land is, samen met 6 andere Europese landen (Nederland, Italië, Spanje, Duitsland, Frankrijk en Groot-Brittannië), lid van de Euro Air Group (onder leiding van de Belg Van Caelenberge).
De EAG heeft als doelstelling de operationele capaciteiten van de betrokken luchtmachten te verbeteren, door gemeenschappelijke studie en overleg en door samen te werken bij oefeningen. Zo nemen de EAG-landen jaarlijks deel aan de grote luchtmachtoefening ‘Volcanex’. Dit jaar vindt het evenement plaats in Italië tussen 8 en 26 mei. Ook niet-EAG-landen nemen aan de oefening deel. Zo had onder meer Zweden eerder toegezegd acht gevechtsvliegtuigen te sturen. De Zweedse minister van Defensie Björklund maakte recentelijk echter bekend dat Zweden zich terugtrekt omdat één van de andere landen niet deelneemt aan internationale vredesmissies. De minister doelt hiermee op Israël.
Ik had van de minister graag een antwoord gekregen op volgende vragen:
- Is de minister van defensie op de hoogte van de activiteiten van de EAG?
- Heeft de minister zijn akkoord gegeven voor deelname van onze luchtmacht aan Volcanex 2006?
- Is de minister geconsulteerd of geïnformeerd omtrent de deelname van de Israëlische luchtmacht aan Volcanex 2006?
- Is de minister op de hoogte van de voortdurende schendingen van de mensenrechten door de Israëlische regering, zoals beschreven in het ‘Report of the Special Rapporteur of the Commission on Human Rights, John Dugard, on the situation of human rights in the Palestinian territories occupied by Israel since 1967’ van januari 2006?
- Acht de minister het in de gegeven omstandigheden opportuun deel te nemen aan de operatie of zal ons land het voorbeeld van Zweden volgen?
Walter Muls
3-5-06
uit: http://www.dekamer.be/kvvcr/showpage.cfm?section=inqo&language=nl&cfm=inqoXml.cfm?db=INQO&legislat=51&dossierID=Q5111501&search1=((*01104*
Abonneren op:
Posts (Atom)
Posts
